Printed from Chabad.gr

Τορά για Τώρα!

Στα βάθυ της θάλασσας - Τελευταίες μέρες του Πέσαχ

 To read it in English, click here

 underwater-3237936 small.jpg

Τους γνωρίζετε; Ή μήπως ήσασταν οι ίδιοι έτσι;

Σαν εκείνα τα παιδιά, που στη συνάντηση γονέων, η δασκάλα λέει στους γονείς, πως έχουν πολλές δυνάμεις και ικανότητες και είναι κρίμα που δεν τις χρησιμοποιούν;

Τις Τελευταίες Μέρες του Πέσαχ, γιορτάζουμε το Διαχωρισμό της Ερυθράς Θάλασσας. Αυτό το θαύμα δεν συνέβη μόνο για να σώσει τους Εβραίους από τους Αιγύπτιους που τους κυνηγούσαν, μόλις λίγες μέρες μετά που τους είχαν ελευθερώσει. Ο Θ-ός θα μπορούσε να τους είχε σώσει με τόσους άλλους διαφορετικούς τρόπους! Αυτός ο τρόπος όμως έχει ένα αιώνιο μήνυμα για εμάς.

Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στην θάλασσα και στην στεριά; Βασικά, όλα όσα υπάρχουν στη στεριά υπάρχουν και στη θάλασσα. Διάφορα φυτά, διάφορα ζώα… Ολόκληρος κόσμος. Μόνο που στη στεριά όλα είναι φανερά, ενώ στη θάλασσα όλα κρύβονται κάτω από το νερό. Στο Διαχωρισμό της Ερυθράς Θάλασσας, η θάλασσα έγινε στεριά. Τα κρυφά φανερώθηκαν, δίνοντας τη δύναμη σε όλους μας να κάνουμε το ίδιο στις καθημερινές μας ζωές.

Όλοι μας έχουμε κρυφά ταλέντα, κρυμμένες δυνάμεις, που ποτέ μας δεν τις έχουμε αξιοποιήσει.

Οι τελευταίες μέρες του Πέσαχ (φέτος Παρασκευή-Σσαμπάτ 26-27 Απριλίου) είναι μια ιδανική ευκαιρία να τις αποκαλύψουμε. Να αρχίσουμε κάτι καινούριο που ποτέ ως τώρα δεν σκεφτήκαμε πως μπορούμε να καταφέρουμε.

Καλή μας επιτυχία!

Χαγκ Σαμέαχ & Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Το παιδί που μας ανησυχεί - Πέσαχ

To read it in English, click here

seder 535px.jpg 

Πέσαχ! Όλη η οικογένεια κάθεται γύρω από το τραπέζι του Σέντερ, αφηγείται την ιστορία της Εξόδου τρώγοντας τη Ματσά, το Μαρόρ και το γιορτινό γεύμα. Στο επίκεντρο είναι τα παιδιά, αφού όλος ο σκοπός αυτής της βραδιάς είναι να μεταφέρουμε την παράδοση στην επόμενη γενιά. Σύμφωνα με την αγκαντά, μιλάμε για τα τεσσέρα είδη παιδιών: το σοφό, το κακό, το αγαθό και εκείνο που δεν ξέρει να ρωτά. Τα θέλουμε όλα μαζί μας στο τραπέζι του Σέντερ. Θα διδάξουμε το καθένα με τον τρόπο που ταιριάζει σ’ αυτό.

Ποιο από τα παιδιά μας δημιουργεί την περισσότερη ανησυχία;

Ο Ρέμπε, Ραβίνος Μενάχεμ Μέντελ Σσνέερσον, εξηγεί πως το παιδί που δεν ξέρει να ρωτά είναι αυτό που μας έχει ανάγκη περισσότερο από όλα. Το κακό μπορεί να λογομαχεί και να αμφισβητεί, αλλά νοιάζεται. Κανείς δεν πολεμάει κάτι, το οποίο δεν τον αφορά… Αφού έχουμε μπει σε διάλογο μαζί του, υπάρχει περίπτωση να καταφέρουμε να τον πείσουμε να γυρίσει.

Αντίθετα, το παιδί που δεν ρωτά βρίσκεται τόσο μακριά μας ψυχολογικά, που δεν αξίζουμε καν την προσοχή του. Δεν ρωτάει, γιατί δεν ενδιαφέρεται. Εδώ θα πρέπει να προσπαθήσουμε πολύ πιο σκληρά, ώστε να "σπάσουμε" την αδιαφορία του και να το διδάξουμε αυτά που θέλουμε.

Μια φίλη μου παραπονέθηκε πως είναι σχεδόν η μόνη που κάνει ερωτήσεις στη τάξη της. Νιώθει λίγο χαζή που "μόνο αυτή" δεν καταλαβαίνει τη δασκάλα και λίγο εκνευριστική που όλη την ώρα την "ενοχλεί" με ερωτήσεις. Η αλήθεια, όμως, είναι πως είναι η μόνη, που παρακολουθεί προσεκτικά το συγκεκριμένο μάθημα, ενώ οι υπόλοιποι δεν ενδιαφέρονται αρκετά ώστε να τους δημιουργηθούν απορίες…

Είναι πολύ σημαντικό να σκεφτόμαστε και να ρωτάμε. Να έχουμε ενεργή συμμετοχή στο Σέντερ και γενικά στη ζωή μας και στον Εβραϊσμό μας.

Αν δεν ρωτήσουμε, πώς θα μάθουμε;

Σσαμπάτ Σσαλόμ & Χαρούμενο και Κασσέρ Πέσαχ!

Χάνα

Τι κρύβουν οι τοίχοι; - Μετσορά

To read it in English, click here

treasure-3176785 small.jpg 

Κάποτε, ο Ραβίνος Γκαμλιέλ έστειλε τον υπηρέτη του να του αγοράσει το καλύτερο κρέας που υπήρχε στην αγορά. Ο υπηρέτης επέστρεψε με μια γλώσσα αγελάδας. Τον ξαναέστειλε για να φέρει τούτη τη φορά, το χειρότερο κρέας που υπήρχε. Ο υπηρέτης αγόρασε και πάλι μια γλώσσα αγελάδας. Αναρωτήθηκε τότε ο Ραβίνος Γκαμλιέλ, πώς γίνεται η γλώσσα να είναι και το καλύτερο αλλά και το χειρότερο κρέας ταυτόχρονα; Ο υπηρέτης του εξήγησε πως η γλώσσα μπορεί να είναι το καλύτερο ή το χειρότερο πράγμα, ανάλογα με το πώς την χρησιμοποιούμε.

Στην περικοπή Μετσορά αυτής της εβδομάδος, μαθαίνουμε για την Τσαραάτ (συχνά μεταφρασμένη λανθασμένα ως λέπρα). Η Τσαραάτ ήταν κάποιο είδος πάθησης που υπήρχε την εποχή του Ναού. Μπορούσε να εμφανιστεί είτε στους τοίχους του σπιτιού, είτε στα ρούχα ή στο δέρμα του ανθρώπου. Σύμφωνα με τον ιουδαϊσμό εμφανιζόταν ως τιμωρία για το κουτσομπολιό. Ένα σπίτι ή ρούχο που η Τσαράατ δεν έφευγε με κανένα τρόπο, έπρεπε να καταστραφεί. Ένας άνθρωπος με Τσαράατ, έπρεπε να μείνει σε απομόνωση, εκτός της πόλης μέχρι να εξαφανιστεί από το δέρμα του, αφού ο Θ-ός θα τον είχε συγχωρέσει. Ήταν μία όχι και τόσο ευχάριστη διαδικασία…

Όταν οι Εβραίοι ήταν στην έρημο, ο Θ-ός ανακοίνωσε στον Μωυσή, , πως όταν θα έμπαιναν στη Γη της Επαγγελίας τα σπίτια που θα έβρισκαν θα είχαν Τσαράατ. Γιατί όμως να τους πει τέτοιες κακιές ειδήσεις; Οι Σοφοί μας εξηγούν πως, στην πραγματικότητα αυτό ήταν μια καλή είδηση.

 Οι Εμορίτες, που έμεναν στο Ισραήλ πριν πάει εκεί ο εβραϊκός λαός, είχαν κρύψει μέσα στους τοίχους των σπιτιών, τα χρυσαφικά τους για να μην τα βρουν οι Εβραίοι. Οι Εβραίοι δεν θα τα έβρισκαν ποτέ. Ο Θ-ός, όμως, έστειλε Τσαράατ στα σπίτια των Εμορίτων, με αποτέλεσμα να πρέπει να τα γκρεμίσουν και έτσι να βρουν τους θησαυρούς.

Η κάθε Μιτσβά, εκτός από οδηγίες του τι πρέπει να κάνουμε, μας δίνει και ένα μήνυμα για τη καθημερινή μας ζωή. Τι μπορεί να μας διδάξει η Τσαράατ;

Οι άνθρωποι έχουμε  ένα πολύ ισχυρό όπλο: – το στόμα μας. Μπορούμε με αυτό να κάνουμε τα χειρότερα,  να σπείρουμε διχόνοια, να καταστρέψουμε την αυτοπεποίθηση των γύρω μας, να χάσουμε το χρόνο μας με μπλα μπλα κτλ. κτλ. Δεν θα ήταν καλύτερα να κλείναμε το στόμα μας για πάντα και να περνάγαμε τις μέρες μας στην σιωπή;

Το όνομα του λαού των Εμορίτων, που έμενε στο Ισραήλ, προέρχεται από την ρίζα της λέξης αμάρ, που σημαίνει μιλάω στα εβραϊκά. Ενώ οι Εμορίτες συμβολίζουν όλα τα κακά πράγματα που μπορούμε να κάνουμε μιλώντας, στα σπίτια τους είχαν κρυμμένους θησαυρούς. Αυτό μας διδάσκει πως δεν αρκεί μόνο να μη χρησιμοποιούμε λάθος το στόμα μας. Πρέπει επίσης να ανακαλύψουμε τους θησαυρούς που υπάρχουν μέσα του, αν το αξιοποιούμε σωστά.

Έχουμε ένα πολύ ισχυρό εργαλείο, το στόμα μας. Μπορούμε με αυτό να κάνουμε τα καλύτερα, δηλαδή να κάνουμε ειρήνη, να χτίσουμε την αυτοπεποίθηση των γύρω μας, να φτιάξουμε τη μέρα κάποιου με μια καλή κουβέντα, με λίγη προσοχή. Μπορούμε επίσης να μοιραστούμε τις γνώσεις μας με τους άλλους, όπως το να διηγηθούμε την ιστορία του Πέσαχ στο Σέντερ κτλ. Κτλ.

Ας βάλουμε όλοι τα δυνατά μας για να ανακαλύψουμε τους θησαυρούς που έχουμε στο στόμα μας.

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Ποιος ήρθε τελευταίος; - Ταζριά

To read it in English, click here

tiger-2979932 small.jpg 

Η χελώνα, αφού γεννήσει τα αυγά της, τα παρατάει μόνα τους. Είναι κακιά μητέρα;

Η τίγρης, που κυνηγά και τρώει άλλα ζώα, είναι βίαια;

Στην Δημιουργία του κόσμου, τα ζώα πλάστηκαν πριν από τον άνθρωπο (τα ζώα δημιουργήθηκαν Πέμπτη και Παρασκευή πρωί, ο άνθρωπος δημιουργήθηκε την Παρασκευή μεσημέρι). Επίσης, η περικοπή Ταζρία αυτής της εβδομάδας, όπου μαθαίνουμε τους νόμους της αγνότητας του ανθρώπου, έρχεται σαν συνέχεια των προηγούμενων περικοπών, όπου διαβάσαμε τους νόμους της αγνότητας των ζώων (κασσέρ). Γιατί οι άνθρωποι έρχονται τελευταίοι; Είναι λιγότερο σημαντικοί;

Τα ζώα, όπως οι άνθρωποι, τρώνε, πίνουν, κοιμούνται, επικοινωνούν μεταξύ τους και γεννούν. Οι ερευνητές λένε πως πολλά είδη ζώων έχουν μνήμη και μυαλό και μπορούν να σκέπτονται. Ποια είναι λοιπόν η διαφορά τους με τους ανθρώπους;

Τα ζώα δεν μπορούν να επιλέξουν τι θα κάνουν. Ό,τι κάνουν, είναι βασισμένο στα ένστικτά τους. Γι' αυτό ποτέ δεν υπάρχουν κακά ζώα, ακόμα όταν κάνουν πράξεις που μας φαίνονται σκληρές και κακιές. Δεν το διαλέγουν αυτά. αλλά γίνονται ενστικτωδώς.

Αντίθετα, ο άνθρωπος, έκτος από μυαλό, έχει και την ελευθερία της επιλογής. Από τη μία είναι τα ένστικτά του, που τον κάνουν να σκέπτεται μόνο τον εαυτό του και τα βραχυπρόθεσμα οφέλη του. Από την άλλη, έχει τη Θ-ϊκή ψυχή του, που τον θέλει να πράττει το σωστό, σκεπτόμενος τους γύρω του και τα μακροπρόθεσμα οφέλη. Ο άνθρωπος μπορεί να επιλέξει και αυτή είναι η μεγάλη του διαφορά από τα ζώα.

Είναι καλή αυτή η διαφορά ή όχι; Από εμάς εξαρτάται. Αν επιλέξουμε σωστά, μπορούμε να πετύχουμε πολλά [τόσο για εμάς όσο και για τους συνανθρώπους μας]. Αντίθετα, τα ζώα κάνουν κάτι καλό  ενστικτωδώς  προκειμένου να έχουν προσωπικό κέρδος. Αν όμως υποκύψουμε στις κακίες μας τάσεις, μπορούμε να κάνουμε χειρότερα πράγματα από τα ζώα.

Με άλλα λόγια, μπορούμε να είμαστε ή οι καλύτεροι από όλους, ή οι χειρότεροι από όλους.

Αυτός είναι και ο λόγος που δημιουργηθήκαμε τελευταίοι. Αν αξιοποιήσουμε σωστά τις δυνάμεις μας, είμαστε σαν τον σημαντικό καλεσμένο που προσέρχεται σε μια εκδήλωση τελευταίος, όταν όλα είναι έτοιμα και οι υπόλοιποι προσκεκλημένοι έχουν πάρει τις θέσεις τους. Γι’ αυτό φτιάχτηκε ο άνθρωπος τελευταίος στην Δημιουργία του κόσμου. Οι Σοφοί μας εξηγούν πως ο Θ-ός ήθελε να μας φέρει σε έναν ολοκληρωμένο κόσμο, σαν τον σημαντικός επισκέπτη που φτάνει τελευταίος.

Αλλά, αν  αξιοποιήσουμε τις δυνάμεις μας λάθος, αυτό το γεγονός ερμηνεύεται διαφορετικά. Οι Σοφοί μας λένε πως ακόμα και το κουνούπι που δημιουργήθηκε πριν από εμάς είναι καλύτερο από εμάς.

Ας αποφασίσουμε όλοι μας, για μια καλή πράξη που μπορούμε να κάνουμε, ώστε να είμαστε τα σημαντικότερα πλάσματα του κόσμου και όχι τα χειρότερα.

Χάνα

Looking for older posts? See the sidebar for the Archive.