Printed from Chabad.gr

Blog – It’s all Greek to me! (ελληνικά)

Blog – It’s all Greek to me! (ελληνικά)

 Email
Η ζωή στην Ελλάδα με Εβραϊκό καπρίτσιο

Όλοι στην ίδια βάρκα!

France 141.jpg

 Την ημέρα της επιστροφής μας από το Παρίσι στην Αθήνα, χιόνιζε. Προς μεγάλη ευχαρίστηση των παιδιών, ξυπνήσαμε σε ένα μαγικό, ολόασπρο κόσμο. Το χιόνι γι’ αυτά, σήμαινε παιχνίδι έξω, χιονάνθρωπο ακόμα και φτυάρισμα (προσπάθησε να βοηθήσει ακόμα και ο Λεβί που είναι 2 χρονών!). Για μας σήμαινε πιθανή καθυστέρηση της πτήσης μας και France 165.jpgμποτιλιάρισμα.

Ευτυχώς, χάρη στο Ίντερνετ, μάθαμε αμέσως πως η πτήση μας θα καθυστερούσε 2 ½ ώρες. Φύγαμε λοιπόν λίγο αργότερα από το σπίτι των γονιών μου αλλά και πάλι είχαμε άφθονο χρόνο στη διάθεσή μας να σεργιανίσουμε στους παγωμένους δρόμους και να αργοπορήσουμε στην κίνηση. Όταν φτάσαμε στο αεροδρόμιο πληροφορηθήκαμε πως η πτήση μας θα καθυστερούσε κι άλλο και έτσι ξεκίνησε η αναμονή.
 
Το πιο απογοητευτικό ήταν ότι δεν είχε δοθεί συγκεκριμένη ώρα αναχώρησης, μείναμε λοιπόν να αναρωτιόμαστε αν η πτήση μας τελικά θα πραγματοποιηθεί ή θα ακυρωθεί. Το αεροπλάνο μας όμως έφτασε και επιβιβαστήκαμε όλοι, μόνο και μόνο για να περιμένουμε λίγο ακόμα…επειδή μερικοί επιβάτες δεν είχαν ακούσει για την αναχώρηση (οι αποσκευές τους έπρεπε να βρεθούν και να ξεφορτωθούν). Μόλις τακτοποιήθηκε και αυτό, το αεροπλάνο ξεκίνησε με τους επιβάτες να χειροκροτούν δυνατά. Αλίμονο όμως, σταμάτησε πάλι και περιμέναμε ξανά μέχρι που ο πιλότος ανακοίνωσε πως υπήρχε τεχνικό πρόβλημα (με τη θέρμανση στα παράθυρα αν κατάλαβα καλά) και πως έπρεπε να αποβιβαστούμε…Φανταστείτε τις αντιδράσεις μας! Πεινασμένοι και κουρασμένοι, περιμένοντας οι περισσότεροι από το πρωί στο αεροδρόμιο και ορίστε τώρα κι άλλη καθυστέρηση…Για να μην μακρηγορώ, τελικά επιβιβαστήκαμε σε άλλο αεροπλάνο που έφυγε από το Παρίσι με 7 ώρες καθυστέρηση.
 
Πάντως ήταν ενδιαφέρον το γεγονός πως η ίδια ταλαιπωρία που τραβήξαμε μας έφερε όλους τους επιβάτες πιο κοντά. Οι άνθρωποι παραπονιούνταν ο ένας στον άλλο, αστειεύονταν μεταξύ τους, λέγανε διάφορες ιστορίες σχετικές με αεροπορικές καθυστερήσεις και άλλα πολλά. Μου θύμισε την εποχή που δίδασκα στο Παρίσι όπου κάθε μέρα έπαιρνα την ίδια ακριβώς ώρα το τρένο. Με τον καιρό, αναγνώριζα τα πρόσωπα που έπαιρναν το τρένο την ίδια ώρα με μένα. Κανείς όμως δε μιλούσε ούτε έσκαγε χαμόγελο. Κανείς όμως δε μιλούσε ούτε έσκαγε χαμόγελο. Η καθωσπρέπει συμπεριφορά ήταν να είναι κανείς μουτρωμένος ;-) ... Μέχρι που ξεκίνησε απεργίες το προσωπικό του τρένου και ο πάγος έλιωσε. Καθώς στριμωχνόμασταν όλοι στα τρένα που έρχονταν κάθε ώρα, καταριόμασταν παρέα την εταιρία μεταφορών, μιλάγαμε και γελούσαμε…Στοιβαγμένοι μέσα στο βαγόνι, ο ένας πάνω στον άλλο, φανταζόμασταν διαφημιστικά σλόγκαν για τη Γαλλική Εταιρία Σιδηροδρόμων SNCF: «Η SNCF σας εγγυάται μια ζεστή ατμόσφαιρα στο τρένο!» ή «Η SNCF φέρνει τους ανθρώπους πιο κοντά!».
 
Και πράγματι, φαίνεται πως τίποτα δεν φέρνει τους ανθρώπους πιο κοντά, όσο ο κοινός μπελάς ( ή ακόμα χειρότερα, ή τραγωδία, Θ-ός φυλάξει). Γιατί όμως να περιμένουμε τις δυσκολίες για να γίνουμε φιλικοί και ζεστοί με τους άλλους; Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πως είμαστε όλοι από την αρχή στο ίδιο καράβι και ότι ένα χαμόγελο ή μια καλή κουβέντα δεν θα μας στερήσουν από τίποτα, το αντίθετο μάλιστα.
Ας είμαστε λοιπόν φιλικοί και καλοσυνάτοι στους άλλους και η διαδρομή μας σε αυτόν τον κόσμο θα γίνει πολύ πιο ευχάριστη!

7 πραγματά που μου έμειναν από το Παρίσι

France 050.jpg Μόλις επιστρέψαμε από τη Γαλλία μετά από 10 μέρες διακοπών με τους γονείς, τα αδέρφια και τα ανίψια μου, όπου περάσαμε εκπληκτικά. Εκτός από πλήρες πρόγραμμα εξόδων και ψυχαγωγικών δραστηριοτήτων για τα παιδιά, απολαύσαμε την κουβέντα, το γέλιο και τη χαλάρωση, όλοι μαζί …

Εν συντομία και χωρίς σειρά, σας γράφω τι μου έμεινε από αυτό το ταξίδι:
 
1) Η οικογένεια είναι το καλύτερο πράγμα που υπάρχει! Ποτέ μην ξεχνάτε να τηρείτε σειρά στις προτεραιότητές σας: Τα αγαπημένα σας πρόσωπα θα πρέπει να προηγούνται όλων και οφείλετε να επιδιώκετε να περνάτε χρόνο μαζί τους.
 
2) Τα παιδιά είναι αναμενόμενο να μην έχουν πάντα την πρέπουσα συμπεριφορά … Είναι φυσιολογικό κάποιες φορές, να είναι κακοδιάθετα, να κάνουν φασαρία, να θυμώνουν και να πεισμώνουν. Αν αυτό το θεωρήσετε δεδομένο, τότε θα μπορέσετε (αυτό είναι σχετικό) να διατηρήσετε την ψυχραιμία σας και να μην χαλάσετε την ημέρα σας.
 
3) Ο καιρός περνά! Απολαύστε τη στιγμή! Τα παιδιά δεν θα είναι πάντα παιδιά …. (το κατάλαβα μόλις είδα πόσο έχουν μεγαλώσει τα ανίψια μου από την τελευταία φορά που τα συνάντησα).
 
4) Τα παιδιά συνήθως απολαμβάνουν και την πιο ασήμαντη δραστηριότητα και δεν είναι πάντα απαραίτητο να διασκεδάζουν στην Ντίσνεϊλαντ … (παρόλο που τους αρέσε κι εκεί!). Απλές χειροτεχνίες και μπάλα στην αυλή με τα ξαδέρφια τα κάνουν τρισευτυχισμένα.
 
5) Πρέπει να απολαμβάνω τον ήπιο χειμώνα της Αθήνας. Το Παρίσι ήταν παγωμένο… Είχα ξεχάσει τι σημαίνει κρύο. Μερικές φορές πρέπει να φύγεις για λίγο, προκειμένου να απολαύσεις ξανά τα πράγματα στα οποία έχεις συνηθίσει.
 
6) Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από το φαγητό της μαμάς. Όταν το μαγείρεμα γίνεται με αγάπη το φαγητό είναι πεντανόστιμο.
 
7) Κι όμως, είναι δυνατόν να φτιάξει κανείς πανκέικς με αλεύρι ολικής αλέσεως και καστανή ζάχαρη ή ακόμα και χωρίς ζάχαρη, αλλά εξακολουθείς να τα τρώς με σιρόπι σοκολάτας.
 
Αυτά για την ώρα … Θα σας πως την περιπέτειά μας στην πτήση της επιστροφής, στο επόμενο ποστ.

ΜΟΙΡΑΖΟΝΤΑΣ ΦΩΣ

2007_December_183.jpg2 χρόνια πριν, ο Μέντελ είχε μια τολμηρή ιδέα: να μοιράζουμε κεριά του Χανουκά σε όλους τους Εβραίους που ζουν στην Αθήνα, πόρτα – πόρτα για να διασφαλίσουμε πως κάθε οικογένεια έχει την δυνατότητα να γιορτάσει και να φέρει τη χαρά και το φως στο σπιτικό της. Και τα προηγούμενα χρόνια μοιράζαμε κεριά σε πολλούς ομοθρήσκους μας, αλλά ο Μέντελ σκέφτηκε όλο αυτό να πάρει μια εντελώς διαφορετική διάσταση.

 
Εξοπλισμένοι με πολύχρωμα κουτιά κεριών και ένα όμορφο έντυπο με τις ευλογίες και μηνύματα για τη γιορτή, γυρίσαμε από γειτονιά σε γειτονιά, βλέποντας κάποιες φορές γνωστούς ή παλιούς φίλους ή κάνοντας νέους και λαμβάνοντας πολύ θετικές αντιδράσεις! Όλοι έπαιρναν τα κεριά συγκινημένοι. Ένα βράδυ η ώρα ήταν προχωρημένη και σκεφτόμασταν να χτυπήσουμε το κουδούνι. Αποφασίσαμε να προσπαθήσουμε και αφήσαμε τα κεριά εκεί. Την επόμενη μέρα, ο κύριος Τ. τηλεφώνησε στο Μέντελ και του είπε ενθουσιασμένος: «Πώς το ξέρατε; Το ίδιο πρωί, είχα πει στη γυναίκα μου πως δεν ήξερα πού να βρω κεριά και το βράδυ τα φέρατε στην πόρτα μου!».
 
Το όλο εγχείρημα δεν ήταν εύκολο, περάσαμε μέρες και μέρες στο αυτοκίνητο κοιτάζοντας χάρτες και ακολουθώντας το GPS το οποίο δεν αποδείχθηκε όλες τις φορές αξιόπιστο. Μια φορά στο λόφο Λυκαβηττό, η φωνή μας είπε, «Στρίψτε αριστερά» και ήταν σκαλιά!!! Εμείς συνεχίσαμε και η φωνή αγρίεψε, «Στρίψτε αριστερά ΤΩΡΑ!» και όταν περάσαμε την ακούσαμε να λέει με τρόμο, «Τώρα είστε εκτός πορείας» και φυσικά σκάσαμε στα γέλια!
 
2007_December_188.jpgΣτη φωτογραφία βλέπετε τον πιστό μου σύντροφο στα βόρεια προάστια, Λεβί Γιτσχάκ που ήταν μικρός για να μένει πολλές ώρες μόνος ( η αγαπημένη μας φίλη Ρίκι φρόντισε για τα νότια προάστια, και με τι αφοσίωση! μακάρι να είναι ευλογημένη).
 
Συνειδητοποιήσαμε όμως πως ήταν τελικά πολύ δύσκολο για εμείς μόνους μας. Η Αθήνα είναι πολύ μεγάλη και η κίνηση φοβερή, γι’ αυτό έπρεπε να βρούμε και εθελοντές να μας βοηθήσουν. Πέρυσι είχαμε πολλούς εθελοντές που μας βοήθησαν να φτάσουμε σε περισσότερα σπίτια, αλλά φέτος, το πρόγραμμα «μοιράζοντας φως» έγινε πιο ευρύ και πιο οργανωμένο. Τώρα υπάρχουν 48 εθελοντές που μοιράζουν κεριά στην περιοχή τους, ανακαλύπτοντας πως έχουν γείτονες πολλά μέλη της κοινότητάς μας. Ένας εθελοντής μάλιστα, βρήκε έναν φίλο του με τον οποίον είχε χάσει την επαφή και ο οποίος μένει στην άλλη γωνία από το σπίτι του!
 
Το σημαντικό με το συγκεκριμένο σχέδιο, κάτα τη γνώμη μου, πέρα από τη χαρά και το φως που προστίθενται στον κόσμο, είναι το συναίσθημα της κοινότητας που δημιουργείται, οι επαφές που πραγματοποιούνται και γενικά η αίσθηση πως όλοι
μαζί, βήμα –βήμα, κάνουμε τη διαφορά, μεταμορφώνοντας τον κόσμο σε καλύτερο τόπο. Αυτό δεν είναι και το μήνυμα του Χανουκά;
 
(Μπείτε στο Jewtube για διασκεδαστικά βίντεο σχετικά με το Χανουκά και θα προσθέσω και άλλα μες την εβδομάδα).

10 σημαντικά γεγονότα για το Χανουκά

1. Ετοιμαστείτε! Το  Χανουκά φέτος ξεκινά το σούρουπο της Παρασκευής 11 του Δεκεμβρίου. Τα κεριά του Χανουκά ανάβονται πριν από τα κεριά  του Σσαμπάτ και για την Αθηνά η ώρα ανάμματος είναι πριν τις 16:44. Το Σάββατο ανάβονται μετά το Σσαμπάτ, δηλαδή μετά τις 17:44.

2. Μια μεγάλη συλλογή εβραϊκών αντικειμένων και είδη για το Χανουκά θα είναι διαθέσιμα  στο Μπαζάρ που γίνεται στο Ρέστειον, αυτή την Κυριακή 6 Δεκεμβρίου, 10:30 - 17:30, όπου θα συμμετέχουμε.  (
Οδηγίες προς την Ρέστειον). (Θα συμμετέχουμε επίσης στο Μπαζάρ στο Σχολειό την Κυριακή 13 Δεκεμβρίου). Περιμένουμε να σας δούμε εκει και να θυμάστε ότι όλα τα έσοδα και από τις δυο εκδηλώσεις είναι για φιλανθρωπικούς σκοπούς!
 
3. Αυτές τις ημέρες 48 εθελοντές διανέμουν Χανουκιγιές και κεριά σε όλα τα σπίτια των ομόθρησκων της Αθήνας!  Το πρόγραμμα «Sharing light»  έχει γίνει δεκτό με μεγάλο ενθουσιασμό και δράττομαι της ευκαιρίας να συγχαρώ και να ευχαριστήσω όλους τους εθελοντές. Υπάρχουν ακόμα λίγες περιοχές που δεν έχουν καλυφτεί,  έτσι εάν επιθυμείτε να συμμετάσχετε στο πρόγραμμα «Sharing light»  και να διανείμετε κεριά στην περιοχή σας, παρακαλούμε
επικοινωνήστε μαζί μας!

4. Το Χανουκά, γιορτάζεται για την 2147τη φορά φέτος. Μας υπενθιμιζει το  θαύμα της νίκης των λίγων εναντία των πολλών, αλλά και το θαύμα του λαδιού που διήρκεσε για 8 ημέρες. Για να διαβάσετε περισσότερα για την ιστορία του  Χανουκά, κάντε κλικ
εδώ .  Το Χανουκά είναι η ευκαιρία να δώσουμε προσοχή στα μικρά θαύματα που συμβαίνουν γύρω μας!

5. Δεδομένου ότι το θαύμα που συνέβη είχε να κάνει με το λάδι, η παράδοση είναι να τρώμε τηγανητά όπως λουκουμάδες, τιγανήτες, σουφγκανιγιοτ, λάτκες. Κάντε κλικ εδώ για μερικές ωραίες
συνταγές. Προσοχή: Η υπερβολική κατανάλωση μπορεί να οδηγήσει σε αύληση του σωματικού σας βάρους.

6. Στα εβραϊκά, η λέξη Χανουκά σημαίνει αφοσίωση. Μετά τη νίκη των Μακκαβαίων εναντία στους Σύριους Ελληνιστές, ξαναπόκτησαν τον  Ιερό Ναό και τον αφιέρωσαν στην υπηρεσία του Θ_ού. . Χανουκά επίσης σχετίζεται με τη λέξη "Χινούχ" – που σημαίνει εκπαίδευση. Γνωρίζετε ότι υπάρχουν πάνω από
40 άρθρα για γονείς και όχι μόνο στα ελληνικά στην ιστοσελίδα μας;

7. Χρειάζονται 44 κεριά, συμπεριλαμβανομένου του Σσαμάσς για να γιορτάσετε σωστά όλες τις νύχτες του Χανουκά. Εάν χρειάζεστε κεριά, παρακαλώ, μην διστάσετε να
επικοινωνήσετε μαζί μας!

8. Το παιχνιδι με την σβούρα είναι μια ωραία παράδοση του Χανουκά. Την εποχή που κυβερνούσε ο Αντίοχος, η μελέτη της Τορά ήταν απαγορευμένη και γι 'αυτό μελετούσαν κρυφά. Εάν κάποιος αξιωματικός ερχόταν, έβγαζαν αυτά τα παιχνίδια και παρίσταναν ότι έπαιζαν. Τα γράμματα Νουν, Γκιμελ, Χέϊ και Σσιν, είναι τα αρχικά του Νες Γκαντόλ Χαγία Σσαμ «Ένα μεγάλο θαύμα συνέβη εκεί»  Στο Ισραήλ, το Σσιν αντικαθίσταται με ένα Πέϊ  - Νες Γκαντόλ Χαγία Πο "Ένα μεγάλο θαύμα συνέβη εδώ."Κάντε κλικ
εδώ για περισσότερες ερωτήσεις και απαντήσεις 
9. Το Χανουκά είναι η περίοδος των παιχνιδιών, της χαράς, και των συγκέντρωσεων της οικογένειας  και των φίλων. Μπείτε στο πνεύμα της γιορτής με ένα σταυρόλεξο από τον Ηλία Μεσσίνα. ευχετήριες κάρτες για το  Χανουκά στους φίλους και την οικογένειά σας!

10. Μην ξεχάσετε να στείλετε

1 χρόνο μετά, θυμόμαστε τη Μομβάη.

moshe_hotzberg hanukah.jpg Πέρασε κιόλας ένας χρόνος από την τρομοκρατική επίθεση στη Μομβάη … Θυμόμαστε όλοι έντονα τις ώρες αγωνίας και ανησυχίας, τις ώρες που περάσαμε απαγγέλλοντας Τεϊλίμ (Ψαλμούς), προσευχόμενοι εκ μέρους των ομήρων, παρακολουθώντας με τις ώρες τις ειδήσεις ελπίζοντας για κάποιο θαύμα…
 
Δυστυχώς, ο Γκάμπι 29 και η Ρίφκι 28 Χόλτσμπεργκ δολοφονήθηκαν βίαια, όπως και οι φιλοξενούμενοι τους, Νόρμα Σσβάρτσμπλατ Ραμπίνοβιτς, Γιοχαβέδ Ορπάζ, Ρεμπ Μπεντσιόν Χρομάν και Ραβ Αριέ Λέιμπισς Τέιτελμπαουμ. Ασσέμ Γικόμ Ντανάμ, μακάρι ο Θ-ός να τους συνοδεύει.
 
Υπήρχαν ωστόσο αχτίδες φωτός μέσα στο σκοτάδι: η Σάντρα, η Ινδή νταντά κατάφερε με ηρωισμό να σώσει το 2χρονο γιο των Χόλτσμπεργκ, Μοϊσελέ και να φύγει από το κτίριο της Χαμπάντ.
 
Ολόκληρος ο Εβραϊκός κόσμος πάγωσε. Η απάντηση προς την τρομοκρατία ήταν σαφής: θα αντιπράξουμε αυξάνοντας το φως, με ακόμη περισσότερες προσπάθειες για εξάπλωση του καλού και της αλλαγής του κόσμου, μια καλή πράξη τη φορά. Όλοι μας, κάθε ένας στη δικιά του γωνία του κόσμου, θα μεταφέρει το μήνυμα του Γκάμπι και της Ρίφκι που ήταν γνωστοί για τη φιλοξενία, την απλότητα και το γλυκό τους χαμόγελο. Ένα χρόνο μετά 12318 Μιτσβότ (και μετράμε ακόμα) έχουν προστεθεί εις μνήμην των αδικοχαμένων. Περισσότερα από 500 μωρά έχουν ονοματιστεί όπως οι αφοσιωμένοι Σσλουχίμ και μπορείτε να το τσεκάρετε στο picture gallery here.

Σήμερα, ο μικρός Μοσσέ θα γιορτάσει τα 3α του γενέθλια και θα κόψει πρώτη φορά τα μαλλιά του. Του ευχόμαστε Μαζάλ Τοβ και του υποσχόμαστε πως θα είμαστε στο πλευρό του και θα θυμόμαστε πάντα τους αγαπημένους του γονείς.
 
Μπείτε στο this site dedicated to their legacy, για να δείτε ένα βίντεο με την ιστορία τους, αναμνήσεις, φωτογραφίες και άλλα.  

 

Σσαμπάτ με το Σσρεκ

Shrek.jpg Στη λογοτεχνία και στις ταινίες, οι ήρωες είναι συνήθως ψηλοί, δυνατοί και όμορφοι, με το εξωτερικό παρουσιαστικό να καθρεφτίζει τις εσωτερικές ηθικές αρχές τους. (Ή ίσως πάλι επειδή οι άνθρωποι προτιμούν να ταυτίζονται με τέτοιο είδους ήρωες).

Όπως και να ‘χει, αυτό δεν ισχύει για τη γνωστή ταινία Σσρεκ όπου ο ήρωας είναι το ακριβώς αντίθετο του Πρίγκιπα Πεντάμορφου: ένα μεγάλο πράσινο τέρας που παρά την έλλειψη φυσικής ομορφιάς, γοητεύει την Πριγκίπισσα Φιόνα αλλά και εμάς τους θεατές με το χιούμορ, την ευφυΐα και την καλή του την καρδιά.
 
Όχι, δεν έγινα ξαφνικά κριτικός κινηματογράφου. Σας αναφέρω όμως τη συγκεκριμένη ταινία, γιατί το περασμένο Σσαμπάτ, είχαμε την τιμή να φιλοξενήσουμε τον Ντέηβιντ Βάις, συγγραφέα του Σσρεκ 2 (όπως με όλες τις επιτυχημένες ταινίες, το Σσρεκ 1 έφερε το Σσρεκ 2 και μετά το 3 και τώρα ακούω πως το 4 και το 5 έρχονται) ο οποίος μοιράστηκε μαζί μας την εκπληκτική του ιστορία.
 
Μεγαλωμένος ως Reform Εβραίος, ο Ντέηβιντ πάντα ένιωθε πως του έλειπε κάτι: πνευματικότητα, μια σύνδεση με το Θ-ό. 30 χρόνια πριν, ο Reform Ιουδαϊσμός δεν δίδασκε για το Θ-ό και τη Θεότητα. Ένας Χριστιανός φίλος ήταν εκείνος που άναψε τη σπίθα στον Ντέηβιντ και τον οδήγησε να πιστέψει στο Θ-ό και να γίνει Χριστιανός: εκεί είχε βρει αυτό που ένιωθε πως έλειπε από τη ζωή του. Τότε στην Ιρλανδία, ο Ντέηβιντ ανακάλυψε ότι υπήρχε άπλετη πνευματικότητα και μεγάλο βάθος στον Ιουδαϊσμό που ποτέ πριν δεν είχε γνωρίσει και αποφάσισε να μάθει περισσότερα για την κληρονομιά του. Αυτό ήταν και το ξεκίνημα του ταξιδιού της επιστροφής του στον Ιουδαϊσμό, καθώς τόσο ο ίδιος όσο και η σύζυγος του αβγάτισαν τις γνώσεις και τη θρησκευτική τους ευλάβεια.
 
Ο Ντέηβιντ μοιράστηκε μαζί μας κάτι πολύ ενδιαφέρον για το Σσρεκ 2. Οι σκηνοθέτες είχαν στο μυαλό τους να γράψουν την ιστορία των γεγονότων ΜΕΤΑ από το τέλος της ιστορίας, μετά που ο πρίγκιπας και η πριγκίπισσα ανακαλύπτουν ο ένας τον άλλο και παντρεύονται. Πώς φαίνεται ακριβώς το «ευτυχισμένοι για πάντα;». Με άλλα λόγια ήθελαν να γράψουν μια ιστορία για έναν αληθινό γάμο, με τις προκλήσεις, τα πεθερικά, τις διαφορετικές προσδοκίες, τις δυσκολίες στην επικοινωνία. Αλλά γιατί οι θεατές θα πρέπει να πληρώσουν για να δουν μια τέτοια ταινία; Όλοι αντιμετωπίζουν κάτι παρόμοιο στο σπίτι τους :). Αυτή ήταν και η δουλειά των σεναριογράφων! Νοστίμεψαν με χιούμορ και περιπέτεια την καθημερινή ιστορία ενός κανονικού ζευγαριού το οποίο πρέπει να μάθει να δέχεται και να σέβεται ο ένας τον άλλο. Ο Σσρεκ πρέπει να συμβιβαστεί με τον εχθρικό πεθερό, σε ένα ξένο περιβάλλον με πολύ διαφορετικές αξίες από τις δικές του, όλα για χάρη της γυναίκας του, Φιόνα.
 
Μια σκηνή είναι χαρακτηριστική: ο πεθερός προσκαλεί το Σσρεκ σε κυνήγι (όπου σκοπεύει να τον σκοτώσει - sorry spoilers!). ο Σσρεκ δεν είναι ευχαριστημένος από την πρόταση, αλλά ο πεθερός χρησιμοποιεί το εξής επιχείρημα: «Αυτό σημαίνει πολλά για τη Φιόνα!» και ο Σσρεκ, αναστενάζοντας, κοιτάζει με αγάπη τη σύζυγό του που κοιμάται και συμφωνεί. Αυτό είναι το μυστικό των επιτυχημένων γάμων: ο απαραίτητος σεβασμός στο σύντροφο. Ακόμα και αν εσείς οι ίδιοι δεν βλέπετε την αναγκαιότητα ή τη σημασία σε κάτι, αν τη βλέπει ο σύντροφο σας, τότε σεβαστείτε τον!

 

Ανακύκλωση, ομοιοπαθητική και Καθολικό μοναστήρι

Μα πού στον κόσμο είναι δυνατόν να συναπαντηθούν 3 τόσο διαφορετικά θέματα; Στο τραπέζι μας του Σσαμπάτ φυσικά.
Το προηγούμενο Σσαμπάτ είχαμε (ως συνήθως) ενδιαφέροντες καλεσμένους από διάφορες χώρες: Βρετανία, Ισραήλ και ΗΠΑ.
Είχαμε επιστρέψει από το Ισραήλ το ίδιο πρωί και η Χάνα παραπονιόταν για πόνο στο αυτί, πιθανόν λόγω της πίεσης της προσγείωσης. Λόγω της τέλειας Ασσαγκαχά πρατίτ (Θείας πρόνοιας), μία από τους καλεσμένους μας, η Αντασσά από το Ντένβερ του Κολοράντο, ομοιοπαθητικός, με συμβούλεψε πώς να της απαλύνω τον πόνο, αποφεύγοντας τη μόλυνση του αυτιού.
Ανάμεσα σε άλλες ενδιαφέρουσες ιστορίες, ο Λέων Κ. μοιράστηκε μαζί μας την εμπειρία που είχε ως παιδί, στο Ολοκαύτωμα. Κρύφτηκε μαζί με άλλα δύο παιδιά, σε ένα Ουκρανικό μοναστήρι της Καθολικής Εκκλησίας, ένα αρκετά ενδιαφέρον θρησκευτικό παρακλάδι που υπάρχει μόνο στα σύνορα Ουκρανίας και Πολωνίας, το οποίο ακολουθεί το τελετουργικό της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας αλλά ανήκει στη δικαιοδοσία του Πάπα. Η συνάντηση του Λέων με τα άλλα δύο παιδιά (ένα στο Ισραήλ και ένα στην Πολωνία), πολλά χρόνια μετά τον πόλεμο, είναι μια μεγάλη ιστορία θαυματουργής Θείας Πρόνοιας.
‘Ένα από τα παιδιά του Λέων και της Τζιν, ο Ντέιβ, ασχολείται με την πράσινη ανάπτυξη. Η Τζιν μας είπε για την εκπληκτική εμπειρία της μη απόρριψης των σκουπιδιών για ένα ολόκληρο χρόνο και ποια μαθήματα διδάχθηκε από αυτήν. Διαβάστε περισσότερα σχετικά εδώ: http://365daysoftrash.blogspot.com . Είναι γνωστός ως «SustainableDave»  (Αειφόρος Ντέιβ) και ένας από τους χαρακτήρες του Ντίσνεϊ έχει βασιστεί σε αυτόν!
Το μότο του με ενέπνευσε πολύ: «κανείς δεν μπορεί να τα κάνει όλα, αλλά καθένας μπορεί να κάνει κάτι». Μερικές φορές, μας καταβάλλουν οι δυσκολίες μιας οικολογικής διαβίωσης αλλά και το να σταματήσουμε τις σπάταλες μη οικολογικές συνήθειες μας. Δεν πρέπει, ωστόσο, να απογοητευόμαστε, αλλά πρέπει να ξεκινάμε κάτι γνωρίζοντας πως ακόμα και μια μικρή αλλαγή έχει αποτέλεσμα στην ευημερία του πλανήτη μας και πως αν προστεθούν όλες οι ανθρώπινες προσπάθειες μαζί, κάνουν μια σημαντική διαφορά.
Στην ουσία, είναι το ίδιο πράγμα με τις Μιτσβότ. Μερικές φορές, κοιτάζοντας την κατάσταση του κόσμου που είναι γεμάτος βία, διαφθορά, γινόμαστε απαισιόδοξοι και σκεφτόμαστε πως οι καλές μας πράξεις σε μια μικρή γωνιά του κόσμου έχουν ανεπαίσθητα αποτελέσματα. Μα όχι! Αν κάθε ένας, στη γωνίτσα του, κάνει μια προσπάθεια να αλλάξει ένα πράγμα, μόνο ένα μικρό πραγματάκι, όπως να δώσει ένα κέρμα για ελεημοσύνη, να βάλει ένα χεράκι βοηθείας, να ανάψει ένα κερί, θα δούμε τελικά το φως να καταλαμβάνει τον κόσμο!
 

recycling.jpg

Σας αρέσει η ρουτίνα;

Μερικοί άνθρωποι δεν αντέχουν τη ρουτίνα, να κάνουν τα ίδια προβλέψιμα πράγματα καθημερινά, να ζουν τις ίδιες μέρες και εβδομάδες, το βρίσκουν βαρετό και χωρίς ενδιαφέρον.

Από την άλλη πλευρά, κάποιοι εξελίσσονται μέσα από τις βολικές τους συνήθειες, αγαπούν την καθημερινότητά τους, ξέροντας τι να περιμένουν σε κάθε δεδομένη στιγμή και αναστατώνονται με τις αλλαγές και τις εκπλήξεις.…

Ο περασμένος μήνας Τισσρί σίγουρα δεν ήταν μήνας ρουτίνας: κάθε εβδομάδα είχαμε και άλλη γιορτή, άλλες δραστηριότητες, άλλους ήχους, άλλα φαγητά: από τη σοβαρή διάθεση πετάξαμε στη χαρούμενη και κεφάτη, από τη γλυκύτητα του μελιού και του μήλου στα τραγανιστά «Κρεπλάχ» του Οσσανά Ραμπά, χωρίς να ξεχάσουμε την απόλυτη νηστεία του Γιομ Κιπούρ. Ακούσαμε το διαπεραστικό ήχο του Σσοφάρ, μετά τις συγκινητικές μελωδίες του Γιομ Κιπούρ και τα χαρούμενα τραγούδια του Σιμχάτ Τορά. Φάγαμε επίσης τα εορταστικά γεύματα σε διάφορες τοποθεσίες: Το Ροσς Ασσανά, το δείπνο έγινε στη μεγάλη αίθουσα του Ξενοδοχείου Νοβοτέλ, άλλα γεύματα πραγματοποιήθηκαν στο σπίτι μας, το Γιομ Κιπούρ το περάσαμε στη Χαλκίδα και το Σουκότ στην οροφή της πολυκατοικίας μας, στην όμορφη Σουκά μας (Ρόνι σας ευχαριστούμε που μας βοήθησες με την κατασκευή της), με θέα την Ακρόπολη και το Λυκαβηττό.

Και τότε ξαφνικά βρεθήκαμε στο μήνα Χεσσβάν, χωρίς γιορτές, χωρίς εκδηλώσεις …. πίσω στη ρουτίνα, με άλλα λόγια. Μετά τα πνευματική ύψη, μετά την εμπειρία της στενής επαφής με το θ-ό, τις παραδόσεις μας, χρειάζεται να «ξαναπροσαρμοστούμε» στην καθημερινή ζωή: να ξυπνάμε για να μελετήσουμε, να δουλέψουμε, να βρεθούμε με φίλους και συναδέλφους, χωρίς την έμπνευση της γιορτής. .. Τι είπα; Χωρίς έμπνευση; Αυτό ακριβώς είναι το θέμα: πρέπει να συγκεντρώσουμε όλη την έμπνευση που γευτήκαμε κατά την περίοδο των γιορτών και να την μεταφέρουμε μαζί μας όλη τη χρονιά. Το Ροσς Ασσανά μας έδωσε γλυκύτητα και δέσμευση, Το Γιομ Κιπούρ ξύπνησε μέσα μας την αγάπη του Θ-ού και την απόφαση να κάνουμε το καλό, το Σουκότ μας προμήθευσε με υγιείς δόσεις χαράς και αισιοδοξίας: Και τώρα; Φορτωμένοι με όλα αυτά τα δώρα, πρέπει να επιστρέψουμε στη ρουτίνα, να ανοίξουμε τα δώρα και να αρχίσουμε να τα χρησιμοποιούμε….

Σε κάθε περίπτωση, για μας ο μήνας Χεσσβάν δεν έφερε πίσω τη ρουτίνα: πήγαμε στο Ισραήλ για το γάμο της κουνιάδας μου καθώς και για τα εγκαίνια ενός Σέφερ Τορά, αφιερωμένο στην μνήμη του αδερφού, του παππού και της γιαγιάς του συζύγου μου. Τώρα όμως επιστρέψαμε, έτοιμοι να ανακαλύψουμε πόσο καλά τα πάμε με τη ρουτίνα…

Νομίζω πως δεν μου αρέσει η ρουτίνα τόσο πολύ, μα πρέπει να ομολογήσω ότι δεν θυμάμαι κάτι τέτοιο για μας, αφού πάντα υπάρχει κάτι αναπάντεχο ή καινούργιο που μας απασχολεί….

Γάμος αλλά... ελληνικά! (και Κασσέρ)

Βρισκόμαστε στη μέση των προετοιμασιών για το Ροσς Ασσανά (κατασκευή Σσοφάρ με τα παιδιά, τραπέζι για την κοινότητα, καλλιτεχνικό ημερολόγιο…) θέλω όμως να σας πως για το τελευταίο μεγάλο πρότζεκτ που  έγινε τον Ιούλιο: την οργάνωση ενός ολοκληρωτικά κασσέρ γάμου που συμπεριλαμβάνει Χένε πάρτι, ένα ολόκληρο Σσαμπάτ και, φυσικά, το τραπέζι του γάμου.
Οι γονείς της νύφης είναι από τη Γαλλία αλλά ζουν στην Ελλάδα, τα τελευταία τριάντα χρόνια. Η νύφη λοιπόν έχει μεγαλώσει εδώ και πάντα ονειρευόταν να παντρευτεί σε ετούτη την όμορφη χώρα. Ένα μικρό προβληματάκι: Πώς να το κάνουμε Κασσέρ; Επειδή εδώ δεν υπάρχει αίθουσα κασσέρ για τέτοιες περιπτώσεις, ούτε μια υπηρεσία κέτερινγκ κασσέρ, για τέτοιου μεγέθους εκδηλώσεις. (Εμείς τροφοδοτούμε μικρότερα γκρουπς και όταν πρόκειται για μεγάλα εορταστικά γεύματα, συνεργαζόμαστε με το ξενοδοχείο Νοβοτέλ όπου μετατρέπουμε την κουζίνα του σε κασσέρ).
Τελικά αρχίσαμε διαπραγματεύσεις με διάφορες αίθουσες και με  διάφορους banquetmanagers ώσπου βρέθηκε μια λύση: Το Χένε πάρτι θα γινόταν στο Island, ένα διάσημο μέρος νότια της Αθήνας και εμείς θα επεβλέπαμε τις ετοιμασίες των φαγητών σε Intercatering, το συνήθη συνεταίρο τους, συμπεριλαμβανομένης της μετατροπής της κουζίνας σε κασσέρ και την προμήθειά τους με όλα τα κασσέρ υλικά. Παρόμοιος διακανονισμός έγινε με την αίθουσα του γάμου, ViveMarCoast, επίσης δίπλα στη θάλασσα. Όσο για τα επιδόρπια και τα γλυκά, αυτά θα ετοιμάζονταν στο Ξενοδοχείο Σοφιτέλ. Τα γεύματα του Σσαμπάτ θα ετοίμαζε η δική μας υπηρεσία κέτερινγκ που θα τα σέρβιρε στο Ξενοδοχείο Margie, επίσης νότια της Αθήνας. Ακούγεταιπερίπλοκο;
Είχαμε αμέτρητα μήτινγκς και στείλαμε και λάβαμε άπειρα emails και τα τηλεφωνήματα έδιναν και παίρνανε για να οργανώσουμε όλες τις απαραίτητες ετοιμασίες και να συγχρονίσουμε την άφιξη των προϊόντων Κασσέρ. Ο κύριος όγκος ήρθε από τη Γαλλία και το Ισραήλ, αλλά μερικά προϊόντα κατέφθασαν από τις ΗΠΑ και άλλα αγοράστηκαν κατευθείαν από Ελληνικά εργοστάσια που προχώρησαν σε  ειδικές κασσέρ παραγωγές.  
Έπρεπε να εξηγήσουμε όλους τους κανόνες του κασσέρ και τους περιορισμούς σε διάφορους σεφ, μάγειρες και σερβιτόρους – γιατί για τους περισσότερους ήταν κάτι καινούργιο και εκπληκτικό. Ήταν όμως όλοι αξιοθαύμαστα συνεργάσιμοι και με κατανόηση!
Οι ώρες εργασίας ήταν πάρα πολλές (τα ζαχαροπλαστεία έκαναν βραδινή βάρδια, για παράδειγμα), αλλά το αποτέλεσμα ήταν η ανταμοιβή: 4 μέρες εορτασμών όπου το νόστιμο και εκλεκτό φαγητό συνδυάστηκε με παραδεισένιο ντεκόρ, ανεβάζοντας την ήδη χαρούμενη ατμόσφαιρα, με όλους τους καλεσμένους από τη Γαλλία, το Μαρόκο, το Ισραήλ, την Ελλάδα (και ίσως και αλλού) να τραγουδούν, να χορεύουν και να διασκεδάζουν….
Δύσκολο να περιγράψω την πιο μαγική στιγμή….. Τα Μαροκινά τραγούδια κατά τη διάρκεια του Χένα, με τη νύφη να φορά το παραδοσιακό, βελούδινο κόκκινο φόρεμα της προ-γιαγιάς της; Τα ζωντανά τραγούδια και οι χοροί κατά το δείπνο του Σσαμπάτ; Ίσως την τελετή στη Χουπά, με φόντο το ηλιοβασίλεμα; Αποφασίστε εσείς από τις φωτογραφίες. :)
Τώρα πια, ξέρουμε: ΜΠΟΡΟΥΜΕ να κάνουμε γάμο Κάσσερ και στην Έλλαδα!

wedding bitton 047.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

wedding bitton 129.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

IMG_3274.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

IMG_3272.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

IMG_3279.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

wedding bitton 233.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Επέστρεψα! Καλοκαιρινές διακοπές και πυρκαγιές

blog what i did holidays.jpg

Αυτό το μπλογκ  έχει κάνει μεγάλες διακοπές ... Επιστρέφω λοιπόν στο πληκτρολόγιό μου για να σας γράψω μερικά τοπικά νέα …. και έχω πολλά.
Πρώτον, ο πρώτος ολοκληρωτικά Κασσέρ γάμος στην Αθήνα από την εποχή του …δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, είναι πραγματικότητα. Και τι γάμος! Μαζάλ Τοβ στη Σαμπρίνα και τον Γκαντ, μακάρι να ζήσετε ευτυχισμένοι μαζί για πάρα πολλά χρόνια .. Θα γράψω σύντομα μια ξεχωριστή ανάρτηση με ολόκληρο το γεγονός, όπως και φωτογραφίες.
Δεύτερον, πρέπει να σας πως για τους εκπληκτικούς και άκρως ενδιαφέροντες καλοκαιρινούς μας επισκέπτες …. Κάθε Σσαμπάτ είχαμε από 30 έως 110: ζευγάρια στο μήνα του μέλιτος, τουρίστες με σακίδια στην πλάτη, σπουδαστές, οικογένειες, συνταξιούχους … νέους από την Αυστραλία που έκαναν το γύρο της Ευρώπης και επειδή βρίσκονταν πολύ μακριά από την πατρίδα τους, σε ένα άλλο μέρος του κόσμου και είχαν και πολύ χρόνο στη διάθεσή τους, έκαναν τουρισμό με τα όλα του. ..  Είχαμε πολλούς από τη Γαλλία, με γκρουπ ή μεμονωμένα … μου φάνηκε πως οι Γάλλοι έδειξαν μεγάλο ενδιαφέρον φέτος για την Ελλάδα. Ελπίζω να πέρασαν καλά και να το πουν και στους φίλους τους, τόσοι που μας επισκέφθηκαν. Ήρθαν φυσικά πολλά ζευγάρια και οικογένειες από το Ισραήλ…Έμαθα επίσης για τη συναρπαστική αποικία της Τεκόα που είναι το σπίτι για κοσμικούς και θρησκευτικούς ανθρώπους κάθε είδους, οι οποίοι συγκατοικούν με ειρήνη και αρμονία: τι παράδειγμα για μια χώρα όπου άτομα από διαφορετικές κοινότητες και συνθήκες ζωής δεν ξέρουν πολλά ο ένας για τον άλλο, δεν συνδέονται αρκετά ο ένας με τον άλλο, δημιουργώντας εμπόδια λόγω της μη ανέχειας και μη κατανόησης που οδηγούν στην εχθρότητα και το μίσος. Πολλοί Βορειοαμερικανοί επίσης, ανάμεσά τους και ένα φανταστικό γκρουπ εφήβων με αρχηγούς το Ραβίνος και Αβίβα Τέσσλερ, από το Πότομακ του Μέρυλαντ, οι οποίοι επέλεξαν να περάσουν τις διακοπές τους συνδυάζοντας εθελοντική εργασία και παραδοσιακό τουρισμό: στην Ελλάδα επισκέφθηκαν το γηροκομείο, την Εβραϊκή κατασκήνωση όπου βοήθησαν με διάφορους τρόπους. Μετά συνέχισαν για το Ισραήλ όπου εργάστηκαν επίσης εθελοντικά και …. μετά ξεκουράστηκαν :).
Κάθε Σσαμπάτ ήταν μια υπέροχη εμπειρία χαράς, ενότητας, ανακαλύψεων και έμπνευσης.
Ξεκουραστήκαμε και τρεις μέρες όπου επισκεφθήκαμε κάποιους καλούς φίλους στο κοντινό νησί της Αίγινας. Θα πω κάτι που ίσως φανεί κλισέ, αλλά αυτό ακριβώς νιώθω (υποθέτω πως τέτοιου είδους κλισέ βασίζονται στην πραγματική ζωή!). Μακριά από το θόρυβο και τις ταραχές τη πόλης, μέσα στη φύση, μόνο με τα τιτιβίσματα των πουλιών και το βόμβο των εντόμων, παρακολουθώντας τις ατέλειωτες σειρές με ανθισμένες φιστικιές (προϊόν του νησιού) κάτω από τον γαλανό ουρανό, μπορεί κανείς να ενωθεί με τον εαυτό του και να νιώσει πιο κοντά στο Θ-ό…Ξαφνικά υπάρχει χρόνος μόνο για να κάθεσαι και να χαλαρώνεις (χωρίς ίντερνετ και emails για τσεκάρισμα), να σκέφτεσαι τι είναι σημαντικό, απλά να είσαι και όχι να ΚΑΝΕΙΣ, ΚΑΝΕΙΣ, ΚΑΝΕΙΣ… Η διαμονή μας εκεί ήταν σύντομη, αλλά τόσο εμψυχωτική, που υποσχεθήκαμε στον εαυτό μας να το επαναλάβουμε.
Και μετά ήρθαν οι φωτιές της Αττικής Άγριες φωτιές που κατέστρεψαν 210 τετραγωνικά χιλιόμετρα δασών, 60 σπίτια και έκαψαν ολοσχερώς 150, εκτοπίζοντας χιλιάδες ανθρώπους …. Φωτιές που έπληξαν την επαρχία της Αττικής, στερώντας την από μια ζωτική πηγή οξυγόνου …. Φωτιές που έγειραν για άλλη μια φορά το αιώνιο ζήτημα της ευθύνης του ανθρώπου απέναντι στη φύση, την απερισκεψία του, τον εγωισμό του και την έλλειψη διορατικότητας, όπως και το ζήτημα της υποτιθέμενης ευθύνης των αρχών στην πρόβλεψη και την αντιμετώπιση τέτοιου είδους καταστροφών….
Αυτές οι φωτογραφίες δείχνουν το μέγεθος της καταστροφής:
Η καταστροφή έφτασε σε τέτοιο μέγεθος, επειδή φυσούσαν πολύ ισχυροί άνεμοι που έκαναν αδύνατη την καταπολέμηση και τον περιορισμό της φωτιάς. Αυτό με έκανε να σκεφτώ τη δύναμη της ενότητας: όταν πρόκειται για ένα μικρό σπίρτο, ο αέρας θα το σβήσει, αλλά όταν έχουμε μια μεγάλη φωτιά, ο αέρας θα την κάνει πιο δυνατή. Ομοίως, αν είμαστε απομονωμένες και αδύναμες ψυχές, ακόμα και λίγο αεράκι μπορεί να σβήσει το πάθος και την έμπνευσή μας. Αλλά αν μένουμε μαζί, ενθαρρύνοντας ο ένας τον άλλο, οι αντίξοοι άνεμοι όχι μόνο δεν θα μας καταστρέψουν, αλλά θα μας κάνουν πιο δυνατούς.

Η κοινοτοπία του κακού

Γιομ Ασσόα, Μέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος. Στην Ελλάδα, μνημονεύθηκε την περασμένη Κυριακή στο Εβραϊκό κοιμητήριο της Νίκαιας, με λόγους και κατάθεση στεφάνων. Παράλληλα, πραγματοποιήθηκε σιωπηλή διαδήλωση με αίτημα την ποινικοποίηση της άρνησης του Ολοκαυτώματος στην Ελλάδα και διαμαρτυρία κατά της απόφασης του Δικαστηρίου που έκρινε τον αρνητή του ολοκαυτώματος Πλεύρη (συγγραφέα του «Εβραίοι: όλη η αλήθεια»  όπου γράφει τις ναζιστικές του απόψεις) αθώο για υποκίνηση ρατσιστικού μίσους.

Βρήκα το λόγο του Κ. Σάκη Λέων πολύ ουσιαστικό: έθιξε όλα τα φλέγοντα ζητήματα των ημερών μας: την άρνηση του Ολοκαυτώματος, την αύξηση του Αντισημιτισμού, την απειλή από το Ιράν… Με ξεκάθαρα λόγια, περίγραψε τη μοναδικότητα του Ολοκαυτώματος, το γεγονός ότι ολόκληρη κρατική μηχανή συμμετείχε στη γενοκτονία, από τους μηχανικούς που κατασκεύασαν τα κρεματόρια μέχρι τους οδηγούς των τρένων και τους ταχυδρομικούς υπαλλήλους: πώς κανονικοί άνθρωποι, όχι απαραίτητα ψυχοπαθείς ή κακοί, συμμετείχαν στην εκτέλεση 6 εκατομμυρίων Εβραίων αντρών, γυναικών και παιδιών. Αυτό συνέβη πιθανόν λόγω της προπαγάνδας που εμφάνιζε τους Εβραίους ως δαίμονες, πείθοντας σιγά - σιγά τους ανθρώπους για μια παγκόσμια συνωμοσία Εβραίων υποβιβάζοντας τους ταυτόχρονα σε υπάνθρωπους, όμοιους με βλαβερά έντομα παρά με ανθρώπους που δημιουργήθηκαν κατ’ εικόνα του Θ-ού.

mayor carrer.jpgΟ κύριος Λέων ανέφερε τον μικρό αριθμό, δυστυχώς, των ανθρώπων που έσωσαν τους Εβραίους εκείνους τους τραγικούς καιρούς. Κάτι εκπληκτικό συνέβη στην Ζάκυνθο: όταν οι Γερμανοί ζήτησαν από τις αρχές τη λίστα με τους Εβραίους του νησιού, έλαβαν μία με δύο ονόματα: Δήμαρχος Καρέρ και Επίσκοπος Χρυσόστομος. Την ίδια στιγμή, οι κάτοικοι βοήθησαν τους Εβραίους να φύγουν και να κρυφτούν στα βουνά του νησιού, σώζοντας έτσι και τους 275 που ζούσαν στον τόπο. bishop christostomos.jpgΤο θάρρος του Δημάρχου Καρέρ και του Επίσκοπου Χρυσόστομου, καθώς και η συνεργασία των ντόπιων που δεν πρόδωσαν τους Εβραίους συμπατριώτες τους, ήταν παραδειγματικά. Αλλά, αλίμονο και μοναδικά. Οι περισσότεροι άνθρωποι προτίμησαν να κοιτάξουν προς την άλλη κατεύθυνση ενώ Εβραίοι συλλαμβάνονταν και εκδιώκονταν, για να μην πούμε για εκείνους που συνεργάζονταν απευθείας με τους Ναζί.

Όπως είπε και ο Έντμουντ Μπούρκε: «Όλα όσα χρειάζεται το κακό για να πετύχει είναι οι καλοί να μην κάνουν τίποτα».

Στη σημερινή Ελλάδα όπου ένας αρχηγός κόμματος και μέλος του Κοινοβουλίου γράφει ότι οι «Εβραίοι μυρίζουν αίμα», όπου η δικαιοσύνη κήρυξε τον αυτοαποκαλούμενο «Ναζί, φασιστή, ρατσιστή, αντί - δημοκράτη, αντί – Σημίτη» Πλεύρη αθώο, όπου γίνεται όλο και πιο αποδεκτή η εμφάνιση του Ισραήλ (και των Εβραίων) ως δαίμονα, όπου πιστεύονται και προπαγανδίζονται οι θεωρίες συνομωσίας, ο Κύριος Λέων ξεκαθάρισε για άλλη μια φορά ότι το μήνυμα «ποτέ ξανά» σημαίνει: μεγαλύτερη επαγρύπνηση, περισσότερη εκπαίδευση και ανεκτικότητα.

Πέσαχ και Πάσχα

Όταν αφήσεις για λίγο τα μπλογκ σου, είναι δύσκολο να ξαναγυρίσεις σε αυτό.

Έχω βέβαια πολλές δικαιολογίες, αλλά δεν είμαι σίγουρη ότι ενδιαφέρεστε να τις ακούσετε. J

Πώς ήταν λοιπόν το Πέσαχ με λίγα λόγια; Πολύ δουλειά, πολύ νόημα, πολύ ικανοποίηση. Συγκεντρώσεις της κοινότητας γεμάτες έμπνευση και χαρούμενες οικογενειακές στιγμές. Το πρώτο Σέδερ έγινε στο Νοβοτέλ όπου οι ντόπιοι από την Ελληνική Εβραϊκή κοινότητα και ταξιδιώτες από όλο τον κόσμο, δημιούργησαν μια πολύ ενδιαφέρουσα συντροφιά. Διαβάσαμε την Αγκαντά στα Αγγλικά, στα Ελληνικά, στα Λαντίνο και ….στα Εβραϊκά! Το δεύτερο Σέδερ έγινε στο σπίτι με μερικές άλλες οικογένειες, σε ποιο στενό κύκλο. Και τα δύο ήταν ωραία και συμπλήρωναν το ένα το άλλο.

Οργανώσαμε επίσης Σεδαρίμ στη Ρόδο και στην Κρήτη για πολλούς ταξιδιώτες, κυρίως Ισραηλίνους που επισκέφθηκαν αυτά τα νησιά. Εθελοντές νεαροί ραβίνοι που ήρθαν ειδικά από το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες, φιλοξένησαν περίπου 550 ανθρώπους για να περάσουν χαρούμενες και συναρπαστικές γιορτές.

Αμέσως μετά το Πέσαχ, ήρθε το Ελληνικό Πάσχα με την πρωτεύουσα να αδειάζει αφού οι κάτοικοί της πήγαν στα χωριά τους για να γιορτάσουν. Μπορούσε κανείς να διασχίσει την Αθήνα χωρίς κίνηση σε 20 λεπτά και να παρκάρει όπου ήθελε.  

Αλίμονο, την επόμενη εβδομάδα όλα τα αυτοκίνητα επέστρεψαν, πιο ορμητικά από πριν …

traffic 1 - grass greener.jpg

Χαρούμενο Πέσαχ

Ήμουν πολύ απασχολημένη με το καθάρισμα και το σκούπισμα του σπιτιού, γιατί έπρεπε να βεβαιωθώ πως δεν υπήρχε πουθενά χαμέτς… Τώρα καθαρίζω λαχανικά, ψιλοκόβω Μαρόρ και αλέθω χαρόσετ, μαγειρεύω και κάνω τις τελευταίες ετοιμασίες για το Σέδερ….

Εύχομαι σε όλους «Χαγκ Κασσέρ βεσαμέαχ!», χαρούμενη και γεμάτη νόημα γιορτή της ελευθερίας. Μακάρι όλοι να ζήσουμε την πραγματική ελευθερία, την ελευθερία του σώματος και της ψυχής!

Σύμπτωση;

Το δείπνο του Σσαμπάτ έχουμε ένα έθιμο, να κάνουμε το γύρο του τραπεζιού και ένας-ένας οι καλεσμένοι μας να συστήνονται… αυτό συχνά προκαλεί πολύ γέλιο και πολλές φορές ανακαλύπτουμε αναπάντεχες σχέσεις μεταξύ των επισκεπτών μας. Ο κόσμος είναι μικρός και ο Εβραϊκός κόσμος …. ακόμα μικρότερος!

Κάποιοι έχουν ανακαλύψει ότι είναι δεύτερα ξαδέρφια, ότι εργάζονται στον ίδιο τομέα, ότι σπούδασαν στα ίδια πανεπιστήμια και είχαν κοινές παρέες, μια ηλικιωμένη κυρία έτυχε να αναγνωρίσει κάποια νεαρή επισκέπτρια ως κόρη παλιάς φίλης και πολλές άλλες «συμπτώσεις».

Θυμάμαι πριν μερικά χρόνια, ένα Ροσς Ασσανά, μια οικογένεια από την Αυστραλία που αφού μας συστήθηκε μας είπε ότι έκανε κρουαζιέρα στα Ελληνικά νησιά. Δεν έχω ιδέα γιατί αποφάσισαν να αναφέρουν ότι ήθελαν να δώσουν χαιρετίσματα σε έναν Ιταλό σερβιτόρο από τη Σαντορίνη, αλλά δεν μπορούσαν να τον βρουν. Από την άλλη πλευρά του τραπεζιού ένας άντρας είπε: «Εγώ είμαι ο σερβιτόρος από τη Σαντορίνη!!!». Απίστευτο, έτσι;

Αυτή την Παρασκευή το βράδυ, ανάμεσα σε όλους τους δασκάλους (επίσημους και ανεπίσημους) που ήταν παρόντες στο δείπνο, η Μάργκο μας είπε ότι εργάζεται σε μια οικολογική φάρμα στο Ισραήλ, την Αντάμ και Αβά http://www.havaveadam.org/eng/ecoisrael.html, όπου όλα ανακυκλώνονται και η ίδια είχε αναλάβει ένα ειδικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα.. Η νεαρή Καναδή Κάρλι που καθόταν δίπλα στη Μάργκο, δεν μπορούσε να κρατήσει τον ενθουσιασμό της: προσπαθούσε απεγνωσμένα να έρθει σε επαφή με το συγκεκριμένο πρόγραμμα για εβδομάδες και να μπει σε αυτή τη φάρμα!! Τι «σύμπτωση»! Ή αλλιώς, μία από αυτές τις περιπτώσεις όπου ο Θ-ός κανονίζει για μας να βρισκόμαστε ακριβώς εκεί που χρειάζεται και να συναντούμε αυτούς που πρέπει να συναντήσουμε…

Στα Εβραϊκά, ή λέξη «κατά τύχη» - «Μικρέ» έχει τα ίδια γράμματα με το «Μεασσέμ Καρά», συνέβη από το Θ-ό» … και όχι κατά τύχη !

Και όσο πιο συντονισμένοι είμαστε με αυτά τα μικρά σημάδια της Θεϊκής παρέμβασης στη ζωή μας, τόσο περισσότερο τα βλέπουμε και τα εκτιμούμε ….

Έχουν συμβεί και σε σας τέτοιες «συμπτώσεις»;

Σεφαραδιτικό Πουρίμ

Το Πουρίμ ήρθε και πέρασε τόσο γρήγορα …. Τα παιδιά εύχονταν να κρατήσει τουλάχιστον μία εβδομάδα! Το Πουρίμ είναι το Εβραϊκό καρναβάλι, αλλά κάτι περισσότερο από μεταμφιέσεις και διασκέδαση… Γιορτάζουμε τη θαυμαστή σωτηρία των Εβραίων της Περσίας από τη δολοπλοκία του κακού Αμάν, χάρη στην όμορφη βασίλισσα Εσθήρ και το δίκαιο θείο της Μορδεχάι… έτσι το Πουρίμ είναι η γιορτή της επιβίωσης και της ενότητάς μας: στέλνουμε ο ένας στον άλλον δώρα με φαγητό, δίνουμε χρήματα στους φτωχούς, ακούμε τη Μεγκιλά και φυσικά…τρώμε ένα εορταστικό γεύμα. Τελικά έτσι συνοψίζονται οι περισσότερες Εβραϊκές γιορτές: «Προσπάθησαν να μας σκοτώσουν, κερδίσαμε! Ας φάμε!!!».

Το Πουρίμ λοιπόν περάσαμε πολύ ωραία: κάναμε ένα μεγάλο πάρτι το βράδυ της Δευτέρας με Σεφαραδίτικο χρώμα, με τραγούδια λαντίνο και παραδοσιακό μενού σεφαρδί… Ο Μέντελ κι εγώ ντυθήκαμε ζευγάρι Ισπανών… Η Ρίτα Γκαμπάι Ταζάρτες μας είπε λίγα πράγματα για την ιστορία των Εβραίων της Ισπανίας και ο Αλμπέρτος Γκαμπάι μας εντυπωσίασε με τις μουσικές του ικανότητες στη φυσαρμόνικα και στο πιάνο… Ο Λέων Γαβριηλίδης μας τραγούδησε μερικά τραγούδια, αφήνοντας μας την επιθυμία να ακούσουμε περισσότερα… Να μην ξεχάσω το παιχνίδι ερωτήσεων που παρουσίασε ο θαυμάσιος Μόνις Χαλέγουα ο οποίος μας έκανε να γελάσουμε: «Ποιος θέλει να γίνει εκατομμυριούχος» το όνομα του παιχνιδιού και η δική μου ερώτηση, «Ποιος δεν θέλει;!!!»J. Θα βάλω τις σχετικές φωτογραφίες στη γκαλερί αυτή την εβδομάδα. Την Τρίτη επισκεφθήκαμε το κέντρο φιλοξενίας ηλικιωμένων,  Ρέστειον όπου ο Μέντελ διάβασε τη Μεγκιλά και μετά τραγουδήσαμε όλοι μαζί διάφορα τραγούδια.

Ορίστε δύο τυπικές συνταγές Σεφαραδίτικων νοστιμιών:

Αυγά Χαμινάδος:

10 αυγά

Φλούδες από κρεμμύδια (πολλές, μπορείτε να τις πάρετε από τη λαϊκή στο τέλος της ημέρας)

1 κουταλιά της σούπας λάδι

1 κουταλιά της σούπας καφέ

1/2 κουταλιά της σούπας αλάτι

½ κουταλιά της σούπας πιπέρι

Βράστε τα αυγά σε βαθιά κατσαρόλα. Προσθέστε όλα τα συστατικά και χαμηλώστε τη φωτιά. Αφήστε τα να σιγοβράζουν για τουλάχιστον έξι ώρες. Τα αυγά θα πάρουν ένα καφέ χρώμα και μια υπέροχη γεύση.

Πρασοκεφτέδες:

2 κιλά πράσα

1-2 αυγά

50 γραμμάρια θρύμματα ψωμιού ή Ματσά

Αλάτι, πιπέρι

Προαιρετικά: μπέηκιν πάουντερ

Καθαρίστε και κόψτε τα πράσα, αφαιρώντας τις σκληρές άκρες.

Βράστε τα, στραγγίστε τα και λιώστε τα στο μίξερ (όσο πιο μικρά τα κάνετε τόσο το καλύτερο).

Βάλτε τα σε μπολ και ανακατέψτε τα με τα αυγά, τα θρύμματα του ψωμιού και τα μπαχαρικά. Το μίγμα δεν θα πρέπει να είναι πολύ πηχτό.

Σχηματίστε στρογγυλά σχήματα και τηγανίστε τα σε λάδι και από τις δύο πλευρές. Τοποθετήστε τα σε απορροφητικό χαρτί.

Τα σερβίρουμε ζεστά ή κρύα.

Πρόταση: Μπορείτε να ψήστε το μίγμα σαν πίτα στο φούρνο.

Looking for older posts? See the sidebar for the Archive.