Recycling%20Image%20Small.jpgΑντιλήψεις και κίνητρα 

Η εβδομηντάχρονη θεία σας φυλάει χαρτί περιτυλίγματος, γυάλινα βαζάκια και πλαστικές σακούλες από τα ψώνια. Τα ξαναχρησιμοποιεί, όπως τις κορδέλες από κάποιο δώρο. Δεν έχει ποτέ πάνω από ένα φως αναμμένο στο σπίτι και συνεχώς μουρμουρίζει «δεν χρειάζεται να κάνουμε τη ΔΕΗ πλουσιότερη». `Ολοι στην οικογένεια δυσανασχετούν. Οι καλύτεροι τη λένε «οικονόμα», άλλοι την χαρακτηρίζουν «τσιγκούνα» και κάποιοι μιλούν για το «σύνδρομο της κατοχής» ακόμα και αν αυτό συνέβη πάνω από μισό αιώνα πριν. 

Η γειτόνισσά σας πέρασε τα παιδικά της χρόνια στην Ελβετία. Διακατέχεται από τον τεράστιο σεβασμό που τρέφουν οι Ελβετοί για το περιβάλλον. Οι δρόμοι είναι πεντακάθαροι, κανένας δεν χρησιμοποιεί πιάτα «μιας χρήσης» και όλα ανακυκλώνονται.

Τώρα που η γειτόνισσά σας επέστρεψε, προσπαθεί να διατηρήσει την οικολογική της συνείδηση. Μετακινείται σχεδόν αποκλειστικά με τα μέσα μαζικής μεταφοράς, μετατρέπει τα διαφημιστικά έντυπα σε χαρτιά πολλαπλών χρήσεων και όταν πλένει τα πιάτα (γιατί δεν χρησιμοποιεί ποτέ μιας χρήσης) πρώτα τα σαπουνίζει όλα μαζί και στη συνέχεια ανοίγει τα βρύση και τα ξεβγάζει, για οικονομία στο νερό. Ξαναχρησιμοποιεί το χαρτί περιτυλίγματος, τα γυάλινα βαζάκια και τις πλαστικές σακούλες από τα ψώνια, όπως τις κορδέλες από κάποιο δώρο. 

Μένετε έκπληκτοι με την αφοσίωση της γειτόνισσας στην προστασία του περιβάλλοντος και αποφασίζετε να υιοθετήσετε κατά ένα μέρος, την φιλική προς το περιβάλλον, συμπεριφορά της.

Υπάρχει κάποια διαφορά στις πράξεις της θείας σας και της γειτόνισσάς σας; Στην πραγματικότητα όχι. Αυτό που τις κάνει να διαφέρουν δεν είναι οι πράξεις τους, αλλά ο λόγος που τις κάνουν. `Ισως η διαφορά να έγκειται στον τρόπο που εσείς αντιλαμβάνεστε ή αντιδράτε στα κίνητρά τους.

Ένα παρόμοιο σενάριο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να περιγράψει τη συμπεριφορά μας όσον αφορά την τήρηση των μιτσβότ (ή τη συμπεριφορά μας απέναντι σε αυτούς που τις τηρούν).

Κάποιος μπορεί να θεωρεί την Τορά και τις μιτσβότ, περιοριστικές. «Πώς μπορώ να καταπιέσω τον εαυτό μου κάνοντας το α, β, γ ή μην κάνοντας το χ, ψ, ω;» ρωτά. «Το Σσαμπάτ, για παράδειγμα, δεν μπορώ να δω τηλεόραση, δεν μπορώ να μιλήσω στο τηλέφωνο, δεν μπορώ να σερφάρω στο διαδίκτυο» συνεχίζει.

Κάποιος άλλος αντιλαμβάνεται διαφορετικά το Σσαμπάτ. «Απαγορευτικό;» αναρωτιέται. «Αντιθέτως. Το Σσαμπάτ έχω την ευκαιρία να κάνω τόσα πράγματα! Μπορώ να χαλαρώσω και να απολαύσω το φαγητό μου, χωρίς να με ενοχλήσει κανείς στο τηλέφωνο. `Εχω την ευκαιρία να διαβάσω ένα βιβλίο χωρίς να ανησυχώ αν η τιμή των μετοχών ανέβηκε ή κατέβηκε. Και τα δάχτυλά μου δεν θα ανεβοκατεβαίνουν με δύναμη στο πληκτρολόγιο, αυτή τη μία ημέρα της εβδομάδας. Τι χαρά!».

Το Μιντράσς περιγράφει ένα πουλί που παραπονιέται στο Θ-ό ότι το έκανε δυσκίνητο και με βαριά φτερά. Πού αλήθεια μπορεί να πάει, όταν ταλαντεύεται πάνω σε δύο μικροσκοπικά πόδια ενώ προσπαθεί να ισορροπήσει τα φτερωτά του πρόσθετα βάρη; Και ο Θ-ός εξηγεί ότι μπορεί να χρησιμοποιήσει τα μεγάλα και βαριά του φτερά για να πετάξει γρήγορα και χαριτωμένα στα μεγαλύτερα ύψη και στις πιο μακρινές αποστάσεις.

Η μελέτη των μιτσβότ και της Τορά είναι σαν τα φτερά. Με τη σωστή χρήση τους μπορούμε να μεταφερθούμε σε ύψη και αποστάσεις που δεν έχουμε καν φανταστεί.