Η Καταστροφή του πρώτου Μπετ Αμικντάσς (Ναού)

Η καταστροφή του πρώτου Μπετ Αμικντάσς συνέβη το Τισσά Μπε’Αβ, του έτους 3338 (423 ΠΚΕ).

Ο στίχος (Βασιλείς ΙΙ 25:8) λέει: «Στις εφτά του πέμπτου μήνα, το δέκατο ένατο έτος της βασιλείας του Βασιλιά Νεβουχαντνετσάρ (Ναβουχοδονόσωρ) της Βαβυλώνας, ο Νεβουζαραντέν ο δολοφόνος, υπηρέτης του Βασιλιά της Βαβυλώνας έφτασε στην Ιερουσαλήμ και έκαψε τον Οίκο του Θεού». Στο Γιρμεγιάου (Ιερεμίας), ωστόσο, βρίσκουμε (52:12): «Και στις δέκα του πέμπτου μήνα το δέκατο ένατο έτος της βασιλείας του Βασιλιά Νεβουχαντνετσάρ (Ναβουχοδονόσωρ) της Βαβυλώνας, ο Νεβουζαραντέν ο δολοφόνος, ήρθε και στάθηκε ενώπιον του Βασιλιά της Βαβυλώνας στην Ιερουσαλήμ». Οι Σοφοί δίδαξαν: Δεν μπορεί κάποιος να πει ότι ήρθε στις εφτά γιατί ο στίχος αναφέρει στις δέκα. Και δεν μπορεί κάποιος να πει ότι ήρθε στις δέκα γιατί ο άλλος στίχος αναφέρει στις εφτά. Πώς μπορούμε να το συνδυάσουμε αυτό; Στις εφτά οι ειδολωλάτρες μπήκαν στο Ιερό και το λεηλατούσαν στις εφτά, στις οχτώ και στις εννιά. Προς το απόγευμα του έβαλαν φωτιά και καίγονταν όλη την ημέρα (τη δέκατη), όπως δηλώνει και ο στίχος (Γιρμεγιάου 6:4): «Συμφορά μας, γιατί η μέρα τελειώνει και οι σκιές του απογεύματος πλησιάζουν». Αυτό συμφωνεί με την άποψη του Ράμπι Γιοχανάν ο οποίος λέει: «Εάν είχα ζήσει σε αυτή τη γενιά, θα την είχα καθιερώσει (την ημέρα του πένθους) στις δέκα, όπου κάηκε το μεγαλύτερο μέρος του Ιερού».

Οι Σοφοί δίδαξαν: `Ενα αξιόλογο γεγονός συμβαίνει μια ημέρα αξίας, ενώ η τραγωδία της καταστροφής του Μπετ Αμικντάσς συναίβει μία ημέρα τραγωδίας. `Οταν καταστράφηκε το πρώτο Μπετ Αμικντάσς, η μέρα ήταν Τισσά Μπε’Αβ, ήταν βράδυ Σαββάτου, βρισκόμασταν στο έβδομο έτος του κύκλου της Σσεμιτά (αγρανάπαυση κάθε εφτά χρόνια), ήταν κατά τη διάρκεια της βάρδιας της οικογένειας του Ιεχογαρίβ στο Ναό και οι Λεβιίμ στέκονταν στην εξέδρα και τραγουδούσαν. Τί τραγουδούσαν; (Αντί για το κανονικό τραγούδι της ημέρας τραγουδούσαν): «`Εφερε πάνω τους την αδικία τους και λόγω του αμαρτήματός τους, Αυτός τους καταστρέφει» (Ψαλμοί 94:23). Και πριν προλάβουν να πουν, «καταστράφηκαν από τον Κύριο τον Θεό μας» (η τελευταία φράση αυτού του στίχου), οι ειδωλολάτρες ήρθαν και τους έπιασαν αιχμαλώτους. Και το ίδιο συνέβη με το δεύτερο (Μπετ Αμικντάσς) (Τα’ανίτ 29 α).

`Οταν χτίστηκε το Μπετ Αμικντάσς, η κατασκευή του συνοδεύονταν από τραγούδι (όπως αναφέρει ο στίχος (Βασιλείς 30:1): «`Ενας ύμνος για την αφιέρωση του Οίκου, από τον Δαυίδ. Και όταν καταστράφηκε υπήρχε επίσης ένα τραγούδι, όπως ο στίχος (Βασιλείς 89:1) αναφέρει: «`Ενα τραγούδι από τον Ασάφ, Κύριε, τα έθνη μπήκαν στην κληρονομιά Σου» (Γιαλκούτ Σσιμονί 843, Ψαλμοί).

Οι Σοφοί δίδαξαν: `Οταν καταστράφηκε το πρώτο Μπετ Αμικντάσς, ομάδες νεαρών Κοανίμ (ιερείς) συγκεντρώθηκαν με τα κλειδιά του Ιερού στα χέρια τους. Ανέβηκαν στην οροφή και είπαν: «`Αρχοντα του Κόσμου! Αφού δεν είμασταν άξιοι να είμαστε έμπιστοι φύλακες, Σου επιστρέφουμε τα κλειδιά». Στη συνέχεια πέταξαν τα κλειδιά προς τον Ουρανό, ένα χέρι έσπευσε και τα παρέλαβε και οι Κοανίμ έπεσαν μέσα στη φωτιά (Τα’ανίτ 29 β).

Η καταστροφή του Δεύτερου Ναού: Ιστορικά Γεγονότα -
Κάμτσα και Μπαρ Κάμτσα