Printed from Chabad.gr

Τορά για Τώρα!

Το σπαθί και το βιβλίο - Τολνότ

To read it in English, click here

clone-4197229_960_720 crop.jpg 

Based on an article from Rabbi Goldman

Ποιοι είμαστε; Ποιοι ήμασταν; Ποιοι θα γίνουμε;

Ο λαός μας ονομάζεται και λαός του Ισραήλ, και αυτό προέρχεται από το δεύτερο όνομα του Πατέρα μας του Ιακώβ.

Στην περικοπή Τολντότ αυτής της εβδομάδας, διαβάζουμε για τις μεγάλες ευλογίες που ήθελε να δώσει ο Ισαάκ στους γιους του. Ο τυφλός Ισαάκ δεν ήξερε πως ο Ησαύ, ο μεγαλύτερος από τα δίδυμα παιδιά του, δεν είχε σωστή συμπεριφορά και γι΄ αυτό ήθελε να δώσει σε αυτόν τις ευλογίες.

Όμως η γυναίκα του Ισαάκ, η Ρεβέκκα, που έβλεπε και που ήξερε την αλήθεια, επενέβη. Έστειλε στον Ισαάκ για να ευλογήσει, τον καλό και δίκαιο Ιακώβ, μεταμφιεσμένο σαν Ησαύ. Έτσι, ο Ισαάκ αναφώνησε με απορία «Η φωνή είναι η φωνή του Ιακώβ, ενώ τα χέρια είναι χέρια του Ησαύ!»

Αυτή η φράση σχετίζεται με τα χαρακτηριστικά του λαού μας.

Η φωνή του Ιακώβ είναι η φωνή της μελέτης της Τορά, η φωνή της προσευχής και γενικά, συμβολίζει τον λαό της Βίβλου. Δηλαδή εμείς. Από την άλλη, τα χέρια του Ησαύ συμβολίζουν τη γροθιά, το χέρι με το σπαθί και γενικά την βία, τον πόλεμο και την σωματική δύναμη.

Το ερώτημα είναι που ανήκουμε και που θέλουμε να ανήκουμε. Σε ποιον κόσμο μεγαλώνουμε τα παιδιά μας; Μήπως έχουμε ξεχάσει ποιοι είμαστε και ποιος είναι αληθινά ο πολιτισμός του λαού μας;

Ο σύγχρονος κόσμος είναι ο κόσμος του Ησαύ. Στην τηλεόραση, στις ταινίες, στα διάφορα βιντεοπαιχνίδια υπάρχει ατέλειωτη βία. Πόσους εκατοντάδες φόνους θα έχει δει ένα μέσο παιδί πριν ακόμα κάνει Μπαρ Μίτσβα; Εφτάχρονα παιδιά σκοτώνουν ολόκληρους στρατούς μπροστά στην οθόνη τους.

Αλλά η βία δεν αφορά μόνο τα παιδιά. Τι λέτε για την πυγμαχία ή το μποξ; Όποιος βαράει τον άλλο παίρνει το μεγάλο βραβείο. Αλλά επίσης υπάρχει το παράδοξο. Αν κάποιος σου πιάσει την θέση στο πάρκινγκ και τον βαρέσεις, θα πας φυλακή. Αλλά αν τον βαρέσεις μπροστά σε 25.000 θεατές, θα γίνεις πλούσιος και διάσημος.

Φυσικά εξαιρούνται οι περιπτώσεις χρήσης της βίας ως άμυνα. Δηλαδή είτε προσωπικής αυτοάμυνας ή της στρατιωτικής υπεράσπισης του κράτους.

Αλλά το θέμα είναι, τι θαυμάζουμε; Ποιοι είναι οι ήρωες μας και τα ιδανικά μας;

Όλη αυτή η βία γύρω μας σκοτώνει την ευαισθησία μας και μας μεταμορφώνει σε γενιά του Ησαύ.

Το Ταλμούδ λέει πως όταν υπάρχει βιβλίο, δεν υπάρχει σπαθί και όταν υπάρχει σπαθί, δεν υπάρχει βιβλίο. Δεν μπορούμε ταυτόχρονα να είμαστε ο λαός της Βίβλου και να παίζουμε με τα σπαθιά... Ο Εβραίος πρέπει να θέλει τα παιδιά του να κρατάνε το βιβλίο και όχι το σπαθί.

Και το καλύτερο; Οι Σοφοί μας λένε πως όταν η φωνή μας είναι η φωνή του Ιακώβ, τότε κανένα χέρι του Ησαύ δεν μπορεί να μας πληγώσει.

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Ποιον να παντρευτώ; - Χαγέ Σαρά

To read it in English, click here

marry-me-1044416-crop.jpg 

Based on an article from Rabbi Tauber

Λένε πως η πιο δύσκολη ερώτηση είναι αυτή με την απλούστερη απάντηση. Γιατί μια απλή απάντηση μοιάζει σαν να πληγώνει την εξυπνάδα μας και είναι δύσκολο να γίνει αποδεχτή... Αλλά πολλές φορές η λύση για τα περίπλοκα προβλήματα είναι πολύ απλή.

Με ποιον να παντρευτούμε;

Τι έχει να μας πει η Τορά για αυτήν την κρίσιμη απόφαση μας;

Το πρώτο ζευγάρι στον κόσμο ήταν ο Αδάμ και η Εύα. Η νύφη ήταν επί παραγγελία. Ο Θ-ός έπλασε την νύφη και την έφερε στον γαμπρό. Όταν ο Αδάμ είπε στην Εύα πως για εκείνον είναι η μοναδική, το εννοούσε κυριολεκτικά. Μπορούμε από τον Αδάμ και την Εύα να μάθουμε πολλά για τη συζυγική ζωή, αλλά όχι για την επιλογή συζύγου.

Ο επόμενος γάμος που μας περιγράφει η Τορά είναι του Ισαάκ με την Ρεβέκκα. Ο κόσμος είχε πια εξελιχτεί και ο Αβραάμ είχε πολλές επιλογές για τον γιο του. Πώς διάλεξε;

Έστειλε τον δούλο του τον Ελιέζερ στη Χαράν με δέκα καμήλες φορτωμένες δώρα. Εκεί, όπου ζούσε η πατρική οικογένεια του Αβραάμ, ήλπισε να βρει μια καλή νύφη.

Ο Ελιέζερ έφτασε στο πηγάδι της Χαράν, προσευχήθηκε και σκάρωσε ένα σχέδιο. Να ζητήσει από τις κοπέλες να του δώσουν λίγο νερό. Αν η κοπέλα του πει να αντλήσει μόνος του, δεν ταιριάζει. Αν του προσφέρει νερό, είναι καλό αλλά όχι αρκετό. Η κοπέλα που εκτός από να του δώσει νερό θα προσφέρει νερό και στις καμήλες – αυτή ταιριάζει για νύφη του Ισαάκ.

Από όλη αυτή την ιστορία μπορούμε να μάθουμε πολλά. Αλλά το πιο βασικό είναι πως δεν αρκεί ο/η σύζυγος να είναι όμορφος/η και πλούσιος/α, να αγαπάμε την ίδια μουσική και να μας κάνει να γελάμε. Το σημαντικότερο είναι να παντρευτούμε κάποιον με καλή καρδιά.

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα 

Μια ασυνήθιστη συζήτηση για τον Αβραάμ - Βαγιερά

To read it in English, click here

3746422_Copy_of_laOtude_92_X_65.jpg
L'étude Painting by Serge KRIEF 

Τρείς μαθητές του μεγάλου Ραβίνου Ντοβ Μπερ γνωστού ως Μαγκίντ του Μέζεριτς, συζητούσαν αργά τη νύχτα.

«Τι ήταν το τόσο ιδιαίτερο στο Ακεντάτ Γιτσχάκ [Δέσιμο (Θυσία) του Ισαάκ]; Αν ο Θ-ός μου ζητούσε προσωπικά να θυσιάσω τον μοναχογιό μου, φυσικά και θα το έκανα!» είπε ο πρώτος, και συνέχισε: «Αλλά εγώ θα περίμενα μερικές μέρες πριν εκτελέσω την εντολή, να τον χαρώ λιγάκι. Ο Αβραάμ όμως, έφυγε να το πράξει νωρίς το επόμενο πρωί, με προθυμία. Αυτό ήταν το ιδιαίτερο με τον Αβραάμ.»

Είπε ο δεύτερος: «Εγώ επίσης θα πήγαινα νωρίς το πρωί, χωρίς να χασομερήσω, για να κάνω αυτό που μου είπε ο Θ-ός. Αλλά εγώ θα το έκανα με βαριά καρδιά, ενώ ο Αβραάμ πήγε όλη τη διαδρομή χαρούμενος που μπορούσε να εκπληρώσει την εντολή του Θ-ού. Αυτό ήταν το ιδιαίτερο με τον Αβραάμ».

Ο τρίτος είπε πως αν ο Θ-ός του το ζητούσε, τότε θα το έκανε  επίσης χωρίς καθυστέρηση και με χαρά. Αλλά το ιδιαίτερο με τον Αβραάμ ήταν η αντίδρασή του, όταν ο Θ-ός του είπε πως πρόκειται μόνο για μια δοκιμασία της πίστης του. Η μεγαλύτερη χαρά του δεν ήταν επειδή είχε γλιτώσει ο γιος του αλλά επειδή είχε τώρα μια ακόμα ευκαιρία να εκπληρώσει μια εντολή του Θ-ού, δηλαδή να προσφέρει το ζώο [αντί του Ισαάκ].

Όλη αυτή την ιστορία μας την διηγήθηκε ο πρώτος ραβίνος της Χαμπάντ,  ο Ραβίνος Σσνέορ Ζάλμαν του Λιάντι, που ήταν επίσης μαθητής του Μαγκίντ του Μέζεριτς. Και πρόσθεσε: «Όλη αυτή η συζήτηση δεν ήταν απλά θεωρητική για αυτούς. Ο καθένας από τους τρεις μαθητές αναφέρθηκε στο επίπεδο θυσίας που θα είχε ο ίδιος για τον Θ-ό.

Ας το συλλογιστούμε λίγο. Το Ακεντάτ Γιτσχάκ είναι ένα πολύ κεντρικό θέμα στον Ιουδαϊσμό. Πολλές φορές το αναφέρουμε στην προσευχή και ζητάμε ο Θ-ός να μας βοηθήσει χάρη σε αυτό. Χάρη σε τι όμως; Χάρη στην χαρά! Περισσότερο από την σημασία της ίδιας της πράξης, είναι ο τρόπος που ο Αβραάμ την έκανε. Με προθυμία και με χαρά.

Δεν αρκεί απλά να κάνουμε καλές πράξεις. Πρέπει να τις κάνουμε και με ωραίο τρόπο. Ας μιμηθούμε τον Αβραάμ και χάρη στις καλές μας πράξεις, που θα κάνουμε άμεσα και με αληθινή χαρά, θα φέρουμε τον Μεσσία τώρα!

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

 

Ραβίνος Ντοβ Μπερ του Μέζεριτς / Μαγκίντ (π. 1772). Ήταν μαθητής και μετέπειτα διάδοχος του Μπαάλ Σσεμ Τοβ. Ανάμεσα στους μαθητές του ήταν οι ιδρυτές των διαφόρων χασσιδικών δυναστειών συμπεριλαμβανομένου του Ραβίνου Νάχουμ του Τσέρνομπιλ, του Ραβίνου Λεβή Γιτσχάκ του Μπερντίτσεβ και του Ραβίνου Σσνέορ Ζάλμαν του Λιάντι. Οι διδασκαλίες του, καταγραμμένες από τους μαθητές του, εμφανίζονται σε διάφορους τόμους που περιλαμβάνουν το Μαγκίντ Ντβαράβ ΛεΓιακόβ.

Ραβίνος Σσνέορ Ζάλμαν του Λιάντι / Άλτερ Ρέμπε / Ραβ (1745-1812). Χασιδιστής ραβίνος, αλαχική αρχή, και ιδρυτής του κινήματος Χαμπάντ. Γεννήθηκε στην Λιόζνα της Λευκορωσίας. Ήταν από τους βασικούς μαθητές του Μαγκίντ του Μέζεριτς. Ανάμεσα στα αναρίθμητα έργα του συμπεριλαμβάνονται η Τάνυα, ένα από τα πρώτα έργα που περιλαμβάνουν τις βασικές αρχές του Χαμπάντ Χασιδισμού και το Σσουλχάν Αρούχ α Ράβ, μια εκτεταμένη κωδικοποίηση του εβραϊκού νόμου. Είναι θαμμένος στο Χάντιατς, στην Ουκρανία και τον διαδέχθηκε ο γιός του, Ραβίνος Ντοβ Μπερ του Λουμπάβιτς.

Τι έμαθα διδάσκοντας - Λεχ Λεχά

To read it in English, click here

steps-1081909_960_720 crop.jpg 

Σήμερα δίδαξα ένα μάθημα στη δευτέρα δημοτικού. Η δασκάλα μου και οι φίλες μου συμμετείχαν ως παρατηρητές. Επειδή την Τρίτη 7 Χεσσβάν, στο Ισραήλ αρχίσαμε να προσευχόμαστε για βροχή, επέλεξα αυτό να είναι το θέμα του μαθήματος. Κατά τη διάρκεια του μαθήματος φτιάξαμε μαζί με τις μαθήτριες μια «ορχήστρα» βροχής. Δηλαδή, κρατώντας ένα χαρτί με το ένα χέρι και χτυπώντας το με το άλλο χέρι,  πρώτα με ένα δάχτυλο, μετά με δυο δάχτυλα κτλ αναπαράγαμε τον ήχο της βροχής. Δοκιμάστε το στο σπίτι! Όντως ακούγεται σαν βροχή :-). Τα κορίτσια πέρασαν καλά, δόξα το Θ-ό. Νομίζω πως κατάλαβαν όσα τους δίδαξα και οι κριτικές από τη δασκάλα και τις συμμαθήτριές μου ήταν καλές.

Όπως είναι λογικό αλλά και φυσικό, η δασκάλα είχε και κάποιες παρατηρήσεις να μου κάνει. Υπάρχουν πράγματα που μπορεί κανείς να μάθει μόνο από την εμπειρία. Μερικά σημεία που ήθελαν βελτίωση τα είχα ήδη παρατηρήσει και εγώ, κατά τη διάρκεια του μαθήματος και δεν μου άρεσαν καθόλου. Εμένα μου αρέσει να κάνω τα πράγματα τέλεια από την αρχή. Γιατί να πρέπει να περάσω όλη τη διαδικασία της εμπειρίας; Αλλά από την άλλη, φυσικά και ξέρω πως έτσι είναι στη ζωή. Ο δρόμος από το μυαλό [κατανόηση] ως τη καρδιά [αποδοχή] είναι μακρύς... Όμως ένα από τα σημαντικότερα πράγματα στη ζωή είναι να κάνουμε αυτήν την διαδρομή.

Το όνομα της Περικοπής αυτής της εβδομάδας, Λεχ Λεχά, σημαίνει  «προχώρησε». Τα θέματα που μια περικοπή διηγείται, συνήθως ταιριάζουν με το όνομά της. Όμως η περικοπή Λεχ Λεχά διηγείται διάφορα πράγματα που δεν ήταν και τόσο θετικά για τον Αβράμ, τον πρωταγωνιστή αυτής της παρασσά. Υπήρχε πείνα στο Ισραήλ που τον ανάγκασε να πάει στην Αίγυπτο. Στην Αίγυπτο είδαν την όμορφη Σαράι και την πήραν για γυναίκα του Φαραώ. Πώς αυτές οι δυο ιστορίες ταιριάζουν στον τίτλο αυτής της περικοπής;

Η κάθε κατάβαση (ירידה) είναι μέρος (עליה) της ανάβασης. Χάρη στην κατάβαση μπορούμε να φτάσουμε σε ένα ανώτερο επίπεδο από αυτό που ήμασταν πριν. Είναι σαν τα βήματα που κάποιος κάνει προς τα πίσω, για να πάρει φόρα (πχ στον στίβο). Δεν πρέπει να λυπόμαστε όταν μας συμβαίνει κάτι τέτοιο. Αντιθέτως, πρέπει να το χρησιμοποιήσουμε σαν ώθηση για να γίνουμε καλύτεροι. Στην πραγματικότητα, η κατάβαση είναι μέρος της ίδιας της ανάβασης.

Εγώ θα προσπαθήσω να θυμάμαι πως, το να μην διδάσκω τα μαθήματα τέλεια (ακόμα! 😉 ), είναι μέρος της διαδικασίας για να γίνω μια καλή δασκάλα. Αναλογιστείτε και εσείς τα δικά σας παραδείγματα που δεν είστε τέλειοι και σκεφτείτε τα ως μέρος της προσωπικής σας ανάβασης. Έτσι θα είμαστε χαρούμενοι όχι μόνο στις αναβάσεις αλλά και στις καταβάσεις. Θα συνεχίσουμε πάντα να προχωράμε και θα φέρουμε τον Μεσσία τώρα!

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Looking for older posts? See the sidebar for the Archive.