To read it in English, click here
Μόλις ξεκίνησε ο εβραϊκός μήνας Αντάρ ΙΙ, ο μήνας για τον οποίο οι Σοφοί μας λένε «Όταν ξεκίνα ο μήνας Αντάρ, αυξάνουμε την χαρά!». Ωραίο ακούγεται αυτό αλλά, μπορούμε να δώσουμε την εντολή σε κάποιον να είναι πιο χαρούμενος; Η θεία Σάρα είχε την απάντηση σε αυτό το ερώτημα.
Η αδελφή του προπάππου μου, η θεία Σάρα σε πολύ μικρή ηλικία έφυγε από την Ρωσία και πήγε στο Ισραήλ. Ο πατέρας της είχε πεθάνει και ήταν η μεγαλύτερη από τέσσερα αδέλφια. Έπρεπε να εργάζεται σκληρά για να βοηθήσει την μητέρα της με τα έξοδα του σπιτιού. Μετά το σχολείο, αντί να παίζει ή να ασχολείται με δραστηριότητες όπως οι συνομήλικες της, εκείνη πήγαινε και καθάριζε σπίτια ή εργαζόταν στα χωράφια. Επίσης κάθε απόγευμα πήγαινε στο μικρό μποστάνι που είχαν στον κήπο τους και φρόντιζε τα λαχανικά και τα φρούτα που φύτευαν εκεί προκειμένου να τα πουλήσουν στην αγορά.
Φαντάζεστε, πως το να αναλαμβάνει τόσες ευθύνες, να εργάζεται τόσο σκληρά, ενώ παράλληλα να προσπαθεί να προσαρμοστεί στην νέα γλώσσα και χώρα, θα την είχαν κάνει έναν σκληρό άνθρωπο.
Αλλά δεν ήταν καθόλου έτσι. Η θεία Σάρα ήταν πάντοτε χαρούμενη, τραγουδούσε και έφτιαχνε το κέφι στην μητέρα της αλλά και στα υπόλοιπα αδέλφια της.
Κάποια μέρα ο πλούσιος του χωριού τους, ο οποίος είχε ένα μεγάλο σπίτι που κάποιες φόρες πήγαινε η θεια μου για να κάνει κάποια μεροκάματα, πέρασε μπροστά στο σπιτάκι τους. Η Σάρα, βρισκόταν εκεί στον κήπο, βουτηγμένη στις λάσπες και τραγουδούσε ενώ περιποιόταν τα φυτά.
Εντυπωσιασμένος ο πλούσιος σταμάτησε και την ρώτησε πως κατάφερνε να είναι τόσο χαρούμενη κάτω από αυτές τις τόσο δύσκολες συνθήκες, ενώ ο ίδιος που είχε ένα ωραίο σπίτι και μια καλή δουλειά, δυσκολευόταν να βρει την χαρά.
Η θεια Σάρα του απάντησε: «Δεν χρειάζεται κάποιο κόλπο για να τραγουδάς όταν ζεις σε ένα όμορφο σπίτι. Το κόλπο είναι να τραγουδάς βουτηγμένος στις λάσπες».
Αυτό που εννοούσε ήταν πως το να είσαι χαρούμενος δεν έχει να κάνει με τις συνθήκες της ζωής σου. Δεν είμαστε χαρούμενοι επειδή είμαστε πλούσιοι, υγιείς, έχουμε ένα μεγάλο σπίτι ή μια καλή δουλειά. Είμαστε χαρούμενοι επειδή επιλεγούμε να είμαστε έτσι. Η χαρά είναι τρόπος σκέψης, όχι αποτέλεσμα εξωγενών παραγόντων.
Η χαρά είναι επιλογή. Είναι η επιλογή του να βλέπεις πάντα το καλό, σε κάθε τι. Είναι το να κάνεις το καλύτερο που μπορείς κάτω από τις συγκεκριμένες συνθήκες που βρίσκεσαι. Πάνω από όλα χαρά, είναι η πίστη πως όλα (ακόμα και όσα δεν εμφανίζονται ως καλά) είναι σταλμένα από τον Θ-ό.
Όταν θυμόμαστε πως κάποιος Άλλος μας φροντίζει και το μόνο που θέλει Εκείνος για εμάς είναι το καλό μας, τότε μπορούμε να τραγουδάμε ακόμα και όταν είμαστε βουτηγμένοι στις λάσπες.
Σσαμπάτ Σσαλόμ,
Ραβίνος Μέντελ & Νεχάμα Χέντελ