Printed from Chabad.gr

Blog – It’s all Greek to me! (ελληνικά)

Η ζωή στην Ελλάδα με Εβραϊκό καπρίτσιο

Η κοινοτοπία του κακού

Γιομ Ασσόα, Μέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος. Στην Ελλάδα, μνημονεύθηκε την περασμένη Κυριακή στο Εβραϊκό κοιμητήριο της Νίκαιας, με λόγους και κατάθεση στεφάνων. Παράλληλα, πραγματοποιήθηκε σιωπηλή διαδήλωση με αίτημα την ποινικοποίηση της άρνησης του Ολοκαυτώματος στην Ελλάδα και διαμαρτυρία κατά της απόφασης του Δικαστηρίου που έκρινε τον αρνητή του ολοκαυτώματος Πλεύρη (συγγραφέα του «Εβραίοι: όλη η αλήθεια»  όπου γράφει τις ναζιστικές του απόψεις) αθώο για υποκίνηση ρατσιστικού μίσους.

Βρήκα το λόγο του Κ. Σάκη Λέων πολύ ουσιαστικό: έθιξε όλα τα φλέγοντα ζητήματα των ημερών μας: την άρνηση του Ολοκαυτώματος, την αύξηση του Αντισημιτισμού, την απειλή από το Ιράν… Με ξεκάθαρα λόγια, περίγραψε τη μοναδικότητα του Ολοκαυτώματος, το γεγονός ότι ολόκληρη κρατική μηχανή συμμετείχε στη γενοκτονία, από τους μηχανικούς που κατασκεύασαν τα κρεματόρια μέχρι τους οδηγούς των τρένων και τους ταχυδρομικούς υπαλλήλους: πώς κανονικοί άνθρωποι, όχι απαραίτητα ψυχοπαθείς ή κακοί, συμμετείχαν στην εκτέλεση 6 εκατομμυρίων Εβραίων αντρών, γυναικών και παιδιών. Αυτό συνέβη πιθανόν λόγω της προπαγάνδας που εμφάνιζε τους Εβραίους ως δαίμονες, πείθοντας σιγά - σιγά τους ανθρώπους για μια παγκόσμια συνωμοσία Εβραίων υποβιβάζοντας τους ταυτόχρονα σε υπάνθρωπους, όμοιους με βλαβερά έντομα παρά με ανθρώπους που δημιουργήθηκαν κατ’ εικόνα του Θ-ού.

mayor carrer.jpgΟ κύριος Λέων ανέφερε τον μικρό αριθμό, δυστυχώς, των ανθρώπων που έσωσαν τους Εβραίους εκείνους τους τραγικούς καιρούς. Κάτι εκπληκτικό συνέβη στην Ζάκυνθο: όταν οι Γερμανοί ζήτησαν από τις αρχές τη λίστα με τους Εβραίους του νησιού, έλαβαν μία με δύο ονόματα: Δήμαρχος Καρέρ και Επίσκοπος Χρυσόστομος. Την ίδια στιγμή, οι κάτοικοι βοήθησαν τους Εβραίους να φύγουν και να κρυφτούν στα βουνά του νησιού, σώζοντας έτσι και τους 275 που ζούσαν στον τόπο. bishop christostomos.jpgΤο θάρρος του Δημάρχου Καρέρ και του Επίσκοπου Χρυσόστομου, καθώς και η συνεργασία των ντόπιων που δεν πρόδωσαν τους Εβραίους συμπατριώτες τους, ήταν παραδειγματικά. Αλλά, αλίμονο και μοναδικά. Οι περισσότεροι άνθρωποι προτίμησαν να κοιτάξουν προς την άλλη κατεύθυνση ενώ Εβραίοι συλλαμβάνονταν και εκδιώκονταν, για να μην πούμε για εκείνους που συνεργάζονταν απευθείας με τους Ναζί.

Όπως είπε και ο Έντμουντ Μπούρκε: «Όλα όσα χρειάζεται το κακό για να πετύχει είναι οι καλοί να μην κάνουν τίποτα».

Στη σημερινή Ελλάδα όπου ένας αρχηγός κόμματος και μέλος του Κοινοβουλίου γράφει ότι οι «Εβραίοι μυρίζουν αίμα», όπου η δικαιοσύνη κήρυξε τον αυτοαποκαλούμενο «Ναζί, φασιστή, ρατσιστή, αντί - δημοκράτη, αντί – Σημίτη» Πλεύρη αθώο, όπου γίνεται όλο και πιο αποδεκτή η εμφάνιση του Ισραήλ (και των Εβραίων) ως δαίμονα, όπου πιστεύονται και προπαγανδίζονται οι θεωρίες συνομωσίας, ο Κύριος Λέων ξεκαθάρισε για άλλη μια φορά ότι το μήνυμα «ποτέ ξανά» σημαίνει: μεγαλύτερη επαγρύπνηση, περισσότερη εκπαίδευση και ανεκτικότητα.

Πέσαχ και Πάσχα

Όταν αφήσεις για λίγο τα μπλογκ σου, είναι δύσκολο να ξαναγυρίσεις σε αυτό.

Έχω βέβαια πολλές δικαιολογίες, αλλά δεν είμαι σίγουρη ότι ενδιαφέρεστε να τις ακούσετε. J

Πώς ήταν λοιπόν το Πέσαχ με λίγα λόγια; Πολύ δουλειά, πολύ νόημα, πολύ ικανοποίηση. Συγκεντρώσεις της κοινότητας γεμάτες έμπνευση και χαρούμενες οικογενειακές στιγμές. Το πρώτο Σέδερ έγινε στο Νοβοτέλ όπου οι ντόπιοι από την Ελληνική Εβραϊκή κοινότητα και ταξιδιώτες από όλο τον κόσμο, δημιούργησαν μια πολύ ενδιαφέρουσα συντροφιά. Διαβάσαμε την Αγκαντά στα Αγγλικά, στα Ελληνικά, στα Λαντίνο και ….στα Εβραϊκά! Το δεύτερο Σέδερ έγινε στο σπίτι με μερικές άλλες οικογένειες, σε ποιο στενό κύκλο. Και τα δύο ήταν ωραία και συμπλήρωναν το ένα το άλλο.

Οργανώσαμε επίσης Σεδαρίμ στη Ρόδο και στην Κρήτη για πολλούς ταξιδιώτες, κυρίως Ισραηλίνους που επισκέφθηκαν αυτά τα νησιά. Εθελοντές νεαροί ραβίνοι που ήρθαν ειδικά από το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες, φιλοξένησαν περίπου 550 ανθρώπους για να περάσουν χαρούμενες και συναρπαστικές γιορτές.

Αμέσως μετά το Πέσαχ, ήρθε το Ελληνικό Πάσχα με την πρωτεύουσα να αδειάζει αφού οι κάτοικοί της πήγαν στα χωριά τους για να γιορτάσουν. Μπορούσε κανείς να διασχίσει την Αθήνα χωρίς κίνηση σε 20 λεπτά και να παρκάρει όπου ήθελε.  

Αλίμονο, την επόμενη εβδομάδα όλα τα αυτοκίνητα επέστρεψαν, πιο ορμητικά από πριν …

traffic 1 - grass greener.jpg

Χαρούμενο Πέσαχ

Ήμουν πολύ απασχολημένη με το καθάρισμα και το σκούπισμα του σπιτιού, γιατί έπρεπε να βεβαιωθώ πως δεν υπήρχε πουθενά χαμέτς… Τώρα καθαρίζω λαχανικά, ψιλοκόβω Μαρόρ και αλέθω χαρόσετ, μαγειρεύω και κάνω τις τελευταίες ετοιμασίες για το Σέδερ….

Εύχομαι σε όλους «Χαγκ Κασσέρ βεσαμέαχ!», χαρούμενη και γεμάτη νόημα γιορτή της ελευθερίας. Μακάρι όλοι να ζήσουμε την πραγματική ελευθερία, την ελευθερία του σώματος και της ψυχής!

Looking for older posts? See the sidebar for the Archive.