Printed from Chabad.gr

Τορά για Τώρα!

Μετράνε οι ακούσιες αμαρτίες; - Κι Τετσέ

To read it in English, click here

Untitled design.png 

Όταν κάποιος κατά λάθος κάνει κάτι καλό, αυτό έχει αξία; Αν κάποιος κάνει κάτι κακό χωρίς να το θέλει, τι σημαίνει;

Στην περικοπή Κι Τετσέ αυτής της εβδομάδας, μαθαίνουμε μια ενδιαφέρουσα Μιτσβά. Όταν βάζουμε έναν ταύρο να αλωνίσει τα στάχυα, απαγορεύεται να τον εμποδίσουμε να «τσιμπολογήσει» από τα στάχια που αλέθει. Αυτός ο νόμος ισχύει για οποιαδήποτε εργασία αναθέτουμε σε κάποιο ζώο που εμπεριέχει φαγητό.

Τι συμβαίνει όμως εάν ο ταύρος περπατάει πάνω από τα στάχυα όχι για να τα αλέσει αλλά για να κόψει δρόμο; Ισχύει ο νόμος που απαγορεύει να του κλείσουμε το στόμα; Μπορεί να μην τα αλέθει επί τούτου, αλλά αυτό ακριβώς συμβαίνει. Το συμπέρασμα είναι ότι αφού η πρόθεση του ταύρου δεν είναι να αλέσει τα στάχυα, επιτρέπεται να τον εμποδίσουμε να τα φάει.

Από εδώ μπορούμε να μάθουμε κάτι πολύ ιδιαίτερο για τις πράξεις που κάναμε κατά λάθος.

Οι αμαρτίες, που δεν τις κάναμε επί τούτου, δεν μετράνε ως αμαρτίες. Αν κάποιος δεν είχε πρόθεση να ανάψει το φως το Σσαμπάτ αλλά έγινε κατά λάθος καθώς έγειρε προς τον τοίχο και το άναψε, δεν μετράει ως αμαρτία. Ο Θ-ός ξέρει την αλήθεια.

Από την άλλη, οι Μιτσβότ μας μετράνε πάντα, ακόμη και αν δεν ήταν αυτή η πρόθεση μας και ακόμη και αν κάποιος άλλος μας υποχρέωσε να τις κάνουμε. Αν έπεσαν τα χρήματα κάποιου, ενώ περπατούσε στον δρόμο και τα βρήκε ένας φτωχός και έτσι είχε τι να φάει, μετράει ως «Τσεντακά» για τον άνθρωπο που τα έχασε. Παρόλο που δεν ήταν αυτή η πρόθεση του.

Γιατί στην θετική περίπτωση μετράει σαν Μιτσβά η χωρίς πρόθεση πράξη, αλλά όταν πρόκειται για αρνητική πράξη πρέπει να υπάρχει πρόθεση για μετρήσει;

Επειδή, η αλήθεια είναι πως εμείς και ο Θ-ός είμαστε αχώριστοι, η ψυχή μας είναι πάντα ενωμένη μαζί Του. Μέσα μας πάντα θέλουμε να πράξουμε σύμφωνα με τη θέλησή Του. Το παράξενο και αφύσικο είναι όταν δεν το κάνουμε. Γι' αυτό θα πρέπει κανείς να κάνει το λάθος επίτηδες για να μετράει ως αμαρτία.

Ας ξεκινήσουμε την κάθε μέρα μας αυτήν την εβδομάδα, με τα ιδιαίτερα λόγια του Μοντέ Ανί[*], υπενθυμίζοντας στους εαυτούς μας πού ανήκουμε πραγματικά. Ας συλλογιστουμε πως η ψυχή μας είναι πάντα ενωμένη με τον Θ-ό και το πιο φυσικό πράγμα για εμάς είναι να πράττουμε το σωστό.

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα


 

[*] Αμέσως μετά το πρωινό ξύπνημα λέμε την ακόλουθη σύντομη προσευχή:

Μοντέ Ανί Λεφανέχα Μέλεχ Χάι Βε- Καγιάμ Σσε- Εχεζάρτα Μπι Νισσματί Μπε- χεμλά Ραμπά Εμουνατέχα (Δίνω ευχαριστίες προς Σένα, Ζωντανέ και Αιώνιε Βασιλιά, που επέστρεψες την ψυχή μέσα μου με ευσπλαχνία, η πίστη Σου είναι μεγάλη)

Μου ανήκει το σώμα μου; - Σσοφτίμ

To read it in English, click here

 Untitled design (46).png

Η ιδέα πως «το σώμα μου μου ανήκει»  συζητείται πολύ στις μέρες μας. «Αφού το σώμα μου μου ανήκει» λένε μερικοί «μπορώ να κάνω με αυτό ό,τι θέλω, όσο δεν πληγώνω κανέναν γύρω μου». Ακούγεται λογικό. Φυσικά και θα πρέπει να υπάρχουν κανόνες σε θέματα που αφορούν άλλους ανθρώπους. Αλλά γιατί να ανακατευτεί κανείς σε ό,τι αφορά το δικό μου σώμα;

Στην περικοπή Σσοφτίμ αυτής της εβδομάδας μαθαίνουμε πως το Ιουδαϊκό δικαστικό σύστημα, περιλαμβάνει την θανατική ποινή για μερικά σοβαρά αμαρτήματα. Η θανατική ποινή όμως μπορεί να δοθεί μόνο εάν υπάρχουν δύο μάρτυρες που είδαν με τα μάτια τους το αμάρτημα. Ο Μαϊμονίδης, Ραβίνος Μωσσέ Μπεν Μαϊμόν εξηγεί πως η θανατική ποινή δεν μπορεί να δοθεί μόνο με την ομολογία του αμαρτωλού. Εάν κάποιος ομολογήσει ότι σκότωσε κάποιον, αλλά δεν υπήρχαν μάρτυρες, δεν καταδικάζεται σε θάνατο. Αλλά, σε δίκες που αφορούν διαφωνίες για χρήματα και περιουσία, αν κάποιος ομολογήσει για κάτι, αυτή θεωρείται η καλύτερη απόδειξη για την ενοχή του. Με τα λόγια του Ταλμούδ: «Η ομολογία του κατηγορούμενου αξίζει όσο εκατό μάρτυρες».

Γιατί αυτή η διαφορά ανάμεσα στους νόμους που αφορούν το σώμα κάποιου και στους νόμους που αφορούν την περιουσία του;

Από την οπτική της Τορά το σώμα μας δεν μας ανήκει και είναι αποκλειστικά Θ-ική ιδιοκτησία. Τα λεφτά μας, το σπίτι μας και την υπόλοιπή μας περιουσία μας, μας δόθηκαν από τον Θ-ό. Πρέπει να τα αξιοποιήσουμε όπως θέλει ο Θ-ός, αλλά θεωρούνται δικά μας. Αντίθετα, το σώμα μας δεν μας ανήκει. Είναι δάνειο από τον Θ-ό και παρόλο που το κατέχουμε, απομένει σε Θ-ϊκή ιδιοκτησία.

Αφού το σώμα μας δεν μας ανήκει, απαγορεύεται να το βλάψουμε, ούτε με πράξεις, μα ούτε και με ομολογία στο δικαστήριο. Έχουμε μια ιδιαίτερη ευθύνη να το περιποιηθούμε σωστά, σύμφωνα με τις οδηγίες του Ιδιοκτήτη. Να το ταΐσουμε με τρόφιμα κασσέρ, να το ντύσουμε με σεμνότητα, να μην το βλάψουμε επίτηδες, σαν με τατουάζ και γενικά να προστατέψουμε την υγεία του.

Ας τηρήσουμε την ιερότητα του σώματός μας και ας το προστατέψουμε. Ας διαλέξουμε μία Μιτσβά που αφορά το σώμα μας, που θα τηρήσουμε καλύτερα αυτήν την εβδομάδα, όπως για παράδειγμα αποφεύγοντας την ανάμειξη κρεατικών και γαλακτοκομικών στο ίδιο γεύμα. Όταν ο Μεσσίας έρθει πολύ σύντομα θα μπορέσουμε να δούμε με τα μάτια μας την ιερότητα αυτή και όχι μόνο να πιστεύουμε πως υπάρχει.

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Βασισμένο στο άρθρο του Tali Lowenthal  

Γιατί υπάρχει το κακό; - Ρεέ

To read it in English, click here

Untitled design (18).png 

Η αεροσυνοδός στο αεροπλάνο της EL AL ρωτάει τον επιβάτη αν θέλει να φάει μεσημεριανό. « Ποιές είναι οι επιλογές μου; » ρωτάει ο επιβάτης. « Ναι ή όχι » απαντά η αεροσυνοδός…

Στην Περικοπή Ρεέ αυτής της εβδομάδας, ο Θ-ός παρουσιάζει στους Εβραίους μία από τις πιο βασικές αρχές του Ιουδαϊσμού, την ελευθερία της επιλογής. Έχουμε πάντα την επιλογή του πώς και τι να πράξουμε, το καλό ή το κακό.

Αλλά γιατί υπάρχει το κακό στη ζωή μας, που μας εμποδίζει τόσο πολλές φορές να κάνουμε το σωστό; Γιατί δημιούργησε ο Θ-ός κάτι που να αντιπαλεύει το καλό;

Η απάντηση κρύβει μέσα της τη βασική αρχή που αναφέραμε πριν, την ελευθερία της επιλογής. Η δυνατότητα αυτή μας ξεχωρίζει από τα ζώα, που κάνουν πράγματα σύμφωνα με τα ένστικτα τους. Ο Θ-ός δεν θέλει να συμπεριφερόμαστε σαν ρομπότ. Δεν θέλει να κάνουμε αυτόματα τα σωστά πράγματα. Θέλει να τα διαλέξουμε εμείς, και γι’ αυτό δημιούργησε μια δεύτερη επιλογή. Μόνο έτσι οι πράξεις μας έχουν νόημα και σημασία.

Γι’ αυτό δεν πρέπει να τρομάζουμε βλέποντας όλο το κακό γύρω μας. Να θυμόμαστε πως υπάρχει μόνο για να μας δώσει την ευκαιρία να κάνουμε καλές και γεμάτες νόημα κι αξία επιλογές. Δηλαδή, το κακό δεν έχει αληθινή ύπαρξη, υπάρχει μόνο για να μην το διαλέξουμε. Θα το νικήσουμε σίγουρα!

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα 

Η επανάληψη του Σσεμά - Έκεβ

To read it in English, click here

Untitled design (45).png 

Προσπαθήστε να φανταστείτε τον κόσμο μας χωρίς τη λέξη «επειδή».

Παίρνουμε μισθό επειδή πήγαμε κάθε μέρα στη δουλειά. Βγαίνουμε από το μαγαζί με γεμάτες σακούλες επειδή πληρώσαμε. Μας αγαπάνε επειδή αγαπάμε, μας συμπεριφέρονται ωραία επειδή εμείς συμπεριφερόμαστε έτσι.

Μπορούμε να απαλλαγούμε από το «επειδή» για το καθετί;

Ο Μαϊμονίδης, Ραβίνος Μωσσέ Μπεν Μαϊμόν, μιλά για τον άνθρωπο «που πράττει την αλήθεια - γιατί είναι η αλήθεια», όχι μόνο «επειδή» υπάρχει κάποιος λόγος… Υπάρχουν άνθρωποι που κάνουν καλά πράγματα επειδή αυτό είναι το σωστό, όχι ως μέσο για κάτι άλλο.

Μερικές φορές το βλέπουμε στην καθημερινότητά μας. Ένας γονιός αγαπά και νοιάζεται για το παιδί του «επειδή είναι το παιδί του», όχι ως μέσο για κάτι άλλο. Αλλά σπάνια συμβαίνει σε άλλες περιπτώσεις. Εκτός από τα παιδιά μας, συνήθως, ό,τι κάνουμε έχει αιτία.

Το «Σσεμά Ισραέλ» είναι μια από τις πιο σημαντικές προσευχές. Μας συνοδεύει από νεογέννητα έως και τις τελευταίες αναπνοές μας και την λέμε καθημερινά πρωί και βράδυ.

Το «Σσεμά Ισραέλ» αποτελείται από 3 μέρη. Τα δύο πρώτα μιλούν για την ενότητα του Θ-ού και για διάφορες εντολές: να αγαπάμε τον Θ-ό, να μελετάμε την Τορά Του, να την διδάξουμε στα παιδιά μας, να φοράμε Τεφιλίν και να βάλουμε Μεζουζά στις πόρτες μας. Το τρίτο μέρος μιλά για την εντολή των «Τσισίτ» και την ανάμνηση της Εξόδου από την Αίγυπτο.

Μελετώντας το «Σσεμά» θα ανακαλύψουμε πως το πρώτο και το δεύτερο μέρος του είναι σχεδόν όμοια. Υπάρχει μία βασική διαφορά: Στο πρώτο μέρος απλά δίνονται οι εντολές, στο δεύτερο οι εντολές συνοδεύονται από την υπόσχεση της ανταμοιβής, άμα τις τηρήσουμε και της ποινής, εάν δεν τις τηρήσουμε. Εκτός από αυτήν την διαφορά, πρόκειται για τις ίδιες εντολές, με μικρές συντακτικές διαφορές.

Αν ο Θ-ός περίμενε ότι δεν θα έχουμε εγωιστικά κίνητρα, θα μας έλεγε μονάχα το πρώτο μέρος του «Σσεμά».

Εάν ο Θ-ός ήθελε να παραμείνουμε όπως είμαστε, υποκινούμενοι μόνο από αυτό που μας συμφέρει, θα μας έδινε μόνο το δεύτερο μέρος του «Σσεμά».

Αλλά ο Θ-ός ήθελε και τα δύο. Μας αποδέχεται όπως είμαστε σε αυτόν τον κόσμο, αλλά μας ενθαρρύνει να προσπαθήσουμε να πλησιάσουμε την περιγραφή του Μαϊμονίδη, δηλαδή τον άνθρωπο που πράττει την αλήθεια επειδή αυτό είναι το σωστό.

Ας αποφασίσουμε αυτήν την εβδομάδα να πούμε το «Σσεμά Ισραέλ» καθημερινά, το πρωί (οι άντρες φορώντας Τεφιλίν) ή το βράδυ. Λέγοντάς το ας σκεφτούμε τον Θ-ό, που θέλει να προχωράμε και να πράττουμε σωστά, όχι μόνο όταν ή επειδή μας συμφέρει. Ας προσπαθήσουμε να ανταποκριθούμε στις προσδοκίες Του.

Μακάρι πριν να προλάβουμε να πραγματοποιήσουμε αυτήν την καλή μας απόφαση, να έρθει ο Μεσσίας τώρα!

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Βασισμένο στο άρθρο του Ραβίνου Yanki Tauber

Looking for older posts? See the sidebar for the Archive.