Printed from Chabad.gr

Τορά για Τώρα!

Χανουκά στη Νέα Υόρκη

To read it in English, click here

candles-menorah-light-hanukkah crop.jpg 

Σας γράφω από τη Νέα Υόρκη, όπου βρίσκομαι για το Χανουκά. Το άναμμα της Χανουκιγιά στη συναγωγή του Ρέμπε, Ραβίνου Μενάχεμ Μέντελ Σσνέερσον, με εκατοντάδες ανθρώπους να τραγουδάνε μαζί τα τραγούδια του Χανουκά, είναι πολύ συγκινητικό... Χτες πήγα στο μέρος ταφής του και προσευχήθηκα για όλη την κοινότητά μας και ειδικά για αυτούς που μου έστειλαν τα ονόματα τους μαζί με το όνομα της μητέρας τους. Τη Δευτέρα θα ξαναπάω εκεί, άρα όποιος δεν μου έστειλε ακόμα μπορεί να στείλει τώρα :-). Αυτές τις μέρες μελετάω μαζί με τις φίλες μου διάφορα θέματα για το Χανουκά. Θα μοιραστώ μαζί σας 2 από τα ωραία για εμένα μηνύματα του Χανουκά:

Την Κυριακή ανάψαμε ένα κεράκι στη Χανουκιγιά (εκτός από το Σσαμάσς) και ήμασταν τέλειοι. Κάναμε ακριβώς αυτό που έπρεπε να κάνουμε. Αλλά αν τη Δευτέρα ανάβαμε πάλι μόνο ένα κεράκι, δεν θα ήταν αρκετό. Γιατί μεσολάβησε μια ολόκληρη ημέρα! Δεν μπορούμε να μείνουμε στο ίδιο. Πρέπει να αλλάξουμε. Να μεγαλώσουμε.

Τότε γιατί δεν ανάβουμε από την αρχή και τα 8 κεριά; Επειδή για να μεγαλώσουμε και να γίνουμε καλύτεροι δεν μπορούμε να το κάνουμε απότομα. Χρειάζεται να γίνει βήμα βήμα. Αλλιώς δεν θα διαρκέσει. Αλλά ούτε κάνει να σταθούμε στο ίδιο επίπεδο όλη την ώρα.

Άρα το πρώτο μήνυμα του Χανουκά είναι πάντα να προχωράμε και να εξελισσόμαστε.

Αλλά για να ανάψουμε τα κεριά του Χανουκά χρησιμοποιούμε το Σσαμάσς, ένα βοηθητικό κερί. Όταν τελειώνουμε το άναμμα όλων των κεριών το τοποθετούμε... πιο ψηλά από τα υπόλοιπα κεριά. Αυτό είναι το μυστικό του Σσαμάς και το δεύτερο μήνυμα του Χανουκά: Όταν κάποιος «ανάβει» το φώς κάποιου άλλου και τον βοηθάει, ο ίδιος γίνεται ψηλότερος και καλύτερος. Αξίζει :-).

Σσαμπάτ Σσαλόμ & Χαρούμενο Χανουκά!

Χάνα

ΑΥΤΗ ήταν η στροφή της ιστορίας - Βαγιεσσέβ

To read it in English, click here

book-4133883_1920 crop.jpg 

Ο Ιωσήφ (ο γιος του Ιακώβ) πέρασε δύσκολα χρόνια. Ως μικρό παιδί έχασε την μητέρα του. Στα 17 του, τα αδέρφια του τον πούλησαν ως σκλάβο σε ένα καραβάνι εμπόρων ώσπου τελικά αυτοί τον πούλησαν στην Αίγυπτο. Η γυναίκα του αιγύπτιου αφεντικού του, με δολοπλοκία τον έριξε στην φυλακή. Έμοιαζε σαν να μην γινόταν να φτάσει πιο χαμηλά... Τι θα μπορούσε να αλλάξει την κατάσταση του;

Η αλλαγή όμως της κατάστασης, η στροφή, δεν άργησε να φτάσει. Στο κελί που βρισκόταν  έβαλαν και δύο υπηρέτες του Φαραώ. Ένα βράδυ είδαν παράξενα όνειρα και ξύπνησαν πολύ προβληματισμένοι. Ο Ιωσήφ παρατήρησε πως η διάθεση τους ήταν κακή και τους ρώτησε τι έγινε. Όταν άκουσε τα όνειρα τους, τα ερμήνευσε, και η ερμηνεία του όντως πραγματοποιήθηκε. Δυο χρόνια αργότερα ο Φαραώ είδε επίσης δυο παράξενα όνειρα που κανένας δεν κατάφερε να του τα εξηγήσει. Ξαφνικά ο υπηρέτης; θυμήθηκε τον Ιωσήφ και τον συνέστησε ως ονειροκρίτη, με αποτέλεσμα ο Φαραώ να τον βγάλει από τη φυλακή και να τον κάνει αντιβασιλέα του.

Παρατηρήσατε πού ήταν η στροφή στην ιστορία του Ιωσήφ όπου άρχισαν τα καλά πράγματα στην ζωή του; Όταν παρόλα τα βάσανά του, ο Ιωσήφ δεν ξέχασε ότι βρισκόταν εκεί για κάποιον λόγο. Παρόλο που πέρναγε ο ίδιος δύσκολες μέρες, νοιάστηκε για τους άλλους φυλακισμένους που ήταν κατσουφιασμένοι. Εκείνη ήταν η στιγμή που άρχισε η λύτρωσή η του.

Αυτή η ιστορία μπορεί να μας διδάξει πολλά.

Πρώτον, πόσο σημαντικό είναι να νοιαζόμαστε ο ένας για τον άλλον. Μια απλή καλημέρα που δεν στοιχίζει τίποτα, μπορεί να είναι πολύ σημαντική για τον άλλο.

Δεύτερον, τι συμβαίνει σε εμάς όταν βοηθάμε κάποιον; Η δική μας ζωή αλλάζει και γίνεται γεμάτη νόημα. Αυτή είναι η αρχή της λύτρωση, της προσωπικής λύτρωσης του καθενός μας και της λύτρωσης ολόκληρου του εβραϊκού λαού, με τον ερχομό του Μεσσία πολύ σύντομα.

Τώρα που σας γράφω βρίσκομαι μαζί με μερικές φίλες μου, στο δρόμο για το αεροδρόμιο, για να πάω στη Νέα Υόρκη, στον Ρέμπε εκεί που έζησε ο Ρέμπε, Ραβίνος Μενάχεμ Μέντελ Σσνέερσον. Εκεί θα μελετήσουμε στη συναγωγή του Ρέμπε και θα προσευχηθούμε στο μέρος ταφής του. Ο Ρέμπε πάντα νοιαζόταν για τον καθένα, όσο για τα υλικά ζητήματα τόσο και για τα πνευματικά, και μας δίδαξε να νοιαζόμαστε και εμείς. Δεν ήταν ένας απλός ραβίνος, ήταν ηγέτης.

Θα χαρώ να προσευχηθώ για εσάς. Στείλτε μου το εβραϊκό σας όνομα και το εβραϊκό όνομα της μητέρας σας (π.χ. Χάνα μπατ Νεχάμα).

Σσαμπάτ Σσαλόμ και Χαρούμενο Χανουκά!

Χάνα

Γιατί το Μπαρ Μιτσβά γίνεται στα 13; - Βαγισσλάχ

To read it in English, click here

 Israel Jerusalem crop.jpg

Kyle Taylor from London, 84 Countries [Creative Commons BY 2.0] 

Πριν μερικά χρόνια υπήρξε μια ολόκληρη συζήτηση στο Ισραήλ για την μείωση της ηλικίας που μπορεί κανείς να αποκτήσει δίπλωμα οδήγησης, δηλαδή από τα 18, να κατέβει στα 16 και 9 μήνες. Μερικοί νόμιζαν πως πρόκειται για κάτι θετικό, ενώ άλλοι έλεγαν πως τα δεκαεξάχρονα παιδιά είναι ακόμα μικρά.

Εσείς τι νομίζετε; Από ποια ηλικία μπορεί κάποιος να θεωρείται ώριμος ενήλικας, δηλαδή κάποιος που να μπορούμε να εμπιστευτούμε τόσο τον ίδιο όσο και την κρίση του;

Στον Ιουδαϊσμό, η ενηλικίωση των αγοριών είναι στα 13 χρόνια – το Μπαρ Μιτσβά. (Τα κορίτσια ωριμάζουν νωρίτερα, γι' αυτό η ενηλικίωση τους – Μπατ Μιτσβά – είναι στα 12 χρόνια). Γιατί συγκεκριμένα σε αυτήν την ηλικία; Υπάρχουν δυο γνώμες:

Η πρώτη γνώμη, προέρχεται από την ιστορία του Σσιμόν και του Λεβή (2ος & ο 3ος γιος του Ιακώβ) από την περικοπή Βαγισσλάχ αυτής της εβδομάδας. Ο Σσχεμ, ο γιος του τοπικού ηγέτη, ερωτεύτηκε την αδερφή τους, την Ντίνα, και την πήρε ενάντια στην θέληση της. Όταν τα αδέλφια της, Σσιμόν και Λεβή το άκουσαν, πήραν τα όπλα τους και πήγαν και την έσωσαν. Καθώς η Τορά μας διηγείται αυτήν την ιστορία, αποκαλεί τον Σσιμόν και τον Λεβή άντρες, παρόλο που ο Λεβή ήταν τότε μόνο 13 χρονών. Από αυτό συμπεραίνουμε πως σύμφωνα με την ανθρώπινη φύση, σε αυτήν την ηλικία το παιδί ωριμάζει αρκετά ώστε να μπορέσει να καταλάβει μια κατάσταση και να πράξει ανάλογα.

Σύμφωνα με τη δεύτερη γνώμη, δεν υπάρχει λογική εξήγηση γιατί επιλέχτηκε η ηλικία 13 χρονών. Είναι ένας από τους νόμους που ο Θ-ός δίδαξε στον Μωυσή χωρίς να εξηγήσει το γιατί.

Το Μπαρ Μιτσβά είναι η μέρα που ο Εβραίος λαμβάνει την υποχρέωση να τηρήσει τις Θ-ΐκές εντολές (μέχρι τότε αποτελεί ευθύνη των γονιών). Το ερώτημα δεν είναι μόνο γιατί ορίστηκε η ηλικία των 13 ετών, αλλά ποιος είναι ο σωστός τρόπος να αρχίσει κανείς να τηρεί την Τορά και τις Μιτσβότ.

Σύμφωνα με την πρώτη γνώμη, αρχίζουμε με εντολές που μπορούμε να καταλάβουμε με το ανθρώπινο μυαλό μας. Μόνο αφού συνηθίσουμε αυτό, μπορούμε να προχωρήσουμε να τηρούμε και τις εντολές που δεν καταλαβαίνουμε.

Η δεύτερη γνώμη λέει ακριβώς το αντίθετο. Δηλαδή, ότι η τήρηση των Μιτσβότ βασίζεται στην υπακοή, που είναι ανώτερη από την ανθρώπινη λογική. Μπορούμε (και οφείλουμε) μετά να μελετήσουμε και να καταλάβουμε τις Μιτσβότ, αλλά η βάση της τήρησης τους δεν είναι η κατανόηση τους.

Όμως, και η πρώτη γνώμη συμφωνεί πως, η τήρηση των εντολών απαιτεί υπακοή, η οποία είναι ανώτερη από το μυαλό και την κατανόηση μας. Ο Σσιμόν κι ο Λεβή μπήκαν σε κίνδυνο για την αδερφή τους, μια πράξη αυτοθυσίας που δεν είναι κάτι πολύ λογικό...

Μόνο αν έχουμε την υπακοή, δηλαδήτην ανώτερη από το μυαλό αφοσίωση για τον Θ-ό, συνδυάζοντάς την με την κατανόηση, τότε μπορούμε να Τον υπηρετήσουμε σωστά.

Ας σκεφτούμε μια Μιτσβά που μας είναι δύσκολο να καταλάβουμε με την λογική μας και ας προσπαθήσουμε να την τηρήσουμε, τουλάχιστον μια φορά κατά τη διάρκεια αυτής της εβδομάδας. Να αποφύγουμε να αναμείξουμε κρέας και γαλακτοκομικά στην διατροφή μας θα μπορούσε να είναι μια καλή ιδέα. Έτσι σίγουρα θα φέρουμε τον Μεσσία τώρα!

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Η προσευχή, τι είναι; - Βαγιετσέ

To read it in English, click here

head-2748333_960_720 ladder crop.jpg

Κάποτε, ο πρωθυπουργός των ΗΠΑ πήγε να επισκεφτεί τον πρωθυπουργό του Ισραήλ. Όταν μπήκαν στο πρωθυπουργικό γραφείο, ο αμερικανός πρωθυπουργός παρατήρησε ένα ειδικό τηλέφωνο και ρώτησε τι είναι. Ο ισραηλινός εξήγησε πως πρόκειται για τηλέφωνο που μιλάει με τον Θ-ό. Ο αμερικανός είπε τότε πως κι αυτός έχει ένα τέτοιο τηλέφωνο στο γραφείο του, αλλά το χρησιμοποιεί σπάνια επειδή είναι ακριβό. Ο ισραηλινός χαμογέλασε: "Εγώ μιλάω όσο θέλω. Εδώ είναι τοπικό τηλεφώνημα".

Στην περικοπή Βαγιετσέ αυτής της εβδομάδας, Ο Ιακώβ, στον δρόμο του από το Ισραήλ για τη Χαράνα, ονειρεύεται κάτι ιδιαίτερο. Στο όνειρό του βλέπει μια γιγάντια σκάλα που στέκεται στο έδαφος, ενώ η κορυφή της φτάνει στον ουρανό. Σε αυτήν τη σκάλα ο Ιακώβ είδε να ανεβοκατεβαίνουν άγγελοι. Σύμφωνα με τους Σοφούς μας, πρόκειται για αλλαγή φρουρών. Οι άγγελοι που τον συνόδευαν στο Ισραήλ ξανανέβηκαν Ψηλά και αντί για αυτών ήρθαν καινούριοι άγγελοι που θα τον συνόδευαν στο εξωτερικό.

Δεν ξέρω εσείς τι ονειρεύεστε, αλλά η σκάλα που είδε ο Ιακώβ μας αφορά όλους. Κάθε μέρα έχουμε την ευκαιρία να σκαρφαλώσουμε σε αυτήν την πνευματική σκάλα μέσω της προσευχής. Η προσευχή είναι σαν σκάλα, σαν γέφυρα που ενώνει τον υλικό κόσμο με τον Θ-ό. Σκεφτείτε το λιγάκι. Εγώ και εσείς, απλοί θνητοί, μπορούμε να επικοινωνήσουμε και να μιλήσουμε με τον ίδιο τον Θ-ό! Τον Θ-ό που θέλει να μας ακούσει επειδή είμαστε τα παιδιά Του, ακόμα και αν δεν καταφέρνουμε πάντα να πράξουμε σωστά. Τον Θ-ό που μπορεί να κάνει τα πάντα και να μας δώσει ό,τι χρειαζόμαστε και επιθυμούμε. Τον Θ-ό που τα πάντα εξαρτώνται από Αυτόν.

Λένε πως ο γονιός πάντα θέλει να δώσει, αλλά δεν μπορεί πάντα. Ο βασιλιάς πάντα μπορεί να δώσει, αλλά δεν θέλει να το κάνει πάντοτε. Σε διάφορες προσευχές αποκαλούμε τον Θ-ό «Πατέρα και Βασιλιά μας» – δηλαδή Αυτός που πάντα θέλει να μας δώσει το καλύτερο και πάντα έχει την δυνατότητα να το κάνει. Απλά μερικές φορές ξέρει πως το καλύτερο για εμάς δεν είναι αυτό που ζητήσαμε... 

Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε πως ο Θ-ός δεν είναι ATM και η προσευχή δεν είναι μόνο μια λίστα ψώνια. Είναι η ευκαιρία μας να μιλήσουμε καθημερινά με τον Θ-ό. Φυσικά, όταν ένα παιδί μιλάει με τον μπαμπά, του ζητάει αυτά που του χρειάζονται. Αλλά δεν είναι το μόνο πράγμα για το οποίο μιλάνε.

Μπορούμε να συζητήσουμε ώρες για την ιδιαιτερότητα της προσευχής, αυτής της άμεσης επικοινωνίας με τον Θ-ό. Αλλά το σημαντικότερο είναι όντως να αξιοποιήσουμε αυτήν την δυνατότητα. Υπάρχουν οι γραπτές προσευχές, που μας βοηθούν να εκφραστούμε σωστά και να ακολουθήσουμε την κατάλληλη σειρά: ύμνοι, παρακάλια, ευχαριστίες. Αλλά υπάρχουν και οι αυθόρμητες προσευχές, που έρχονται κατευθείαν από την καρδιά. Ο Θ-ός αγαπά και τις δύο.

Ας αποφασίσουμε αυτήν την εβδομάδα να προσευχόμαστε κάθε μέρα. Μπορούμε να αρχίσουμε τη μέρα μας με το Μοντέ Ανί (δείτε παρακάτω), και επίσης να την αρχίσουμε η/και να την τελειώσουμε με το Σσεμά Ισραέλ, η/και να αφιερώσουμε μια συγκεκριμένη στιγμή της ημέρας για να μιλάμε με τον Θ-ο κατευθείαν από την καρδιά.

Μακάρι να πραγματοποιηθεί η μεγαλύτερή μας προσευχή - να έρθει ο Μεσσίας τώρα!


Μοντέ Ανί, Προσευχή την ώρα που ξυπνάμε

Μοντέ Ανί Λεφανέχα Μέλεχ Χάι Βε-καγιάμ Σσε-εχεζάρτα Μπι Νισσματί Μπε-χεμλά Ραμπά Εμουνατέχα

Δίνω ευχαριστίες προς Σένα, Ζωντανέ και Αιώνιε Βασιλιά, που επέστρεψες την ψυχή μέσα μου με ευσπλαχνία, η πίστη Σου είναι μεγάλη.

Looking for older posts? See the sidebar for the Archive.