Printed from Chabad.gr

Τορά για Τώρα!

Μια ασυνήθιστη συζήτηση για τον Αβραάμ - Βαγιερά

To read it in English, click here

3746422_Copy_of_laOtude_92_X_65.jpg
L'étude Painting by Serge KRIEF 

Τρείς μαθητές του μεγάλου Ραβίνου Ντοβ Μπερ γνωστού ως Μαγκίντ του Μέζεριτς, συζητούσαν αργά τη νύχτα.

«Τι ήταν το τόσο ιδιαίτερο στο Ακεντάτ Γιτσχάκ [Δέσιμο (Θυσία) του Ισαάκ]; Αν ο Θ-ός μου ζητούσε προσωπικά να θυσιάσω τον μοναχογιό μου, φυσικά και θα το έκανα!» είπε ο πρώτος, και συνέχισε: «Αλλά εγώ θα περίμενα μερικές μέρες πριν εκτελέσω την εντολή, να τον χαρώ λιγάκι. Ο Αβραάμ όμως, έφυγε να το πράξει νωρίς το επόμενο πρωί, με προθυμία. Αυτό ήταν το ιδιαίτερο με τον Αβραάμ.»

Είπε ο δεύτερος: «Εγώ επίσης θα πήγαινα νωρίς το πρωί, χωρίς να χασομερήσω, για να κάνω αυτό που μου είπε ο Θ-ός. Αλλά εγώ θα το έκανα με βαριά καρδιά, ενώ ο Αβραάμ πήγε όλη τη διαδρομή χαρούμενος που μπορούσε να εκπληρώσει την εντολή του Θ-ού. Αυτό ήταν το ιδιαίτερο με τον Αβραάμ».

Ο τρίτος είπε πως αν ο Θ-ός του το ζητούσε, τότε θα το έκανε  επίσης χωρίς καθυστέρηση και με χαρά. Αλλά το ιδιαίτερο με τον Αβραάμ ήταν η αντίδρασή του, όταν ο Θ-ός του είπε πως πρόκειται μόνο για μια δοκιμασία της πίστης του. Η μεγαλύτερη χαρά του δεν ήταν επειδή είχε γλιτώσει ο γιος του αλλά επειδή είχε τώρα μια ακόμα ευκαιρία να εκπληρώσει μια εντολή του Θ-ού, δηλαδή να προσφέρει το ζώο [αντί του Ισαάκ].

Όλη αυτή την ιστορία μας την διηγήθηκε ο πρώτος ραβίνος της Χαμπάντ,  ο Ραβίνος Σσνέορ Ζάλμαν του Λιάντι, που ήταν επίσης μαθητής του Μαγκίντ του Μέζεριτς. Και πρόσθεσε: «Όλη αυτή η συζήτηση δεν ήταν απλά θεωρητική για αυτούς. Ο καθένας από τους τρεις μαθητές αναφέρθηκε στο επίπεδο θυσίας που θα είχε ο ίδιος για τον Θ-ό.

Ας το συλλογιστούμε λίγο. Το Ακεντάτ Γιτσχάκ είναι ένα πολύ κεντρικό θέμα στον Ιουδαϊσμό. Πολλές φορές το αναφέρουμε στην προσευχή και ζητάμε ο Θ-ός να μας βοηθήσει χάρη σε αυτό. Χάρη σε τι όμως; Χάρη στην χαρά! Περισσότερο από την σημασία της ίδιας της πράξης, είναι ο τρόπος που ο Αβραάμ την έκανε. Με προθυμία και με χαρά.

Δεν αρκεί απλά να κάνουμε καλές πράξεις. Πρέπει να τις κάνουμε και με ωραίο τρόπο. Ας μιμηθούμε τον Αβραάμ και χάρη στις καλές μας πράξεις, που θα κάνουμε άμεσα και με αληθινή χαρά, θα φέρουμε τον Μεσσία τώρα!

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

 

Ραβίνος Ντοβ Μπερ του Μέζεριτς / Μαγκίντ (π. 1772). Ήταν μαθητής και μετέπειτα διάδοχος του Μπαάλ Σσεμ Τοβ. Ανάμεσα στους μαθητές του ήταν οι ιδρυτές των διαφόρων χασσιδικών δυναστειών συμπεριλαμβανομένου του Ραβίνου Νάχουμ του Τσέρνομπιλ, του Ραβίνου Λεβή Γιτσχάκ του Μπερντίτσεβ και του Ραβίνου Σσνέορ Ζάλμαν του Λιάντι. Οι διδασκαλίες του, καταγραμμένες από τους μαθητές του, εμφανίζονται σε διάφορους τόμους που περιλαμβάνουν το Μαγκίντ Ντβαράβ ΛεΓιακόβ.

Ραβίνος Σσνέορ Ζάλμαν του Λιάντι / Άλτερ Ρέμπε / Ραβ (1745-1812). Χασιδιστής ραβίνος, αλαχική αρχή, και ιδρυτής του κινήματος Χαμπάντ. Γεννήθηκε στην Λιόζνα της Λευκορωσίας. Ήταν από τους βασικούς μαθητές του Μαγκίντ του Μέζεριτς. Ανάμεσα στα αναρίθμητα έργα του συμπεριλαμβάνονται η Τάνυα, ένα από τα πρώτα έργα που περιλαμβάνουν τις βασικές αρχές του Χαμπάντ Χασιδισμού και το Σσουλχάν Αρούχ α Ράβ, μια εκτεταμένη κωδικοποίηση του εβραϊκού νόμου. Είναι θαμμένος στο Χάντιατς, στην Ουκρανία και τον διαδέχθηκε ο γιός του, Ραβίνος Ντοβ Μπερ του Λουμπάβιτς.

Τι έμαθα διδάσκοντας - Λεχ Λεχά

To read it in English, click here

steps-1081909_960_720 crop.jpg 

Σήμερα δίδαξα ένα μάθημα στη δευτέρα δημοτικού. Η δασκάλα μου και οι φίλες μου συμμετείχαν ως παρατηρητές. Επειδή την Τρίτη 7 Χεσσβάν, στο Ισραήλ αρχίσαμε να προσευχόμαστε για βροχή, επέλεξα αυτό να είναι το θέμα του μαθήματος. Κατά τη διάρκεια του μαθήματος φτιάξαμε μαζί με τις μαθήτριες μια «ορχήστρα» βροχής. Δηλαδή, κρατώντας ένα χαρτί με το ένα χέρι και χτυπώντας το με το άλλο χέρι,  πρώτα με ένα δάχτυλο, μετά με δυο δάχτυλα κτλ αναπαράγαμε τον ήχο της βροχής. Δοκιμάστε το στο σπίτι! Όντως ακούγεται σαν βροχή :-). Τα κορίτσια πέρασαν καλά, δόξα το Θ-ό. Νομίζω πως κατάλαβαν όσα τους δίδαξα και οι κριτικές από τη δασκάλα και τις συμμαθήτριές μου ήταν καλές.

Όπως είναι λογικό αλλά και φυσικό, η δασκάλα είχε και κάποιες παρατηρήσεις να μου κάνει. Υπάρχουν πράγματα που μπορεί κανείς να μάθει μόνο από την εμπειρία. Μερικά σημεία που ήθελαν βελτίωση τα είχα ήδη παρατηρήσει και εγώ, κατά τη διάρκεια του μαθήματος και δεν μου άρεσαν καθόλου. Εμένα μου αρέσει να κάνω τα πράγματα τέλεια από την αρχή. Γιατί να πρέπει να περάσω όλη τη διαδικασία της εμπειρίας; Αλλά από την άλλη, φυσικά και ξέρω πως έτσι είναι στη ζωή. Ο δρόμος από το μυαλό [κατανόηση] ως τη καρδιά [αποδοχή] είναι μακρύς... Όμως ένα από τα σημαντικότερα πράγματα στη ζωή είναι να κάνουμε αυτήν την διαδρομή.

Το όνομα της Περικοπής αυτής της εβδομάδας, Λεχ Λεχά, σημαίνει  «προχώρησε». Τα θέματα που μια περικοπή διηγείται, συνήθως ταιριάζουν με το όνομά της. Όμως η περικοπή Λεχ Λεχά διηγείται διάφορα πράγματα που δεν ήταν και τόσο θετικά για τον Αβράμ, τον πρωταγωνιστή αυτής της παρασσά. Υπήρχε πείνα στο Ισραήλ που τον ανάγκασε να πάει στην Αίγυπτο. Στην Αίγυπτο είδαν την όμορφη Σαράι και την πήραν για γυναίκα του Φαραώ. Πώς αυτές οι δυο ιστορίες ταιριάζουν στον τίτλο αυτής της περικοπής;

Η κάθε κατάβαση (ירידה) είναι μέρος (עליה) της ανάβασης. Χάρη στην κατάβαση μπορούμε να φτάσουμε σε ένα ανώτερο επίπεδο από αυτό που ήμασταν πριν. Είναι σαν τα βήματα που κάποιος κάνει προς τα πίσω, για να πάρει φόρα (πχ στον στίβο). Δεν πρέπει να λυπόμαστε όταν μας συμβαίνει κάτι τέτοιο. Αντιθέτως, πρέπει να το χρησιμοποιήσουμε σαν ώθηση για να γίνουμε καλύτεροι. Στην πραγματικότητα, η κατάβαση είναι μέρος της ίδιας της ανάβασης.

Εγώ θα προσπαθήσω να θυμάμαι πως, το να μην διδάσκω τα μαθήματα τέλεια (ακόμα! 😉 ), είναι μέρος της διαδικασίας για να γίνω μια καλή δασκάλα. Αναλογιστείτε και εσείς τα δικά σας παραδείγματα που δεν είστε τέλειοι και σκεφτείτε τα ως μέρος της προσωπικής σας ανάβασης. Έτσι θα είμαστε χαρούμενοι όχι μόνο στις αναβάσεις αλλά και στις καταβάσεις. Θα συνεχίσουμε πάντα να προχωράμε και θα φέρουμε τον Μεσσία τώρα!

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Ο δικός μου σούπερ ήρωας - Νόαχ

To read in in English, click here

boy-4302994_960_720 superhero crop.jpg 

Ο κόσμος, ιδίως τα παιδιά, λατρεύουν τους σούπερ ήρωες. Γιατί; Καλή ερώτηση.

Είναι πολύ ωραίο να φαντάζεσαι τον εαυτό σου να πετάει στον ουρανό, να σκαρφαλώνει σε ουρανοξύστες και να σώζει όλο τον κόσμο. Αλλά δεν είναι παρά μόνο φαντασία πολύ μακρινή από την καθημερινότητά μας. Μπορούν οι σούπερ ήρωες να μας βοηθήσουν και μας εμπνεύσουν στην καθημερινή μας ζωή και στα απλά προβλήματα;

Ποιος είναι αληθινός ήρωας; Ποιον θα διαλέγατε ως τον Βιβλικό Ήρωα σας;

Τι θα λέγατε για τον Νώε;

Ο Νώε, από την περικοπή αυτής της εβδομάδας, ενώ ήταν καλύτερος από όλη την υπόλοιπη γενιά του, δεν είναι τέλειος. Οι Σοφοί μας επισημαίνουν πως η πίστη του στα λόγια του Θ-ού, ότι θα γινόταν Κατακλυσμός δεν ήταν ολοκληρωτική. Ο Θ-ός του είπε να μπει στην Κιβωτό αλλά εκείνος δεν έμπαινε μέχρι που τον ανάγκασαν τα νερά...

Αυτό, κατά τη γνώμη μου, τον κάνει έναν προσιτό ήρωα που όλοι μπορούμε να μιμηθούμε. Μπορεί η πίστη του Νώε να μην ήταν ολοκληρωτική, αλλά στο τέλος έπραξε σωστά. Έχτισε την Κιβωτό, μάζεψε μέσα τα ζώα και μετά το τέλος του Κατακλυσμού ξαναέχτισε τον κόσμο από την αρχή.

Υπάρχει μια παροιμία στα Γίντισς που λέει "פון א קשיא שטארבט מען נישט" δηλαδή, ότι «κανείς δεν πέθανε ποτέ από ερώτηση». Δεν είναι το τέλος του κόσμου αν δεν έχουμε όλες τις απαντήσεις στις φιλοσοφικές ερωτήσεις μας για τη ζωή. Μπορούμε να ζήσουμε ακόμα κι αν έχουμε αναπάντητα ερωτήματα. Το σημαντικό είναι να μην αφήσουμε τις αβεβαιότητες μας να μας σταματήσουν από το κάνουμε το σωστό. Στο κάτω κάτω, η συμπεριφορά μας είναι αυτή που μετράει.

Όλοι μας μπορούμε να είμαστε σαν τον Νώε. Δεν χρειάζεται να είμαστε άφοβοι ώστε να δραστηριοποιούμαστε. Δεν χρειάζεται να τα έχουμε καταλάβει όλα πριν βοηθήσουμε. Δεν είναι ανάγκη να είμαστε τσαντίκ (δίκαιοι) ώστε να κάνουμε μια Μιτσβά. Δεν υποχρεούμαστε να είμαστε ραβίνοι για να φάμε κασσέρ, ούτε σπουδαίοι καθηγητές για να παρακολουθήσουμε ένα μάθημα Τορά.

Ο Νώε δεν ήταν τέλειος, ήταν γεμάτος αμφιβολίες αλλά έκανε τη σωστή πράξη. Ας τον μιμηθούμε.

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Ένας απαίσιος φόνος - Μπερεσσίτ

To read it in English, click here

furious-2514031_960_720 crop.jpg 

Πρόκειται για έναν από τους χειρότερους φόνους που είδε ποτέ η ανθρώπινη ιστορία. Ένας φόνος όπου ένας άνθρωπος σκότωσε το 1/3 των ανδρών όλου του κόσμου.

Όλα άρχισαν από ένα γλυκό μωράκι ονόματι Κάιν που γεννήθηκε από τον Αδάμ και την Εύα. Επίσης γεννήθηκε ένας αδερφός, που τον έλεγαν Άβελ. Μάλλον ήδη από τότε ο Κάιν άρχισε να ζηλεύει κρυφά τον αδερφό του. Μέχρι που έφτασε η έκρηξη.

Ο Κάιν και ο Άβελ αποφάσισαν να προσφέρουν μια θυσία στον Θ-ό. Ο Κάιν έφερε κάτι μικρό, από τα λαχανικά του χωραφιού του, ενώ ο Άβελ έδωσε από τα καλύτερα ζώα που είχε στο κοπάδι. Μαντέψτε τι συνέβη μετά…

Ξαφνικά κατέβηκε μια φωτιά από τον ουρανό που έφαγε μόνο τη θυσία του Άβελ, ενώ η θυσία του Κάιν έμεινε ανέγγιχτη. Ο Κάιν δεν μπορούσε να συγκρατήσει τον θυμό και τη ζήλεια του. Σύντομα συνέβη ο πρώτος φόνος της ιστορίας. Ο Κάιν σκότωσε τον αδερφό του, που αποτελούσε το 1/3 του τότε αντρικού πληθυσμού (Αδάμ, Κάιν, Άβελ).

Σε όλους μας συμβαίνει να έχουμε θυμό, ζήλεια και διάφορα άλλα συναισθήματα που μας παρακινούν να κάνουμε διάφορες πράξεις, όχι θετικές… Μα τι μπορούμε να κάνουμε; Έτσι είναι η ανθρώπινη φύση. Ο θυμός και οι «φίλοι» του, τα άλλα αρνητικά συναισθήματα, είναι ασυγκράτητα. Όντως; Μπορεί κάποιος να πει πως δεν έχει ευθύνη για τις πράξεις του επειδή οι συνθήκες και ο θυμός του τον υποχρέωσαν να κάνει κάτι;

Λίγο πριν το φόνο, ο Θ-ός αποκαλύφθηκε στον Κάιν και τον ρώτησε, γιατί είναι θυμωμένος. Με αυτή την ευκαιρία ο Θ-ός του εξήγησε το ανθρώπινο σύστημα που έφτιαξε. Μέσα στον καθένα υπάρχει το γιέτσερ αρά, τάση για διάφορα αρνητικά. Ο Θ-ός τα έβαλε εκεί και είναι σχεδόν αδύνατο να τα βγάλουμε από τη μέση. Αλλά μαζί με το γιέτσερ αρά, ο Θ-ός μας έδωσε τη δύναμη να το υπερνικήσουμε. Το πώς θα συμπεριφερθούμε εξαρτάται από εμάς. Δεν υπάρχει κάποια αρνητική τάση που δεν μπορούμε να υπερνικήσουμε. Αλλά υπό έναν όρο. Πρέπει να το θέλουμε. Αν το θελήσουμε, τότε θα τα καταφέρουμε.

Ας χρησιμοποιήσουμε τις δυνάμεις που έχουμε μέσα μας. Ας μην υποκύψουμε στον θυμό μας. Ας συγκρατηθούμε. Έτσι θα έχουμε μια πολύ καλύτερη ζωή και επίσης θα επιταχύνουμε τον ερχομό του Μεσσία, είθε να είναι σύντομα.

Υ.Γ. Χρόνια Πολλά! Το μπλογκ μου γιορτάζει σήμερα 4 χρόνια και ξεκινά με φόρα την 5η του χρονιά. Ευχαριστώ τον Θ-ό που μου δίνει την ικανότητα να γράψω. Τον Ρέμπε, Ραβίνο Μενάχεμ Μέντελ Σσνέρσον, που από τα λόγια του εμπνέομαι για όσα γράφω. Τη μαμά μου και όσους με υπομονή επιμελούνται τα κείμενά μου. Εσάς που διαβάζετε αυτά που γράφω και ιδίως που μου στέλνετε τα σχόλια σας και μου δίνετε τη δύναμη να συνεχίσω ακόμα και όταν έχω εξεταστική περίοδο ή εργάζομαι στην κατασκήνωση. Εύχομαι όλες οι όμορφες ιδέες που γράφω να επηρεάζουν εσάς αλλά και εμένα και να μας φέρουν πιο κοντά στον τέλειο κόσμο, με τον ερχομό του Μεσσία.

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Ο γέρος από το γκέτο της Βαρσοβίας - Σιμχάτ Τορά

 To read it in English, click here

simchat torah chabad.jpg
Art: Rabbi Zalman Kleinman 

Το Σιμχάτ Τορά στη συναγωγή κάποιος είδε έναν ηλικιωμένο να κρατάει ένα πολύ μεγάλο και βαρύ Σέφερ Τορά. Τον ρώτησε γιατί διάλεξε αυτό το Σέφερ και όχι κάποιο άλλο πιο ελαφρύ, αφού περπατάει με δυσκολία; Του εξήγησε ο ηλικιωμένος: «Δεν κουβαλάω εγώ την Τορά. Η Τορά κουβαλάει εμένα».

Έπειτα ο ηλικιωμένος του διηγήθηκε μια ιστορία. Όταν οι Ναζί έδιωχναν τους Εβραίους  και τους συγκέντρωναν στο γκέτο της Βαρσοβίας, ήταν εκεί ένας γέρος με τον μικρό εγγονό του. Ενώ προχωρούσαν, με τους Ναζί να τους φωνάζουν να πάνε πιο γρήγορα, ο εγγονός έπεσε και άρχισε να κουτσαίνει. Ο παππούς τον σήκωσε πάνω στους ώμους του και συνέχισαν. Κάποιος εκεί τον ρώτησε, πώς μπορεί να κρατάει και τον εγγονό του; Αφού κι εκείνος  δύσκολα βαστάει τον εαυτό του;  Απάντησε ο παππούς: «Δεν κουβαλάω εγώ το παιδί. Αυτός με κουβαλάει. Χωρίς αυτόν δεν θα μπορούσα να προχωρήσω ούτε ένα βήμα».

Κάθε εβδομάδα μελετούμε μαζί μέσα από το μπλογκ μου την περικοπή της Τορά. Το Σιμχάτ Τορά (Δευτέρα 21 & Τρίτη 22 Οκτωβρίου) θα γιορτάσουμε το τέλος του κύκλου ανάγνωσης της Τορά και θα ξαναρχίσουμε αμέσως πάλι από την αρχή. Είναι μια πολύ χαρούμενη γιορτή. Βγάζουμε όλα τα Σέφερ Τορά από το Εχάλ και χορεύουμε μαζί τους, κάνοντας κύκλους, που ονομάζονται Ακαφότ.

Θα κρατήσουμε τα Σέφερ, θα χορέψουμε και θα υπενθυμίσουμε στους εαυτούς μας πως όντως, μπορεί η Τορά να μοιάζει λίγο βαριά μερικές φορές, να έχει πολλούς κανόνες και απαιτήσεις, αλλά αυτή είναι που μας βαστάει, αυτή μας κουβαλάει, αυτή δίνει νόημα στην ζωή μας και την δύναμη να συνεχίσουμε.

Ο Προηγούμενος Ρέμπε της Χαμπάντ, Ραβίνος Γιοσέφ Ιτσχάκ Σσνέερσον του Λουμπάβιτς, είπε πως το Σιμχάτ Τορά, μέσω του χορού με την Τορά, μπορούμε να λάβουμε πολύ μεγάλες και σπουδαίες ευλογίες.

Κανείς δεν θέλει να χάσει αυτές τις σπουδαίες ευλογίες…

Τα λέμε στις Ακαφότ, χορεύοντας με την Τορά!

Σσαμπάτ Σσαλόμ & Χαγκ Σαμέαχ!

Χάνα

Το σωστό μέγεθος της Σουκά

To read it in English, click here

Sukkot-33_(1448659502) crop.jpg 

Όλες οι γιορτές στο εβραϊκό ημερολόγιο σχετίζονται με κάποιο αντικείμενο: το Ροσς Ασσανά σαλπίζουμε το Σσοφάρ, το Σουκότ χτίζουμε Σουκά, το Χανουκά ανάβουμε κεράκια στη Χανουκιγιά, το Πέσαχ τρώμε Ματσά κτλ.

Φυσικά, όλα αυτά τα αντικείμενα πρέπει να έχουν κάποιο συγκεκριμένο μέγεθος. Μια καρέκλα με ύψος 3 εκατοστά δεν μετράει ως καρέκλα, αφού κανείς δεν μπορεί να κάτσει πάνω της, αλλά ούτε μια καρέκλα με ύψος 30 μέτρα ταιριάζει. Γι’ αυτό ο εβραϊκός νόμος είναι γεμάτος τεχνικές λεπτομέρειες - από τη μίνιμουμ ποσότητα Ματσά που πρέπει κανείς να φάει μέχρι το μάξιμουμ ύψος που μπορεί να έχει μια Χανουκιγιά.

Η Σουκά είναι μια «προσωρινή κατοικία» όπου μένουμε κατά τη διάρκεια του Σουκότ. Για να ταιριάξει σε αυτόν τον ορισμό δεν μπορεί να είναι πολύ χαμηλή, δηλαδή μια Σουκά με ύψος λιγότερο από 81,7 εκ. δεν είναι κατοικία αφού κανείς μπορεί μόνο να μπουσουλήσει μέσα. Αντίθετα, μια Σουκά πιο ψηλή από 9,6 μ. δεν είναι πια προσωρινή κατοικία.

Τα σημεία του Ταλμούδ που αφορούν τη Σουκά φαίνονται σαν οδηγίες από «φτιάξε το μόνος σου». Αλλά από αυτόν το λεπτομερή οδηγό λείπει μία σημαντική λεπτομέρεια - το μάξιμουμ μήκος και το πλάτος της Σουκά. Μπορούμε να χτίσουμε μια Σουκά σε μέγεθος μιας πόλης, μιας χώρας ή ακόμα και μιας ηπείρου και η Σουκά θα είναι κασσέρ.

Γιατί; Το Ταλμούδ ορίζει πως αξίζουν όλοι οι Εβραίοι να καθίσουν μαζί σε μια Σουκά.

Η κάθε γιορτή έχει το κεντρικό της θέμα. Το Πέσαχ η ελευθερία, το Σσαβουότ η μελέτη της Τορά κτλ. Το κεντρικό θέμα του Σουκότ είναι η ενότητα του εβραϊκού λαού. Αυτή η ενότητα αντανακλάται και στις δυο Μιτσβότ της γιορτής: η Σουκά, όπου καθόμαστε όλοι μαζί και τα 4 είδη, που συμβολίζουν διάφορα είδη των ανθρώπων αλλά τα κουνάμε όλα μαζί.

Όλοι καθόμαστε μαζί στη Σουκά, όλοι είναι καλοδεχούμενοι. Γι΄αυτό δεν υπάρχει περιορισμός στο μήκος και το πλάτος της Σουκά, για να τη κάνουμε μεγάλη και φιλόξενη.

Ας σκεφτούμε κάτι μικρό που μπορούμε να κάνουμε ώστε το όμορφο θέμα της γιορτής, η ενότητα, να επηρεάσει και την καθημερινή μας ζωή.

Σσαμπάτ Σσαλόμ & Χαγκ Σαμέαχ!

Χάνα

Το νερό που τρύπησε την πέτρα - Γιόμ Κιπούρ

To read it in English, click here

stone-2537981_960_720 crop.jpg 

Ποιο είναι το μυστικό των ανθρώπων που κάνουν τα όνειρά τους πραγματικότητα; Στους περισσότερους από εμάς η έμπνευση εξαφανίζεται πριν προλάβει να αλλάξει κάτι στη ζωή μας… Πώς θα μετατρέψουμε το 5780 που μόλις μπήκε, σε έναν χρόνο γεμάτο σημασία;

Oι Μιτσβότ μας είναι ποικίλες. Το Σουκότ κουνάμε 4 είδη, το Χανουκά ανάβουμε 8 κεριά, το Πέσαχ θα βάλουμε 3 Ματσότ στο δίσκο και θα πιούμε 4 ποτήρια κρασί. Πάντα υπάρχουν παραπάνω από ένα.

Πάντα, εκτός από μία Μιτσβά. Το Ροσς Ασσανά και το Γιόμ Κιπούρ δεν έχουμε μια πολυμελή ορχήστρα με φλάουτο, τρομπέτα και σαξόφωνο, παρά μόνο ένα Σσοφάρ που σαλπίζουμε.

Γιατί έτσι; Για να μας διδάξει πως για να αρχίσουμε έναν καινούριο χρόνο αρκεί μια καλή πράξη. Κάθε μεγάλο ταξίδι ξεκινά με ένα βήμα. Ο έξυπνος άνθρωπος ξέρει πως να προχωράει με μικρά και σταδιακά βήματα, αντί να ταρακουνήσει όλο το σύστημα με απότομες μεγάλες αλλαγές που δεν θα διαρκέσουν πολύ.

Ένας από τους σπουδαίους ραβίνους του Ταλμούδ ήταν ο Ραβίνος Ακίβα. Το ενδιαφέρον στην ιστορία του είναι πως, μέχρι τα 40 του δεν ήξερε καν να διαβάζει. Κάποια φορά είδε μια μεγάλη πέτρα που είχε ένα μεγάλο βαθούλωμα. Αυτό το βαθούλωμα δημιουργήθηκε από τις μικρές σταγόνες νερού που έπεφταν πάνω της συνεχώς. Ο Ραβίνος Ακίβα κατάλαβε τότε πως,  εάν το νερό κατάφερε να τρυπήσει την πέτρα, τότε σίγουρα με πείσμα και επιμονή τα λόγια της Τορά θα κατάφερναν να μπουν ακόμα και στη δική του καρδιά. Αυτό το συμπέρασμα του άλλαξε όλη τη ζωή.

Αυτό είναι το μήνυμα του Γιόμ Κιπούρ, να κάνουμε αλλαγές αργά αλλά τακτικά. Στην αρχή, όταν το νερό πέφτει πάνω στην πέτρα, δεν βλέπουμε καμία αλλαγή. Έτσι και στη ζωή, δεν νιώθουμε αμέσως την επιρροή. Τότε κινδυνεύουμε να απελπιστούμε και να σταματήσουμε την προσπάθεια. Αλλά η αλήθεια είναι πως η μια σταγόνα μετά την άλλη, στο τέλος αλλάζει το σχήμα της πέτρας. Σιγά σιγά θα ανοίξει η καρδιά μας και θα συνειδητοποιήσουμε πως κάτι διαφορετικό και σημαντικό έγινε.

Ας αρχίσουμε τον Νέο Χρόνο, με μια μικρή αλλαγή που θα την τηρούμε τακτικά. Αυτή η μικρή σταγόνα μπορεί να φωτίσει όλη μας τη ζωή. Έτσι στο τέλος του 5780 θα κοιτάξουμε πίσω και θα πούμε στους εαυτούς μας πως φέτος πραγματοποιήσαμε ένα όνειρο. Στο χρόνο που πέρασε γίναμε καλύτεροι. Η έμπνευση δεν πήγε χαμένη.

Σσαμπάτ Σσαλόμ, Γκμαρ Χατιμά Τοβά & Εύκολη Νηστεία!

Χάνα

6 πράγματα που δεν ξέρατε για το Σσοφάρ - Ροσς Ασσανά

To read it in English, click here

Ο Ραβίνος Μέντελ Χέντελ σαλπίζει τους 4 βασικούς ήχους του Σσοφάρ. 

Τουουουουουου!

Το επίκεντρο του Ροσς Ασσανά είναι το σάλπισμα του Σσοφάρ. Αλλά τι είναι το Σσοφάρ; Πότε το σαλπίζουμε και γιατί;

Ειδικά για εσάς, συγκέντρωσα εδώ έξι πράγματα που (ίσως) δεν ξέρατε για το Σσοφάρ:

1. Από τι είναι φτιαγμένο το Σσοφάρ;

Το Σσοφάρ είναι φτιαγμένο από κέρατο κριαριού.

2. Πότε σαλπίζουμε το Σσοφάρ;

Το Ροσς Ασσανά, όταν πέφτει εκτός Σσαμπάτ, είναι Μιτσβά ο καθένας να ακούσει το σάλπισμα του Σσοφάρ. Θα πρέπει να φροντίσουμε να το ακούμε τη Δευτέρα 30 Σεπτεμβρίου 2019 & την Τρίτη 1 Οκτωβρίου 2019.

Επίσης είναι έθιμο να σαλπίζουμε το Σσοφάρ κατά τη διάρκεια του μήνα Ελούλ (τις καθημερινές). Το Σσοφάρ μας θυμίζει τις Μεγάλες Εορτές που πλησιάζουν και μας παροτρύνει να βελτιώσουμε τις πράξεις μας ώστε να φτάσουμε στις Γιορτές πιο έτοιμοι.

Στο τέλος του Γιόμ Κιπούρ σαλπίζουμε το Σσοφάρ για να σηματοδοτήσουμε τη λήξη της νηστείας. Είναι σημαντικό να ξέρουμε πως το Σσοφάρ του Γιόμ Κιπούρ είναι μονάχα ένα έθιμο, ενώ το Σσοφάρ του Ροσς Ασσανά είναι εντολή – Μιτσβά.

3. Η στέψη του Βασιλιά

Τη πρώτη μέρα του χρόνου στέφουμε πάλι τον Θ-ό ως Βασιλιά μας.  Ο Θ-ός βέβαια δεν έχει πραγματική ανάγκη να Τον στέψουμε ώστε να μας εξουσιάσει, αλλά θέλει να μας κυβερνάει από δική μας θέληση. Να Τον στέψουμε εμείς.

Το Σσοφάρ είναι σαν τις τρομπέτες της τελετής της στέψης. Ζήτω ο Βασιλιάς!

4. Ξυπνητήρι

Ξυπνήστε! Όλοι όσοι είμαστε βαθιά απασχολημένοι με διάφορα υλικά πράγματα – ας ξυπνήσουμε και ας αφήσουμε τη ψυχή μας να εκφραστεί. Το Σσοφάρ ακούγεται σαν μια κραυγή, ένα κλάμα που έρχεται από το βάθος της καρδιάς και μας καλεί να σκεφτούμε λίγο τη κατάστασή μας. Να συλλογιστούμε πώς ήταν ο χρόνος που πέρασε, τι θα πρέπει να κρατήσουμε για τον Νέο Χρόνο και τι θα πρέπει να βελτιώσουμε. Το φέτος να είναι καλύτερο από το πέρσι.

5) Το Σσοφάρ στο εγγύς μέλλον

Πολύ σύντομα θα ακούσουμε το σάλπισμα του Σσοφάρ που θα  σημάνει τον ερχομό του Μεσσία! Η στιγμή που περιμένουμε τόσα πολλά χρόνια.

6. Ποιος θα ακούσει το Σσοφάρ φέτος στο Ροσς Ασσανά 5780 – 2019;

Όλοι μας! Εγώ, εσύ, οι γονείς μας, τα παιδιά μας, οι μαθητές μας, οι φίλοι μας και όλη η εβραϊκή κοινότητα της Ελλάδας. Κανένας δεν θέλει να το χάσει :-) .

Κτιβά βε Χατιμά Τοβά Λε Σσανά Τοβά Ου Μετουκά!

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Ο καλύτερος γονιός του κόσμου - Κι Ταβό

To read it in English, click here 

15689718544008883989753994379487.jpg 

Η μικρή Μύριαμ δεν σταμάτησε να ουρλιάζει από τη στιγμή που μπήκαν στο ιατρείο. Φοβόταν τόσο πολύ το εμβόλιο, που η μαμά της την λυπήθηκε και έφυγαν από τον γιατρό χωρίς να το κάνουν.

Θα λέγαμε, πως αυτή η μαμά μπορεί να πάρει τον τίτλο «η καλύτερη μαμά»... Ο καθένας όμως καταλαβαίνει πως μακροπρόθεσμα αυτή η συμπεριφορά δεν θα κάνει καλό στο παιδί.

Στην εποχή μας υπάρχει μεγάλη χαλάρωση της γονικής «εξουσίας» ... Οι γονείς προτιμούν να αφήνουν τα παιδιά τους να κάνουν ό,τι θέλουν. Οι έρευνες όμως δείχνουν πως παιδιά που μεγαλώνουν χωρίς όρια τείνουν να μην έχουν υψηλή αυτοεκτίμηση και δεν ξέρουν πώς να συμπεριφέρονται και πως να  αντιμετωπίζουν την ζωή ή τους φίλους τους.  Τελικά,  αυτό που φαίνεται ως πράξη αγάπης δεν είναι πάντα για το καλό του παιδιού.

Όμως και η αντίθετη προσέγγιση,  η πολύ αυστηρή εκπαίδευση,  καταστρέφει την σχέση γονέων και παιδιών. Το παιδί μεγαλώνει με μια δυσαρέσκεια στη καρδιά του, που μπορεί να εκραγεί πολύ άσχημα στην εφηβεία.

Ποιος είναι ο σωστός δρόμος;

Στην περικοπή Κι Ταβό αυτής της εβδομάδας η Τορά μας προστάζει να «βαδίσουμε στους δρόμους του Θ-ού». Πώς μπορούμε να το κάνουμε αυτό; Ο Μαϊμονίδης, Ραβίνος Μωσσέ Μπεν Μαϊμόν, μας εξηγεί πως ο δρόμος του Θ-ού είναι η μέση οδός, όχι οι ακρότητες. Οι ακρότητες προέρχονται από τυφλά συναισθήματα. Η μέση οδός χρειάζεται σκέψη και ωριμότητα. Όταν σκεφτούμε τι θέλει ο Θ-ός από εμάς σε αυτή τη κατάσταση, τότε θα καταφέρουμε να βρούμε τη σωστή ισορροπία.

Ένας γονιός, όταν θελήσει να δώσει κάτι στο παιδί του ή να του επιτρέψει να κάνει κάτι, θα πρέπει να συλλογιστεί αν όντως είναι για το καλό του παιδιού του ή  του το επιτρέπει γιατί δεν έχει τη δύναμη να παλέψει μαζί του. Επίσης, αν θελήσει να τιμωρήσει το παιδί του, θα πρέπει να σκεφτεί καλά, αν είναι για το καλό του παιδιού του ή το κάνει μόνο να ξεσπάσει τα νεύρα του.

Λένε για τον προπάππου της φίλης μου, Ραβίνο Μέιρ Μπελιζίνσκι, πως μια φορά ο γιος του έκανε κάτι πολύ επικίνδυνο και ήθελε να τον τιμωρήσει.  Όμως δεν ήταν σίγουρος εάν το ήθελε για να ξεσπάσει τον θυμό του ή από πραγματική έγνοια για το μέλλον του παιδιού του. Μπήκε στο δωμάτιο και το συλλογίστηκε για αρκετή ώρα και μόνο τότε αποφάσισε τι να κάνει.

Η εκπαίδευση των παιδιών είναι μόνο ένα παράδειγμα. Όλοι μας μπορούμε να εφαρμόσουμε αυτό το σκεπτικό σε πολλούς τομείς της ζωής μας και να ακολουθούμε την μέση οδό σκεφτόμενοι τι θέλει ο Θ-ός. Έτσι σίγουρα θα έρθει ο Μεσσίας τώρα!

Σσαμπάτ Σσαλόμ

Χάνα

Μια αυθόρμητη Μιτσβά - Κι Τετσέ

To read it in English, click here

stork-3500896_960_720 crop.jpg 

Πόσο σημαντικό είναι να προετοιμαστούμε πριν κάνουμε κάτι;

Είσαστε οργανωμένοι τύποι ή πιο αυθόρμητοι;

Στην περικοπή Κι Τετσέ αυτής της εβδομάδας μαθαίνουμε για την Μιτσβά Σσιλούαχ Ακέν (το διώξιμο της φωλιάς). Η Τορά λέει πως, αν περπατώντας στο δρόμο δούμε μια φωλιά με αυγά ή νεοσσούς και θέλουμε να τα πάρουμε πρέπει, πριν το κάνουμε, να διώξουμε τη μαμά, για να μην εκμεταλλευτούμε το γεγονός ότι βρίσκεται κοντά στα μικρά της και πιάσουμε και αυτή. Ο Θ-ός υπόσχεται μακροζωία σε όποιον το κάνει.

Το ιδιαίτερο αυτής της Μιτσβά είναι πως δεν μπορούμε να την προβλέψουμε. Συμβαίνει ξαφνικά, όταν τυχαία βρούμε τη φωλιά και θέλουμε να πάρουμε τα αυγά.

Αυτό μας διδάσκει πως δεν πρέπει αναγκαστικά να κάνουμε πολλές προετοιμασίες πριν πράξουμε κάτι καλό. Δεν είναι ανάγκη να ψάξουμε για κάποια ιδιαίτερη αφορμή. Οι Μιτσβότ εμφανίζονται μπροστά μας κατά τη διάρκεια της ημέρας και πρέπει να αρπάξουμε την ευκαιρία να τις κάνουμε.

Ξαφνικά παρατηρούμε πως ο/η συνάδελφος/η είναι άκεφος/η σήμερα. Δεν πρέπει  να σπαταλήσω χρόνο να καταστρώσω ολόκληρο σχέδιο πώς να πλησιάσω και τον/ην ξανακάνω χαρούμενο/η. Μπορώ αμέσως να ενδιαφερθώ για το πώς νοιώθει.

Ή ξαφνικά μου λέει η φίλη μου πως πηγαίνει σε ένα ενδιαφέρον μάθημα Τορά. Ακόμα και αν δεν το είχα στο πρόγραμμά μου, μπορώ να πάω μαζί της! .

Ή ξαφνικά κάποιος ζητάει τη βοήθειά μου σε κάποιο θέμα. Παρόλο που έχω ήδη κανονίσει έναν εβδομαδιαίο εθελοντισμό, θα δω αν μπορώ να βρω χρόνο να βοηθήσω.

Φυσικά θα πρέπει να έχουμε και τις προγραμματισμένες Μιτσβότ μας. Αλλά υπάρχει κάτι το ιδιαιτερο σε αυτές τις επιπλέον που βρίσκουμε εδώ κι εκεί. Όταν τις κάνουμε και αυτές, αυτό δείχνει πως θέλουμε πραγματικά να πράττουμε το καλό και δεν το κάνουμε απλά επειδή "πρέπει".

Είθε χάρη σε όλες αυτές τις Μιτσβότ, προγραμματισμένες και μη, να έρθει ο Μεσσίας τώρα!

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Ο φοβητσιάρης που έγινε γενναίος - Σσοφτίμ

To read it in English, click here

scared-girl_23-2148155724 crop.jpg 

Image: Freepik

Η φίλη μου φοβάται πάρα πολύ τα σκυλιά. Όταν όμως ήταν ομαδάρχισσα στην κατασκήνωση, περπατώντας στο δρόμο με τα παιδιά, συνάντησαν ένα σκύλο. Κατάφερε όχι μόνο να μείνει ήρεμη η ίδια αλλά να ηρεμίσει όλους αυτούς που φοβόντουσαν και να τους βοηθήσει να συνεχίσουν τη διαδρομή τους.

Πώς τα κατάφερε;

Στην περικοπή Σσοφτίμ αυτής της εβδομάδας, η Τορά μιλάει για τον πόλεμο και ορίζει μερικούς ηθικούς κανόνες που ισχύουν ακόμα και στο μέτωπο. Διαβάζουμε επίσης υπό ποιους όρους επιτρέπεται σε έναν πολεμιστή να φύγει από το μέτωπο. Ένας από αυτούς είναι όταν είναι κάποιος φοβητσιάρης. Αυτός θα πρέπει να αφήσει το μέτωπο ώστε να μην σπείρει τον φόβο και αποθαρρύνει όλους τους υπόλοιπους αλλά να βοηθήσει στον πόλεμο με άλλον τρόπο.

Το ενδιαφέρον είναι πως το παραπάνω ισχύει μόνο σε "προαιρετικό πόλεμο", δηλαδή αυτούς τους πολέμους που συμβαίνουν για πολιτικούς ή επεκτατικούς λόγους. Όταν όμως πρόκειται για "πόλεμο μιτσβά" όπου η Τορά μας προστάζει να πολεμήσουμε, για παράδειγμα για λόγους άμυνας ή για την κατάκτηση της Γης του Ισραήλ, όλοι πρέπει να πολεμήσουν.

Αλλά γιατί; Αν το πρόβλημα είναι πως ο φοβητσιάρης θα αποθαρρύνει τους υπόλοιπους πολεμιστές, τότε πρόκειται για δεδομένο. Τι διαφορά υπάρχει αν τον πόλεμο τον αποφάσισε ο Θ-ός ή η εβραϊκή ηγεσία εκείνης της εποχής; Ο φοβητσιάρης πάντα θα φοβάται τον πόλεμο, έτσι δεν είναι;

Ο Ραμμπάμ, Μαϊμονίδης (Ραβίνος Μωσσέ Μπεν Μαϊμόν), εξηγεί τη βαθιά λογική που κρύβεται σε αυτόν τον κανόνα. Ο φόβος και το άγχος μεγαλώνουν όταν έχουμε παραπάνω από μία επιλογή. Αφού υπάρχει η επιλογή να μην γίνει και ο πόλεμος δεν προέρχεται από το οριστικό διάταγμα του Θ-ού, ο φόβος μπορεί όντως να επηρεάσει και να αποθαρρύνει. Αλλά εάν είναι ξεκάθαρη κι οριστική εντολή του Θ-ού που δεν μπορεί να αλλάξει, πρόκειται για υποχρέωση, όπου δεν υπάρχει επιλογή, τότε ακόμα και οι μεγαλύτεροι φοβητσιάρηδες μπορούν να αποδειχτούν γενναίοι.

Σαν τη φίλη μου που φοβάται τα σκυλιά. Όταν ήξερε πως έχει ευθύνη για την ομάδα της και πραγματικά έπρεπε να περάσει μαζί τους δίπλα από το σκυλί, ξαφνικά έγινε γενναία.

Όπως οι θρήσκοι καπνιστές. Ακόμα και αυτοί που τις καθημερινές μέρες δεν μπορούν να αντέξουν ούτε μία ώρα χωρίς τσιγάρο, όταν έρχεται το Σσαμπάτ καταφέρνουν να μην καπνίσουν 25 ολόκληρες ώρες! Επειδή στο μυαλό τους η τήρηση του Σσαμπάτ είναι μια υποχρέωση που πραγματικά πρέπει να γίνει. Δεν υπάρχει επιλογή.

Αυτός ο κανόνας ισχύει για τη θρησκεία, για τη δουλειά και γενικά για όλους τους τομείς της ζωής μας. Αν είμαστε εντελώς σίγουροι πως κάτι πρέπει να γίνει, τότε θα βρούμε τη δύναμη και τον τρόπο να το κάνουμε, όσο δύσκολο και να είναι.

Έτσι ακόμα και ο φοβητσιάρης μπορεί να γίνει γενναίος.

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Επιτρέπεται η ελεημοσύνη; - Ρεέ

To read it in English, click here

tzedaka crop.jpg 

Την εποχή του Ταλμούδ, ο ρωμαίος κυβερνήτης Quintus Tineius Rufus, γνωστός στους εβραίους ως Turnus Rufus ο Κακός, ρώτησε τον Ραβίνο Ακίβα: «Αν ο Θ-ός σας αγαπά τους φτωχούς,  γιατί δεν τους υποστηρίζει;». Ο Ραβίνος Ακίβα απάντησε: «Για να τους υποστηρίξουμε εμείς και έτσι να σωθούμε από την κόλαση.» Η Τσεντακά (ελεημοσύνη) σώζει από τον θάνατο, και τον υλικό αλλά και τον πνευματικό.

Ξαναρώτησε ο ρωμαίος κυβερνήτης: «Αν ο βασιλιάς θυμώσει με κάποιον σκλάβο του, τον ρίξει στη φυλακή και προστάξει να μην του φέρουν φαγητό, αυτός που τυχόν του δώσει φαγητό, δεν θα είναι σαν εξέγερση εναντίον του βασιλιά;» [Ο ρωμαίος παρομοίασε τον σκλάβο με το φτωχό που ο Θ-ός δεν του δίνει αρκετά για να ζήσει.]

Πριν διαβάσουμε την απάντηση του Ραβίνου Ακίβα, ας καταλάβουμε καλύτερα την ερώτηση του ρωμαίου κυβερνήτη: Ήθελε να πειράξει τον Ραβίνο Ακίβα, λέγοντάς του πως η ελεημοσύνη δεν ταιριάζει με την πίστη στο Θ-ό. Αφού πιστεύουμε πως ο Θ-ός κυβερνάει τα πάντα στον κόσμο, όλα συμβαίνουν για κάποιο λόγο, ακόμα και η φτώχια.

Ο Ραβίνος Ακίβα απάντησε στον ρωμαίο κυβερνήτη «Εσύ νομίζεις πως πρόκειται για σκλάβο που τιμωρήθηκε. Αλλά εμείς είμαστε παιδιά του Θ-ού. Αν ο βασιλιάς [Θ-ός] θυμώσει με το γιό του και προστάξει να τον αφήσουν νηστικό, σε λίγο, όταν ηρεμίσει, θα χαρεί πολύ που κάποιος παραβίασε τον λόγο Του και τάισε το παιδί Του».

Αυτή ήταν η απάντηση για το πείραγμα, αλλά η βασική ερώτηση παραμένει: πώς το να δίνουμε ελεημοσύνη δεν κοντράρει με την πίστη μας πως ο Θ-ός κάνει τα πάντα σκόπιμα;

Η περικοπή Ρεέ αυτής της εβδομάδας είναι γεμάτη με εντολές για την ελεημοσύνη. Περιγράφει τους διάφορους τρόπους που πρέπει να βοηθήσουμε τους φτωχούς και τονίζει πως αυτό πρέπει να γίνει με χαμόγελο.

Η Τσεντακά είναι μέρος του Θ-ϊκού πλάνου. Ο Θ-ός δημιούργησε τον κόσμο ατελή, ώστε εμείς να τον κάνουμε καλύτερο. Ο φτωχός πρέπει να πιστεύει ότι όλα προέρχονται από τον Θ-ό. Αυτή είναι η δική του δοκιμασία. Αλλά η δική μας αποστολή σε αυτή την περίπτωση είναι να βοηθήσουμε αυτόν που έχει ανάγκη δίνοντάς του ελεημοσύνη και όχι να «δικαιολογήσουμε» το Θ-ϊκό πλάνο.

Ας βοηθήσουμε λοιπόν, ο ένας τον άλλον, ας δώσουμε Τσεντακά (ελεημοσύνη) και έτσι θα εκπληρώσουμε την αποστολή μας, να κάνουμε τον κόσμο μας έναν καλύτερο κόσμο.

Ο ζητιάνος που κέρδισε το λαχείο - Έκεβ

To read it in English, click here

feedback-3240007__340.jpg 

Ένας ζητιάνος ρωτήθηκε τι θα έκανε με τα λεφτά εάν κέρδιζε το λαχείο. Απάντησε αμέσως πως θα έχτιζε μια πολύ ιδιαίτερη συναγωγή. Μια συναγωγή που μόνο ο ίδιος θα είχε άδεια να μαζέψει χρήματα!

Μπορεί να δώσουμε οικονομική βοήθεια σε έναν ζητιάνο, αλλά θέλει πολύ περισσότερο κόπο ώστε να αλλάξει ο τρόπος που σκέπτεται…

Στην περικοπή Εκέβ αυτής της εβδομάδας, ο Μωυσής περιγράφει την έρημο που έπρεπε να διασχίσουν για να φτάσουν στη Γη της Επαγγελίας ως μεγάλη και τρομερή, όπου υπάρχουν φίδια, σκορπιοί κ.α. Η Έρημος συμβολίζει την εξορία όπου είμαστε και τώρα, μέχρι να έρθει ο Μεσσίας.

Το σκεπτικό πολλών ανθρώπων είναι ότι ο κόσμος γύρω μας είναι σπουδαίος και σημαντικός. Ότι πρέπει να υπολογίζουμε την γνώμη των άλλων όταν παίρνουμε αποφάσεις…  Ότι ένα σημαντικό κριτήριο επιλογής είναι πόσο δημοφιλής είναι μια συγκεκριμένη πράξη. Αν κάτι είναι δημοφιλές, αξίζει να το κάνουμε, αν όχι, τότε γιατί να είμαστε οι μόνοι που θα το πράξουμε; Ίσως να μην έχουμε μέσα μας αρκετή αυτοπεποίθηση να κάνουμε αυτό που νομίζουμε σωστό.

Με αυτό το σκεπτικό όμως, δεν θα πάμε μακριά. Γιατί κάπως έτσι, ακολουθώντας συνεχώς το δημοφιλές και το σύνηθες, χάνεται σταδιακά η ιδιαίτερη προσωπικότητα και η ξεχωριστή ταυτότητα του κάθε ανθρώπου. Γινόμαστε ίδιοι, σαν όλους τους υπόλοιπους.

Έτσι και εμείς, για να βγούμε από την εξορία μας, πρέπει να αλλάξουμε το σκεπτικό μας. Να σκεφτόμαστε ελεύθερα! Η Έρημος που πρέπει να διασχίσουμε για να φτάσουμε στη Γη της Επαγγελίας μας, δεν είναι «μεγάλη και τρομερή». Δηλαδή, ο «κόσμος» δεν έχει την μεγάλη σημασία που του αποδίνουμε. Ο Θ-ός μας έχει επιλέξει για κάποιο σκοπό και μας έχει δώσει τη δύναμη να κάνουμε το σωστό.

Ακόμα και αν κανένας άλλος από τους γύρω μας δεν αφιερώνει χρόνο στην μελέτη της Τορά, ακόμα κι αν είμαστε οι μόνοι στο περιβάλλον μας που με τίποτα δεν θα φάμε γαλακτοκομικά μαζί με κρέας, ακόμα και αν είμαστε οι μόνοι στην τάξη μας που δεν αντιγράφουμε στα διαγωνίσματα, ακόμα και αν είμαστε οι μόνοι στην γειτονία μας που διαχωρίζουμε τα σκουπίδια μας σε ανακυκλώσιμα και μη, αυτό δεν πρέπει να μας αποθαρρύνει.

Μακάρι σύντομα να αλλάξουμε σκεπτικό και ο Θ-ός επίσης να μας βγάλει από την εξορία, φέρνοντας μας τον Μεσσία, που θα μας ελευθερώσει από όλα τα προβλήματα και τις έγνοιες μας.

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Η αληθινή σημασία του Σσεμά Ισραέλ - Βαετχανάν

To read it in English, click here

shema crop.jpg 

Ένας Αμερικάνος τουρίστας πήγε για διακοπές στο Ισραήλ. Γυρνώντας, ρωτήθηκε πώς ήταν εκεί. Ο τουρίστας απάντησε: «Τι υπέροχη χώρα! Εδώ υπάρχουν τόσοι Εβραίοι που δεν ξέρουν εβραϊκά, ενώ εκεί ακόμα και τα τετράχρονα μιλάνε τέλεια εβραϊκά!»

Αλλά ακόμη και κάποιος που δεν ξέρει τέλεια εβραϊκά γνωρίζει τη βασική προσευχή «Σσεμά Ισραέλ Αδο-νάι Ελο-ένου, Ανδο-νάι Εχάντ». Ή στην ελληνική μετάφραση «Άκουσε Ισραήλ, ο Κύριος ο Θ-ός σου, ο Κύριος είναι Ένας». Αυτή είναι η πρώτη προσευχή που διδάσκουμε στα μικρά, μόλις αρχίζουν να μιλάνε και με αυτή τη προσευχή οι Εβραίοι φεύγουν από την ζωή. Τη λέμε κάθε πρωί και κάθε βράδυ.

Αφού όμως είναι τόσο σημαντική και κεντρική στη ζωή μας, ας προσπαθήσουμε λίγο να καταλάβουμε το βάθος της.

Λέγοντας το Σσεμά Ισραέλ δεν εννοούμε μόνο πως ο Θ-ός είναι ο μοναδικός Θ-ός, και δεν υπάρχει άλλος. Εννοούμε πως είναι πραγματικά Μοναδικός, δεν υπάρχει τίποτα εκτός από τον Θ-ό. Ο κόσμος μας είναι ένα μαζί Του. Ό,τι βλέπουμε είναι πραγματικά μια «επέκταση» του Θ-ού.

Αυτός δημιουργεί τον κόσμο κάθε στιγμή, ξανά και ξανά. Αν σταματούσε ο Θ-ός να αναδημιουργεί τον κόσμο και να μας δίνει ζωή έστω για μια στιγμή, ο κόσμος θα επέστρεφε στο τίποτε. Όπως οι ήρωες σε ταινία που μοιάζουν πραγματικοί, αλλά αν  η μηχανή προβολής σταματήσει για μια στιγμή να τους προβάλει, θα πάψουν να υπάρχουν...

Αν το σκεφτούμε λίγο, αυτό είναι θαυμάσιο. Κάθε δευτερόλεπτο, ο Θ-ός αναδημιουργεί εμένα, δηλαδή θέλει εμένα εδώ, στον κόσμο Του, για να εκπληρώσω την αποστολή μου.

Αυτή η σκέψη μας ενθαρρύνει να Τον αγαπάμε και να τηρούμε τις εντολές Του, όπως λέμε στη συνεχεία του Σσεμά Ισραέλ.

Ας αποφασίσουμε όλοι μας, κάθε βράδυ πριν πάμε για ύπνο, να λέμε το Σσεμά Ισραέλ. Δεν μας παίρνει ούτε δυο λεπτά και είναι ένα υπέροχο κλείσιμο για την ημέρα μας.

Σσαμπάτ Σσαλόμ

Χάνα

Πώς να ασκούμε σωστή κριτική - Ντβαρίμ

To read it in English, click here

boy not listening crop.jpg 

Ποιο είναι αυτό που μισείτε να ακούτε περισσότερο από όλα;

Πολλοί μάλλον θα απαντούσαν πως είναι η κριτική. Μια κριτική μπορεί να μας βγάλει όλο τον αέρα από τα πανιά και να μας κάνει να προτιμήσουμε να μην κάνουμε τίποτα. Μας αποδυναμώνει από το να προσπαθούμε.

Από την άλλη, όμως, χρειαζόμαστε την κριτική. Γιατί μόνο έτσι μπορούμε να βελτιωθούμε. Ο άνθρωπος συνήθως δεν βλέπει τα πράγματα που πρέπει να βελτιώσει στο εαυτό του...

Υπάρχει τρόπος να ειπωθεί μια καλή κριτική;

Στην περικοπή Ντβαρίμ αυτής της εβδομάδας, ο Μωυσής ξεκινάει την τελευταία του ομιλία προς τον εβραϊκό λαό. Σε αυτήν την ομιλία επιπλήττει τους Εβραίους για τις αμαρτίες τους. Ο Μωυσής δεν περιγράφει με λεπτομέρειες τις αμαρτίες, μόνο τις υπαινίσσεται. Επίσης, κατακρίνει τις αμαρτίες αλλά δείχνει κατανόηση προς τους αμαρτωλούς.

Για παράδειγμα, για να αναφερθεί στην αμαρτία με το Χρυσό Μοσχάρι, μιλάει για ένα μέρος που λέγεται «Ντέι Ζαάβ», δηλαδή «Αρκετός Χρυσός». Δεν υπάρχει όμως μέρος με αυτήν την ονομασία. Είναι ξεκάθαρο ότι πρόκειται για την αμαρτία. Αλλά ο Μωυσής δείχνει κατανόηση: Είχαν τόσο πολύ χρυσάφι που τους ήταν τόσο δύσκολο να μην παρασυρθούν...

Όταν η κριτική λέγεται με τόση αγάπη και έγνοια, με αληθινά καλές προθέσεις, ο άλλος τη δέχεται.

Ας προσπαθήσουμε να ακολουθήσουμε το παράδειγμα του Μωυσή. Αν είναι να ασκήσουμε κριτική, να σκεφτόμαστε καλά τι θέλουμε να πούμε και να μη βιαστούμε. Να σκεφτόμαστε με αγάπη και κατανόηση τον παραλήπτη της κριτικής μας, να διαλέξουμε με προσοχή τις λέξεις μας ώστε να μη τον ντροπιάσουμε ή να τον πληγώσουμε. Έτσι η κριτική θα είναι όντως χρήσιμη.

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Looking for older posts? See the sidebar for the Archive.