Printed from Chabad.gr

Τορά για Τώρα!

Η ερώτηση που θα “νικήσει” τον Θ-ό - Βαγιακέλ

To read it in English, click here

clouds-1702272-small.jpg 

Μερικοί είναι βέβαιοι πως γνωρίζουν εκείνη την ερώτηση, για την οποία ο ραβίνος δεν θα ξέρει τι να απαντήσει. Η ερώτηση που θα “νικήσει” τον Θ-ό και μετά την οποία, δεν θα οφείλουν να τηρούν τις εντολές Του.

Υπάρχουν όμως τέτοιες ερωτήσεις;

Ένας άνθρωπος ρώτησε τον Ρέμπε, Ραβίνο Μενάχεμ Μέντελ Σσνέερσον σε σχέση τα Τεφιλίν, τα οποία είναι φτιαγμένα από δέρμα. Του λέει: “Δεν μπορώ να τα φορέσω, επειδή είμαι χορτοφάγοςκαι δεν φοράω πράγματα φτιαγμένα από δέρμα ζώου. Δεν μπορώ να βάλω πάνω μου κάτι που το ζώο έπρεπε να υποφέρει για να φτιαχτεί…». Ο Ρέμπε του εξήγησε πως τα Τεφιλίν δεν πρέπει αναγκαστικά να είναι φτιαγμένα από δέρμα σφαγμένου ζώου αλλά μπορούν να φτιαχτούν και από δέρμα ζώου που πέθανε με φυσικό θάνατο. Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα τα Τεφιλίν του να είναι φτιαγμένα χωρίς να έχει υποφέρει κανένα ζώο, οπότε μπορεί να τα φορέσει ήρεμος και να τηρήσει την εντολή του Θ-ού.

Κάθε Παρασκευή πηγαίνουμε με τη θεία μου στο εμπορικό κέντρο και διανέμουμε στις γυναίκες κεράκια για να τα ανάψουν το Σσαμπάτ. Μια φορά, κάποια γυναίκα με ρώτησε τι αξία έχει το άναμμα των κεριών, αν μετά από αυτό δεν τηρεί όλους τους υπόλοιπους νόμους του Σσαμπάτ; Της εξήγησα πως με κάθε Μιτσβά ενωνόμαστε με τον Θ-ό. Η Μιτσβά είναι αιώνια, πάνω από το χρόνο. Η σχέση που δημιούργησε η Μιτσβά μας με τον Θ-ό, έχει ανεκτίμητη αξία. Δεν κάνει διαφορά τι έκανε ο άνθρωπος ένα λεπτό πριν ή δυο λεπτά μετά.

Κάποιος ρώτησε τον δάσκαλο στην σχολή μας γιατί πρέπει να τηρεί τις εντολές με υλικές πράξεις. Η σχέση με τον Θ-ό δεν θα έπρεπε να είναι μόνο πνευματική, με συναίσθημα; Ο δάσκαλος, μας εξήγησε πως αν ο Θ-ός ήθελε να Τον υπηρετούμε πνευματικά, δεν θα μας έστελνε σε αυτόν τον υλικό κόσμο. Θα μέναμε ως ψυχές δίχως σώμα. Σταλθήκαμε στον υλικό κόσμο για να κάνουμε υλικές πράξεις. Αυτό θέλει ο Θ-ός από εμάς.

Όλες οι ερωτήσεις έχουν απάντηση. Απλά πρέπει να ρωτήσουμε τον σωστό άνθρωπο για να τις λάβουμε.

Εσείς έχετε ερωτήσεις; Επισκεφτείτε την "σελίδα ερωτήσεων” στο site μας για να δείτε αν η ερώτηση σας έχει ήδη απαντηθεί ή ρωτήστε κατευθείαν τον ραβίνο.

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Κρίμα το ποτήρι... - Κι Τισά

To read it in English, click here

breaking glass crop low res.jpg 

Στον εβραϊκό γάμο, στο τέλος της τελετής της χουπά, ο γαμπρός σπάει ένα ποτήρι, όλοι φωνάζουν “μαζάλ τοβ” και ξεκινά το γλέντι. Τηρούμε αυτό το έθιμο για να μας υπενθυμίζει την καταστροφή του Ναού ακόμα και σε αυτήν τη χαρούμενη στιγμή της ζωής μας.

Γιατί όμως με αυτόν τον τρόπο; Κρίμα είναι και το ποτήρι…

Στην περικοπή Κι Τισά αυτής της εβδομάδας, ο Μωυσής γυρνά από το Όρος Σινά με τις φτιαγμένες από τον Θ-ό πλάκες των Δέκα Εντολών. Κατεβαίνοντας βλέπει τον λαό του Ισραήλ να λατρεύει το Χρυσό Μόσχάρι. Παίρνει τις Πλάκες, τις ρίχνει στο έδαφος και σπάνε. Ένας λαός που αμαρτάνει με αυτόν τον τρόπο, μόλις 40 μέρες αφού είδε τον Θ-ό με τα μάτια του στο Όρος Σινά, δεν του αξίζει να παραλάβει τη σοφία του Θ-ού. Αλλά γιατί έπρεπε να τις σπάσει; Οι πλάκες αυτές ήταν έργο του Θ-ού και είχαν ανεκτίμητη αξία. Δεν μπορούσε να τις κρατήσει στην άκρη, μέχρι να μετανοήσει ο λαός; Οι Πλάκες που έσπασαν δεν ξαναγύριζαν ποτέ.

Μετά που ο Θ-ός συγχώρεσε τον λαό Του, τότε διέταξε τον Μωυσή να φτιάξει καινούριες πλάκες. Πρέπει να υπήρχε μια πολύ καλή αιτία για αυτό...

Συνήθως άνθρωποι προτιμούν να μιλάνε για τις επιτυχίες τους και να ξεχνούν τις αποτυχίες τους. Νομίζουν πως η αποτυχία και η επιτυχία είναι δυο αντίθετα. Η αλήθεια όμως είναι πως η αποτυχία παράγει την επιτυχία. Τα λάθη μας, γεννάνε μέσα μας, μια μεγάλη ανάγκη για αλήθεια. Προσπαθούμε να τα διορθώσουμε, με περισσότερη επιθυμία και θετική ενέργεια. Με άλλα λόγια: η αποτυχία μπορεί να μας οδηγήσει σε μια επιτυχία, περισσότερο από όσο μια επιτυχία μπορεί να μας οδηγήσει σε μια ακόμη επιτυχία.

Αυτός είναι και ο λόγος που ο Μωυσής έσπασε τις πλάκες. Όταν είδε να λατρεύουν τον Χρυσό Μόσχάρι κατάλαβε πως, οι Εβραίοι χρειάζονταν μια πιο βαθιά σχέση με τον Θ-ό. Όχι μια αυτόματη σχέση, όπου ο Θ-ός κάνει τα πάντα και ο λαός πρέπει μονάχα να υπακούσει. Αντίθετα, χρειάζονταν μια σχέση που θα προέκυπτε μέσα από επιλογή. Μια σχέση που θα εμπλέκονταν οι ίδιοι, που θα συμμετείχαν. Μια σχέση που θα διαπερνούσε όλη τους την προσωπικότητα.

Ο Μωυσής έσπασε προκειμένου να χτισθεί κάτι καινούριο. Στην καινούρια σχέση, οι Εβραίοι έπρεπε να καταβάλουν ιδιαίτερη προσπάθεια. Αλλά και ο Θ-ός την δεύτερη φορά έκανε επίσης παραπάνω. Ενώ οι πρώτες Πλάκες περιείχαν μόνο τη Βίβλο, οι καινούριες εμπεριείχαν επιπλέον σοφία, τις βάσεις για το Ταλμούδ και το Μιντράσς.

Για αυτό η Τορά λέει πως ο Μωυσής έσπασε τις Πλάκες μπροστά στα μάτια των Εβραίων. Ήταν για να τους σοκάρει, για να τους ταρακουνήσει και να τους οδηγήσει στην αυτό-βελτίωση τους πέρα από το λάθος τους.

Το ίδιο ισχύει στον εβραϊκό γάμο. Προς το τέλος της χουπά, ο γαμπρός σπάει ένα ποτήρι και όλοι φωνάζουν “μαζάλ τοβ!”. Έτσι υπενθυμίζουμε στους νεόνυμφους πως ακόμα και αν κάτι σπάσει ανάμεσα τους κατά την διάρκεια του έγγαμου βίου τους, κάτι το οποίο σίγουρα θα συμβεί, δεν σημαίνει ότι όλα τελείωσαν. Μετά το σπάσιμο μπορούν να χτίσουν κάτι καινούριο στην σχέση τους, καλύτερο από αυτό που έσπασε.

Μακάρι πάντα να ωριμάζουμε μέσα από τα λάθη μας και να έρθει σύντομα ο Μεσσίας, στον καιρό του οποίου δεν θα κάνουμε πια κανένα λάθος.

Τι έμαθα από το ελαιόλαδο - Τετσαβέ

To read it in English, click here

olive-oil-1596639-crop.jpg 

Ένα από τα μεγαλύτερα διλλήματα μας, έχει να κάνει με την εβραϊκή μας ταυτότητα. Από τη μια θέλουμε να είμαστε μέρος του μεγάλου μοντέρνου κόσμου. Από την άλλη θέλουμε να κρατήσουμε την ιδιαίτερη εβραϊκή μας ταυτότητα. Πως μπορεί κάποιος να περπατήσει πάνω σε αυτό το λεπτό σχοινί; Η απάντηση βρίσκεται στη περικοπή Τετσαβέ αυτής εβδομάδας.

Η περικοπή αρχίζει μιλώντας για το αγνό ελαιόλαδο με το οποίο άναβαν την ιερή Μενορά στον Ναό. Το ελαιόλαδο έχει δυο ιδιαίτερες ιδιότητες. Από την μια, διαπερνά όλα υλικά. Είδατε ποτέ τι συμβαίνει όταν πέφτει μια σταγόνα ελαιόλαδο σε μεγάλη στοίβα χαρτιά; Φτάνει πολύ βαθιά. Από την άλλη, πάντα επιπλέει πάνω από τα υπόλοιπα υγρά και ποτέ δεν αναμιγνύεται μαζί τους, όσο και να προσπαθήσουμε να τα ανακατέψουμε. Δοκιμάστε το αυτό το πείραμα στο σπίτι :-).

Έτσι θα πρέπει να συμπεριφερόμαστε κι εμείς στην καθημερινή μας ζωή. Να μπορούμε να έρθουμε σε επαφή με τον υπόλοιπο κόσμο και να τον επηρεάσουμε, αλλά χωρίς αυτό να μας αλλάξει.

Πολλές φόρες σκεπτόμαστε πως για να μας αποδεχτούν και να μας εκτιμήσουν οι άλλοι θα πρέπει να συμπεριφερθούμε το ίδιο με εκείνους, χάνοντας την ταυτότητα μας. Όμως ο κόσμος εκτιμά αυτούς που έχουν το δικό τους χαρακτήρα, αυτούς που διατηρούν τις αξίες τους ακόμη και όταν όλοι γύρω τους τα κάνουν διαφορετικά.

Ας συνδεθούμε λοιπόν, αυτή την εβδομάδα με την εβραϊκή μας ταυτότητα, χωρίς να νοιαζόμαστε τι σκέπτονται οι φίλοι μας από τη σχολή ή την δουλεία μας. Με κεριά του Σσαμπάτ (κορίτσια & γυναίκες), τα Τεφιλίν (αγόρια & άνδρες), με την μελέτη της Τορά και όλες τις άλλες μιτσβότ.

Εάν συμπεριφερόμαστε όπως το ελαιόλαδο, σίγουρα ο Θ-ός θα μας φέρει πια τον Μεσσία!

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Ποιος πρέπει να κάνει το πρώτο βήμα; - Τρουμά

To read it in English, click here

sunset-2247297.jpg 

«Στην αρχή ο Θ-ός ήταν άστεγος, γι΄ αυτό ζήτησε από τον λαό Του να του χτίσει ένα σπίτι».

Πού είναι γραμμένο αυτό;

Δεν είναι γραμμένο πουθενά. Αλλά είναι γραμμένο πως ο Θ-ός μας έδωσε εντολή να Του φτιάξουμε τον Ναό «Να Μου φτιάξουν ένα Σκήνωμα και Εγώ θα κατοικήσω ανάμεσά τους» (Έξοδος 25:8), στην Παρασσά της εβδομάδας Τρουμά.

Γιατί όμως μας ζητά κάτι τέτοιο; Δεν είχε σπίτι; Μέχρι να χτιστεί το ιερό, δεν θα ήταν εδώ κάτω, μαζί μας;

Αφού κατέβηκε πριν λίγο καιρό ο Θ-ός στο Όρος Σινά και μας μίλησε. Γιατί ξαφνικά χρειάζεται τον Ναό για να το κάνει; Ποια είναι η διαφορά;

Υπάρχει μια μεγάλη και βασική διαφορά ανάμεσα στην επικοινωνία που έγινε στο Όρος Σινά και στην επικοινωνία στον Ναό. Στο όρος Σινά, ήταν ο Θ-ός Αυτός που την ξεκίνησε. Αυτός ήρθε, Αυτός μίλησε, Αυτός έφερε τις βροντές και τους κεραυνούς. Οι Εβραίοι απλά το δέχτηκαν, χωρίς να κάνουν οι ίδιοι κάτι το ιδιαίτερο.

Αντίθετα, η κατασκευή του Ναού ήταν το δικό μας έργο. Έπρεπε εμείς να δώσουμε τις δωρεές για την κατασκευή του και έπρεπε εμείς να τον χτίσουμε. Εμείς φέραμε τον Θ-ό εδώ.

Πρέπει πάντοτε να θυμόμαστε αυτό το μήνυμα. Δηλαδή, το ποιος πρέπει να κάνει το πρώτο βήμα στη σχέση μας με τον Θ-ό. Δεν πρέπει να καθόμαστε και να περιμένουμε να έρθει ουρανοκατέβατη η έμπνευση για να νιώσουμε συνδεδεμένοι μαζί Του. Ο Θ-ός μερικές φορές μας δίνει ως δώρο αυτές τις ουρανοκατέβατες εμπνεύσεις. Αλλά για τον υπόλοιπο χρόνο αυτό δεν αρκεί. Πρέπει να σκεφτούμε, να μελετήσουμε και να πράξουμε από μόνοι μας, να έχουμε την πρωτοβουλία της επικοινωνίας εμείς. Και τότε ο Θ-ός μας απαντάει και επίσης μας βοηθάει.

Κάποτε ρώτησαν τον Ραβίνο του Κοτσκ  «Πού βρίσκεται ο Θ-ός;» και εκείνος απάντησε:  «ο Θ-ός βρίσκεται όπου εμείς Τον αφήσουμε να μπει».

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Based on Rabbi Goldman's weekly sermonette  

Ποιος φυλάει; - Μισσπατίμ

To read in English, please click here

police-869216-crop.jpg 

Πρόκειται για μια αληθινή ιστορία: Μια φορά κλάπηκε κάτι ακριβό, από ένα αυτοκίνητο που είχε σταθμεύσει στην αυλή μιας ρώσικης συναγωγής. Όταν ανέκριναν τον φύλακα της συναγωγής, απάντησε πως: η δουλειά μου είναι να βλέπω πως όλα πάνε καλά. Όταν κάτι δεν πάει καλά, δεν με αφορά!”

Η περικοπή Μισσπατίμ, είναι γεμάτη με νόμους που έχουν να κάνουν με την καθημερινή μας ζωή και τις ανθρώπινες σχέσεις. Μεταξύ άλλων, αναλύει τέσσερεις κατηγορίες ανθρώπων που φυλάνε την περιουσία άλλων: α) ο φύλακας που δεν πληρώνεται και απλά θέλει να βοηθήσει, β) ο φύλακας που πληρώνεται, γ) ο δανειστής που χρησιμοποιεί την περιουσία του άλλου χωρίς πληρωμή και δ) ο ενοικιαστής που πληρώνει για να την χρησιμοποιήσει.

Η διαφορά ανάμεσα στους  φύλακες δεν έχει να κάνει μόνο με την αμοιβή που παίρνουν αλλά και με την ευθύνη που έχουν για το αντικείμενο που προσέχουν, σε περίπτωση που κλαπεί, χαθεί ή  καταστραφεί κτλ. Ο φύλακας που δεν πληρώνεται, σχεδόν σε κάθε περίπτωση δεν θα πρέπει να πληρώσει αποζημίωση, εκτός αν πρόκειται για πραγματική αμέλεια. Ο φύλακας που πληρώνεται και ο ενοικιαστής θα πρέπει να πληρώσουν αποζημίωση σχεδόν σε κάθε περίπτωση, εκτός αν δεν θα μπορούσαν με τίποτα να το σταματήσουν, για παράδειγμα μια ένοπλη ληστεία. Ο δανειστής όμως πάντα θα φέρει ευθύνη, σε όλες τις περιπτώσεις.

Πώς αφορούν όλα αυτά την καθημερινή μας ζωή;

Οι Σοφοί μας εξηγούν πως ο καθένας μας είναι φύλακας στον κόσμο του Θ-ού. Ο Θ-ός μας έδωσε έναν όμορφο κόσμο, μια πολύτιμη ψυχή και πολλές δυνάμεις, ταλέντα, ενέργεια και ζωή. Επίσης μας έδωσε και 613 Εντολές να τηρήσουμε και να «φυλάμε».

Αν κάνουμε λάθος και δεν τις τηρούμε-φυλάμε σωστά, πόσο θα πρέπει να πληρώσουμε; Πόση ευθύνη έχουμε;

Υπάρχει ο φύλακας που δεν πληρώνεται, αυτός που τηρεί τις εντολές απλά επειδή ο Θ-ός το ζήτησε και επειδή Τον αγαπάει. Δεν σκέφτεται την ανταμοιβή που του αξίζει. Και άμα κατά λάθος, κάνει κάποια αμαρτία, ο Θ-ός θα τον συγχωρέσει, εκτός αν πρόκειται για πραγματική αμέλεια.

Από την άλλη υπάρχει ο φύλακας που πληρώνεται, δηλαδή αυτός που τηρεί τις εντολές για να λάβει ανταμοιβή. Τρίτον, είναι ο ενοικιαστής-φύλακας που θέλει να χαρεί αυτόν τον κόσμο, αλλά νιώθει όμως και την υποχρέωση να “πληρώσει” τον Θ-ό για την χρήση του κόσμου Του, τηρώντας τις εντολές Του. Αυτοί οι δυο φέρουν ευθύνη για τα λάθη τους, εκτός αν δεν θα μπορούσαν με τίποτα να το σταματήσουν.

Ο χειρότερος φύλακας είναι ο δανειστής, αυτός που θέλει να χαρεί τον κόσμο του Θ-ού χωρίς καμία δέσμευση ή υπακοή  σε Εκείνον. Ο δανειστής θα πρέπει πάντα να φέρει την ευθύνη, σε κάθε περίπτωση ή περίσταση.

Εσείς, τι είδους φύλακας είστε;

Σσαμπάτ Σσαλόμ

Χάνα

Looking for older posts? See the sidebar for the Archive.