Printed from Chabad.gr

Τορά για Τώρα!

Η Χάνα και το Ροσς Ασσανά

 To read it in English, click here

Blog Chanchie.png 

Γνωρίζετε πως το όνομά μου εμφανίζεται στη λειτουργία του Ροσς Ασσανά;

Όπως κάθε Σσαμπάτ και γιορτή, αφού διαβάσουμε την αντίστοιχη περικοπή από την Τορά (Βίβλο), διαβάζουμε την Αφταρά - ένα απόσπασμα από τα βιβλία των Προφητών που ταιριάζει με το περιεχόμενο της Περικοπής. Το Ροσς Ασσανά διαβάζουμε για την Χάνα.

Η Χάνα ήταν παντρεμένη αρκετά χρόνια, αλλά δεν είχε παιδιά. Το Ροσς Ασσανά, πήγε με τον άντρα της στο Μισσκάν (Φορητό Ναό) και άρχισε να προσεύχεται σιωπηλά, παρακαλώντας τον Θ-ό να αποκτήσει παιδιά. Ο Αρχιερέας Ελί, που παρακολουθούσε την προσευχή της, νόμιζε πως η Χάνα ήταν μεθυσμένη και της έκανε παρατήρηση. Η Χάνα του απάντησε πως δεν ήταν μεθυσμένη, αλλά προσευχόταν με όλη της την καρδιά. Ο Ελί το αποδέχτηκε και την ευλόγησε. Το παιδί που γέννησε ήταν ο προφήτης Σσμουέλ (Σαμουήλ), ένα πολύ σημαντικό πρόσωπο στην εβραϊκή ιστορία.

Τα πράγματα όμως δεν είναι τόσο απλά. Πρέπει να θυμόμαστε πως ο Ελί δεν ήταν ένας οποιοσδήποτε άνθρωπος. Ήταν αρχιερέας και άξιος άνθρωπος που οι ευχές του πραγματοποιούνταν. Πώς και μπέρδεψε την ολόκαρδη προσευχή της Χάνα με συμπεριφορά μεθυσμένου ανθρώπου;

Το Ροσς Ασσανά είναι η μέρα που στέφουμε ξανά τον Θ-ό ως Βασιλιά μας. Πρόκειται για μεγάλη και σημαντική ημέρα. Όμως, οι προσευχές το Ροσς Ασσανά περιέχουν και παρακλήσεις για τις προσωπικές μας ανάγκες: υγεία, υλικά αγαθά κτλ. Πώς είναι δυνατό να εστιάζουμε σε τέτοια εγωιστικά πράγματα, σε μια τόσο σημαντική και πνευματική ημέρα;

Αυτό ήταν η παρατήρηση του Ελί στην Χάνα. Ο μεθυσμένος νιώθει σαν όλος ο κόσμος να στριφογυρίζει γύρω του… Νομίζει πως τα πάντα τον αφορούν και δεν νοιάζεται για κανέναν άλλον. Όταν ο Ελί κατηγόρησε την Χάνα πως είναι μεθυσμένη, εννοούσε πως ήταν εγωίστρια. Μια γυναίκα τέτοιου υψηλού επιπέδου (η Χάνα ήταν προφήτισσα) θα έπρεπε να εστιάζει το Ροσς Ασσανά στα πνευματικά θέματα και όχι στις προσωπικές της ανάγκες…

Η Χάνα όμως του εξήγησε πως δεν ήταν μεθυσμένη. Η παράκληση της για παιδιά δεν ήταν μόνο προσωπική θέληση, αλλά αυτά τα παιδιά τα ήθελε για να τα μεγαλώσει ως Εβραίους που υπηρετούν τον Θ-ό.

Το ίδιο συμβαίνει όταν ζητάμε χρήματα. Δεν τα θέλουμε μόνο για μας, αλλά για να μπορέσουμε να ζήσουμε και να εκπληρώσουμε την Θ-ϊκή μας αποστολή στον κόσμο.

Είναι το ίδιο μήνυμα που επαναλαμβάνεται σε αυτήν τη στήλη, στο μπλόγκ μου «Τορά για Τώρα» ξανά και ξανά. Ο εβραϊσμός δεν μας ζητά να παρατήσουμε τον υλικό κόσμο και να ασχολούμαστε μόνο με πνευματικά θέματα. Πρέπει να χρησιμοποιήσουμε όλα τα καλά του κόσμου, αλλά με την πρόθεση και για τον σκοπό της υπηρεσίας μας προς τον Θ-ό.

Ας το σκεφτούμε αυτό το Ροσς Ασσανά. Ας αφιερώσουμε χρόνο για προσευχή, συλλογισμό και ολόκαρδη συζήτηση με τον Θ-ό με τα δικά μας λόγια. Θα Τον στέψουμε ως Βασιλιά μας και θα αποφασίσουμε να Τον χαροποιήσουμε με τις φετινές μας πράξεις. Θα Του ζητήσουμε όλα όσα χρειαζόμαστε και όσα θέλουμε ώστε να μπορέσουμε να Τον υπηρετήσουμε με άνεση και χαρά.

Σσανά Τοβά ΟυΜετουκά & Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Ένα ζευγάρι ίχνη - Νιτσαβίμ - Βαγιελέχ

To read it in English, click here

Blog Chanchie.png 

Μια γνωστή ιστορία μας διηγείται για έναν άνθρωπο που απευθύνθηκε με ερώτηση στον Θ-ό: «Μου υποσχέθηκες να βαδίσεις μαζί μου σε όλη την διαδρομή της ζωής μου, αλλά κοιτώντας το μονοπάτι βλέπω μόνο ένα ζευγάρι ίχνη… Πού ήσουν σε όλες μου τις δύσκολες στιγμές;». Του απάντησε ο Θ-ός: «Τα ίχνη που βλέπεις είναι τα δικά Μου. Σε κουβαλούσα στους ώμους μου σε όλη τη διαδρομή».

Στην Περικοπή Νιτσαβίμ Βαγιελέχ αυτής της εβδομάδας μαθαίνουμε για το τέλος αυτής της Εξορίας που βρισκόμαστε τόσα χρόνια. Η έκφραση της Τορά είναι πως «ο Θ-ός θα επιστρέψει τους Εβραίους». Στα Εβραϊκά υπάρχει διαφορετική λέξη για να επιστρέψει κανείς ο ίδιος ή να επιστρέψει κάποιο άλλο άτομο/αντικείμενο. Η λέξη που η Τορά χρησιμοποιεί είναι αυτή με την πρώτη έννοια.

Στην τελική λύτρωση με τον ερχομό του Μεσσία, και ο Θ-ός θα επιστρέψει ο Ίδιος.  Γιατί ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές, βρίσκεται μαζί μας.

Ας το θυμόμαστε στις δύσκολες στιγμές μας και ας μην απελπιζόμαστε. Ο Θ-ός είναι εδώ, πονάει με τον πόνο μας και νοιάζεται για εμάς. Ας κάνουμε ένα βήμα πιο κοντά Του και θα λυτρωθούμε όλοι. Ο Θ-ός μας περιμένει.

Σσαμπάτ Σσαλόμ! Κτιβά Βεχατιμά Τοβά!

Χάνα

Είστε αυθόρμητοι ή προγραμματισμένοι; - Κι Ταβό

To read it in English, click here

Untitled design.png 

Τι είδος χαρακτήρας είστε; Αυθόρμητος ή προγραμματισμένος;

Ποια βοήθεια εκτιμάται περισσότερο; Την αυθόρμητη βοήθεια όταν περνώντας βλέπουμε πως κάποιος χρειάζεται βοήθεια και σταματάμε για να τον βοηθήσουμε; Ή όταν προγραμματίζουμε και αφιερώνουμε  τον χρόνο μας ειδικά για να βοηθήσουμε;

Ποιο «ευχαριστώ» είναι πιο ιδιαίτερο, το αυθόρμητο «ευχαριστώ» με τα λαμπερά μάτια αμέσως όταν λαμβάνουμε κάτι, ή το προγραμματισμένο  «ευχαριστώ», με  λεπτομέρειες,  γράμμα και δωράκι;

Στην περικοπή Κι-Ταβό αυτής της εβδομάδας διαβάζουμε για τα «Μπικουρίμ». Όταν τα φρούτα φυτρώνουν και η καρδιά γεμίζεται με χαρά και ευγνωμοσύνη, θυμόμαστε χάρη σε ποιον έχουμε όλο αυτό το καλό και φέρνουμε τα πρώτα φρούτα στην Ιερουσαλήμ, στον Θ-ό. Αυτά τα πρώτα φρούτα ονομάζονται Μπικουρίμ, που στα εβραϊκά προέρχεται από την λέξη Μπεχόρ, δηλαδή πρωτότοκος. Αυτή η Μιτσβά πραγματοποιείται μόνο με τα φρούτα της Γης του Ισραήλ και μόνο όταν υπάρχει ο Ναός. Όμως, τα πνευματικά μηνύματα των Μπικουρίμ ισχύουν πάντα και παντού.

Η κατάκτηση και η διανομή της Γης του Ισραήλ ανάμεσα στους Εβραίους διάρκεσε 14 χρόνια. Υπάρχει διαφωνία ανάμεσα στους ραβίνους για το πότε άρχισε η Μιτσβά των Μπικουρίμ, δηλαδή από τη στιγμή που μπήκαμε και αρχίσαμε να τρώμε τα φρούτα της γης, ή μόνο αφού ολοκληρώθηκε η κατάκτηση και η κάθε μια φυλή βρίσκονταν πια στην περιοχή της. Πότε πρέπει να πούμε το «ευχαριστώ»; Αυθόρμητα και άμεσα, ή προγραμματισμένα και οργανωμένα;

Βασικά, στην κάθε ημέρα μας έχουμε και τα δύο είδη «ευχαριστώ» προς τον Θ-ό. Η μία είναι αυθόρμητη, αμέσως όταν ξυπνάμε. Πριν σηκωθούμε από το κρεβάτι, πριν προλάβουμε να αναλογιστούμε και να ετοιμαστούμε, λέμε το «Μοντέ Ανί», μια πρόταση αυθόρμητης ευχαριστίας προς τον Θ-ό που μας έδωσε ζωή για μια ακόμη μέρα.

Αργότερα, αφού ξυπνήσουμε εντελώς, ντυθούμε και οργανωθούμε, έρχεται η προσευχή. Κατά τη διάρκειά της προσευχής συλλογιζόμαστε περισσότερο το μεγαλείο του Θ-ού και τα τόσα που μας δίνει. Η ευχαριστία της προσευχής έρχεται από ολόκληρό μας τον εαυτό, με ολόκληρη την καρδιά μας.

Ποια ευχαριστία είναι σημαντικότερη; Η καθεμία έχει κάτι θετικό που δεν το έχει η άλλη. Από την μία ο αυθορμητισμός,  έρχεται από πολύ βαθιά μέσα μας, αλλά δεν εμπεριέχει τις σκέψεις και τα συναισθήματά μας και δεν είναι βέβαιο πως αργότερα θα έχει δράση επίδραση στις πράξεις μας. Από την άλλη η προγραμματισμένη ευχαριστία, όντως είναι λιγότερο αυθόρμητη και άμεση, αλλά επιδρά σε όλη την προσωπικότητα μας.

Τελικά, χρειαζόμαστε και τα δύο είδη ευχαριστίας. Εσείς, σε ποιο είδος ευχαριστίας ταιριάζετε περισσότερο; Οι πιο αυθόρμητοι, ας πούμε αυτήν την εβδομάδα το «Μοντέ Ανί» αμέσως όταν ξυπνάμε. Οι πιο προγραμματισμένοι, ας πούμε το «Σσεμά Ισραέλ» αφού έχουμε συλλογιστεί τον Θ-ό και τις ευεργεσίες του.

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

--------------------------------------------------------------------------- 

Σσεμά Γισραέλ

Καλύπτουμε με το δεξί μας χέρι τα μάτια μας για να συγκεντρωθούμε και λέμε τις πρώτες 2 φράσεις:

Σσεμά Γισραέλ Αδο-νάϊ Ελο-ένου Αδο-νάϊ Εχάντ.

Άκουσε Ισραήλ, ο Κύριος ο Θ-ός μας, ο Κύριος είναι Ένας.

Στη συνεχεία, λέμε ψιθυριστά:

Μπαρούχ Σσεμ κεβόντ μαλχουτό λε-ολάμ βάεντ.

Ευλογητό το όνομα και η δοξασμένη βασιλεία Του στους αιώνες των αιώνων

Και συνεχίζουμε:

Βε-ααβτά ετ Αδο-νάϊ Ελο-έχα, μπε-χόλ λεβαβεχά ου-βε-χόλ ναφσσεχά ου-βε-χόλ μεοντέχα. Βε-αγιού α-ντεβαρίμ αέλε ασσέρ ανοχί μετσαβεχά αγιόμ αλ λεβαβέχα. Βε-σσιναντάμ λε-βανέχα, βε-ντιμπαρτά μπαμ, μπε-σσιβετέχα μπε-βετέχα, ου-βε-λεχτεχά μπα-ντέρεχ, ου-βε-σσοχ-μπεχά ου-βε-κουμέχα. Ου-κεσσαρτάμ λε-ότ αλ γιαντέχα βε-αγιού λε-τοταφότ μπεν ενέχα, ουχ-ταβτάμ αλ μεζουζότ βετέχα ου-βισσαρέχα. (Δευτερονόμιο 6: 4-10)

Και θα αγαπάς Κύριον τον Θ-ό σου με όλη την καρδιά σου και με όλη την ψυχή σου και με όλη τη δύναμή σου. Και αυτοί είναι οι λόγοι τους οποίους εγώ προστάζω σε σένα σήμερα για να είναι μέσα στην καρδιά σου. Και θα τους διδάσκεις στα παιδιά σου και θα ομιλείς περί αυτών όταν διαμένεις στην οικία σου και όταν περπατάς καθ’ οδόν και όταν πλαγιάζεις και όταν σηκώνεσαι. Και θα δέσεις αυτούς ως σύμβολο στο χέρι σου και θα είναι ως προμετωπίδες μεταξύ των οφθαλμών σου. Και θα αναγράψεις αυτούς στη θύρα εισόδου της οικίας σου.

---------------------------------------------------------------------------  

Μοντέ Ανί

Αμέσως μετά το πρωινό ξύπνημα λέμε την ακόλουθη σύντομη προσευχή:

Μοντέ Ανί Λεφανέχα Μέλεχ Χάι Βε- Καγιάμ Σσε- Εχεζάρτα Μπι Νισσματί Μπε- χεμλά Ραμπά Εμουνατέχα

Δίνω ευχαριστίες προς Σένα, Ζωντανέ και Αιώνιε Βασιλιά, που επέστρεψες την ψυχή μέσα μου με ευσπλαχνία, η πίστη Σου είναι μεγάλη.

Μετράνε οι ακούσιες αμαρτίες; - Κι Τετσέ

To read it in English, click here

Untitled design.png 

Όταν κάποιος κατά λάθος κάνει κάτι καλό, αυτό έχει αξία; Αν κάποιος κάνει κάτι κακό χωρίς να το θέλει, τι σημαίνει;

Στην περικοπή Κι Τετσέ αυτής της εβδομάδας, μαθαίνουμε μια ενδιαφέρουσα Μιτσβά. Όταν βάζουμε έναν ταύρο να αλωνίσει τα στάχυα, απαγορεύεται να τον εμποδίσουμε να «τσιμπολογήσει» από τα στάχια που αλέθει. Αυτός ο νόμος ισχύει για οποιαδήποτε εργασία αναθέτουμε σε κάποιο ζώο που εμπεριέχει φαγητό.

Τι συμβαίνει όμως εάν ο ταύρος περπατάει πάνω από τα στάχυα όχι για να τα αλέσει αλλά για να κόψει δρόμο; Ισχύει ο νόμος που απαγορεύει να του κλείσουμε το στόμα; Μπορεί να μην τα αλέθει επί τούτου, αλλά αυτό ακριβώς συμβαίνει. Το συμπέρασμα είναι ότι αφού η πρόθεση του ταύρου δεν είναι να αλέσει τα στάχυα, επιτρέπεται να τον εμποδίσουμε να τα φάει.

Από εδώ μπορούμε να μάθουμε κάτι πολύ ιδιαίτερο για τις πράξεις που κάναμε κατά λάθος.

Οι αμαρτίες, που δεν τις κάναμε επί τούτου, δεν μετράνε ως αμαρτίες. Αν κάποιος δεν είχε πρόθεση να ανάψει το φως το Σσαμπάτ αλλά έγινε κατά λάθος καθώς έγειρε προς τον τοίχο και το άναψε, δεν μετράει ως αμαρτία. Ο Θ-ός ξέρει την αλήθεια.

Από την άλλη, οι Μιτσβότ μας μετράνε πάντα, ακόμη και αν δεν ήταν αυτή η πρόθεση μας και ακόμη και αν κάποιος άλλος μας υποχρέωσε να τις κάνουμε. Αν έπεσαν τα χρήματα κάποιου, ενώ περπατούσε στον δρόμο και τα βρήκε ένας φτωχός και έτσι είχε τι να φάει, μετράει ως «Τσεντακά» για τον άνθρωπο που τα έχασε. Παρόλο που δεν ήταν αυτή η πρόθεση του.

Γιατί στην θετική περίπτωση μετράει σαν Μιτσβά η χωρίς πρόθεση πράξη, αλλά όταν πρόκειται για αρνητική πράξη πρέπει να υπάρχει πρόθεση για μετρήσει;

Επειδή, η αλήθεια είναι πως εμείς και ο Θ-ός είμαστε αχώριστοι, η ψυχή μας είναι πάντα ενωμένη μαζί Του. Μέσα μας πάντα θέλουμε να πράξουμε σύμφωνα με τη θέλησή Του. Το παράξενο και αφύσικο είναι όταν δεν το κάνουμε. Γι' αυτό θα πρέπει κανείς να κάνει το λάθος επίτηδες για να μετράει ως αμαρτία.

Ας ξεκινήσουμε την κάθε μέρα μας αυτήν την εβδομάδα, με τα ιδιαίτερα λόγια του Μοντέ Ανί[*], υπενθυμίζοντας στους εαυτούς μας πού ανήκουμε πραγματικά. Ας συλλογιστουμε πως η ψυχή μας είναι πάντα ενωμένη με τον Θ-ό και το πιο φυσικό πράγμα για εμάς είναι να πράττουμε το σωστό.

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα


 

[*] Αμέσως μετά το πρωινό ξύπνημα λέμε την ακόλουθη σύντομη προσευχή:

Μοντέ Ανί Λεφανέχα Μέλεχ Χάι Βε- Καγιάμ Σσε- Εχεζάρτα Μπι Νισσματί Μπε- χεμλά Ραμπά Εμουνατέχα (Δίνω ευχαριστίες προς Σένα, Ζωντανέ και Αιώνιε Βασιλιά, που επέστρεψες την ψυχή μέσα μου με ευσπλαχνία, η πίστη Σου είναι μεγάλη)

Μου ανήκει το σώμα μου; - Σσοφτίμ

To read it in English, click here

 Untitled design (46).png

Η ιδέα πως «το σώμα μου μου ανήκει»  συζητείται πολύ στις μέρες μας. «Αφού το σώμα μου μου ανήκει» λένε μερικοί «μπορώ να κάνω με αυτό ό,τι θέλω, όσο δεν πληγώνω κανέναν γύρω μου». Ακούγεται λογικό. Φυσικά και θα πρέπει να υπάρχουν κανόνες σε θέματα που αφορούν άλλους ανθρώπους. Αλλά γιατί να ανακατευτεί κανείς σε ό,τι αφορά το δικό μου σώμα;

Στην περικοπή Σσοφτίμ αυτής της εβδομάδας μαθαίνουμε πως το Ιουδαϊκό δικαστικό σύστημα, περιλαμβάνει την θανατική ποινή για μερικά σοβαρά αμαρτήματα. Η θανατική ποινή όμως μπορεί να δοθεί μόνο εάν υπάρχουν δύο μάρτυρες που είδαν με τα μάτια τους το αμάρτημα. Ο Μαϊμονίδης, Ραβίνος Μωσσέ Μπεν Μαϊμόν εξηγεί πως η θανατική ποινή δεν μπορεί να δοθεί μόνο με την ομολογία του αμαρτωλού. Εάν κάποιος ομολογήσει ότι σκότωσε κάποιον, αλλά δεν υπήρχαν μάρτυρες, δεν καταδικάζεται σε θάνατο. Αλλά, σε δίκες που αφορούν διαφωνίες για χρήματα και περιουσία, αν κάποιος ομολογήσει για κάτι, αυτή θεωρείται η καλύτερη απόδειξη για την ενοχή του. Με τα λόγια του Ταλμούδ: «Η ομολογία του κατηγορούμενου αξίζει όσο εκατό μάρτυρες».

Γιατί αυτή η διαφορά ανάμεσα στους νόμους που αφορούν το σώμα κάποιου και στους νόμους που αφορούν την περιουσία του;

Από την οπτική της Τορά το σώμα μας δεν μας ανήκει και είναι αποκλειστικά Θ-ική ιδιοκτησία. Τα λεφτά μας, το σπίτι μας και την υπόλοιπή μας περιουσία μας, μας δόθηκαν από τον Θ-ό. Πρέπει να τα αξιοποιήσουμε όπως θέλει ο Θ-ός, αλλά θεωρούνται δικά μας. Αντίθετα, το σώμα μας δεν μας ανήκει. Είναι δάνειο από τον Θ-ό και παρόλο που το κατέχουμε, απομένει σε Θ-ϊκή ιδιοκτησία.

Αφού το σώμα μας δεν μας ανήκει, απαγορεύεται να το βλάψουμε, ούτε με πράξεις, μα ούτε και με ομολογία στο δικαστήριο. Έχουμε μια ιδιαίτερη ευθύνη να το περιποιηθούμε σωστά, σύμφωνα με τις οδηγίες του Ιδιοκτήτη. Να το ταΐσουμε με τρόφιμα κασσέρ, να το ντύσουμε με σεμνότητα, να μην το βλάψουμε επίτηδες, σαν με τατουάζ και γενικά να προστατέψουμε την υγεία του.

Ας τηρήσουμε την ιερότητα του σώματός μας και ας το προστατέψουμε. Ας διαλέξουμε μία Μιτσβά που αφορά το σώμα μας, που θα τηρήσουμε καλύτερα αυτήν την εβδομάδα, όπως για παράδειγμα αποφεύγοντας την ανάμειξη κρεατικών και γαλακτοκομικών στο ίδιο γεύμα. Όταν ο Μεσσίας έρθει πολύ σύντομα θα μπορέσουμε να δούμε με τα μάτια μας την ιερότητα αυτή και όχι μόνο να πιστεύουμε πως υπάρχει.

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Βασισμένο στο άρθρο του Tali Lowenthal  

Γιατί υπάρχει το κακό; - Ρεέ

To read it in English, click here

Untitled design (18).png 

Η αεροσυνοδός στο αεροπλάνο της EL AL ρωτάει τον επιβάτη αν θέλει να φάει μεσημεριανό. « Ποιές είναι οι επιλογές μου; » ρωτάει ο επιβάτης. « Ναι ή όχι » απαντά η αεροσυνοδός…

Στην Περικοπή Ρεέ αυτής της εβδομάδας, ο Θ-ός παρουσιάζει στους Εβραίους μία από τις πιο βασικές αρχές του Ιουδαϊσμού, την ελευθερία της επιλογής. Έχουμε πάντα την επιλογή του πώς και τι να πράξουμε, το καλό ή το κακό.

Αλλά γιατί υπάρχει το κακό στη ζωή μας, που μας εμποδίζει τόσο πολλές φορές να κάνουμε το σωστό; Γιατί δημιούργησε ο Θ-ός κάτι που να αντιπαλεύει το καλό;

Η απάντηση κρύβει μέσα της τη βασική αρχή που αναφέραμε πριν, την ελευθερία της επιλογής. Η δυνατότητα αυτή μας ξεχωρίζει από τα ζώα, που κάνουν πράγματα σύμφωνα με τα ένστικτα τους. Ο Θ-ός δεν θέλει να συμπεριφερόμαστε σαν ρομπότ. Δεν θέλει να κάνουμε αυτόματα τα σωστά πράγματα. Θέλει να τα διαλέξουμε εμείς, και γι’ αυτό δημιούργησε μια δεύτερη επιλογή. Μόνο έτσι οι πράξεις μας έχουν νόημα και σημασία.

Γι’ αυτό δεν πρέπει να τρομάζουμε βλέποντας όλο το κακό γύρω μας. Να θυμόμαστε πως υπάρχει μόνο για να μας δώσει την ευκαιρία να κάνουμε καλές και γεμάτες νόημα κι αξία επιλογές. Δηλαδή, το κακό δεν έχει αληθινή ύπαρξη, υπάρχει μόνο για να μην το διαλέξουμε. Θα το νικήσουμε σίγουρα!

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα 

Η επανάληψη του Σσεμά - Έκεβ

To read it in English, click here

Untitled design (45).png 

Προσπαθήστε να φανταστείτε τον κόσμο μας χωρίς τη λέξη «επειδή».

Παίρνουμε μισθό επειδή πήγαμε κάθε μέρα στη δουλειά. Βγαίνουμε από το μαγαζί με γεμάτες σακούλες επειδή πληρώσαμε. Μας αγαπάνε επειδή αγαπάμε, μας συμπεριφέρονται ωραία επειδή εμείς συμπεριφερόμαστε έτσι.

Μπορούμε να απαλλαγούμε από το «επειδή» για το καθετί;

Ο Μαϊμονίδης, Ραβίνος Μωσσέ Μπεν Μαϊμόν, μιλά για τον άνθρωπο «που πράττει την αλήθεια - γιατί είναι η αλήθεια», όχι μόνο «επειδή» υπάρχει κάποιος λόγος… Υπάρχουν άνθρωποι που κάνουν καλά πράγματα επειδή αυτό είναι το σωστό, όχι ως μέσο για κάτι άλλο.

Μερικές φορές το βλέπουμε στην καθημερινότητά μας. Ένας γονιός αγαπά και νοιάζεται για το παιδί του «επειδή είναι το παιδί του», όχι ως μέσο για κάτι άλλο. Αλλά σπάνια συμβαίνει σε άλλες περιπτώσεις. Εκτός από τα παιδιά μας, συνήθως, ό,τι κάνουμε έχει αιτία.

Το «Σσεμά Ισραέλ» είναι μια από τις πιο σημαντικές προσευχές. Μας συνοδεύει από νεογέννητα έως και τις τελευταίες αναπνοές μας και την λέμε καθημερινά πρωί και βράδυ.

Το «Σσεμά Ισραέλ» αποτελείται από 3 μέρη. Τα δύο πρώτα μιλούν για την ενότητα του Θ-ού και για διάφορες εντολές: να αγαπάμε τον Θ-ό, να μελετάμε την Τορά Του, να την διδάξουμε στα παιδιά μας, να φοράμε Τεφιλίν και να βάλουμε Μεζουζά στις πόρτες μας. Το τρίτο μέρος μιλά για την εντολή των «Τσισίτ» και την ανάμνηση της Εξόδου από την Αίγυπτο.

Μελετώντας το «Σσεμά» θα ανακαλύψουμε πως το πρώτο και το δεύτερο μέρος του είναι σχεδόν όμοια. Υπάρχει μία βασική διαφορά: Στο πρώτο μέρος απλά δίνονται οι εντολές, στο δεύτερο οι εντολές συνοδεύονται από την υπόσχεση της ανταμοιβής, άμα τις τηρήσουμε και της ποινής, εάν δεν τις τηρήσουμε. Εκτός από αυτήν την διαφορά, πρόκειται για τις ίδιες εντολές, με μικρές συντακτικές διαφορές.

Αν ο Θ-ός περίμενε ότι δεν θα έχουμε εγωιστικά κίνητρα, θα μας έλεγε μονάχα το πρώτο μέρος του «Σσεμά».

Εάν ο Θ-ός ήθελε να παραμείνουμε όπως είμαστε, υποκινούμενοι μόνο από αυτό που μας συμφέρει, θα μας έδινε μόνο το δεύτερο μέρος του «Σσεμά».

Αλλά ο Θ-ός ήθελε και τα δύο. Μας αποδέχεται όπως είμαστε σε αυτόν τον κόσμο, αλλά μας ενθαρρύνει να προσπαθήσουμε να πλησιάσουμε την περιγραφή του Μαϊμονίδη, δηλαδή τον άνθρωπο που πράττει την αλήθεια επειδή αυτό είναι το σωστό.

Ας αποφασίσουμε αυτήν την εβδομάδα να πούμε το «Σσεμά Ισραέλ» καθημερινά, το πρωί (οι άντρες φορώντας Τεφιλίν) ή το βράδυ. Λέγοντάς το ας σκεφτούμε τον Θ-ό, που θέλει να προχωράμε και να πράττουμε σωστά, όχι μόνο όταν ή επειδή μας συμφέρει. Ας προσπαθήσουμε να ανταποκριθούμε στις προσδοκίες Του.

Μακάρι πριν να προλάβουμε να πραγματοποιήσουμε αυτήν την καλή μας απόφαση, να έρθει ο Μεσσίας τώρα!

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Βασισμένο στο άρθρο του Ραβίνου Yanki Tauber

Το μοιραίο λάθος - Τισσά Μπε'Αβ

 To read it in English, click here

Untitled design (44).png 

Πάντα ψάχνουμε να κατηγορήσουμε κάποιον όταν πονάμε. Είναι ανθρώπινο ένστικτο. Θέλετε να μάθετε τι φταίει για τα δεινά μας;

Πριν πολλά χρόνια, στη Γη του Ισραήλ, ήταν ένας πλούσιος που έκανε μια δεξίωση και κάλεσε πολλούς από τους σημαντικούς ανθρώπους της πόλης. Ο υπηρέτης που μοίραζε τις προσκλήσεις, όμως, έκανε ένα μοιραίο λάθος. Αντί να καλέσει τον Κάμτσα, φίλο του πλούσιου, κάλεσε τον Μπαρ Κάμτσα, που ήταν εχθρός του πλούσιου… Ο Μπαρ Κάμτσα ξαφνιάστηκε από την πρόσκληση αλλά σκέφτηκε πως μάλλον ο πλούσιος θέλει να συμφιλιωθεί μαζί του. Όταν ήρθε η μέρα φόρεσε τα καλά του και πήγε στην γιορτή.

Όταν ο πλούσιος αντίκρισε τον Μπαρ Κάμτσα στην αίθουσα θύμωσε πολύ και άρχισε να του φωνάζει. Ο Μπαρ Κάμτσα κατάλαβε το λάθος, αλλά ντρεπόταν να φύγει έτσι. Παρακάλεσε τον πλούσιο να τον αφήσει να μείνει, υποσχόμενος να πληρώσει για το γεύμα του. Ο πλούσιος δεν ήθελε να ακούσει τίποτα. Ακόμα και όταν ο Μπαρ Κάμτσα πρόσφερε να πληρώσει για ολόκληρη τη γιορτή αρκεί να μην ντροπιαστεί, ο πλούσιος δεν συμφώνησε και τον έδιωξε από τον χώρο.

Ο Μπαρ Κάμτσα ήταν πολύ πληγωμένος και θυμωμένος. Υπήρχαν τόσοι σημαντικοί άνθρωποι στην αίθουσα και κανένας τους δεν προσπάθησε να τον βοηθήσει και να τον σώσει από την ντροπή! Ο Μπαρ Κάμτσα αποφάσισε να τους εκδικηθεί. Ταξίδεψε μέχρι την Ρώμη και είπε στον Καίσαρα πως οι Εβραίοι είχαν εξεγερθεί εναντίον του. Έτσι άρχισε η καταστροφή της Ιερουσαλήμ. Τελικά οι Ρωμαίοι έκαψαν τον Ιερό Ναό, σκότωσαν πολλούς Εβραίους και εξόρισαν πολλούς από τους υπόλοιπους.

Βασικά, όλα μας τα προβλήματα πηγάζουν εδώ. Κατά την διάρκεια της Εξορίας (Γκαλούτ) η παρουσία του Θ-ού δεν είναι φανερή, με αποτέλεσμα να βιώνουμε αμέτρητες πνευματικές και υλικές δυσκολίες. Όταν έρθει ο Μεσσίας αυτό το πρόβλημα θα λυθεί και μαζί του όλα τα υπόλοιπά μας προβλήματα. Τότε, η παρουσία του Θ-ού θα είναι φανερή. Παντού θα υπάρχει μόνο αγάπη και αδελφοσύνη. Όλοι θα έχουν αφθονία. Όλες οι αρρώστιες θα εξαφανιστούν και οι πεθαμένοι θα ξαναζήσουν.

Σήμερα, 9 του εβραϊκού μήνα Αβ, νηστεύουμε και θρηνούμε την αρχή της καταστροφής, λόγου του μίσους ανάμεσά μας. Είναι μια πολύ κατάλληλη μέρα για να αποφασίσουμε να σταματήσουμε πια όλη αυτήν την ταλαιπωρία. Πώς; Ξεριζώνοντας την αιτία της Εξορίας μας. Εξαιτίας του άδικου μίσους καταστράφηκε ο Ναός. Λόγω της αγάπης και της αδελφοσύνης, θα ξαναχτιστεί ο Ναός και θα έρθει η Λύτρωσή μας.

Είθε αυτό να συμβεί πολύ σύντομα!

Χάνα

Το χτύπημα στον ώμο - Ντεβαρίμ

To read it in English, click here 

Untitled design (42).png 

Στην Ιερουσαλήμ ζούσε ένας πολύ χαρούμενος Εβραίος που τον έλεγαν Νάχουμ Μαργκαλιγιότ.  Παρέμεινε χαρούμενος όλη του την ζωή, παρόλο που έχασε δυο κόρες  και που γενικά δεν είχε μια εύκολη ζωή. Όταν τον ρωτούσαν πως παρέμενε πάντοτε χαρούμενος, απαντούσε με μια παρομοίωση: «Όταν περπατάς στον δρόμο και ξαφνικά νιώθεις ένα χτύπημα στον ώμο, γυρνάς για να δεις ποιος το έκανε. Αν πρόκειται για έναν άγνωστο, φυσικά θα θυμώσεις. Αλλά αν ανακαλύψεις πως είναι κάποιος που αγαπάς, θα καταλάβεις πως το χτύπημα ήταν φιλικό και δεν θα θυμώσεις, παρόλο που σε πόνεσε. Το ίδιο και εγώ. Δέχτηκα όντως οδυνηρά χτυπήματα, αλλά κάθε φορά που κοιτάζω πίσω μου καταλαβαίνω πως είναι από τον Θ-ό που με αγαπά. Έτσι μπορώ να συνεχίσω παρόλα αυτά να είμαι χαρούμενος.»

Όταν αγαπάς τον Θ-ό και ξέρεις πως σε αγαπά, ό,τι και να σου συμβεί το ερμηνεύεις ως κάτι θετικό για σένα.

Στην περικοπή Ντεβαρίμ αυτής της εβδομάδας ο Μωυσής, πριν φύγει από την ζωή, αρχίζει την επίπληξη στον λαό του Ισραήλ. Ανάμεσα σε αυτά που τους λέει είναι ότι παραπονέθηκαν πως ο Θ-ός τους έβγαλε από την Αίγυπτο επειδή τους μισούσε, για να τους σκοτώσει στην έρημο. Ήταν τέτοιο το σκεπτικό τους που παρόλο που έβλεπαν ξεκάθαρα θαύματα, τα ερμήνευσαν ως μίσος.

Όλα εξαρτώνται από το «ποιος» χτύπα τον ώμο μας.

Εμείς λοιπόν, ας φορέσουμε τα σωστά «γυαλιά» για να δούμε την πραγματικότητα και την ερμηνεύσουμε θετικά. Ας αναζητήσουμε το θετικό, το κρυμμένο καλό που υπάρχει σε κάθε τι που μας συμβαίνει.

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Διαδρομές στη ζωή - Ματότ-Μασέ

To read it in English, click here 

Untitled design (41).png 

Αυτήν την εβδομάδα θα διαβάσουμε δυο περικοπές, Ματότ και Μασέι, ολοκληρώνοντας το Τέταρτο Βιβλίο της Τορά, Μπαμιντμπάρ – Αριθμοί.

Θα ήθελα να μελετήσουμε λίγο το όνομα της δεύτερης περικοπής, Μασέι, που σημαίνει Διαδρομές. Η περικοπή αρχίζει με την καταμέτρηση όλων των περιπλανήσεων των Εβραίων στην έρημο, δηλαδή ότι ταξίδεψαν από το τάδε μέρος και στρατοπέδευσαν στο άλλο μέρος, ταξίδεψαν από το άλλο μέρος και στρατοπέδευσαν στο τρίτο μέρος κτλ. Τον περισσότερο καιρό οι Εβραίοι τον πέρασαν στην έρημο στρατοπεδεύοντας. Η διαδρομή ήταν μόνο το μέσω για να φτάσουν από το ένα μέρος στο άλλο. Τότε γιατί ονομάζεται ολόκληρη η περικοπή «Διαδρομές»;

Ο καθένας μας βιώνει δύο καταστάσεις στη ζωή του. Η πρώτη είναι εκείνη της «διαδρομής», όταν αναπτυσσόμαστε, δηλαδή όταν προσπαθούμε και προχωράμε. Η δεύτερη είναι της «στρατοπέδευσης», δηλαδή όταν αναπαυόμαστε και χαιρόμαστε τα επιτεύγματα μας.

Η ερώτηση είναι ποια κατάσταση είναι η πιο σημαντική;

Στα Γνωμικά των Πατέρων (Πιρκέι Αβότ) διαβάζουμε: «Ποιος είναι πλούσιος; Αυτός που αρκείται με αυτά που έχει». Δεν πρέπει να ψάχνουμε για παραπάνω. Αν έχουμε αυτοκίνητο, δεν πρέπει συνεχώς να αναζητούμε να αποκτήσουμε ένα καλύτερο.

Μήπως αυτό σημαίνει πως οι «στρατοπεδεύσεις» είναι πιο σημαντικές;

Ο Ραβίνος Σσνέορ Ζάλμαν, ο πρώτος ραβίνος και ιδρυτής της Χαμπάντ, εξηγεί πως σε κάποιες περιπτώσεις τα πνευματικά και τα υλικά θέματα είναι ακριβώς αντίθετα. Ενώ σε ό,τι αφορά τα υλικά αγαθά είναι καλό να αρκείσαι με αυτά που έχεις, στα πνευματικά θέματα αυτό αποτελεί μεγάλο μειονέκτημα. Πρέπει πάντα να προχωράμε, να προσπαθούμε να βελτιωθούμε και να βελτιώσουμε τον κόσμο γύρω μας.

Αυτό είναι και το μήνυμα του ονόματος της περικοπής Μασέι: Ποτέ να μην αρκούμαστε σε ό,τι έχουμε, σε όσα έχουμε καταφέρει. Πάντα πρέπει να βρισκόμαστε σε «διαδρομή» προς έναν καλύτερο εαυτό και έναν καλύτερο κόσμο.

Ας σκεφτούμε μια πράξη με την οποία μπορούμε να προχωρήσουμε και να βελτιωθούμε. Μια Μιτσβά, μελέτη Τορά, περισσότερη Τσεντακά ή εθελοντισμό. Είθε χάρη στο ασταμάτητο προχώρημα μας να έρθει ο Μεσσίας τώρα!

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Τα σωστά κίνητρα - Πινχάς

To read it in English, click here

Untitled design.png 

Ποιο είναι το πιο επικίνδυνο πράγμα στην ψυχολογική ανάλυση;

Όταν κάποιος που δεν είναι εξειδικευμένος, νομίζει ότι είναι και αρχίζει να αναλύει τους ανθρώπους γύρω του. «Ξέρω γιατί εκείνος δίνει τόση πολύ ελεημοσύνη – απλά θέλει να δει το όνομά του στις πλακέτες ευχαριστιών. Σκέτη μεγαλομανία!». Ή: «Ο λόγος που πάντα είναι πρόθυμη να βοηθήσει είναι επειδή έχει χαμηλή αυτοεκτίμηση και ψάχνει την έγκριση των άλλων».

Είναι τόσο εύκολο να ξέρεις τα κίνητρα του άλλου;

Στην περικοπή Πινχάς αυτής της εβδομάδας, ο Πινχάς επενέβη και σκότωσε τον άνθρωπο που αμάρτησε μπροστά σε ολόκληρο τον λαό. Χάρη στην πράξη του, ο Θ-ός ηρέμησε από τον θυμό Του και σταμάτησε την επιδημία που είχε ξεκινήσει εξαιτίας αυτής της αμαρτίας.

Όμως υπήρχαν άνθρωποι που δεν τους άρεσε η πράξη του Πινχάς. Έλεγαν πως τα κίνητρά του δεν ήταν σωστά. Ότι σκότωσε τον αμαρτωλό επειδή είχε άσπλαχνο χαρακτήρα. Σε αυτό το σημείο ο Θ-ός παρενέβη και τους διαβεβαίωσε πως τα κίνητρα του Πινχάς ήταν σωστά και νοιαζόταν πραγματικά για τον εβραϊκό λαό που πέθαινε από την επιδημία, λόγω της αμαρτίας.

Αρκετές φορές όταν κάποιος ξεκινά μια καλή πράξη, έρχεται κάποιος άλλος και λέει πως τα κίνητρά του δεν είναι σωστά.

Ας αναρωτηθούμε:

Πρώτον, από πού ξέρουμε ποια είναι τα κίνητρά του άλλου; Είμαστε προφήτες;

Δεύτερον, ας υποθέσουμε ότι τα κίνητρά του είναι λανθασμένα. Εάν πρόκειται για μια καλή πράξη – πρέπει να συνεχίσει να την κάνει. Ακόμη και αν κάποιος δίνει ελεημοσύνη για τον λάθος λόγο, ο φτωχός χορταίνει πραγματικά.

Τρίτον, πριν εξετάσουμε τα κίνητρα του άλλου, ας εξετάσουμε τα δικά μας κίνητρα. Γιατί  θέλουμε να κριτικάρουμε τις καλές πράξεις των άλλων; Μερικές φορές η κριτική μιας καλής πράξης υποκρύπτει την προσπάθεια του κριτή να δικαιολογήσει γιατί δεν κάνει και ο ίδιος μια αντίστοιχη καλή πράξη. Αντί να παραδεχτεί πως είναι εγωιστής, ή αδιάφορος, ή τεμπέλης, είναι πιο εύκολο να πει πως τα κίνητρα του άλλου είναι λάθος.

Την επόμενη φορά που βλέπουμε κάποιον να κάνει κάτι καλό, αντί να ασχοληθούμε με τα κίνητρά του, ας συμμετάσχουμε και εμείς κάνοντας το καλό. Με μια ακόμη καλή πράξη ερχόμαστε πιο κοντά στον ερχομό του Μεσσία τώρα!

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Η πραγματική συγχώρεση - Χουκάτ-Μπαλάκ

To read it in English, click here

Untitled design (39).png 

Στην περικοπή Χουκάτ-Μπαλάκ αυτής της εβδομάδας οι Εβραίοι πήγαν (πάλι) να γκρινιάξουν στον Μωυσή, χρησιμοποιώντας άσχημες εκφράσεις. Ο Θ-ός θύμωσε και έστειλε δηλητηριώδη φίδια που σκότωσαν πολλούς Εβραίους. Οι Εβραίοι κατάλαβαν πως έκαναν λάθος και πήγαν να ζητήσουν συγγνώμη. Ο Μωυσής τους συγχώρεσε και προσευχήθηκε να φύγουν τα φίδια. Ο Θ-ός τον διέταξε να φτιάξει ένα χάλκινο φίδι και να το τοποθετήσει ψηλά. Όποιος σήκωνε τα μάτια του προς τα πάνω, γιατρευόνταν αμέσως.

Οι Σοφοί μας διδάσκουν πως πρέπει, σαν τον Μωυσή, να μην είμαστε σκληροί και να συγχωρούμε αυτούς που μας ζητούν συγγνώμη. Αλλά θα πρέπει να είναι μια πραγματική συγχώρεση.

Υπάρχει το «Σε συγχωρώ» που είναι μόνο προφορικό, αλλά μέσα στην καρδιά ο άνθρωπος δεν έχει συγχωρέσει καθόλου.

Υπάρχει το «Σε συγχωρώ» που δεν είναι πλήρες. Ναι μεν ο άνθρωπος δεν θα τιμωρήσει τον άλλον για την πράξη του, αλλά η σχέση τους δεν θα είναι ποτέ η ίδια.

Υπάρχει όμως και το αληθινό «Σε συγχωρώ», που σημαίνει πως η σχέση των δυο ανθρώπων θα είναι σαν πριν, καλή και γεμάτη αγάπη.

Ο Μωυσής όχι μόνο συγχώρεσε, αλλά προσευχήθηκε για τον λαό. Όχι μόνο προσευχήθηκε, αλλά όταν έπρεπε να φτιάξει το χάλκινο φίδι το πλήρωσε από την τσέπη του, παρόλο που λογικά θα έπρεπε να το πληρώσει ο λαός, που το είχε ανάγκη. Η συγχώρεση του Μωυσήείναι η αληθινή συγχώρεση.

Ας προσπαθήσουμε να συγχωρούμε αληθινά, όπως ο Μωυσής.

Αυτή την εβδομάδα, ας προσπαθήσουμε να συγχωρήσουμε είτε κάποιον που δεν έχουμε συγχωρέσει έως τώρα, είτε κάποιον που δεν έχουμε συγχωρήσει πλήρως. Χάρη στην αγάπη και την αδελφοσύνη μεταξύ μας, θα έρθει ο Μεσσίας πολύ σύντομα!

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Υ.Γ. Αν θέλετε ακόμα μια ιστορία πραγματικής συγχώρεσης, συνεχίστε το διάβασμα:

Κάποτε, ήταν ένας πλούσιος άνθρωπος που δεν είχε παιδιά. Έχοντας ακούσει για τη ιερότητα του Ραβίνου Γιτζάκ Μέιρ Άλτερ πήγε να του ζητήσει να τον ευλογήσει. Φτάνοντας, η ουρά για να μιλήσει με τον ραβίνο ήταν μεγάλη. Ο πλούσιος ένιωθε πως ήταν αρκετά σημαντικός ώστε να προσπεράσει την ουρά. Όταν ο βοηθός του ραβίνου δεν το άφησε να προσπεράσει τους υπόλοιπους, ο πλούσιος θύμωσε, του έδωσε μια σφαλιάρα και μπήκε με το έτσι θέλω, στο γραφείο του ραβίνου.

Ο ραβίνος δεν ήθελε να ακούσει τον πλούσιο μέχρι να ζητήσει συγγνώμη από τον βοηθό του.

Έτσι, ο πλούσιος βγήκε και του ζήτησε να τον συγχωρέσει. Ο βοηθός μπήκε μαζί του στο γραφείο του ραβίνου και είπε πως θα δεχτεί να τον συγχωρέσει υπό έναν όρο: Ο ραβίνος να ευλογήσει τον πλούσιο με παιδιά. Ο ραβίνος χαμογέλασε, ευλόγησε τον πλούσιο και όντως απέκτησε παιδιά.

Οι εχθροί του Μωυσή και του Ααρών - Κοράχ

To read it in English, click here

Untitled design (38).png 

Κάποιος σας έβλαψε. Επενέβη κάποια ανώτερη αρχή με σκοπό να τον τιμωρήσει. Πώς θα αντιδρούσατε;

Στην περικοπή Κόραχ αυτής της εβδομάδας, ο Κόραχ παρέσυρε εκατοντάδες Εβραίους σε εξέγερση εναντίον της εξουσίας του Μωυσή και του Ααρών. Ο Θ-ός θύμωσε και ήθελε να τους τιμωρήσει αυστηρά. Πώς νομίζετε πως αντέδρασαν;

Ο Μωυσής και ο Ααρών ζήτησαν από τον Θ-ό να μην τιμωρήσει όλους τους εξεγερθέντες, αφού την εξέγερση την άρχισε ο Κόραχ και παρέσυρε και τους υπόλοιπους.

Φυσικά, το ότι παρασύρθηκαν δεν αποτελεί δικαιολογία. Ο άνθρωπος πρέπει να είναι αρκετά δυνατός και να πράττει το σωστό ακόμα και όταν είναι υπό κοινωνική πίεση. Παρόλα αυτά ο Μωυσής και ο Ααρών ζήτησαν να τιμωρηθεί μόνο ο ηγέτης της εξέγερσης και να συγχωρηθούν οι υπόλοιποι που παρασύρθηκαν. Αυτή την διάκριση, του ποιος άρχισε και ποιος παρασύρθηκε, μπορεί να την κάνει μόνο ο Θ-ός, που ξέρει τις σκέψεις του καθενός μας.

Σκεφτείτε όμως πως, ενώ πρόκειται για αυτούς που εξεγέρθηκαν εναντίον τους, παρ’ όλα αυτά ο Μωυσής και ο Ααρών προσεύχονται για αυτούς και προσπαθούν να τους δικαιολογήσουν. Ανάμεσα σε αυτούς που υπερασπίζονται, ήταν και ο Ντατάν και ο Αβιράμ. Ήταν και οι δυο γνωστοί ταραχοποιοί, ανακατεμένοι σε κάθε παράπονο, σε κάθε ανυπακοή και σε κάθε τσακωμό εναντίον του Μωυσή από όταν ήταν ακόμα στην Αίγυπτο. Προσευχήθηκε ακόμα και για αυτούς, λέγοντας πως μοναχά παρασύρθηκαν.

Πολλά μπορούμε να μάθουμε από το παράδειγμα του Μωυσή και του Ααρών. Έψαξαν να βρουν το καλό, ακόμα και σε αυτούς που τους αντιστάθηκαν σε προσωπικό επίπεδο. Συνήθως υπάρχει τρόπος να μπορούμε να καταλάβουμε και να δικαιολογήσουμε τον άλλον, χωρίς αναγκαστικά να συμφωνούμε μαζί του.

Σήμερα, Πέμπτη 3 Ταμούζ, είναι η επέτειος θανάτου του Ρέμπε, Ραβίνου Μενάχεμ Μέντελ Σσνέερσον. Ο Ρέμπε πάντα έβλεπε το καλό αλλά και τις δυνατότητες του καθενός. Μια τέτοια μέρα, ας σκεφτούμε πώς μπορούμε να μιμηθούμε το παράδειγμα του Ρέμπε, βλέποντας το καλό στον καθένα γύρω μας και τηρώντας τις Μιτσβότ ώστε να φέρουμε τον Μεσσία τώρα!

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα 

Μια ζωή χωρίς κόπο - Σσελάχ

To read it in English, click here

Untitled design (17).png 

Ονειρευτήκατε ποτέ μια ζωή όπου δεν θα πρέπει να ξυπνάτε νωρίς για να πάτε στη δουλειά; Μια ζωή που θα μπορούσατε να αφιερώσετε τον χρόνο σας μόνο στους τομείς που σας ενδιαφέρουν πραγματικά;

Δεν είσαστε οι πρώτοι.

Όταν οι Εβραίοι πλησίαζαν το Ισραήλ, ο Μωυσής έστειλε κατάσκοπους για να εξερευνήσουν τη γη ώστε να σχεδιάσουν τον καλύτερο τρόπο να την κατακτήσουν. Οι κατάσκοποι γύρισαν πίσω με μια απαισιόδοξη αναφορά. Η γη ήταν όντως καλή αλλά οι κάτοικοι της πανίσχυροι. Συμπέραναν ότι: «Δεν θα μπορέσουμε να τους νικήσουμε». Ο λαός άρχισε να θρηνεί με αποτέλεσμα να θυμώσει ο Θ-ός και να αποφασίσει πως όλη αυτή η γενιά θα μείνει στην έρημο για 40 χρόνια και μόνο τα παιδιά τους θα μπορέσουν να μπουν στη γη του Ισραήλ.

Όμως... επρόκειτο για εκείνους τους Εβραίους που μόλις είχαν δει με τα μάτια τους τις Δέκα Πληγές, τον Διαχωρισμό της Ερυθράς Θάλασσας, την Παράδοση της Τορά. Πώς είναι δυνατόν να αμφισβήτησαν την δύναμη του Θ-ού;

Η Χασιντούτ εξηγεί το βαθύτερο νόημα της άρνησης των Εβραίων να μπουν στη γη του Ισραήλ:

Όσο οι Εβραίοι βρίσκονταν στην έρημο, είχαν όλα όσα χρειάζονταν για να ζήσουν χωρίς κόπο. Το ψωμί (μάννα) έπεφτε από τον ουρανό, η πηγή της Μυριάμ τους ακολουθούσε θαυματουργά στην έρημο. Τα ρούχα τους μεγάλωναν μαζί τους. Έτσι, μπορούσαν να αφοσιωθούν στην μελέτη της Τορά και στην τέλεση των μιτσβότ. Όταν θα έμπαιναν στο Ισραήλ όλα τα θαύματα θα σταματούσαν. Θα έπρεπε να καλλιεργούν τα χωράφια, να βόσκουν τα ζώα και γενικά να απασχολούνται με τα εγκόσμια. Δεν θα μπορούσαν πια να μελετούν την Τορά όλη μέρα...

Οι Εβραίοι δεν το ήθελαν. Προτιμούσαν να μείνουν στην έρημο και να συνεχίσουν αυτόν τον πνευματικό τρόπο ζωής. Ακούγεται ιδανικό. Τότε, γιατί τιμωρήθηκαν τόσο αυστηρά;

Ο Θ-ός έχει αρκετούς αγγέλους που εκπληρώνουν την θέλησή Του, χωρίς να κάνουν ποτέ λάθη, αφού δεν έχουν μέσα τους την «κακιά κλήση» που έχουμε εμείς. Δημιουργώντας εμάς, τους ανθρώπους, ο Θ-ός ήθελε κάτι διαφορετικό.

Ήθελε έναν υλικό κόσμο, όπου το καλό κρύβεται και παρόλα αυτά ο άνθρωπος το αποκαλύπτει. Αυτό μπορούμε να το εκπληρώσουμε μόνο μέσω της τήρησης Τορά και των Mιτσβότ μέσα στον υλικό κόσμο, χωρίς να απέχουμε από την υλιστική ζωή.

Ας σκεφτούμε έναν τρόπο ώστε να φέρουμε τον Θ-ό κοντά στην υλιστική πραγματικότητα αυτήν την εβδομάδα, πραγματοποιώντας μια μιτσβά.

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Εσύ τι νομίζεις; - Μπεααλοτέχα

To read it in English, click here

Untitled design (37).png

Ένας από τους ενδιαφέροντες κανόνες που έμαθα σπουδάζοντας δασκάλα είναι να μην απαντώ στις ερωτήσεις των μαθητών. Καλύτερα είναι να αντιστρέψω την ερώτηση λέγοντας στον μαθητή - εσύ τι νομίζεις; Στα διάφορα μαθήματα που έχω διδάξει έως τώρα, το βλέπω να συμβαίνει ξανά και ξανά. Τις περισσότερες φορές το μόνο που χρειάζονται τα παιδιά είναι λίγη ενθάρρυνση ή/και κατεύθυνση. Στρέφοντας την ερώτηση προς τα παιδιά, τους βοηθάει να καταλήξουν μόνα τους στη σωστή απάντηση και να βελτιώσουν τον τρόπο σκέψης τους ώστε στο μέλλον να μπορούν να επιλύσουν οι ίδιοι τα προβλήματα, ακόμα και σε θέματα που δεν έχουν διδαχθεί.

Αυτό ακριβώς είναι το μήνυμα της περικοπής Μπεααλοτεχά αυτής της εβδομάδας. Μαθαίνουμε για το άναμμα της Μενορά στον Ιερό Ναό. Ο αρχιερέας που την άναβε καθημερινά, έπρεπε να βεβαιωθεί πως η κάθε μια από τις επτά λυχνίες είχε ανάψει τόσο, ώστε η φλόγα να συνεχίσει να φωτίζει από μόνη της, χωρίς εξωτερική βοήθεια.

Ο καθένας από εμάς είναι σαν την Μενορά - πρέπει να φωτίσει τον κόσμο γύρω του. Η Μενορά αποτελείται από το σώμα [το αντικείμενο] και το φως. Εμείς έχουμε το σώμα μας και την ψυχή μας. Πρέπει πάντα να αντιλαμβανόμαστε πως το σώμα μας χρησιμεύει μόνο ως μέσο για να μεταδίδει το φως της ψυχής.

Ο Θ-ός μας “ανάβει” και μας δίνει τη δύναμη ώστε να εκπληρώσουμε την αποστολή Του σε αυτόν τον κόσμο. Όμως πρέπει να λάμπουμε με το δικό μας ιδιαίτερο φως. Γι’ αυτό ο Θ-ός μας έδωσε την ελεύθερη βούληση αλλά και έστησε τον κόσμο έτσι ώστε το σωστό να μην είναι πάντα εύκολο. Ο Θ-ός μας δίνει τις δυνάμεις αλλά εμείς αποφασίζουμε να τις χρησιμοποιήσουμε για το σωστό.

Όταν βοηθάμε ή διδάσκουμε κάποιον, ας έχουμε στο μυαλό μας να τον εκπαιδεύσουμε με τέτοιον τρόπο ώστε να μπορεί στη συνέχεια να σταθεί μόνος του.

Ακόμα και όταν δεν βρισκόμαστε σε φιλικό και ενθαρρυντικό περιβάλλον, μπορούμε και οφείλουμε να λάμπουμε με το ιδιαίτερο και μοναδικό φως μας.

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Looking for older posts? See the sidebar for the Archive.