Printed from Chabad.gr

Blog – It’s all Greek to me! (ελληνικά)

Η ζωή στην Ελλάδα με Εβραϊκό καπρίτσιο

Λογικό!

Περάσαμε το προηγούμενο Σσαμπάτ παρέα με ένα γκρουπ από 38 καθηγητές από το Ισραήλ που πραγματοποιούσαν ακαδημαϊκό ταξίδι στην Ελλάδα για να μελετήσουν τον Ελληνικό Εβραϊσμό: επισκέφθηκαν τη Θεσσαλονίκη, τη Βέροια, τη Λάρισα, την Αθήνα (και όχι μόνο), συναντήθηκαν με ντόπιους καθηγητές και συνδύασαν τον τουρισμό με τη μελέτη.

Ήταν πολύ ωραίο που γνωριστήκαμε με όλους, ακούσαμε εμπνευστικά λόγια της Τορά, απολαύσαμε Ζμιρότ (παραδοσιακά τραγούδια του Σσαμπάτ), τραγουδισμένα με ελληνικό ρυθμό J.

Ο γιος μου Αριέ, 7 ετών, που δεν θα τον έλεγε κανείς ντροπαλό, έβγαλε ένα μικρό λόγο στο γεύμα του Σσαμπάτ για την εβδομαδιαία περικοπή της Τορά, Μισσπατίμ, προς διασκέδαση όλων: Εξήγησε τη διαφορά ανάμεσα στους Μισσπατίμ, δηλαδή τις εντολές που μπορούμε να κατανοήσουμε λογικά (όπως να μην κλέβουμε, να μην σκοτώνουμε) και στους Χουκίμ, δηλαδή τις εντολές που υπερβαίνουν τη λογική (όπως η Κόκκινη Δαμαλίδα). Η πρόκληση είναι να εκτελεί κανείς τους  Χουκίμ με την ίδια χαρά που εκτελεί τους Μισσπατίμ: Η συμβουλή του Αριέ (αναφερόμενος στους Σοφούς J)  ήταν να μην ξεχνάμε πως κάθε Μιτσβά, ανεξάρτητα από το αν την εξηγούμε λογικά ή όχι, είναι μια ευκαιρία να εκπληρώσουμε το θέλημα του Θ-ού και να συνδεθούμε μαζί του. Αυτό μας βοηθά να είμαστε χαρούμενοι, ακόμα και αν εκτελούμε τους «παράλογους» Χουκίμ. 

Μου αρέσει αυτό να το παρομοιάζω με τη σχέση του ζευγαριού: προσπαθούμε να ευχαριστήσουμε το/τη σύζυγό μας ακόμα και αν δεν καταλαβαίνουμε γιατί του/της αρέσει κάτι συγκεκριμένο. Για παράδειγμα, ο σύζυγος αγοράζει λουλούδια επειδή αρέσουν στη σύζυγό του, ακόμα και αν δεν καταλαβαίνει γιατί την ευχαριστούν τα κομμένα άνθη που σε λίγες μέρες θα μαραθούν. Το κάνει απλά για να της δείξει την αγάπη και την αφοσίωσή του. Με παρόμοιο τρόπο, κάθε φορά  που εκτελούμε τις εντολές του Θ-ού, συμπεριλαμβανομένων των φαινομενικά παράλογων, μπορούμε να το θεωρήσουμε ως μια ευκαιρία να δείξουμε την ανιδιοτελή αγάπη και αφοσίωσή μας σε Αυτόν.

Άφησα το καλύτερο για το τέλος: όταν ο Μέντελ ρώτησε τον Αριέ για τη Μιτσβά του «Κιμπούντ Αβ Βαέμ», σεβασμό στους γονείς, η γνώμη του ήταν πως ανήκει στην κατηγορία των Χουκίμ, των εντολών πέρα της λογικής!!! Φυσικά, ποιος βρίσκει λογικό να ακούει τους γονείς του που του λένε συνέχεια να πλένει τα δόντια του, να κάνει τα μαθήματά του και να μοιράζεται τα παιχνίδια του με την αδερφή του; !!! J

Επιστροφή από τη Νέα Υόρκη

Την προηγούμενη εβδομάδα συμμετείχα στο ετήσιο συνέδριο της Χαμπάντ «Σσλιχότ» (αντιπρόσωποι) στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης και πέρασα σπουδαία. 4 μέρες πολύ ενδιαφερόντων σεμιναρίων, δημιουργικών λόγων,  εποικοδομητικών συζητήσεων και πολύ ψυχαγωγία: συνάντηση με παλιούς φίλους, γνωριμία με νέους, ανταλλαγή απόψεων και ιδεών, υπέροχα γεύματα και απόλαυση των περιποιήσεων και των υπηρεσιών που προσφέρονται στο συνέδριο. Γνώρισα κυρίες από όλο τον κόσμο: Νεπάλ, Κίνα, Κολομβία, Βραζιλία, Βενεζουέλα, Καναδά, ΗΠΑ, Βουλγαρία, Ρουμανία, Κύπρο, Ιρλανδία, Βρετανία …. (σταματάω αλλιώς θα πρέπει να αναφέρω τον παγκόσμιο Άτλαντα…. Υπάρχει ένα ρητό που λέει: όπου υπάρχει Κόκα-Κόλα υπάρχει και Χαμπάντ…. και αυτό το διαπίστωσα με τα ίδια μου τα μάτια! J ). Το κορυφαίο σημείο του συνεδρίου ήταν το συμπόσιο της βραδιάς της Κυριακής (φέτος έγινε στο Χίλτον του Μανχάταν), όπου συμμετείχαν χιλιάδες γυναίκες με τις οικογένειές τους και τους κοσμικούς επικεφαλής των κοινοτήτων τους. Η ενέργεια που ένιωθε κανείς μες στη μεγάλη αίθουσα κατά τη διάρκεια της  εκφώνησης όλων των χωρών και μετά που όλοι τραγουδούσαν και χόρευαν μαζί , ήταν εκπληκτική. Εκεί, είδαμε το όραμα του Ράμπι για το λαό του, την έννοια που είχε για το κάθε άτομο και στην παραμικρή γωνιά του κόσμου και πώς μας εμπνέει και δίνει δύναμη σε όλους μας για να φέρουμε εις πέρας την αποστολή μας: να κάνουμε τον κόσμο ένα καλύτερο μέρος, Μιτσβά τη Μιτσβά.

Η κόρη μου Χάνα συμμετείχε στο πρόγραμμα για τα κορίτσια, μαζί με σχεδόν 500 παιδιά από όλο τον κόσμο και πέρασε υπέροχα: έκανε καινούργιους φίλους, συναντήθηκε ξανά με τους παλιούς, εξάσκησε τα αγγλικά της (αυτό μάλλον  το απόλαυσε λιγότερο από τα άλλα J ), τραγούδησε μέχρι που βράχνιασε, δοκίμασε κασσέρ πειρασμούς όπως παγωτό και πίτσα (ανύπαρκτους στη γωνιά του κόσμου που ζούμε), συμμετείχε σε εκδρομές, άκουσε ιστορίες και έπαιξε διάφορα παιχνίδια …. μου είπε μετά το τέλος του τριήμερου προγράμματος: «Μαμά, ήταν μια πνευματική αλλά και υλική απόλαυση!».

Επιστρέψαμε με σοβαρό τζετ λάγκ, αλλά γεμάτες έμπνευση… Τώρα πρέπει όλα αυτά να τα κάνουμε πράξη!

Παρακολουθήστε αυτό το βίντεο των Σσλουχίμ και των οικογενειών τους από όλο τον κόσμο. Δείτε μας στο 0:59, 2:55, 3:09.

Φωτοργαφίες: Gallery from the conference

Βίντεο: A moment of emotion, Nepal Shlucha remembering her best friend, Rivky from Mumbai.

Άρθρο: Emissaries resolve to persevere after Mumbai tragedy.

Looking for older posts? See the sidebar for the Archive.