Printed fromChabad.gr
ב"ה

Λίγα λόγια από τον Ραβίνο

Όταν η Καθημερινότητα μας Εμπνέει

Η εντολή της Τορά στο Facebook

To read it in English, click here

yair beth chabad.jpg 

Την περασμένη Παρασκευή, όπως κάθε Σσαμπάτ στη Χαμπάντ, είχαμε στο εορταστικό δείπνο, πολλούς συμμετέχοντες από όλο τον κόσμο. Ανάμεσα τους και ένα ζευγάρι από το Ισραήλ με τον γιο τους Γιαΐρ, 35 ετών που πάσχει από διαταραχή αυτιστικού φάσματος. Το Σάββατο το πρωί, γύρω στις 12 εξαφανίστηκε στο κέντρο της Αθήνας. Αμέσως η αστυνομία και η ισραηλινή πρεσβεία ενημερωθήκαν και όλοι βγήκαμε αναζητώντας τον.

Έγιναν πολλές κοινοποιήσεις σχετικά με αυτήν την εξαφάνιση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και ήρθαν εθελοντές να βοηθήσουν στην αναζήτηση, από την πρεσβεία, ισραηλινοί τουρίστες, φίλοι ομόθρησκοί και μη…

Με την βοήθεια της Προξένου του Ισραήλ στην Ελλάδα, κας Lilian Haim και του ισραηλινού ειδικού στην αντιμετώπιση κρίσεων και έκτακτων αναγκών Gil Fein, ο οποίος για καλή μας τύχη βρισκόταν στην Αθήνα, οργανωθήκαμε ακόμα πιο σωστά και έτσι μετά από κάποιες ακόμα ώρες αναζητήσεων, ο Γιαΐρ βρέθηκε! Δεν υπάρχουν λόγια να περιγράψουν την χαρά και την ευγνωμοσύνη των συγγενών του αλλά και όλων των εθελοντών που συμμετείχαν στις αναζητήσεις.

Με αυτό το περιστατικό, είδαμε για μια ακόμα φορά, να πραγματώνεται η εντολή της Τορά: «Αγαπά τον πλησίον σου σαν τον εαυτό σου». Για τους εθελοντές, δεν ήταν απλά ένα σλόγκαν αλλά τρόπος ζωής. Ήταν εξαιρετικά συγκινητική η προσπάθεια και η αλληλεγγύη.

Αλλά δεν ήταν μόνο αυτό. Για μια ακόμα φορά είδαμε πόσο χρήσιμα μπορεί να είναι κάποιες φορές τα κοινωνικά δίκτυα. Όπως είχε πει και ο Ρέμπε «κάθε τι που έχει δημιουργηθεί, μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για το καλό και για το κακό». Η συγκεκριμένη ιστορία ήταν ένα ακόμα παράδειγμα θετικής του χρήσης, φέρνοντας ανθρώπους κοντά για να σωθεί κάποιος που κινδύνευε.

Εμείς από την μεριά μας, είμαστε ευγνώμονες που για ακόμα μια φορά μπορέσαμε να είμαστε εκεί για να βοηθήσουμε. Είμαστε ευγνώμονες που για ακόμα μια φορά ζήσαμε την ενότητα και την αλληλοβοήθεια του εβραϊκού λαού.

Είθε στο μέλλον να μοιραζόμαστε χαρμόσυνα νέα!

Ραβίνος Μέντελ και Νεχάμα Χέντελ

Η αγαπημένη μας δραστηριότητα

Click here to read it in English

pieces-of-the-puzzle-592828 crop.jpg 

Μια από τις πιο αγαπημένες μας δραστηριότητες ως οικογένεια είναι να φτιάχνουμε παζλ όλοι μαζί. Συνήθως διαλέγουμε των 500 ή 1000 κομματιών. Καθόμαστε όλοι στο πάτωμα και αρχίζουμε να ξεδιαλέγουμε χρώματα και σχέδια. Ο καθένας μας αναλαμβάνει ένα συγκεκριμένο μέρος της εικόνας… και συχνά ακούς να λέμε ο ένας στον άλλον: «Πάρε αυτό το κομμάτι. Νομίζω ότι ταιριάζει στο δικό σου μέρος».

Είναι μια ομαδική δουλειά. Ο ένας βοηθά τον άλλον για έναν κοινό σκοπό, να ολοκληρωθεί το παζλ. Και η επιτυχία να τελειώσει κάποιος την μεριά που έχει αναλάβει, είναι επιτυχία όλων μας.

Σκεπτόμουν την σχέση που έχουν τα παζλ με την χθεσινή χαρούμενη γιορτή του Λαγκ ΜπαΌμερ, την 33η μέρα του Μετρήματος του Όμερ. Η περίοδος ανάμεσα στο Πέσαχ και το Σσαβουότ, είναι μια λυπητερή περίοδος όπου μνημονεύουμε τους 24.000 μαθητές του Ραβίνου Ακίβα που πέθαναν από μια επιδημία. Όπως μας εξηγούν οι Σοφοί, αυτό συνέβη επειδή «δεν σεβόντουσαν ο ένας τον άλλον». Η επιδημία σταμάτησε το Λαγκ ΜπαΌμερ και έτσι το γιορτάζουμε ως μια χαρούμενη μέρα.

Το Λαγκ ΜπαΌμερ μας διδάσκει πως πρέπει να σεβόμαστε ο ένας τον άλλον, ακόμα και αν είμαστε διαφορετικοί ή αν διαφωνούμε. Δεν χρειάζεται να είμαστε ίδιοι για να είμαστε ενωμένοι. Όπως τα κομμάτια του παζλ που το καθένα έχει μοναδικό σχήμα και χρώμα αλλά όλα μαζί ενώνονται δημιουργώντας ένα υπέροχο αποτέλεσμα.

Όλοι μας έχουμε μια αποστολή και έναν μοναδικό τρόπο να την πραγματοποιήσουμε και καθένας από εμάς συμβάλει το δικό του μέρος στην ολοκλήρωση του συνολικού έργου. Μπορούμε να το πετύχουμε μόνο σεβόμενοι και βοηθώντας ο ένας τον άλλον.

Το Λαγκ ΜπαΌμερ μας διδάσκει ότι μπορεί να υπάρχει ενότητα χωρίς ομοιομορφία.

Σσαμπάτ Σσαλόμ

Ραβίνος Μέντελ και Νεχάμα Χέντελ

"Δέχτηκα επίθεση επειδή είμαι Εβραίος"

  To read it in English, click here

rabbi goldstein chabad poway crop.jpg

Μόλις τελείωσε το Πέσαχ, ενημερωθήκαμε για την τρομοκρατική επίθεση στην Χαμπάντ Συναγωγή της Πόγουεϊ στην Καλιφόρνια.

Η Lori Gilbert-Kayes, 60 χρονών σκοτώθηκε και τρεις τραυματιστήκαν, ανάμεσα τους και ο Ραβίνος Goldstein. Η Lori Gilbert-Kayes περιγράφεται ως ένας άνθρωπος που σκεπτόταν πρώτα τους άλλους και μετά τον εαυτό της.

Ο Ραβίνος Goldstein αρνήθηκε να μεταφερθεί άμεσα στον νοσοκομείο. Ήθελε να ενημερωθεί για την κατάσταση όλων των πιστών που βρίσκονταν στην συναγωγή και να τους μιλήσει.

Σε συνέντευξη του στους New York Times μεταξύ άλλων είπε: «Δεν θυμάμαι όλα όσα είπα στην κοινότητα μας. Αλλά θυμάμαι ότι τους ανέφερα μια φράση από την Αγκαντά του Πέσαχ: «Σε κάθε γενιά υπάρχουν εχθροί που θέλουν να μας εξοντώσουν. Αλλά ο Ιερός, ας είναι Ευλογημένος, μας γλιτώνει από τα χέρια τους. (Βεή σσεάμντα). Και θυμάμαι που φώναζα, ‘Αμ Ισραέλ Χάι’, (Ο Λαός του Ισραήλ ζει). Έχω πει αυτήν την φράση χιλιάδες φορές στην ζωή μου. Αλλά ποτέ δεν την ένοιωσα τόσο αληθινή όσο εκείνη την στιγμή».

Για ολόκληρη την συνέντευξη του Ραβίνου Goldstein στους New York Times κάντε κλικ εδώ.

Το μήνυμα του, είναι τόσο επίκαιρο, ειδικά αυτήν την εβδομάδα που ήταν η Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος, όπου όλοι λέμε «Ποτέ Ξανά».

Όπως είπε ο Ραβίνος Goldstein: «Δεν γνωρίζω το σχέδιο του Θ-ού. Δεν γνωρίζω γιατί με έσωσε από την επίθεση στη Πόγουεϊ... Αλλά αυτό που μπορώ να κάνω είναι να αξιοποιήσω αυτόν τον χρόνο που μου δόθηκε με τρόπο σημαντικό […] και θα είμαι ακόμα πιο υπερήφανος να περπατώ στον δρόμο φορώντας τα τσιστίτ και το κιπά μου, αναγνωρίζοντας την ύπαρξη του Θ-ού. Θα χρησιμοποιήσω όλη την δύναμη της φωνής μου προσπαθώντας να πείσω τους ομόθρησκους μου να είναι περήφανοι Εβραίοι… να ανάβουνε κεριά του Σσαμπάτ, να βάζουν μεζουζότ στα σπίτια τους, να κάνουν καλές πράξεις».

Αυτός είναι ο τρόπος να θυμόμαστε τα θύματα. Αυτός είναι ο τρόπος να κάνουμε τις ζωές μας να μετράνε. Αυτός είναι ο τρόπος να κάνουμε τον κόσμο μας έναν καλύτερο κόσμο.

Σσαμπάτ Σσαλόμ,

Ραβίνος Μέντελ και Νεχάμα Χέντελ

Looking for older posts? See the sidebar for the Archive.