Printed fromChabad.gr
ב"ה

Τορά για Τώρα!

«Και έζησαν αυτοί καλά...»

To read it in English, click here

blog chanchie II 200 x 535 (8).png

 «Και έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα». Έτσι αισιόδοξα τελειώνουν οι παιδικές ιστορίες. Η Τορά μας όμως επιλέγει κάτι λιγότερο χαρούμενο σαν τέλος.

Το Σιμχάτ Τορά, αυτήν την Τετάρτη 29/9/21, θα ολοκληρώσουμε την ανάγνωση της Βίβλου (Πεντατεύχου), ακολουθώντας τις εβδομαδιαίες περικοπές (Παρασσά, πληνθυντικός Παρασσιγότ) που αναλύουμε μαζί κάθε εβδομάδα, και θα ξαναρχίσουμε ευθύς αμέσως τον επόμενο κύκλο ανάγνωσης. Είναι μια πολύ χαρούμενη γιορτή που γιορτάζεται με Ακαφότ, δηλαδή γύρους και χορούς γύρω από την Μπιμά ή Τεβά, κρατώντας τα Σέφερ Τορά. Ανάμεσα σε όλη αυτήν την χαρά, οι τελευταίοι στίχοι της Τορά δεν φαίνεται να ταιριάζουν με τη γιορτινή ατμόσφαιρα. Η Τορά ολοκληρώνεται με το τέλος της ζωής του Μωυσή και λίγα λόγια που συνοψίζουν τη ζωή του. Δεν γινόταν να διαβάσουμε κάτι άλλο, ειδικά αυτήν την ημέρα;

Το Σιμχάτ Τορά ολοκληρώνει την περίοδο των εορτών του μήνα Τισσρί. Ξεκινήσαμε με το Ροσς Ασσανά, το Σσοφάρ και τα συμβολικά φαγητά, συνεχίσαμε με το Γιόμ Κιπούρ, τη νηστεία και την αγνότητα, έπειτα το Σουκότ, με την Σουκά και τα Τέσσερα Είδη, και τώρα φτάνουμε στην αποκορύφωση. Τώρα πρέπει να μαζέψουμε όλη την έμπνευση που είχαμε στις γιορτές και να την εσωτερικεύσουμε, ώστε να μας δώσει την δύναμη να συνεχίσουμε με την γκρίζα καθημερινότητα που μας περιμένει μετά τις γιορτές. Αυτό είναι ένα ένα από τα βασικά μηνύματα της γιορτής αυτής.

 Αυτός είναι ο λόγος που διαβάζουμε για το τέλος της ζωής του Μωυσή. Όσο ο Μωυσής μας καθοδηγούσε, ζούσαμε μια ροή θαυμάτων. Η Έξοδος από την Αίγυπτο, ο Διαχωρισμός της Θάλασσας, η Παράδοση της Τορά, αλλά και τα πιο «απλά» και καθημερινά πράγματα όπως το Μάννα, το ψωμί από τον ουρανό και άλλα θαύματα. Μετά τον θάνατό του, ο Θ-ός άρχισε να μας καθοδηγεί με πιο «φυσιολογικό» τρόπο. 

Φυσικά, πάντοτε και παντού υπάρχουν μικρά ή μεγάλα θαύματα, αλλά συνήθως δεν πρόκειται για φανερά θαύματα. Χρειάζεται λοιπόν περισσότερη δύναμη για να συνεχίσουμε να είμαστε πιστοί και ενωμένοι με τον Θ-ό όταν δεν νιώθουμε τόσο φανερά ότι Είναι κοντά μας.

Όμως ακριβώς αυτό είναι που ο Θ-ός εκτιμά περισσότερο, όταν κάνουμε για Εκείνον κάτι με προσπάθεια, μια πράξη που δεν είναι τόσο εύκολη για εμάς. Δεν πρέπει να αποτραβηχτούμε με τις δυσκολίες αλλά να ανακαλύψουμε πόσο ο Θ-ός είναι κοντά μας ακόμα και τώρα στα δύσκολα.

Το ίδιο συμβαίνει και με το Σιμχάτ Τορά. Τελειώνουμε τώρα τις γιορτές και είναι πιο δύσκολο να νιώσουμε έμπνευση σε μια συνηθισμένη μέρα  Αλλά αυτό ακριβώς είναι που εκτιμά ο Θ-ός περισσότερο, όταν τον υπηρετούμε παρόλο που δεν είναι εύκολο.

Ας πάρουμε την έμπνευση από τις γιορτές μαζί μας, μέσω μιας μικρής πράξης που θα μας συνοδέψει και στην καθημερινότητα μας για την επόμενη χρονιά. Ας επιλέξουμε μια εβδομαδιαία μελέτη της Τορά, ένα εβδομαδιαίο τηλεφώνημα σε ένα ηλικιωμένο ή μοναχικό άνθρωπο, καθημερινά Τεφιλίν (για τους άντρες, εκτός Σσαμπάτ), το εβδομαδιαίο άναμμα κεριών του Σσαμπάτ (για γυναίκες και κορίτσια), ή απλά η απαγγελία του Σσεμά ή κάποια άλλη καλή πράξη. Και ας προσπαθήσουμε να μας συνοδέψει όλο το 5782!

Χαγκ Σαμέαχ!

Χάνα 

Είναι όλα προσωρινά; - Σουκότ

 To read it in English, click here

blog chanchie II 200 x 535 (6).png 

Διάβασα τις προάλλες κάτι που μου άρεσε: «Όλα στη ζωή είναι προσωρινά. Αν τα πράγματα πάνε καλά, απολαύστε τα επειδή θα περάσουν. Αν τα πράγματα δεν πάνε καλά, μην ανησυχείτε, δεν θα κρατήσει για πάντα!»

Ένα κεντρικό μοτίβο της γιορτής του Σουκότ είναι η προσωρινότητα. Χτίζουμε μια Σουκά, δηλαδή μια προσωρινή κατοικία και ζούμε εκεί για την εβδομάδα της γιορτής. Είναι προσωρινή, γι’ αυτό η οροφή της, το Σχαχ, είναι φτιαγμένη από φυτά και δεν μπορεί να μας προστατέψει από τη βροχή. Αυτήν όμως την προσωρινότητα εμείς πρέπει να την αντιμετωπίσουμε ως μόνιμη. Όντως, πρόκειται μόνο για 8 ημέρες (7 στο Ισραήλ), αλλά προσπαθούμε να κατοικήσουμε εκεί σαν να ήταν το («μονιμό») σπίτι μας. Τρώμε, μελετάμε, παίζουμε, τραγουδάμε και μερικοί κοιμούνται ακόμα και μέσα στη Σουκά. Με άλλα λόγια, πρέπει να συνυπάρχουν η προσωρινότητα και η σταθερότητα. 

Αυτό το μήνυμα της Σουκά αφορά τη ζωή μας ολόκληρο τον χρόνο. Βρισκόμαστε σε έναν προσωρινό κόσμο, όπου τα πάντα αλλάζουν συνεχώς. Το περιβάλλον μας αλλάζει και εμείς επίσης. Μερικές φορές πρόκειται για καλές αλλαγές, μερικές φορές για καλύτερες… Το μόνο πραγματικά μόνιμο είναι ο Θ-ός και αυτά που μας ζητάει. Είναι εμείς που πρέπει να φέρουμε τα μόνιμα πράγματα, δηλαδή τον Θ-ό, μέσα στο προσωρινό μας περιβάλλον.

Το Σουκότ μάς υπενθυμίζει να ξανασκεφτούμε τον τρόπο που προσεγγίζουμε τη ζωή μας. Ποια είναι τα προσωρινά πράγματα στη ζωή μας και ποια είναι τα μόνιμα; Ο τρόπος που χρησιμοποιούμε τα αγαθά μας, το χρόνο, τα χρήματα και την ενέργειά μας, ταιριάζουν με τις προτεραιότητές μας;

Ας προσεγγίσουμε τα μόνιμα πράγματα στη ζωή μας όπως τους αξίζει, και τα προσωρινά πράγματα όχι περισσότερο από ό,τι χρειάζεται. Ας φέρουμε τον μόνιμο Θ-ό μέσα στο πλαίσιο του προσωρινού μας κόσμου.

Χαγκ Σαμέαχ!

Χάνα

Μπορούμε να αλλάξουμε το παρελθόν; - Γιόμ Κιπούρ

To read it in English, click here

blog chanchie II 200 x 535 (5).png 

Οι δέκα μέρες ανάμεσα στο Ροσς Ασσανά και στο Γιομ Κιπούρ ονομάζονται «Δέκα μέρες της Τεσσουβά ». Τεσσουβά σημαίνει μετάνοια και επιστροφή στον Θ-ό. Σε αυτές τις μέρες ο Θ-ός βρίσκεται πάρα πολύ κοντά μας και είναι μια ιδιαίτερη ευκαιρία για Τεσσουβά.

Πώς γίνεται αυτό; Η ιστορία και το παρελθόν μπορούν να ξαναγραφθούν;

Υπάρχουν δύο τρόποι με τους οποίους ο Θ-ός κυβερνά τον κόσμο: Μέσω των ονομάτων Του «Ελο-ίμ» και «Αβά-για». Το όνομα «Ελο-ίμ» είναι ο κανονικός, ο φυσικός τρόπος του κόσμου: υπάρχουν διαφορές στο χρόνο και στον τόπο. Δεν γίνεται να βρίσκομαι τη Δευτέρα στην Αθήνα και ταυτόχρονα να είναι Πέμπτη και να είμαι στην Λάρισα. Από την άλλη, το όνομα «Αβά-για» είναι πιο υψηλό και πέρα από τον χρόνο και τον τόπο. Ο Θ-ός  τα δημιούργησε και για αυτό δεν Τον περιορίζουν. 

Κανονικά, όταν συνδεόμαστε με τον Θ-ό μέσω του ονόματος «Ελο-ίμ», έχουμε την ελευθερία της επιλογής μόνο σε ό,τι αφορά το μέλλον μας. Το παρελθόν είναι ήδη ορισμένο.

Όταν όμως κάνουμε Τεσσουβά όπως πρέπει, ενωνόμαστε με τον Θ-ό μέσω του ονόματος «Αβά-για», που σημαίνει πως προσπερνάμε τους περιορισμούς του χρόνου. Δηλαδή, έχουμε την δυνατότητα να επηρεάσουμε όχι μόνο το μέλλον μας αλλά και το παρελθόν μας.

Πώς ακριβώς συμβαίνει αυτό; Για παράδειγμα, αν κάποιος σκότωσε κάποιον άλλον, ύστερα από την Τεσσουβά ο πεθαμένος θα ξαναζήσει; Όχι. Το παρελθόν δεν θα αλλάξει, αλλά θα μπορέσουμε να το δούμε με διαφορετικό τρόπο, να του δώσουμε διαφορετική ερμηνεία.

Βασικά, ποιο ήταν το προβληματικό μέρος της αμαρτίας του φόνου; Το αποτέλεσμα, δηλαδή ο θάνατος του θύματος; Όχι. Μόνο ο Θ-ός αποφασίζει πόσο θα ζήσει ο καθένας. Ο Θ-ός είχε αποφασίσει ότι αυτός ο άνθρωπος έπρεπε να πεθάνει. Αλλά κανένας δεν ζήτησε από τον δολοφόνο να το κάνει. Αφού διάλεξε να το κάνει με την ελεύθερη επιλογή του, πρέπει να τιμωρηθεί. Αλλά ο άνθρωπος θα είχε πεθάνει ούτως ή άλλως ακριβώς εκείνη την στιγμή.

Τότε μήπως το προβληματικό μέρος ήταν η πράξη καθεαυτή. Δηλαδή ο φόνος;  Όχι. Μερικές φορές ακριβώς αυτή η πράξη είναι η υποχρέωσή μας, π.χ. για λόγους άμυνας ή όταν κάποιος άλλος κινδυνεύει.

Το πρόβλημα ήταν η πρόθεση του δολοφόνου. Στην συγκεκριμένη στιγμή, έκανε κάτι που ήταν αντίθετο στην θέληση του Θ-ού. Ήταν μια στιγμή που «αποσυνδέθηκε» από τον Θ-ό.

Όμως αυτό είναι κάτι που μπορεί να αλλάξει με αληθινή και βαθιά Τεσσουβά, που προέρχεται από μεγάλη αγάπη προς στον Θ-ό. Συνδεόμενος με το Όνομα του «Αβά-για» που είναι πέρα από το χρόνο, ο αμαρτωλός μπορεί να αλλάξει την πρόθεση και την ερμηνεία της πράξης του.

Σε αυτήν την περίπτωση η αμαρτία μετατρέπεται σε κάτι που εμβαθύνει την λαχτάρα του ανθρώπου για τον Θ-ό, κάτι που τον σπρώχνει να γίνει καλύτερος άνθρωπος. Μεταφορικά, όπως ένα όχημα χρησιμοποιεί καύσιμο για να προχωρήσει, έτσι μέσω της Τεσσουβά ο άνθρωπος χρησιμοποιεί την αμαρτία για να φτάσει πιο κοντά στο Θ-ό. Δεν πρόκειται πια για ένα ορόσημο που σηματοδοτεί την αποσύνδεση  από τον Θ-ό, αλλά για ένα σημαντικό γεγονός που δυνάμωσε την σχέση με τον Θ-ό.

Ας φανταστούμε, για παράδειγμα, αν ο άνθρωπος, όταν καταλάβει τι έκανε, ιδρύσει μια οργάνωση που θα σώσει πολλές ζωές. Η πράξη από το παρελθόν θα έχει τώρα διαφορετική ερμηνεία, αφού χάρη στην Τεσσουβά που έκανε εξαιτίας της, σώθηκαν τόσοι άνθρωποι. (Αυτό γίνεται επιπλέον της αντίστοιχης τιμωρίας και αποζημίωσης των θυμάτων).

Δεν είναι εύκολο να κάνει κανείς μια τόσο βαθιά Τεσσουβά, αλλά όλοι μπορούμε να προσπαθήσουμε. Να πάρουμε τις αμαρτίες μας από το παρελθόν και να τις χρησιμοποιήσουμε ως κίνητρο και ενέργεια για να κάνουμε περισσότερες καλές πράξεις.

Καλή μας επιτυχία!

Γμαρ Χατιμά Τοβά ΛεΣσανά Τοβά ΟυΜετουκά!

Χάνα 

Ποιανού ήταν η ευθύνη; - Κι Τετσέι

To read it in English, click here

 blog chanchie II 200 x 535 (3).png

Όταν κάτι δυσάρεστο συμβαίνει, αμέσως έρχεται το ερώτημα: Ποιανού ήταν η ευθύνη; Τι θα μπορούσε να γίνει αλλιώς, ώστε να αποφευχθεί το τραγικό αποτέλεσμα; 

Στις σπουδές μου για να γίνω δασκάλα, μάθαμε πολλούς νόμους και προφυλάξεις που το υπουργείο παιδείας όρισε, για την ασφάλεια των παιδιών, τις προδιαγραφές του σχολικού κτιρίου και τους κανόνες για τα διαλείμματα και τις εκδρομές. Αλλά δεν είναι οι πρώτοι που το σκέφτηκαν.

Στην περικοπή Κι Τετσέ αυτής της εβδομάδας ο Θ-ός μας διατάζει να τοποθετήσουμε κάγκελα στις ταράτσες μας, ώστε να μην πέσει κανένας από εκεί και χτυπήσει. Η Μιτσβά αυτή γενικά περιλαμβάνει πολλές προφυλάξεις ασφαλείας, όπως το να είναι σταθερή η σκάλα που έχουμε στο σπίτι και για οτιδήποτε άλλο μπορεί να θέσει σε κίνδυνο κάποιον. Το σπίτι μας πρέπει να είναι ένα ασφαλές μέρος.

Η έκφραση που η Τορά χρησιμοποιεί για να εξηγήσει την Μιτσβά αυτή είναι παράξενη. Ο άνθρωπος δεν έχει πέσει ακόμα, αλλά η Τορά τον αποκαλεί ήδη «נופל» νοφέλ, δηλαδή, πεσμένο (Δευτερονόμιο 22:8). Ο Ράσσι, Ραβίνος Σσλόμο Γιτσχακί, εξηγεί πως πρόκειται για κάποιον που ούτως ή άλλως θα πέσει, επειδή έτσι αποφάσισε ο Θ-ός. Παρόλα αυτά, δεν πρέπει να συμβεί στο δικό μου σπίτι, δεν πρέπει να είμαι εγώ υπεύθυνος για το ατύχημά του.

Αυτή είναι γενικά η εβραϊκή προσέγγιση στη ζωή: Από τη μία πλευρά ο Θ-ός αποφασίζει τι θα γίνει, αλλά από την άλλη εμείς πρέπει να κάνουμε ό,τι μπορούμε από τη δική μας μεριά. Ο Θ-ός αποφασίζει πόσα λεφτά θα κερδίσουμε, αλλά εμείς πρέπει να πάμε στη δουλειά. Ο Θ-ός αποφασίζει ποιος θα αρρωστήσει, αλλά εμείς πρέπει να προστατεύουμε την υγεία μας, κτλ. κτλ. Ναι, δεν είναι εύκολο να καταλάβουμε πώς αυτές οι δύο πλευρές συνυπάρχουν, αλλά έτσι είναι. Ο Θ-ός δεν δεν περιορίζεται από την δική μας λογική, και έτσι αποφάσισε.

Ας μην υποτιμήσουμε τη δύναμη που έχουμε στα χέρια μας και την ευθύνη που έχουμε για τους ανθρώπους γύρω μας. Ας πράξουμε έτσι ώστε να διορθώσουμε προβλήματα που συναντούμε. Αν ο Θ-ός με έκανε να τα δω, σημαίνει πως έχω τη δύναμη και την ευθύνη να κάνω κάτι για να βοηθήσω την κατάσταση να αλλάξει.

Αυτή η Μιτσβά μας διδάσκει την εβραϊκή προσέγγιση για την ζωή. Αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε να την τηρήσουμε και στο πρακτικό επίπεδο. Ας κάνουμε έναν γύρο στο σπίτι μας και ας ελέγξουμε εάν είναι αρκετά ασφαλές. Κάγκελα, πρίζες, κοφτερά εργαλεία, δηλητηριώδη υλικά καθαριότητας κτλ. Τι θα μπορούσαμε να κάνουμε ώστε να είναι ασφαλέστερο;

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Ραβίνος Σσλόμο Γιτσχακί / Ράσσι (1040–1105). Σημαντικός και φημισμένος σχολιαστής της Βίβλου και του Ταλμούδ. Γεννημένος στο Τρουά της Γαλλίας, ο Ράσσι σπούδασε στις φημισμένες γεσσιβότ του Μάιντς και της Γουόρμς. Τα σχόλια του για την Πεντάτευχο και το Ταλμούδ, τα οποία επικεντρώνονται στην απλή κατανόηση του κειμένου, εμφανίζονται και αναγράφονται σχεδόν σε όλες τις εκδόσεις του Ταλμούδ και της Βίβλου. Πολλοί από τους διάσημους συγγραφείς των Τοσαφότ ήταν απόγονοι του Ράσσι.

Μήπως είδατε τον βασιλιά; - Ο μήνας Ελούλ

To read it in English, click here

blog chanchie II 200 x 535 (21).png

Αύριο (Δευτέρα 09/08/2021) θα αρχίσει ο μήνας Ελούλ, ο τελευταίος μήνας στο εβραϊκό ημερολόγιο. Ως τελευταίος, ο μήνας αυτός έχει σημαντικό ρόλο στο «κλείσιμο» της προηγούμενης εβραϊκής χρονιάς και στην προετοιμασία για τον επόμενο χρόνο. Παρόλο που είναι τόσο σημαντικός, ο μήνας Ελούλ δεν έχει ούτε μία γιορτή!

Αντίθετα, ο επόμενος μήνας, ο πρώτος της εβραϊκής χρονιάς, είναι γεμάτος γιορτές: δυο μέρες του Ροσς Ασσανά, μια μέρα του Κιπούρ και εννέα μέρες του Σουκότ και Σιμχάτ Τορά. Γιατί άραγε αυτή η διαφορά;

Ο πρώτος ραβίνος της Χαμπάντ, Ραβίνος Σσνέορ Ζάλμαν του Λιαντί, εξηγεί αυτήν την διαφορά με μία παρομοίωση:

Ο βασιλιάς, συνήθως, βρίσκεται στο παλάτι. Φοράει βασιλικά ρούχα και στέμμα και όλο το σκηνικό γύρω του κάνει τον καθένα που βρίσκεται εκεί να νιώσει την σημαντικότητα του βασιλιά. Δεν μπορεί κάποιος να παρουσιαστεί στον βασιλιά όποτε θέλει. Χρειάζεται να κλείσει ραντεβού μερικούς μήνες πριν, να ετοιμαστεί και μόνο τότε θα μπορέσει να συναντηθεί με τον βασιλιά.

Μερικές φορές ο βασιλιάς βγαίνει από το παλάτι του και πηγαίνει στα χωράφια, να ανταμώσει τους πολίτες. Εκεί εμφανίζεται με απλά ρούχα, χωρίς όλη την πολυτέλεια του παλατιού. Τότε, οποιοσδήποτε θέλει μπορεί να πάει και να μιλήσει με τον βασιλιά. Ο βασιλιάς τους δέχεται όλους με χαμόγελο.

Ο Βασιλιάς στο χωράφι αντιστοιχεί στον Θ-ό κατά τη διάρκεια του μήνα Ελούλ. Πρόκειται για μέρες χωρίς γιορτινή ατμόσφαιρα, που μας εμπνέουν να γίνουμε καλύτεροι. Αν εμείς από μόνοι μας θελήσουμε να βελτιωθούμε, ο Θ-ός τον μήνα Ελούλ, θα βρίσκεται πολύ πιο κοντά μας και θα μας βοηθήσει να το κάνουμε.

Μετά τον μήνα Ελούλ ξεκινά η καινούρια χρονιά, με το μήνα Τισσρί, και αντιστοιχεί στην εποχή που ο Θ-ός βρίσκεται και πάλι στο παλάτι. Όλα είναι γιορτινά και υπάρχει έμπνευση στον αέρα, ακόμη και χωρίς να βάλουμε πολύ κόπο. Τώρα, όποιος ετοιμάστηκε καλά τον προηγούμενο μήνα, θα μπορέσει να βιώσει πολύ ιδιαίτερες γιορτές. Μπαίνει μαζί με τον «Βασιλιά» μέσα στο «παλάτι».

Φυσικά, ο Θ-ός πάντα μας ακούει. Ακόμα και όταν βρίσκεται στο «παλάτι». Απλά χρειάζεται περισσότερη προσπάθεια. Ο μήνας Ελούλ είναι μια ιδιαίτερη περίοδος που ο Θ-ός είναι ακόμη πιο κοντά μας και πιο προσιτός από ότι συνήθως.

Ας αξιοποιήσουμε σωστά τον μήνα Ελούλ. Ας αναλογιστούμε την χρονιά που πέρασε. Τι ήταν καλό και θα πρέπει να το συνεχίσουμε ή να το δυναμώσουμε; Τι χρειάζεται βελτίωση; Από ποιον θα πρέπει να ζητήσω συγγνώμη; Τι θα μπορούσα να κάνω για να πλησιάσω ακόμα περισσότερο τον Θ-ό; Τι θα μπορούσα να κάνω ώστε να είμαι καλύτερος/η γονιός/σύζυγος/γιος/κόρη; Τι θα μπορούσα να κάνω για να γίνω καλύτερος άνθρωπος;

Οι αποφάσεις του μήνα Ελούλ έχουν ιδιαίτερη δύναμη. Ας την αξιοποιήσουμε! 

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα 

 

​ Κάντο πριν φας - Έκεβ

To read it in English, click here

blog chanchie II 200 x 535 (20).png

Η δασκάλα ρώτησε τους μαθητές, ποια προσευχή λένε πριν το φαγητό; Ο μικρός Μωσσέ απάντησε πως αυτός δεν λέει προσευχή, δεν χρειάζεται, αφού η μαμά του είναι καλή μαγείρισσα…

Σοβαρά τώρα, γιατί πρέπει να ευλογήσουμε τον Θ-ό όταν τρώμε; Εκείνος, που είναι τόσο Υψηλός, τι τις χρειάζεται τις ευλογίες μας;

Η αλήθεια είναι πως εμείς χρειαζόμαστε τις ευλογίες Του περισσότερο από ότι ο Θ-ός τις χρειάζεται. Πρέπει να παρατηρούμε τις ευλογίες που έχουμε λάβει. Πρέπει να θυμόμαστε Ποιος μας τις έδωσε και να Τον ευχαριστήσουμε. Και γιατί μας έφερε όλα αυτά στην ζωή μας; Ώστε να τα χρησιμοποιήσουμε για να κάνουμε τον κόσμο ένα καλύτερο μέρος.

Σήμερα είναι μια καλή ευκαιρία να συζητήσουμε για τις ευλογίες του φαγητού, αφού στην Περικοπή Έκεβ αυτής της εβδομάδας διαβάζουμε για την εντολή του Θ-ού: «Και θα φας, και θα χορτάσεις, και θα ευλογήσεις τον Κύριο τον Θ-ό σου» (Δευτερονόμιο 8:10) .

Πώς το κάνουμε;

Πρώτα, πριν φάμε, λέμε μια ευλογία, όπου υπενθυμίζουμε στους εαυτούς μας πως ο κόσμος ανήκει στον Θ-ό και ζητάμε την άδεια Του να τον χρησιμοποιήσουμε. 'Έχουμε έξι ομάδες τροφίμων με διαφορετικές ευλογίες: α. το ψωμί, β. ό,τι φτιάχνεται με αλεύρι εκτός από το ψωμί, γ. το κρασί, δ. τα φρούτα, ε. τα λαχανικά και στ. όλα τα υπόλοιπα φαγητά.

Ύστερα, αφού χορτάσουμε, λέμε την αντίστοιχη ευλογία και ευχαριστούμε τον Θ-ό.

Ας δοκιμάσουμε αυτήν την εβδομάδα να πούμε την ευλογία πριν από τα λαχανικά που τρώμε:

«Μπαρούχ ατά Αντο-νάι Ελο-ένου μέλεχ αολάμ μπορέ περί αανταμά».

Ευλογητός Εσύ Κύριε, ο Θ-ός μας, Βασιλιά του κόσμου που έφτιαξες τον καρπό της γης.

Αντιγράψτε την σε ένα χαρτάκι και κρεμάστε την πάνω στο ψυγείο. Δεν παίρνει πολύ ώρα, αλλά σημαίνει τόσα πολλά.

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Τα χρήματά σου ή τη ζωή σου; - Βαετχανάν

To read it in English, click here

 blog chanchie II 200 x 535 (19).png

Η πιο διάσημη εβραϊκή προσευχή, το Σσεμά Ισραέλ, βρίσκεται στην περικοπή Βαετχανάν αυτής της εβδομάδας. Ο Θ-ός μας προστάζει να Τον αγαπάμε  «בכל לבבך» (μπεχόλ λεβαβεχά), με όλη μας την καρδιά, «בכל נפשך» (μπεχόλ ναφσσεχά), με όλη μας την ψυχή και «בכל מאודך» (μπεχόλ μεοντέχα). Το μπεχόλ μεοντέχα έχει δυο ερμηνείες: με όλη μας τη δύναμη ή με όλη μας την περιουσία. Αφού ο Θ-ός μας είπε να αφοσιωθούμε σε Αυτόν με όλη μας την ψυχή, δηλαδή πως θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να πεθάνουμε για Αυτόν, θα πρέπει και να είμαστε πρόθυμοι να Του δώσουμε όλα μας τα υπάρχοντα. Δεν είναι αυτονόητο; Είναι δυνατόν κάποιος να είναι έτοιμος να δώσει τη ζωή του στον Θ-ό, αλλά όχι τα χρήματά του;

Είναι παράξενο, αλλά γνωρίζουμε τέτοιους ανθρώπους. Ανθρώπους που αψηφούν τον κίνδυνο προκειμένου απλά να κερδίσουν χρήματα. Ανθρώπους που βυθίζονται στη δουλειά και στην προσπάθεια να εισπράξουν και ξεχνάνε να αφιερώσουν χρόνο στις οικογένειές τους. 

Η προσευχή Σσεμά μας υπενθυμίζει να τακτοποιήσουμε πιο σωστά τη λίστα προτεραιοτήτων μας, έχοντας τη ζωή μας πιο πάνω από την περιουσία μας, και τον Θ-ό μας πάνω από όλα τα υπόλοιπα.

Αυτή είναι και η εξήγηση για την τελετή Εξαγοράς του Πρωτότοκου*. Στην τελετή ο Κοέν ρωτάει τον πατέρα του παιδιού τι προτιμάει, πέντε νομίσματα ή τον γιο του; Φαίνεται απλή και περιττή ερώτηση. Γιατί τον ρωτάει; Υπάρχει ένας γονιός που θα προτιμήσει τα λεφτά;

Η ερώτηση εδώ είναι πιο βαθιά και αφορά, όπως είπαμε, τις προτεραιότητές μας. Πώς θα μεγαλώσεις αυτό το παιδί; Θα του δείξεις με το παράδειγμά σου πως τα λεφτά είναι πιο σημαντικά από όλα; Ή θα υπάρχουν στην οικογένεια αξίες, μελέτη και καλοσύνη;

Ας θέσουμε σωστά τις προτεραιότητές μας.

Ας αφιερώσουμε χρόνο στις οικογένειές μας, χωρίς να είμαστε βυθισμένοι συνεχώς στη δουλειά. Κανείς δεν έκλαψε στις τελευταίες στιγμές της ζωής του, μετανιώνοντας που δεν πέρασε αρκετό χρόνο στο γραφείο του.

Ας αγαπάμε τον Θ-ό και με τα χρήματά μας. Παρόλο που το εβραϊκό σχολείο κοστίζει, το κρέας κασσέρ είναι πιο ακριβό και οι Μεζουζότ που θα βάλουμε στις πόρτες μας έχουν επίσης κόστος, ας εκφράσουμε την αγάπη μας στον Θ-ό με τα χρήματά μας. 

Έτσι εμείς αγαπάμε τον Θ-ό και ο Θ-ός μας αγαπά επίσης.

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

*Eξαγορά των Πρωτοτόκων: Αρχικά όλοι οι πρωτότοκοι Εβραίοι θα έπρεπε να είναι οι ιερείς στον Ναό. Λόγω όμως της αμαρτίας του Χρυσού Μόσχου, η  τιμητική αυτή θέση δόθηκε στην φυλή Λεβή, η οποία δεν αμάρτησε. Όμως οι πρωτότοκοι των υπόλοιπων φυλών έχουν μια ιδιαίτερη ιερότητα, σαν να ανήκουν στον Θ-ό και πρέπει να περάσουν αυτήν την τελετή που τους «εξαγοράζουν» πίσω οι γονείς τους.

Βασισμένο στο άρθρο του Ραβίνου Yossy Goldman 

Χαμένοι στη μετάφραση - Ντεβαρίμ

To read it in English, click here

blog chanchie II 200 x 535 (18).png 

Όταν η οικογένεια μου ήρθε στην Ελλάδα, πριν είκοσι χρόνια, οι γονείς μου δεν ήξεραν Ελληνικά. Υπάρχουν διάφορες αστείες ιστορίες που τους συνέβησαν τότε, αλλά μία αγαπημένη μου είναι τα για προβλήματα μετάφρασης. Ήθελαν να γράψουν πως το Γιόμ Κιπούρ είναι «fast day», δηλαδή ημέρα νηστείας, αλλά ο μεταφραστής μετέφρασε πως το Γιομ Κιπούρ ως  «γρήγορη μέρα» … Μακάρι να πέρναγε η νηστεία γρήγορα! ;-)

Το 5ο τεύχος της Τορά, το Δευτερονόμιο, που ξεκινάμε αυτήν την εβδομάδα, εξιστορεί τα λόγια του Μωυσή τις τελευταίες μέρες της ζωής του προς τον Εβραϊκό λαό. Ένα σημαντικό έργο του Μωυσή σε αυτήν την περίοδο ήταν η μετάφραση της Τορά στις εβδομήντα γλώσσες που υπήρχαν τότε. Αφού το έκανε, σημαίνει πως η μετάφραση είναι κάτι θετικό, σωστά;

Χρόνια αργότερα, ο ελληνιστής βασιλιάς της Αιγύπτου, Πτολεμαίος, διέταξε να του μεταφράσουν την Τορά στα ελληνικά. Έκλεισε 72 Σοφούς σε 72 διαφορετικά δωμάτια, ώστε να κάνουν ο καθένας από μία μετάφραση χωρίς να μπορούν να συνεννοηθούν μεταξύ τους για την μετάφραση. Ήταν θαύμα που η μετάφραση και των 72 ήταν πανομοιότυπη, συμπεριλαμβανομένων 13 σημείων στην Τορά όπου μια κυριολεκτική μετάφραση δεν θα κατανοούνταν σωστά και όλοι έκαναν τις ίδιες μικρές αλλαγές για να μείνουν πιστοί στην σωστή ερμηνεία της Τορά

Ήταν αυτή η μετάφραση κάτι θετικό; Οι Σοφοί μας είπαν πως η ημέρα που έγινε αυτή η μετάφραση ήταν μια μέρα δύσκολη για τους Εβραίους, όπως η ημέρα που έγινε η αμαρτία με τον Χρυσό Μόσχο! Τότε, ο Μωυσής είχε ανέβει στον ουρανό για σαράντα μέρες, για να διδαχτεί την Τορά από τον Θ-ό. Οι Εβραίοι όμως έκαναν λάθος στον υπολογισμό των ημερών. Νόμιζαν πως ο Μωυσής έπρεπε να είχε γυρίσει, πριν πραγματικά τελειώσουν οι σαράντα ημέρες. Αφού δεν γύρισε, μάλλον είχε χαθεί. Πίστεψαν  ότι χρειάζονται  κάποιο άλλο μέσο για να επικοινωνούν με τον Θ-ό, αντί για τον Μωυσή. Έτσι έφτιαξαν ένα μοσχάρι από χρυσό, που κατέληξε να γίνει ειδωλολατρία, μια από τις πιο σοβαρές αμαρτίες στην ιστορία του Εβραϊκού λαού.

Η πρόθεση των Εβραίων ήταν καλή. Βασικά, αυτός ήταν και ο σκοπός του Ιερού Ναού, να είναι ένα υλικό μέρος μέσω του οποίου ο Θ-ός να αποκαλύπτεται στον κόσμο. Αλλά έκαναν ένα μοιραίο λάθος. Όταν ο Θ-ός ορίζει ένα μέσο επικοινωνίας μαζί μας, είναι ξεκάθαρο πως πρόκειται μονάχα για ένα μέσο. Όχι κάτι που έχει δικές του δυνάμεις. Όταν εμείς αποφασίζουμε τι θα μας συνδέσει με τον Θ-ό, κινδυνεύουμε να υποπέσουμε σε ειδωλολατρία.

Έτσι και με την μετάφραση. Όταν ο Θ-ός διέταξε τον Μωυσή να μεταφράσει την Τορά, ήταν σίγουρο πως θα είναι ιερή και δεν θα προκύψουν ακατανοησίες λόγω της μετάφρασης. Όταν όμως η μετάφραση ήταν ανθρώπινη ιδέα, υπήρχε ο κίνδυνος να γίνουν λάθη και η μετάφραση να έχει δυσάρεστα αποτελέσματα.

Τελικά, η μετάφραση στα Ελληνικά δεν είχε αρνητικά αποτελέσματα. Αντιθέτως, το φως της Τορά έφτασε σε περισσότερους ανθρώπους, ακόμα και μη Εβραίους. Επίσης, από τότε, η μόνη γλώσσα στην οποία επιτρέπεται να γραφτεί το Σέφερ Τορά, εκτός από Εβραϊκά, είναι τα Ελληνικά. Στην πράξη όμως δεν το κάνουμε, αφού δεν έχουμε εκείνη την αρχική μετάφραση των εβδομήκοντα, που ούτως ή άλλως είναι σε αρχαία Ελληνικά. (Κατοπινές εκδοχές της Μετάφρασης των Εβδομήκοντα δεν θεωρούνται αυθεντικές). Οι μεταφράσεις που κυκλοφορούν σήμερα δεν είναι 100% ακριβής.

Ας θυμόμαστε λοιπόν πως δεν αρκεί η καλή πρόθεση. Όταν κάνουμε κάτι που δεν διαταχτήκαμε, πρέπει να προσέχουμε να μην καταλήξει σε κάτι αρνητικό.

Επίσης, ας θυμόμαστε πως η Τορά υπάρχει και στα Ελληνικά (και ας μην είναι η μετάφραση της απόλυτα ακριβής)! Δεν χρειάζεται να περιμένουμε να μάθουμε Εβραϊκά για να μελετήσουμε τα λόγια του Θ-ού.

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Πώς το κλαδί γίνεται ράβδος - Ματότ-Μασέι

To read it in English, click here blog chanchie II 200 x 535 (17).png

Οι περισσότεροι γονείς, όταν στέλνουν το παιδί τους για πρώτη φορά στο νηπιαγωγείο, έχουν κάποιο άγχος. Θα τα καταφέρει το μωρό τους να τα βγάλει πέρα χωρίς εκείνους; Παρόλο το άγχος, προτιμούν το νηπιαγωγείο από το σπίτι, αφού έτσι θα ωριμάσει, θα αναπτυχθεί και θα κοινωνικοποιηθεί.

Αυτήν την εβδομάδα διαβάζουμε δύο περικοπές: Ματότ και Μασέι. Ματότ σημαίνει ραβδιά, και αναφέρεται στις Δώδεκα Φυλές του Ισραήλ, οι 12 ράβδοι του Ισραήλ. Η πιο συνηθισμένη ονομασία των φυλών είναι Σσέβετ, που σημαίνει κλαδί. Γιατί υπάρχουν τα δύο ονόματα και τι συμβολίζουν;

Το κλαδί και η ράβδος είναι το ίδιο πράγμα σε διαφορετικές στιγμές: όταν είναι ενωμένο με το δέντρο είναι κλαδί, όταν κοπεί από το δέντρο και σκληρύνει γίνεται ράβδος.

Αυτές οι δύο καταστάσεις αντιστοιχούν στο πόσο φανερή είναι η σχέση ανάμεσα στους Εβραίους και τον Θ-ό. Όταν η σχέση είναι φανερή, ονομαζόμαστε κλαδιά, που είναι ενωμένα με το δέντρο. Όταν η σχέση είναι κρυμμένη, λεγόμαστε ράβδοι.

Γενικά, πριν γεννηθεί κανείς, είναι σαν κλαδί. Η σχέση του με τον Θ-ό είναι φανερή. Αλλά όταν έρχεται σε αυτόν τον υλικό κόσμο, με όλα του τα προβλήματα, η σχέση με τον Θ-ό γίνεται πιο κρυφή. Δεν είναι αυτονόητη, δεν την νιώθουμε σε κάθε στιγμή. Παρόλο που υπάρχει, δεν είναι φανερή.

Τότε γιατί έπρεπε να έρθουμε σε αυτόν τον κόσμο; Γιατί να κατέβουμε σε πιο χαμηλό επίπεδο;

Επειδή όταν το κλαδί αφήνει το δέντρο, μπορεί να σκληρύνει και να γίνει μια δυνατή ράβδος. Μέσω των προκλήσεων που ξεπερνάμε, αποκαλύπτουμε τις πολλές δυνάμεις που έχουμε μέσα μας. Έτσι, η σχέση μας με τον Θ-ό γίνεται ακόμα πιο δυνατή.

Σαν το παιδί που πηγαίνει στο νηπιαγωγείο, και εκεί ωριμάζει και αναπτύσσεται.

Ας μην απελπιζόμαστε μπροστά στις δυσκολίες της ζωής. Ας αποκαλύψουμε τις κρυφές δυνάμεις που έχουμε και ας γίνουμε πιο δυνατοί! 

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Εσύ θα τολμούσες; - Πινχάς

To read it in English, click here

 blog chanchie II 200 x 535 (16).png

Φανταστείτε τους εαυτούς σας στην ακόλουθη κατάσταση.

Βρίσκεστε στην αίθουσα με όλους τους αρχηγούς, καθηγητές, βουλευτές, και δικαστές της χώρας. Ξαφνικά μπαίνει ένας σημαντικός άνθρωπος και κάνει κάτι που είναι εντελώς απαγορευμένο. Όλοι οι αξιότιμοι παρευρισκόμενοι σιωπούν. Εσείς, θα επεμβαίνατε για να τον σταματήσετε;

Στην περικοπή Πινχάς αυτής της εβδομάδας συνέβη κάτι παρόμοιο. Παρουσία του Μωυσή, του Αρχιερέα και των Σοφών, όλων των σημαντικών προσώπων της εποχής, μπαίνει ο αρχηγός μίας από τις Δώδεκα Φυλές και κάνει μια σοβαρή αμαρτία. Όλοι έμειναν σιωπηλοί. Μόνο ο Πινχάς, που ήταν ο πιο νέος της παρέας, σηκώθηκε και τον σταμάτησε. Η πράξη του ήταν σωστή και χάρη σε αυτήν ο Πινχάς έγινε Ιερέας στον Ναό*.

Γιατί όμως όλοι οι υπόλοιποι σιώπησαν; Μόνο ο Πινχάς ήξερε τι έπρεπε να γίνει; Σύμφωνα με το Μιντράσς, ο Θ-ός οργάνωσε έτσι τα πράγματα, ώστε ο Πινχάς να έχει την ευκαιρία να πάρει την ανταμοιβή και να γίνει Ιερέας.

Το ίδιο ισχύει και με εμάς. Μερικές φορές, αντιλαμβανόμαστε κάποιο θέμα που χρειάζεται αλλαγή αλλά κανένας δεν κάνει τίποτα για να το βελτιώσει. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν είναι σημαντικό. Μπορεί απλά να περιμένει εμάς να το κάνουμε.

Ο Ραβίνος Nisan Mangel διηγείται πως όταν ήταν νεαρός και σπούδαζε σε γιεσσιβά στο Μόντρεαλ, είχε μια προσωπική συνάντηση με τον Ρέμπε, Ραβίνο Μενάχεμ Μέντελ Σσνέερσον. Ο Ρέμπε τον ρώτησε εάν πηγαίνει το Σσαμπάτ και σε άλλες συναγωγές της πόλης για να μοιραστεί τα πράγματα που μαθαίνει στην γιεσσιβά. Αυτός απάντησε πως όχι. Ο Ρέμπε ρώτησε: «Γιατί όχι;». Αυτός απάντησε πως υπάρχουν στην γιεσσιβά πιο μεγάλοι μαθητές, που έχουν περισσότερες γνώσεις από εκείνον. Αφού εκείνοι δεν πηγαίνουν να μιλήσουν σε άλλες συναγωγές, νόμιζε πως δεν έπρεπε ούτε ο ίδιος να το κάνει. Ο Ρέμπε τότε τον ρώτησε: «Πες μου Nisan, αν έβλεπες 1000$ στον δρόμο και κανένας δεν τα σήκωνε, εσύ δεν θα τα σήκωνες;».

Ας τολμήσουμε να είμαστε οι πρώτοι που θα κάνουν κάτι σωστό και καλό. Ακόμη και αν οι άνθρωποι που εκτιμάμε γύρω μας δεν το κάνουν. Ας μην αφήσουε την ευκαιρία να πάει χαμένη.

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

*Οι Ιερείς είναι όλοι απόγονοι του Ααρών. Πώς ο Πινχάς ξαφνικά έγινε Ιερέας; Ο Πινχάς ήταν εγγονός του Ααρών. Αλλά η περίπτωσή του ήταν ιδιαίτερη. Όταν ήταν μωρό όλοι οι Ιερείς πέρασαν την τελετουργία που τους έκανε Ιερείς και από τότε, όλα τα νεογέννητα στις οικογένειες τους γίνονταν αυτόματα Ιερείς. Ο Πινχάς όμως είχε ήδη γεννηθεί, αλλά δεν ήταν και αρκετά μεγάλος ώστε να περάσει την τελετουργία. Έτσι δεν μετρούσε ως Ιερέας, μέχρι που συνέβη αυτή η ιστορία.

Ραβίνος Μενάχεμ Μέντελ Σσνέερσον (1902–1994). Εμβληματική εβραϊκή φυσιογνωμία και ηγέτης του 20ου αιώνα, γνωστός ως ο «Ρέμπε του Λουμπάβιτς» ή απλά ως «Ρέμπε». Γεννημένος στην νότια Ουκρανία, ο Ρέμπε απέδρασε από την κατεχόμενη από τους ναζί Ευρώπη και έφτασε στις Ηνωμένες Πολιτείες τον Ιούνιο του 1941. Ο Ρέμπε αποτέλεσε την έμπνευση και τον καθοδηγητή για την αναβίωση του παραδοσιακού Ιουδαϊσμού, μετά από την καταστροφή της Ευρώπης από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο που επηρέασε σχεδόν όλες τις εβραϊκές κοινότητες στον κόσμο. Ο Ρέμπε συχνά έδινε έμφαση στο γεγονός ότι η τέλεση έστω και μιας επιπλέον καλής πράξης, θα μπορούσε να οδηγήσει στην έλευση της εποχής του Μεσσία. Τα έργα και οι ομιλίες του Ρέμπε έχουν εκδοθεί και περιλαμβάνονται σε περισσότερους από 200 τόμους. 

Ο «γονέας» και τα «παιδιά» μέσα μας - Μπαλάκ

To read it in English, click here

blog chanchie II 200 x 535 (15).png 

Είναι καλό να είναι κάποιος γενναιόδωρος; Είναι καλό να είναι κάποιος ευαίσθητος και σπλαχνικός; Είναι καλό να είναι κάποιος αλτρουιστής;

Όχι αναγκαστικά. Όταν κάποιος δίνει και δίνει, χωρίς να κρατήσει τίποτα για τον εαυτό του, αυτό δεν είναι καλό. Κάποιος που έχει έλεος για τους εχθρούς του στον πόλεμο, θέτει σε κίνδυνο την έκβαση της άμυνας του κράτους του. Ή μια μητέρα που το παιδί της κλαίει γιατί δεν θέλει να φάει το φαγητό του αλλά μόνο σοκολάτα, αν το λυπηθεί και το αφήσει να φάει ότι θέλει, αυτό δεν είναι καλό για το παιδί. Ακόμα και τα καλά συναισθήματα πρέπει να είναι μετρημένα.

Στην περικοπή Μπαλάκ αυτής της εβδομάδας, διαβάζουμε πως ο μάγος Μπιλάμ (Βαλαάμ) προσπάθησε να καταραστεί τον εβραϊκό λαό. Επειδή ήταν αληθινός μάγος οι κατάρες του ήταν πολύ επικίνδυνες. Έψαχνε να βρει τα άσχημα σημεία των ανθρώπων και όταν τα ανέφερε, η κατάρα του μπορούσε να πιάσει.

Έψαξε λοιπόν ο Μπιλάμ να βρει κάτι κακό που κάνουν οι Εβραίοι, αλλά δεν τα κατάφερε. Έγινε ακριβώς το αντίθετο. Αντί για κατάρες, του βγήκαν ευλογίες. Από τα λόγια που είπε τελικά μπορούμε να μάθουμε τι έψαξε να βρει, τι ήθελε να καταραστεί. 

Ο Μπιλάμ άρχισε μιλώντας για τους Πατεράδες και τις Μητέρες μας, που χάρη τους έχουμε μεγάλες δυνάμεις. Όχι μόνο εκείνοι ήταν σπουδαίοι, αλλά επηρέασαν και εμάς.

Οι καβαλιστές εξηγούν πως και εμείς έχουμε μέσα μας γονείς και παιδιά: Το μυαλό είναι οι «γονείς» και τα συναισθήματα μας είναι τα «παιδιά», αφού «γεννιούνται» από το μυαλό. Ο Μπιλάμ έψαξε να βρει, μήπως η σχέση ανάμεσα στο μυαλό και στο συναίσθημα δεν είναι καλή. Μήπως το μυαλό δεν καθοδηγεί το συναίσθημα, ορίζοντας τα όριά του. Αλλά δεν τα κατάφερε, και δεν μπόρεσε έτσι να πει την κατάρα. Γιατί οι Εβραίοι δεν πήγαιναν μόνο με το συναίσθημα. Κάθε πράξη που ήθελαν να κάνουν, ακόμη και αν ήταν με καλή πρόθεση, την έλεγχαν και με το μυαλό, εάν όντως είναι καλή και και πρέπουσα.

Αυτό πρέπει να το θυμόμαστε και εμείς. Δεν αρκεί να είναι καλό το συναίσθημα, αλλά χρειάζεται και να ελέγχεται από το μυαλό. Η κάθε πράξη που ακούγεται καλή δεν είναι αναγκαστικά όντως καλή. Εάν δεν είμαστε σίγουροι, μπορούμε να συμβουλευτούμε κάποιον.

Έτσι θα καταφέρουμε οι καλές μας προθέσεις, να καταλήγουν σε καλές πράξεις. Θα γεμίσουμε τον κόσμο με τόσες πολλές καλές πράξεις και θα φέρουμε τον Μεσσία τώρα!

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα 

 

Σε ποιον συνέβη σήμερα ένα θαύμα; - Χουκάτ

To read it in English, click here

blog chanchie II 200 x 535 (14).png

Στην περικοπή Χουκάτ αυτής της εβδομάδας, συνεχίζουμε να εξερευνούμε τις περιπλανήσεις των Εβραίων στην έρημο. Στη διαδρομή τους, οι Εβραίοι έπρεπε να περάσουν από ένα στενό πέρασμα ανάμεσα σε δυο βουνά. Το πρόβλημα ήταν πως οι εχθροί μας το ήξεραν και τους ετοίμαζαν μια δυσάρεστη έκπληξη από επάνω από τα βουνά... Το σχέδιο τους ήταν τέλειο, αλλά υπολόγιζαν χωρίς τον ξενοδόχο. Ο Θ-ός έκανε τα βουνά να τρανταχτούν και να ενωθούν, σκοτώνοντας όλους τους πολεμιστές που περίμεναν εκεί. Έπειτα τα βουνά γύρισαν στη θέση τους σαν να μην είχε συμβεί τίποτα.

Όταν οι Εβραίοι τελικά έφτασαν στον τόπο αυτό ανάμεσα στα βουνά, όλα ήταν ήσυχα και ειρηνικά. Τότε πώς γνωρίζουμε την ιστορία; Για τον Θ-ό ήταν σημαντικό να μάθουμε τι είχε κάνει για εμάς. Για αυτό δημιούργησε ένα ποτάμι να περνάει από εκεί, για να παρασύρει μαζί του τα πτώματα κτλ. των πολεμιστών. Οι Εβραίοι κατάλαβαν πως για μία ακόμη φορά είχαν σωθεί και άρχισαν να τραγουδούν και να υμνούν τον Θ-ό.

Πώς όλα αυτά τα γεγονότα αφορούν εμάς;

Πρώτον, πάντα είναι συγκινητικό να σκεφτούμε τα θαύματα που ο Θ-ός κάνει για τον λαό Του. Πόσο μας αγαπάει, πόσο νοιάζεται για εμάς! Μερικές φορές ούτε που το παίρνουμε χαμπάρι, επειδή μας προστατεύει τόσο καλά. Και συνεχίζει παρόλο που δεν συμπεριφερόμαστε πάντοτε ακριβώς όπως Εκείνος θέλει.

Δεύτερον, συνειδητοποιούμε πόσο σημαντικό είναι να ευχαριστήσουμε τον Θ-ό για αυτά που μας δίνει. Ο Θ-ός έκανε ένα επιπλέον θαύμα για να μάθουμε τι συνέβη εκεί, ακριβώς για να μας δώσει την ευκαιρία να εκφράσουμε την ευγνωμοσύνη μας.  Όταν ευχαριστούμε τον Θ-ό για ό,τι έχουμε, κερδίζουμε διπλά. Εμείς εκτιμάμε περισσότερο αυτά που έχουμε και όταν ο Θ-ός το βλέπει, θέλει να μας δώσει  ακόμα περισσότερα.

Ας ευχαριστούμε τον Θ-ό για ό,τι μας δίνει! Μπορούμε κάθε βράδυ πριν κοιμηθούμε να σκεφτούμε πέντε καλά πράγματα που μας συνέβησαν μέσα στη ημέρα και να Τον ευχαριστήσουμε απευθείας, με τα δικά μας λόγια. Ή απλά σε διάφορες στιγμές της ημέρας, που αντιλαμβανόμαστε πως κάτι καλό μας συνέβη, όπως το ότι κλείσαμε μια επιτυχημένη εμπορική συμφωνία ή απλά μας βγήκε πολύ νόστιμο το φαγητό ή διασχίσαμε έναν επικίνδυνο δρόμο και μείναμε αλώβητοι. Εκείνη την στιγμή να σηκώσουμε τα μάτια μας προς τα πάνω και να Του πούμε ευχαριστώ. Μπορεί τα πράγματα να φαίνονται ήρεμα και απλά, αλλά όλα στην ζωή είναι μικρά ή μεγάλα θαύματα.

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Μια διδακτική γραφολογική εξέταση - Κόραχ

To read it in English, click here

blog chanchie II 200 x 535 (13).png 

Ακούσατε ποτέ για γραφολογική εξέταση της γραφής του Κόραχ;

Στην περικοπή Κόραχ αυτής της εβδομάδας διαβάζουμε για την επανάσταση που καθοδήγησε ο Κόραχ. Ο Κόραχ ήθελε ισότητα στον λαό. Γιατί να υπάρχουν πνευματικοί ηγέτες, ο Μωυσής και ο Ααρών, που να είναι σημαντικότεροι από τους υπόλοιπους; Όλοι μας είμαστε Εβραίοι και μπορούμε να αποφασίσουμε μόνοι μας τι και πώς να κάνουμε. Οι Σοφοί δεν πρέπει να ανακατεύονται στα υλικά θέματα.

Ο Κόραχ όμως έκανε λάθος. Ο Θ-ός θέλει να υπάρχει στον κόσμο μας αρμονία ανάμεσα στην σκέψη και την σοφία με τις πράξεις. Οι πνευματικοί ηγέτες καθοδηγούν τον λαό, οι πράξεις υπακούν την σκέψη και την σοφία.

Δεν έχουμε στα χέρια μας τη γραφή του Κόραχ. Όμως σύμφωνα με την Καμπαλά μπορούμε να εξετάσουμε τα γράμματα του ονόματος του Κόραχ και να μάθουμε πολλά.

Η σωστή ισορροπία σκέψης και πράξης φαίνεται στο γράμμα Χέι, ה. Η πάνω γραμμή συμβολίζει την σκέψη, η δεξιά τον λόγο και η αριστερή την πράξη. Η γραμμή της πράξης είναι λίγο πιο κοντή από τις άλλες, συμβολίζοντας έτσι πως τις υπακούει.

Τα γράμματα του ονόματος Κόραχ - קרח όλα μοιάζουν με το Χέι - ה, αλλά έχουν μερικές διαφορές που αποκαλύπτουν τα επιχειρήματά του.

ק – (Κουφ) Η γραμμή της πράξης συνεχίζει πιο κάτω από τις άλλες γραμμές. Οι άνθρωποι – πράξη – δεν ακολουθούν τη σκέψη – τα λόγια των Σοφών. Αυτό ήθελε ο Κόραχ. Όμως, έτσι κινδυνεύουν να πέσουν πολύ χαμηλά…

ר – (Ρεσς) Δεν υπάρχει η γραμμή της πράξης. Ο Κόραχ ήθελε η πνευματικότητα να μείνει μακριά από την πράξη. Η θρησκεία να εκφράζεται μόνο στη συναγωγή. Οι Σοφοί στα δικά τους και ο λαός στα δικά του.

ח – (Χετ) Η γραμμή της πράξης είναι ίση με τις υπόλοιπες. Δηλαδή η πράξη από μόνη της είναι εξίσου σημαντική με τη σκέψη. Κάποιος που ασχολείται με τον κόσμο δεν ψάχνει να προσθέσει πνευματικότητα στη ζωή του. Η πράξη είναι αρκετή.

Η ιστορία του Κόραχ μας θυμίζει να κρατάμε τη σωστή ισορροπία μεταξύ μελέτης-σκέψης και πράξης, μεταξύ πνευματικών ηγετών και λαού. Τα χρειαζόμαστε όλα.

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Βασισμένο στο άρθρο του Ραβίνου Chaim Heber 

Πότε πρέπει να μιλάμε και πότε να σιωπούμε - Σσελάχ

To read it in English, click here

blog chanchie II 200 x 535 (12).png

Αφιερωμένο στην ταχεία και πλήρη ανάρρωση
του Israel Yehuda Binyamin ben Dvora Dobra

Εάν κάτι είναι αλήθεια, γιατί να υπάρχει πρόβλημα να το πει κανείς;

Στην περικοπή Σσελάχ αυτής της εβδομάδας, ο Μωυσής στέλνει κατασκόπους στη γη του Ισραήλ. Τους ζητά να περιηγηθούν στη χώρα και να δουν εάν η γη είναι καλή και πόσο δυνατοί είναι οι κάτοικοί της. Οι κατάσκοποι γυρνούν και μπροστά σε ολόκληρο τον λαό του Ισραήλ, ανακοινώνουν τα συμπεράσματά τους: Η γη είναι πολύ καλή, αλλά οι κάτοικοι πολύ δυνατοί και δεν θα μπορέσουμε να τους κατακτήσουμε. Ο λαός πανικοβλήθηκε και άρχισε να κλαίει και να φοβάται. Ο Θ-ός θύμωσε με τους Εβραίους, που δεν Tον πιστεύουν παρόλο που τους είχε κάνει τόσα θαύματα, με αποτέλεσμα ο λαός να περιπλανηθεί 40 χρόνια στην έρημο, και μόνο η επόμενη γενιά να μπει στη γη του Ισραήλ. Οι κατάσκοποι επίσης τιμωρήθηκαν αυστηρά.

Αλλά τι ήταν το τόσο σοβαρό πρόβλημα των κατασκόπων; Φαίνεται πως έκαναν ακριβώς αυτό που τους ζητήθηκε: Να φέρουν πληροφορίες για τη γη του Ισραήλ.

Το λάθος των κατασκόπων ήταν το σε ποιους απευθύνθηκαν. Τέτοιες πληροφορίες έπρεπε να τις μεταφέρουν προσωπικά στον Μωυσή και στον Ααρών. Όχι δημόσια, σπέρνοντας φόβο και πανικό.

Εμείς επίσης έχουμε στα χέρια μας διάφορες πληροφορίες. Είναι αληθινές, είναι σημαντικές. Πριν όμως τις μεταφέρουμε σε άλλους, ας σκεφτούμε εάν μιλάμε με το σωστό πρόσωπο.

Τα λόγια μας θα βοηθήσουν την κατάσταση; Είναι ο συνομιλητής μας ο κατάλληλος άνθρωπος να λάβει αυτές τις πληροφορίες; Έχει την ικανότητα να κάνει κάτι σχετικά με αυτό; Εάν ναι, μπορούμε να το πούμε. Εάν όχι, πρέπει να κρατηθούμε. Ακόμα και αληθινά πράγματα κάποιες φορές δεν πρέπει πάντα να λέγονται.

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Ένα κομπλιμέντο για τον Ααρών - Μπεααλοτεχά

To read it in English, click here

blog chanchie II 200 x 535 (11).png 

Στην περικοπή Μπεααλοτεχά αυτής της εβδομάδας, διαβάζουμε για την Μενορά, την οποία άναβαν καθημερινά στον Ναό. Έπειτα, η Τορά μας αναφέρει πως ο Ααρών, ο Αρχιερέας, έκανε ακριβώς όπως διατάχτηκε. Ο Ράσσι, Ραβίνος Σσλόμο Γιτσχακί, επισημάνει πως αυτό είναι γραμμένο ως κομπλιμέντο για τον Ααρών. Αλλά σοβαρά, δεν μπορούσαν να βρουν ένα καλύτερο κομπλιμέντο;

Υπάρχουν δύο είδη πνευματικού φωτός, αυτό που έρχεται ως αποτέλεσμα από τις πράξεις μας και αυτό που έρχεται από Επάνω, κάτι το οποίο είναι τόσο υψηλό που δεν μπορούμε να το επιτύχουμε μόνοι μας. Το φως και η πνευματική ενέργεια που η Μενορά έφερνε, ήταν από το δεύτερο είδος. Κάτι υπερφυσικό.

Κάποιος θα μπορούσε να σκεφτεί, πως εφόσον πρόκειται για Θ-ϊκό φως, που ούτως ή άλλως δεν είναι φυσικό, δεν είναι τόσο σημαντικό να προσέξει τις υλικές λεπτομέρειες και να κάνει τα πάντα ακριβώς όπως πρέπει. Αλλά όχι ο Ααρών. Ο Ααρών ήξερε πως οι πράξεις μας έχουν μεγάλη σημασία. Ακόμα και τα πράγματα που δεν μπορούμε να καταφέρουμε μόνοι μας, εξαρτούνται από κάτι που κάνουμε εμείς. Παρόλο που το φως είναι τόσο πολύ υψηλό που με τίποτα δεν γίνεται να το ονομάσουμε «αποτέλεσμα» των πράξεων μας, οι πράξεις μας έχουν σημασία.

Λοιπόν, ας μην υποτιμάμε τις πράξεις μας. Ας μην υποτιμούμε τις λεπτομέρειες των Μιτσβότ. Παρόλο που πρόκειται για πνευματικά θέματα, η ακρίβεια είναι σημαντική.

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Ραβίνος Σσλόμο Γιτσχακί / Ράσσι (1040–1105). Σημαντικός και φημισμένος σχολιαστής της Βίβλου και του Ταλμούδ. Γεννημένος στο Τρουά της Γαλλίας, ο Ράσσι σπούδασε στις φημισμένες γεσσιβότ του Μάιντς και της Γουόρμς. Τα σχόλια του για την Πεντάτευχο και το Ταλμούδ, τα οποία επικεντρώνονται στην απλή κατανόηση του κειμένου, εμφανίζονται και αναγράφονται σχεδόν σε όλες τις εκδόσεις του Ταλμούδ και της Βίβλου. Πολλοί από τους διάσημους συγγραφείς των Τοσαφότ ήταν απόγονοι του Ράσσι.

Looking for older posts? See the sidebar for the Archive.