Printed fromChabad.gr
ב"ה

Λίγα λόγια από τον Ραβίνο

Όταν η Καθημερινότητα μας Εμπνέει

Το αργοπορημένο Πέσαχ

To read it in English, click here

pesach banner crop.jpg

Πότε πέφτει το Πέσαχ φέτος; 19-27 Απριλίου 2019

Πότε είναι το Πρώτο Σέντερ; Παρασκευή 19 Απριλίου 2019

Φέτος πέφτει αρκετά αργά!!!

Αυτό είναι αλήθεια. Πέρσι έπεσε ιδιαιτέρως νωρίς και φέτος αργά. Αυτό συνέβη επειδή το φετινό εβραϊκό έτος 5779 προσθέσαμε ακόμα έναν μήνα Αντάρ και έτσι είχαμε Αντάρ Ι και Αντάρ ΙΙ. Αυτός ο επιπλέον μήνας «έσπρωξε» την γιορτή του Πέσαχ στην εποχή στην οποία ανήκει, την άνοιξη!

Αλλά γιατί το Πέσαχ το γιορτάζουμε πάντοτε την άνοιξη; Πρώτον γιατί το λέει η Τορά. Αυτό αρκεί από μόνο του. Ο λόγος είναι ότι οι Εβραίοι έφυγαν από την Αιγύπτιο την άνοιξη και έτσι και εμείς γιορτάζουμε το Πέσαχ την άνοιξη

Πάντοτε όμως υπάρχει και ένας βαθύτερος λόγος σε όλα όσα κάνουμε.

Το Πέσαχ γιορτάζουμε την γέννηση του Εβραϊκού Λαού. Ταιριάζει λοιπόν να την γιορτάζουμε όταν αναγεννιέται η φύση μετά την χειμερία νάρκη. Αλλά δίνει στον Εβραϊκό Λαό και ένα μήνυμα ελπίδας και αντοχής. Κατά την διάρκεια της μακραίωνης ιστορίας μας υπήρξαν εποχές χαράς και εποχές απελπισίας, δοξασμένες εποχές και εποχές διωγμών, εποχές αδυναμίας και εποχές παρηγοριάς.

Το γεγονός ότι ο λαός μας γεννήθηκε αυτήν την εποχή του χρόνου, μας υπενθυμίζει ότι όσο σκληρός και να ήταν ο χειμώνας που προηγήθηκε, η άνοιξη πάντοτε έρχεται και η φύση θα ξαναγεννιέται. Έτσι και ο Εβραϊκός Λαός, όσα δεινά και αν περάσει, πάντα θα αναγεννιέται και θα συνεχίζει το έργο του, να κάνει αυτόν τον κόσμο, έναν καλύτερο κόσμο, μέσα από την Τορά και τις Μιτσβότ.

Καλή επιτυχία με τις προετοιμασίες σας για το Πέσαχ… δεν είναι καθόλου νωρίς να αρχίσετε τις καθαριότητες, το προγραμματισμό του μενού, τις προσκλήσεις κλπ. Αλλά για αυτά θα σας γράψουμε περισσότερα την ερχόμενη εβδομάδα

Σσαμπάτ Σσαλόμ

Ραβίνος Μέντελ και Νεχάμα Χέντελ 

Η καλύτερη εφεύρεση του κόσμου

To read it in English, click here

sunset-3921616 crop.jpg 

Το περασμένο χειμώνα, η Νεχάμα πήγε τον μικρό μας γιο Λέβη, σε μια θεατρική παράσταση με τίτλο «Οι εφευρέσεις που άλλαξαν τον κόσμο». Στην έναρξη της παράστασης ο αφηγητής ρώτησε τα παιδιά-θεατές ποια νόμιζαν πως ήταν η καλύτερη εύρεση του κόσμου. Ένα παιδί απάντησε τα κομπιούτερ, ένα άλλο το τηλέφωνα και ένα μικρό κοριτσάκι φώναξε: «Η μαμά μου!». Όλοι γέλασαν αλλά η Νεχάμα το βρήκε πολύ τρυφερό και συγκινητικό. Τι όμορφο να πει κάποιος για τον γονιό του κάτι τέτοιο.

Την ερχόμενη εβδομάδα, στις 18 και 19 του εβραϊκού μήνα Αντάρ εμείς θα γιορτάσουμε τα γενέθλια των δυο καλύτερων εφευρέσεων του δικού μας κόσμου, τα γενέθλια της μητέρας της Νεχάμα και τα γενέθλια της δικής μου μητέρας αντίστοιχα. Τυχαίο; Δεν νομίζω!

Πρόκειται για δύο σπουδαίες γυναίκες. Η μητέρα μου είναι καθηγήτρια μαθηματικών με έντονη φιλανθρωπική δραστηριότητα. Έχει ιδρύσει ένα δίκτυο συλλογής και αναδιανομής ρούχων για οικογένειες που τα έχουν ανάγκη. Η μητέρα της Νεχάμα είναι διευθύντρια του Εβραϊκού Γυμνάσιου και Λυκείου Σινάϊ στο Παρίσι. Φέτος αυτό το σχολείο διακρίθηκε ως το δεύτερο καλύτερο σχολείο της πόλης των Παρισινών.

Θα θέλαμε να τις ευχαριστήσουμε για την αστείρευτη αγάπη, την αφοσίωση τους, την αποδοχή τους, την στήριξη τους, την ενθάρρυνση τους και την συνεχή τους παρουσία στης ζωές μας. Είναι πάντα διαθέσιμες να μας ακούσουν, να μας συμβουλέψουν, να μας βοηθήσουν. Είναι πάντοτε εκεί για εμάς. Μπορεί να είμαστε γεωγραφικά μακριά, αλλά πάντοτε βρίσκονται πολύ κοντά μας.

Σας ευχόμαστε, μητέρες μας, υγεία και ευτυχία, νάχατ (ευχαρίστηση) από όλη την οικογένεια σας, επιτυχία σε ότι κάνετε και να συνεχίσετε να εμπνέετε όλους τους γύρω σας με το φως και την σοφία σας.

Σας αγαπάμε,

Σσαμπάτ Σσαλόμ

Ραβίνος Μέντελ & Νεχάμα Χέντελ

Βγάλε την μάσκα σου

To read it in English, click here

mask-1155808-crop.jpg 

Σήμερα η μέρα ξεκίνησε ακούγοντας δυσάρεστα γεγονότα που συνέβησαν στο Ισραήλ αλλά και στην Νέα Ζηλανδία. Η σκέψη μας είναι με τα θύματα και προσευχόμαστε για ειρήνη σε όλον τον κόσμο.

Όμως, ακόμα και σε δύσκολες εποχές, οι εβραίοι δεν έπαψαν να τηρούν τις εβραϊκές γιορτές. Τις γιορτές δεν τις τιμούμε μονάχα όταν είμαστε χαρούμενοι, ενώ όταν είμαστε λυπημένοι δεν συμμετέχουμε σε εορτασμούς. Οι γιορτές έρχονται με ένα μήνυμα ελπίδας και αισιοδοξίας και για αυτό τις γιορτάζουμε είτε έχουμε την διάθεση για αυτό είτε όχι.

Εμείς, εδώ στην Χαμπάντ, προετοιμαζόμαστε για την χαρούμενη γιορτή Πουρίμ και το απίθανο πάρτι μας, την Τετάρτη. (Για περισσότερες λεπτομέρειες, επικοινωνήστε μαζί μας).

Έχουμε ετοιμάσει το μενού, το μουσικό πρόγραμμα, τις ροκάνες για το διάβασμα της Μεγκιλά, τις σερπαντίνες και το άφθονο κρασί…

Ο κρητικός μουσικός και ερμηνευτής Μιχαλιός έχει προετοιμάσει ειδικά για εμάς, μαντινάδες για το Πουρίμ αλλά και ένα όμορφο μουσικό πρόγραμμα.

Φυσικά όπως κάθε χρόνο στην είσοδο θα έχουμε αστεία καπελά και μάσκες για όσους δεν θα έρθουν ήδη ντυμένοι μασκαράδες. Άλλοι πάλι φέρνουν τα κουστούμια τους μαζί τους και μασκαρεύονται εδώ στην Χαμπάντ!

Αλλά γιατί ντυνόμαστε μασκαράδες το Πουρίμ;

Σχετίζεται με το πώς η ιστορία του Πουρίμ ξεδιπλώνεται στην Μεγγιλά. Οι Εβραίοι ήταν σε μεγάλο κίνδυνο, καθώς ο πρωθυπουργός της Περσίας Αμάν είχε διατάξει την γενοκτονία όλου του εβραϊκού πληθυσμού. Ο εβραϊκός λαός θαυματουργάδια σώθηκε. Σώθηκε με πληγές; Σώθηκε επειδή άνοιξε η θάλασσα στα δυο; Σώθηκε με την Θ-ική φωνή από τον ουρανό; Όχι.

Έμοιαζε σαν όλα να συνέβησαν φυσικά. Κάθε τι να συνέβη απλά, στον χρόνο και τον τόπο που έπρεπε, ακριβώς όπως έπρεπε, ώστε να σωθεί ο εβραϊκός λαός. Τυχαίο; ΔενΝομίζω!

 

Οι Εβραίοι έχουμε μια άλλη έκφραση για αυτό. Το ονομάζουμε Θ-ία Πρόνοια. Σημαίνει ότι η επέμβαση του Θ-ού ήταν συγκεκαλυμμένη κάτω από μια φαινομενικά φυσική εξέλιξη των πραγμάτων. Και κατά έναν τρόπο ήταν πιο σπουδαία από τα φανερά θαύματα. Για αυτό μικροί και μεγάλοι φοράνε μάσκες και μασκαρεύονται το Πουρίμ. Σαν υπενθύμιση του να βλέπουμε περά από την μάσκα, περά από την φαινομενική επιφάνια για να συνειδητοποιήσουμε την Θ-ία Πρόνοια.

Υπάρχει μια πολύ όμορφη φράση που εμπεριέχει αυτήν την ιδέα. Κάντε κλικ εδώ για να την δείτε πως η Νεχάμα την έφτιαξε και την ανέβασε στο Facebook και στο Instagram.

Η επικοινωνία μας με εσάς, μέσω των κοινωνικών δικτύων, είναι το νέο project της Νεχάμα. Κάντε κλικ εδώ για να μην χάνετε καμιά της ανάρτηση κάνοντας "like" και "follow" (μου αρέσει και ακολουθείτε).

Σσαμπάτ Σσαλόμ και Πουρίμ Σσαμέαχ,

Ραβίνος Μέντελ και Νεχάμα Χέντελ

Τραγουδώντας στις λάσπες

To read it in English, click here

birds-2672101 crop.jpg

Μόλις ξεκίνησε ο εβραϊκός μήνας Αντάρ ΙΙ, ο μήνας για τον οποίο οι Σοφοί μας λένε «Όταν ξεκίνα ο μήνας Αντάρ, αυξάνουμε την χαρά!». Ωραίο ακούγεται αυτό αλλά, μπορούμε να δώσουμε την εντολή σε κάποιον να είναι πιο χαρούμενος; Η θεία Σάρα είχε την απάντηση σε αυτό το ερώτημα.

Η αδελφή του προπάππου μου, η θεία Σάρα σε πολύ μικρή ηλικία έφυγε από την Ρωσία και πήγε στο Ισραήλ. Ο πατέρας της είχε πεθάνει και ήταν η μεγαλύτερη από τέσσερα αδέλφια. Έπρεπε να εργάζεται σκληρά για να βοηθήσει την μητέρα της με τα έξοδα του σπιτιού. Μετά το σχολείο, αντί να παίζει ή να ασχολείται με δραστηριότητες όπως οι συνομήλικες της, εκείνη πήγαινε και καθάριζε σπίτια ή εργαζόταν στα χωράφια. Επίσης κάθε απόγευμα πήγαινε στο μικρό μποστάνι που είχαν στον κήπο τους και φρόντιζε τα λαχανικά και τα φρούτα που φύτευαν εκεί προκειμένου να τα πουλήσουν στην αγορά.

Φαντάζεστε, πως το να αναλαμβάνει τόσες ευθύνες, να εργάζεται τόσο σκληρά, ενώ παράλληλα να προσπαθεί να προσαρμοστεί στην νέα γλώσσα και χώρα, θα την είχαν κάνει έναν σκληρό άνθρωπο.

Αλλά δεν ήταν καθόλου έτσι. Η θεία Σάρα ήταν πάντοτε χαρούμενη, τραγουδούσε και έφτιαχνε το κέφι στην μητέρα της αλλά και στα υπόλοιπα αδέλφια της.

Κάποια μέρα ο πλούσιος του χωριού τους, ο οποίος είχε ένα μεγάλο σπίτι που κάποιες φόρες πήγαινε η θεια μου για να κάνει κάποια μεροκάματα, πέρασε μπροστά στο σπιτάκι τους. Η Σάρα, βρισκόταν εκεί στον κήπο, βουτηγμένη στις λάσπες και τραγουδούσε ενώ περιποιόταν τα φυτά.

Εντυπωσιασμένος ο πλούσιος σταμάτησε και την ρώτησε πως κατάφερνε να είναι τόσο χαρούμενη κάτω από αυτές τις τόσο δύσκολες συνθήκες, ενώ ο ίδιος που είχε ένα ωραίο σπίτι και μια καλή δουλειά, δυσκολευόταν να βρει την χαρά.

Η θεια Σάρα του απάντησε: «Δεν χρειάζεται κάποιο κόλπο για να τραγουδάς όταν ζεις σε ένα όμορφο σπίτι. Το κόλπο είναι να τραγουδάς βουτηγμένος στις λάσπες».

Αυτό που εννοούσε ήταν πως το να είσαι χαρούμενος δεν έχει να κάνει με τις συνθήκες της ζωής σου. Δεν είμαστε χαρούμενοι επειδή είμαστε πλούσιοι, υγιείς, έχουμε ένα μεγάλο σπίτι ή μια καλή δουλειά. Είμαστε χαρούμενοι επειδή επιλεγούμε να είμαστε έτσι. Η χαρά είναι τρόπος σκέψης, όχι αποτέλεσμα εξωγενών παραγόντων.

Η χαρά είναι επιλογή. Είναι η επιλογή του να βλέπεις πάντα το καλό, σε κάθε τι. Είναι το να κάνεις το καλύτερο που μπορείς κάτω από τις συγκεκριμένες συνθήκες που βρίσκεσαι. Πάνω από όλα χαρά, είναι η πίστη πως όλα (ακόμα και όσα δεν εμφανίζονται ως καλά) είναι σταλμένα από τον Θ-ό.

Όταν θυμόμαστε πως κάποιος Άλλος μας φροντίζει και το μόνο που θέλει Εκείνος για εμάς είναι το καλό μας, τότε μπορούμε να τραγουδάμε ακόμα και όταν είμαστε βουτηγμένοι στις λάσπες.

Σσαμπάτ Σσαλόμ,

Ραβίνος Μέντελ & Νεχάμα Χέντελ

Looking for older posts? See the sidebar for the Archive.