Printed from Chabad.gr

Τορά για Τώρα!

Ο δικός μου σούπερ ήρωας - Νόαχ

To read in in English, click here

boy-4302994_960_720 superhero crop.jpg 

Ο κόσμος, ιδίως τα παιδιά, λατρεύουν τους σούπερ ήρωες. Γιατί; Καλή ερώτηση.

Είναι πολύ ωραίο να φαντάζεσαι τον εαυτό σου να πετάει στον ουρανό, να σκαρφαλώνει σε ουρανοξύστες και να σώζει όλο τον κόσμο. Αλλά δεν είναι παρά μόνο φαντασία πολύ μακρινή από την καθημερινότητά μας. Μπορούν οι σούπερ ήρωες να μας βοηθήσουν και μας εμπνεύσουν στην καθημερινή μας ζωή και στα απλά προβλήματα;

Ποιος είναι αληθινός ήρωας; Ποιον θα διαλέγατε ως τον Βιβλικό Ήρωα σας;

Τι θα λέγατε για τον Νώε;

Ο Νώε, από την περικοπή αυτής της εβδομάδας, ενώ ήταν καλύτερος από όλη την υπόλοιπη γενιά του, δεν είναι τέλειος. Οι Σοφοί μας επισημαίνουν πως η πίστη του στα λόγια του Θ-ού, ότι θα γινόταν Κατακλυσμός δεν ήταν ολοκληρωτική. Ο Θ-ός του είπε να μπει στην Κιβωτό αλλά εκείνος δεν έμπαινε μέχρι που τον ανάγκασαν τα νερά...

Αυτό, κατά τη γνώμη μου, τον κάνει έναν προσιτό ήρωα που όλοι μπορούμε να μιμηθούμε. Μπορεί η πίστη του Νώε να μην ήταν ολοκληρωτική, αλλά στο τέλος έπραξε σωστά. Έχτισε την Κιβωτό, μάζεψε μέσα τα ζώα και μετά το τέλος του Κατακλυσμού ξαναέχτισε τον κόσμο από την αρχή.

Υπάρχει μια παροιμία στα Γίντισς που λέει "פון א קשיא שטארבט מען נישט" δηλαδή, ότι «κανείς δεν πέθανε ποτέ από ερώτηση». Δεν είναι το τέλος του κόσμου αν δεν έχουμε όλες τις απαντήσεις στις φιλοσοφικές ερωτήσεις μας για τη ζωή. Μπορούμε να ζήσουμε ακόμα κι αν έχουμε αναπάντητα ερωτήματα. Το σημαντικό είναι να μην αφήσουμε τις αβεβαιότητες μας να μας σταματήσουν από το κάνουμε το σωστό. Στο κάτω κάτω, η συμπεριφορά μας είναι αυτή που μετράει.

Όλοι μας μπορούμε να είμαστε σαν τον Νώε. Δεν χρειάζεται να είμαστε άφοβοι ώστε να δραστηριοποιούμαστε. Δεν χρειάζεται να τα έχουμε καταλάβει όλα πριν βοηθήσουμε. Δεν είναι ανάγκη να είμαστε τσαντίκ (δίκαιοι) ώστε να κάνουμε μια Μιτσβά. Δεν υποχρεούμαστε να είμαστε ραβίνοι για να φάμε κασσέρ, ούτε σπουδαίοι καθηγητές για να παρακολουθήσουμε ένα μάθημα Τορά.

Ο Νώε δεν ήταν τέλειος, ήταν γεμάτος αμφιβολίες αλλά έκανε τη σωστή πράξη. Ας τον μιμηθούμε.

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Ένας απαίσιος φόνος - Μπερεσσίτ

To read it in English, click here

furious-2514031_960_720 crop.jpg 

Πρόκειται για έναν από τους χειρότερους φόνους που είδε ποτέ η ανθρώπινη ιστορία. Ένας φόνος όπου ένας άνθρωπος σκότωσε το 1/3 των ανδρών όλου του κόσμου.

Όλα άρχισαν από ένα γλυκό μωράκι ονόματι Κάιν που γεννήθηκε από τον Αδάμ και την Εύα. Επίσης γεννήθηκε ένας αδερφός, που τον έλεγαν Άβελ. Μάλλον ήδη από τότε ο Κάιν άρχισε να ζηλεύει κρυφά τον αδερφό του. Μέχρι που έφτασε η έκρηξη.

Ο Κάιν και ο Άβελ αποφάσισαν να προσφέρουν μια θυσία στον Θ-ό. Ο Κάιν έφερε κάτι μικρό, από τα λαχανικά του χωραφιού του, ενώ ο Άβελ έδωσε από τα καλύτερα ζώα που είχε στο κοπάδι. Μαντέψτε τι συνέβη μετά…

Ξαφνικά κατέβηκε μια φωτιά από τον ουρανό που έφαγε μόνο τη θυσία του Άβελ, ενώ η θυσία του Κάιν έμεινε ανέγγιχτη. Ο Κάιν δεν μπορούσε να συγκρατήσει τον θυμό και τη ζήλεια του. Σύντομα συνέβη ο πρώτος φόνος της ιστορίας. Ο Κάιν σκότωσε τον αδερφό του, που αποτελούσε το 1/3 του τότε αντρικού πληθυσμού (Αδάμ, Κάιν, Άβελ).

Σε όλους μας συμβαίνει να έχουμε θυμό, ζήλεια και διάφορα άλλα συναισθήματα που μας παρακινούν να κάνουμε διάφορες πράξεις, όχι θετικές… Μα τι μπορούμε να κάνουμε; Έτσι είναι η ανθρώπινη φύση. Ο θυμός και οι «φίλοι» του, τα άλλα αρνητικά συναισθήματα, είναι ασυγκράτητα. Όντως; Μπορεί κάποιος να πει πως δεν έχει ευθύνη για τις πράξεις του επειδή οι συνθήκες και ο θυμός του τον υποχρέωσαν να κάνει κάτι;

Λίγο πριν το φόνο, ο Θ-ός αποκαλύφθηκε στον Κάιν και τον ρώτησε, γιατί είναι θυμωμένος. Με αυτή την ευκαιρία ο Θ-ός του εξήγησε το ανθρώπινο σύστημα που έφτιαξε. Μέσα στον καθένα υπάρχει το γιέτσερ αρά, τάση για διάφορα αρνητικά. Ο Θ-ός τα έβαλε εκεί και είναι σχεδόν αδύνατο να τα βγάλουμε από τη μέση. Αλλά μαζί με το γιέτσερ αρά, ο Θ-ός μας έδωσε τη δύναμη να το υπερνικήσουμε. Το πώς θα συμπεριφερθούμε εξαρτάται από εμάς. Δεν υπάρχει κάποια αρνητική τάση που δεν μπορούμε να υπερνικήσουμε. Αλλά υπό έναν όρο. Πρέπει να το θέλουμε. Αν το θελήσουμε, τότε θα τα καταφέρουμε.

Ας χρησιμοποιήσουμε τις δυνάμεις που έχουμε μέσα μας. Ας μην υποκύψουμε στον θυμό μας. Ας συγκρατηθούμε. Έτσι θα έχουμε μια πολύ καλύτερη ζωή και επίσης θα επιταχύνουμε τον ερχομό του Μεσσία, είθε να είναι σύντομα.

Υ.Γ. Χρόνια Πολλά! Το μπλογκ μου γιορτάζει σήμερα 4 χρόνια και ξεκινά με φόρα την 5η του χρονιά. Ευχαριστώ τον Θ-ό που μου δίνει την ικανότητα να γράψω. Τον Ρέμπε, Ραβίνο Μενάχεμ Μέντελ Σσνέρσον, που από τα λόγια του εμπνέομαι για όσα γράφω. Τη μαμά μου και όσους με υπομονή επιμελούνται τα κείμενά μου. Εσάς που διαβάζετε αυτά που γράφω και ιδίως που μου στέλνετε τα σχόλια σας και μου δίνετε τη δύναμη να συνεχίσω ακόμα και όταν έχω εξεταστική περίοδο ή εργάζομαι στην κατασκήνωση. Εύχομαι όλες οι όμορφες ιδέες που γράφω να επηρεάζουν εσάς αλλά και εμένα και να μας φέρουν πιο κοντά στον τέλειο κόσμο, με τον ερχομό του Μεσσία.

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Ο γέρος από το γκέτο της Βαρσοβίας - Σιμχάτ Τορά

 To read it in English, click here

simchat torah chabad.jpg
Art: Rabbi Zalman Kleinman 

Το Σιμχάτ Τορά στη συναγωγή κάποιος είδε έναν ηλικιωμένο να κρατάει ένα πολύ μεγάλο και βαρύ Σέφερ Τορά. Τον ρώτησε γιατί διάλεξε αυτό το Σέφερ και όχι κάποιο άλλο πιο ελαφρύ, αφού περπατάει με δυσκολία; Του εξήγησε ο ηλικιωμένος: «Δεν κουβαλάω εγώ την Τορά. Η Τορά κουβαλάει εμένα».

Έπειτα ο ηλικιωμένος του διηγήθηκε μια ιστορία. Όταν οι Ναζί έδιωχναν τους Εβραίους  και τους συγκέντρωναν στο γκέτο της Βαρσοβίας, ήταν εκεί ένας γέρος με τον μικρό εγγονό του. Ενώ προχωρούσαν, με τους Ναζί να τους φωνάζουν να πάνε πιο γρήγορα, ο εγγονός έπεσε και άρχισε να κουτσαίνει. Ο παππούς τον σήκωσε πάνω στους ώμους του και συνέχισαν. Κάποιος εκεί τον ρώτησε, πώς μπορεί να κρατάει και τον εγγονό του; Αφού κι εκείνος  δύσκολα βαστάει τον εαυτό του;  Απάντησε ο παππούς: «Δεν κουβαλάω εγώ το παιδί. Αυτός με κουβαλάει. Χωρίς αυτόν δεν θα μπορούσα να προχωρήσω ούτε ένα βήμα».

Κάθε εβδομάδα μελετούμε μαζί μέσα από το μπλογκ μου την περικοπή της Τορά. Το Σιμχάτ Τορά (Δευτέρα 21 & Τρίτη 22 Οκτωβρίου) θα γιορτάσουμε το τέλος του κύκλου ανάγνωσης της Τορά και θα ξαναρχίσουμε αμέσως πάλι από την αρχή. Είναι μια πολύ χαρούμενη γιορτή. Βγάζουμε όλα τα Σέφερ Τορά από το Εχάλ και χορεύουμε μαζί τους, κάνοντας κύκλους, που ονομάζονται Ακαφότ.

Θα κρατήσουμε τα Σέφερ, θα χορέψουμε και θα υπενθυμίσουμε στους εαυτούς μας πως όντως, μπορεί η Τορά να μοιάζει λίγο βαριά μερικές φορές, να έχει πολλούς κανόνες και απαιτήσεις, αλλά αυτή είναι που μας βαστάει, αυτή μας κουβαλάει, αυτή δίνει νόημα στην ζωή μας και την δύναμη να συνεχίσουμε.

Ο Προηγούμενος Ρέμπε της Χαμπάντ, Ραβίνος Γιοσέφ Ιτσχάκ Σσνέερσον του Λουμπάβιτς, είπε πως το Σιμχάτ Τορά, μέσω του χορού με την Τορά, μπορούμε να λάβουμε πολύ μεγάλες και σπουδαίες ευλογίες.

Κανείς δεν θέλει να χάσει αυτές τις σπουδαίες ευλογίες…

Τα λέμε στις Ακαφότ, χορεύοντας με την Τορά!

Σσαμπάτ Σσαλόμ & Χαγκ Σαμέαχ!

Χάνα

Το σωστό μέγεθος της Σουκά

To read it in English, click here

Sukkot-33_(1448659502) crop.jpg 

Όλες οι γιορτές στο εβραϊκό ημερολόγιο σχετίζονται με κάποιο αντικείμενο: το Ροσς Ασσανά σαλπίζουμε το Σσοφάρ, το Σουκότ χτίζουμε Σουκά, το Χανουκά ανάβουμε κεράκια στη Χανουκιγιά, το Πέσαχ τρώμε Ματσά κτλ.

Φυσικά, όλα αυτά τα αντικείμενα πρέπει να έχουν κάποιο συγκεκριμένο μέγεθος. Μια καρέκλα με ύψος 3 εκατοστά δεν μετράει ως καρέκλα, αφού κανείς δεν μπορεί να κάτσει πάνω της, αλλά ούτε μια καρέκλα με ύψος 30 μέτρα ταιριάζει. Γι’ αυτό ο εβραϊκός νόμος είναι γεμάτος τεχνικές λεπτομέρειες - από τη μίνιμουμ ποσότητα Ματσά που πρέπει κανείς να φάει μέχρι το μάξιμουμ ύψος που μπορεί να έχει μια Χανουκιγιά.

Η Σουκά είναι μια «προσωρινή κατοικία» όπου μένουμε κατά τη διάρκεια του Σουκότ. Για να ταιριάξει σε αυτόν τον ορισμό δεν μπορεί να είναι πολύ χαμηλή, δηλαδή μια Σουκά με ύψος λιγότερο από 81,7 εκ. δεν είναι κατοικία αφού κανείς μπορεί μόνο να μπουσουλήσει μέσα. Αντίθετα, μια Σουκά πιο ψηλή από 9,6 μ. δεν είναι πια προσωρινή κατοικία.

Τα σημεία του Ταλμούδ που αφορούν τη Σουκά φαίνονται σαν οδηγίες από «φτιάξε το μόνος σου». Αλλά από αυτόν το λεπτομερή οδηγό λείπει μία σημαντική λεπτομέρεια - το μάξιμουμ μήκος και το πλάτος της Σουκά. Μπορούμε να χτίσουμε μια Σουκά σε μέγεθος μιας πόλης, μιας χώρας ή ακόμα και μιας ηπείρου και η Σουκά θα είναι κασσέρ.

Γιατί; Το Ταλμούδ ορίζει πως αξίζουν όλοι οι Εβραίοι να καθίσουν μαζί σε μια Σουκά.

Η κάθε γιορτή έχει το κεντρικό της θέμα. Το Πέσαχ η ελευθερία, το Σσαβουότ η μελέτη της Τορά κτλ. Το κεντρικό θέμα του Σουκότ είναι η ενότητα του εβραϊκού λαού. Αυτή η ενότητα αντανακλάται και στις δυο Μιτσβότ της γιορτής: η Σουκά, όπου καθόμαστε όλοι μαζί και τα 4 είδη, που συμβολίζουν διάφορα είδη των ανθρώπων αλλά τα κουνάμε όλα μαζί.

Όλοι καθόμαστε μαζί στη Σουκά, όλοι είναι καλοδεχούμενοι. Γι΄αυτό δεν υπάρχει περιορισμός στο μήκος και το πλάτος της Σουκά, για να τη κάνουμε μεγάλη και φιλόξενη.

Ας σκεφτούμε κάτι μικρό που μπορούμε να κάνουμε ώστε το όμορφο θέμα της γιορτής, η ενότητα, να επηρεάσει και την καθημερινή μας ζωή.

Σσαμπάτ Σσαλόμ & Χαγκ Σαμέαχ!

Χάνα

Το νερό που τρύπησε την πέτρα - Γιόμ Κιπούρ

To read it in English, click here

stone-2537981_960_720 crop.jpg 

Ποιο είναι το μυστικό των ανθρώπων που κάνουν τα όνειρά τους πραγματικότητα; Στους περισσότερους από εμάς η έμπνευση εξαφανίζεται πριν προλάβει να αλλάξει κάτι στη ζωή μας… Πώς θα μετατρέψουμε το 5780 που μόλις μπήκε, σε έναν χρόνο γεμάτο σημασία;

Oι Μιτσβότ μας είναι ποικίλες. Το Σουκότ κουνάμε 4 είδη, το Χανουκά ανάβουμε 8 κεριά, το Πέσαχ θα βάλουμε 3 Ματσότ στο δίσκο και θα πιούμε 4 ποτήρια κρασί. Πάντα υπάρχουν παραπάνω από ένα.

Πάντα, εκτός από μία Μιτσβά. Το Ροσς Ασσανά και το Γιόμ Κιπούρ δεν έχουμε μια πολυμελή ορχήστρα με φλάουτο, τρομπέτα και σαξόφωνο, παρά μόνο ένα Σσοφάρ που σαλπίζουμε.

Γιατί έτσι; Για να μας διδάξει πως για να αρχίσουμε έναν καινούριο χρόνο αρκεί μια καλή πράξη. Κάθε μεγάλο ταξίδι ξεκινά με ένα βήμα. Ο έξυπνος άνθρωπος ξέρει πως να προχωράει με μικρά και σταδιακά βήματα, αντί να ταρακουνήσει όλο το σύστημα με απότομες μεγάλες αλλαγές που δεν θα διαρκέσουν πολύ.

Ένας από τους σπουδαίους ραβίνους του Ταλμούδ ήταν ο Ραβίνος Ακίβα. Το ενδιαφέρον στην ιστορία του είναι πως, μέχρι τα 40 του δεν ήξερε καν να διαβάζει. Κάποια φορά είδε μια μεγάλη πέτρα που είχε ένα μεγάλο βαθούλωμα. Αυτό το βαθούλωμα δημιουργήθηκε από τις μικρές σταγόνες νερού που έπεφταν πάνω της συνεχώς. Ο Ραβίνος Ακίβα κατάλαβε τότε πως,  εάν το νερό κατάφερε να τρυπήσει την πέτρα, τότε σίγουρα με πείσμα και επιμονή τα λόγια της Τορά θα κατάφερναν να μπουν ακόμα και στη δική του καρδιά. Αυτό το συμπέρασμα του άλλαξε όλη τη ζωή.

Αυτό είναι το μήνυμα του Γιόμ Κιπούρ, να κάνουμε αλλαγές αργά αλλά τακτικά. Στην αρχή, όταν το νερό πέφτει πάνω στην πέτρα, δεν βλέπουμε καμία αλλαγή. Έτσι και στη ζωή, δεν νιώθουμε αμέσως την επιρροή. Τότε κινδυνεύουμε να απελπιστούμε και να σταματήσουμε την προσπάθεια. Αλλά η αλήθεια είναι πως η μια σταγόνα μετά την άλλη, στο τέλος αλλάζει το σχήμα της πέτρας. Σιγά σιγά θα ανοίξει η καρδιά μας και θα συνειδητοποιήσουμε πως κάτι διαφορετικό και σημαντικό έγινε.

Ας αρχίσουμε τον Νέο Χρόνο, με μια μικρή αλλαγή που θα την τηρούμε τακτικά. Αυτή η μικρή σταγόνα μπορεί να φωτίσει όλη μας τη ζωή. Έτσι στο τέλος του 5780 θα κοιτάξουμε πίσω και θα πούμε στους εαυτούς μας πως φέτος πραγματοποιήσαμε ένα όνειρο. Στο χρόνο που πέρασε γίναμε καλύτεροι. Η έμπνευση δεν πήγε χαμένη.

Σσαμπάτ Σσαλόμ, Γκμαρ Χατιμά Τοβά & Εύκολη Νηστεία!

Χάνα

Looking for older posts? See the sidebar for the Archive.