Printed from Chabad.gr

Τορά για Τώρα!

Η καινοτομία των 10 Εντολών - Γιτρό

To read it in English click here

10 dibrot size 2.jpg 

Αν ήσασταν ο Θ-ός και έπρεπε να μιλήσετε με τον λαό σας για τη πρώτη φορά, σε ένα τόσο ιδιαίτερο σκηνικό σαν το όρος Σινά, με φωτιές και βροντές, τι θα τους λέγατε;

Οι Εβραίοι ετοιμάστηκαν και περίμεναν την παράδοση της Τορά στο Όρος Σινά και τελικά τι ακούσανε; «Μη φονεύσεις, μη κλέψεις... ». Γι΄ αυτό έπρεπε να περιμένουν; Ποιος δεν ξέρει πως ο φόνος και η κλοπή απαγορεύονται;

Αν κοιτάξουμε λίγο το στήσιμο των δυο πλακών με τις Δέκα Εντολές θα ανακαλύψουμε κάτι ενδιαφέρον.

tavla 10 dibrot gr.jpg

Η πρώτη - δεξιά πλάκα (στα Εβραϊκά διαβάζουμε από δεξιά ) μιλάει για εντολές που αφορούν τη σχέση μας με τον Θ-ό, ενώ η δεύτερη – αριστερή πλάκα μιλάει για εντολές που αφορούν τη σχέση μας με άλλους ανθρώπους.

Όλοι ξέρουμε πως απαγορεύεται να κλέψουμε. Αλλά πάντα θα υπάρχει αυτός που πραγματικά, ίσως του αξίζει να τον κλέψουμε. Πάντα θα υπάρχει μια πράξη που θα ισχυριζόμαστε πως δεν μετράει ως κλέψιμο. Πάντα θα βρίσκουμε δικαιολογίες για να «λειάνουμε τις γωνίες» …

Αλλά εάν θυμόμαστε πως το κλέψιμο απαγορεύεται, όχι μόνο επειδή έτσι νομίζουμε, αλλά επειδή «Εγώ είμαι ο Kύριος ο Θ-ός σου» τότε το «Μην κλέψεις» γίνεται αδιαπραγμάτευτο. Το ίδιο ισχύει και για τις υπόλοιπες εντολές που αφορούν τη σχέση μας με άλλους ανθρώπους.

Παρατηρήστε επίσης πως η δεξιά πλάκα αρχίζει με πνευματικές εντολές όπως η πίστη (Εγώ είμαι ο Κύριος ο Θ-ός σου...) και τελειώνει με πρακτικές εντολές όπως η τήρηση του Σσαμπάτ. Αντίθετα, η αριστερή πλάκα αρχίζει με πρακτικές εντολές (Μη φονεύσεις) και τελειώνει με πνευματικές (Μην επιθυμήσεις κάθε τι που ανήκει σε κάποιον άλλον). Γιατί;

Στα θέματα ανάμεσα σε εμάς και τον Θ-ό, πολλοί πιστεύουν πως η πράξη δεν μετράει. Το πιο σημαντικό είναι η πίστη στη καρδιά. Αλλά ο Θ-ός τους λέει πως η πίστη πρέπει να εκφραστεί και πρακτικά. Δεν αρκεί να βρίσκεται μόνο στην καρδιά.

Στα θέματα ανάμεσα σε εμάς και τους άλλους ανθρώπους πολλοί πιστεύουν πως το σημαντικότερο είναι η πράξη. Ο Θ-ός τους λέει πως, η πράξη είναι μεν πολύ σημαντική, αλλά θα πρέπει και οι σκέψεις και τα συναισθήματά να ταιριάζουν μαζί της.

Ας σκεφτούμε μια από τις Εντολές που μπορούμε να κάνουμε καλύτερα αυτήν την εβδομάδα. Χάρη σε όλες τις καλές μας πράξεις ο Θ-ός θα μας φέρει σίγουρα τον Μεσσία τώρα!

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Μια ιστορία επιστημονικής φαντασίας - 10 Σσβάτ

To read it in English, click here

landscape science fiction crop.jpg 

Το 5706 (1946) υπήρχε ένα εφτάχρονο κοριτσάκι στην Αμερική που την έλεγαν Νεχάμα. Η οικογένειά της δεν ήταν θρήσκα, αλλά ο παππούς της ήταν και πήγαινε πολλές φορές να τον επισκεφτεί. Ο παππούς έμενε στο Crown Heights, στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης. Όταν η εγγονή του Νεχάμα το επισκεπτόταν, πήγαιναν μαζί στο πάρκο. Ο παππούς διάβαζε την εφημερίδα του και η Νεχάμα έπαιζε. Η Νεχάμα παρατήρησε πως όταν περνούσε ένας ραβίνος με μαύρη γενειάδα, ο παππούς της σηκωνόταν  προς τιμήν του, μιλούσε μαζί του μερικά λεπτά και όταν ο ραβίνος έφευγε, ο παππούς της φαινόταν πολύ ευχαριστημένος. Της ήταν πολύ παράξενο, πώς γινόταν ο παππούς της να χαιρόταν να μιλάει με τον ραβίνο; Από αυτά που άκουγε στο σπίτι των γονιών της, οι ραβίνοι ήταν κάτι τρομακτικό...

Μια φορά που ο παππούς της μιλούσε με τον ραβίνο, την φώναξε να του μιλήσει και εκείνη. Ο ραβίνος την ρώτησε πώς τη λένε, σε ποιο σχολείο πάει και ποιο μάθημα της αρέσει περισσότερο. Το αγαπημένο της μάθημα ήταν η Φυσική. Επίσης της άρεσε ένα βιβλίο επιστημονικής φαντασίας και ρώτησε τον ραβίνο αν το είχε διαβάσει και εκείνος. Της απάντησε πως δεν το είχε διαβάσει, αλλά θα το διάβαζε μέχρι την επόμενη  συνάντηση τους.

Μια-δυο εβδομάδες μετά, ο ραβίνος ξαναπέρασε από το πάρκο, ενώ ήταν εκεί με τον παππού της. Είχε διαβάσει και εκείνος το βιβλίο και την ρώτησε: «ποια είναι η κεντρική ιδέα του βιβλίου;». Η ιστορία ήταν ότι στον γαλαξία υπήρχε μια μαύρη κακιά ομάδα που προσπαθούσε να στείλει πολλούς κακούς ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Αν τα κατάφερναν – θα ήταν το τέλος του κόσμου και έπρεπε να προσέχουμε πολύ.

Ο ραβίνος συνέχισε και είπε: «Ξέρεις, και εγώ έχω ένα τέτοιο όνειρο. Σαν του βιβλίο, αλλά λίγο διαφορετικό. Θέλω να στείλω καλούς ανθρώπους σε όλο τον κόσμο και έτσι όλος ο κόσμος να είναι γεμάτος φως και καλό.» Στη Νεχάμα άρεσε πάρα πολύ αυτή η ιδέα και ρώτησε τον ραβίνο αν μπορεί να είναι και εκείνη μια από τους ανθρώπους του. Ο ραβίνος απάντησε πως ναι, μπορεί. Και οποιοσδήποτε άλλος ήθελε θα μπορούσε.

Πενήντα χρόνια αργότερα η Νεχάμα διάβασε στους New York Times ένα άρθρο για τον Ρέμπε και τη Χαμπάντ και το φως που φέρνουν σε όλο τον κόσμο. Είχε και τη μεγάλη φωτογραφία με όλους τους ραβίνους της Χαμπάντ και μια φωτογραφία του Ρέμπε. Κοίταξε τη φωτογραφία και το πρόσωπο της φάνηκε πολύ γνωστό. Ξαφνικά αναγνώρισε πως αυτός ήταν ο ραβίνος που της είχε μιλήσει τότε για το όνειρό του, να φέρει φως παντού. Κατάλαβε πως ενώ θα μπορούσε να είχε συμμετάσχει και εκείνη και δεν το είχε κάνει τελικά... Πήρε λοιπόν τηλέφωνο στα γραφεία της Χαμπάντ για να ρωτήσει αν ήταν πολύ αργά για να ξεκινήσει. Φυσικά, δεν ήταν αργά, δεν είναι ποτέ αργά...

Η Τετάρτη που μας πέρασε ήταν 10 του μήνα Σσβατ, η μέρα που ο Ρέμπε έγινε ο ηγέτης της Χαμπάντ και άρχισε να πραγματοποιεί το όνειρό του,  ο κόσμος μας να γίνει ένα καλό και φωτεινό μέρος. Όλοι μας μπορούμε να συμμετάσχουμε. Οποιοσδήποτε θέλει μπορεί.

Ας σκεφτούμε μια μικρή καλή πράξη που μπορούμε να κάνουμε για να συμμετέχουμε. Να κάνουμε μια ακόμη Μιτσβά, να βοηθήσουμε κάποιον που έχει ανάγκη ή και να δώσουμε χαρά σε έναν συνάνθρωπο μας.  Ας ξεκινήσουμε!

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Σαλπάροντας χωρίς πυξίδα - Μπο

To read it in English, click here

compass-2946959_1920 crop.jpg 

Επιτέλους ελεύθεροι! Οι Εβραίοι βγήκαν από την Αίγυπτο, δεν ήταν πια σκλάβοι του Φαραώ. Αλλά, ο λόγος που ο Θ-ός μας έβγαλε από εκεί ήταν για να Tον υπηρετήσουμε. Τότε πού ακριβώς είναι η ελευθερία μας; Αντί να είμαστε δούλοι του Φαραώ, είμαστε δούλοι του Θ-ού. Πάλι δεν μπορούμε να κάνουμε ό,τι θέλουμε.

Είναι πολλοί αυτοί που λένε πως οι περιορισμοί που υπαγορεύει η Τορά, μειώνουν την ελευθερία τους και εμποδίζουν τη δημιουργικότητα τους. Ο Ιουδαϊσμός ορίζει ακριβώς τι και πώς πρέπει να το κάνουμε και έχει ατελείωτους νόμους, για το Σσαμπάτ, το κασσέρ, το Πέσαχ κλπ... Δεν είναι εύκολο. Γιατί να τον ακολουθήσουμε; Γιατί να μην είμαστε απλά εμείς;

Οι Σοφοί μας πριν πολλά χρόνια είπαν ακριβώς το αντίστροφο: «Δεν υπάρχει κανείς τόσο ελεύθερος όσο αυτός που ασχολείται με τη μελέτη της Τορά». (There is no one as free as he who is occupied with the study of Torah). Πώς είναι δυνατόν; Αφού έχει τόσους κανόνες και απαιτήσεις από μας!

Ο Malcolm Muggeridge ήταν ο συντάκτης του Punch, ενός σατιρικού, κυνικού και πολύ τολμηρού αγγλικού περιοδικού. Στα τελευταία χρόνια της ζωής του έγινε θρήσκος. Σε συνέντευξη του στο BBC ρωτήθηκε πώς και έγινε θρήσκος; Πώς αυτός, με το τόσο ελεύθερο πνεύμα, μπόρεσε να το καταπνίξει;

Ο Muggeridge είπε πως έχει έναν φίλο που είναι πολύ έμπειρος ναυτικός. Ένας πολύ σημαντικός κανόνας της ιστιοπλοΐας περιέχει την απάντηση για σε αυτό το ερώτημά. "Αν θέλεις να απολαύσεις την ελευθερία της ανοιχτής θάλασσας, πρέπει πρώτα να γίνεις δούλος της πυξίδας." Ένας αρχάριος ναυτικός μπορεί να αμφισβητήσει αυτή τη συμβουλή και να αναρωτηθεί γιατί να υπακούσει σε αυτή τη μικρή συσκευή; Γιατί να μην πάει εκεί που θέλει;

Αλλά κανείς μπορεί να καταλάβει πως χωρίς την καθοδήγηση της πυξίδας θα κάνουμε όλο κύκλους και δεν θα φτάσουμε πουθενά. Μόνο ακολουθώντας την πυξίδα θα μπορέσουμε να απολαύσουμε πραγματικά την θάλασσα.

Η Τορά είναι η πυξίδα της ζωής μας. Μας καθοδηγεί, μας δείχνει την κατεύθυνση. Χωρίς αυτήν μπορούμε εύκολα να χαθούμε και να αντιληφθούμε πως κάνουμε " άσκοπους κύκλους" και δεν φτάνουμε πουθενά. Όπως τα παιδιά στις διακοπές, που όταν είναι ελεύθερα από το σχολείο και τους δασκάλους, αν δεν έχουν κάποιο πρόγραμμα να ακολουθήσουν, μετά από λίγο τρελαίνονται.

Μέσα στο πλαίσιο της Τορά εξακολουθεί να υπάρχει αρκετός χώρος για αυθορμητισμό και ελευθερία έκφρασης. Μπορούμε να είμαστε δούλοι της πυξίδας και ταυτόχρονα να είμαστε ελεύθεροι.

Ας προσπαθήσουμε να τηρήσουμε αυτό το Σσαμπάτ λίγο περισσότερο από ότι συνήθως. Να ανάψουμε κεριά πριν την δύση του ήλιου, να κάνουμε Κιντούσς, να μην καπνίσουμε ή να μην χρησιμοποιήσουμε το τηλέφωνο ή να μην δούμε τηλεόραση. Μπορεί να μοιάζει σαν δουλεία, αλλά στην πραγματικότητα μας δίνει την αληθινή ελευθερία.

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Η Ελπίδα - Βαερά

To read it in English, click here 

sky-2667455_1920 crop.jpg 
Αφιερωμένο για στην ταχεία ανάρρωση του Ραβίνου Γιοσέφ Γιτσχάκ μπεν Ρίβκα 

Φανταστείτε πως εργάζεστε κάπου για χρόνια. Πρόκειται για πολύ σκληρή δουλειά και δεν είστε απλά κουρασμένοι αλλά εξαντλημένοι, απογοητευμένοι και εξουθενωμένοι. Έρχεται κάποιος και σας υπόσχεται έναν τελείως καινούριο κόσμο, όπου υπάρχει ισότητα, ελευθερία και καλός μισθός. Θα τον πιστεύατε ή θα είχατε χάσει ήδη κάθε ελπίδα; Θα αφήνατε στον εαυτό σας να ελπίζει, διακινδυνεύοντας να απογοητευτείτε ή θα αποδεχόσασταν τη μοίρα σας, σταματώντας τα όνειρα για καλύτερο μέλλον;

Έτσι ήταν και με τους προγόνους μας στην Αίγυπτο. Έπειτα από πολλά χρόνια σκληρής σκλαβιάς, ξαφνικά ο Μωυσής φέρνει μια καινούρια ελπίδα. Μια υπόσχεση για την απελευθέρωση τους και για την Γη της Επαγγελίας.

Αλλά πώς αντέδρασαν οι Εβραίοι; Η Τορά μας διηγείται πως «Δεν άκουσαν τα λόγια του Μωυσή, από την δύσπνοια και την σκληρή εργασία» (Έξοδος 6:9).

Οι Σοφοί μας εξηγούν πως δεν πρόκειται μόνο για κυριολεκτική δύσπνοια. Στα Εβραϊκά η λέξη ρούαχ (αναπνοή) σημαίνει και πνεύμα. Με άλλα λόγια, οι Εβραίοι δεν άκουσαν τον Μωυσή γιατί είχαν χάσει το πνεύμα τους, την ελπίδα τους.

Το ίδιο συμβαίνει και σε μας πολλές φορές. Συνηθίζουμε τόσο πολύ μια κατάσταση, που χάνουμε την ελπίδα μας ότι κάποτε θα την αλλάξουμε και  θα προχωρήσουμε σε μια καλύτερη.

Συμβαίνει επίσης στα παιδιά εκείνα που δεν πιστεύουν πως μπορεί κάποτε να καταφέρουν να είναι καλοί μαθητές και να έχουν βαθμολογία πάνω από 70% στα διαγωνίσματά τους. Έτσι δεν έχουν την ενέργεια και το κίνητρο να προσπαθήσουν για παραπάνω.

Συμβαίνει ακόμα, όταν κάποιος θέλει να κάνει δίαιτα αλλά νομίζει πως πρόκειται για μια μάχη χαμένη εκ των προτέρων.

Μας συμβαίνει και όταν ξαφνικά έχουμε την θέληση να γίνουμε καλύτεροι και πιο υπομονετικοί άνθρωποι ή να αρχίσουμε να κάνουμε κάτι καλό για μας ή τους συνανθρώπους μας. Αλλά φρενάρουμε τον εαυτό μας σκεπτόμενοι πως είναι  κάτι το ακατόρθωτο.

Ο Ραβίνος Μέντελ Φούτερφας είπε: «Αν χάσεις χρήματα, δεν έχασες κάτι από τον εαυτό σου γιατί τα χρήματα πάνε και έρχονται. Αν χάσεις την υγεία σου έχασες τα μισά, γιατί δεν είσαι ο ίδιος άνθρωπος που ήσουν πριν. Αλλά αν χάσεις την ελπίδα, έχεις χάσει τα πάντα.»

Ας ακούσουμε τον Μωυσή που έρχεται να μας βγάλει από την Αίγυπτο της ζωής μας. Ας έχουμε την ελπίδα πως τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν και ας κάνουμε πρακτικά βήματα ώστε η κατάσταση να βελτιωθεί. Όποιος προσπαθεί έστω και λίγο να κάνει κάτι καλό, ο Θ-ός τον βοηθάει πολύ.

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Η συμβουλή του μποξέρ - Σσεμότ

 מוקדש לרפואה שלימה לרב יוסף יצחק בן רבקה ולחיה צביה בת שאשא רייזל יוכבד  

Αφιερωμένο για την ταχεία ανάρρωση του Ραβίνου Γιοσέφ Γιτσχάκ μπεν Ρίβκα και της Χάγια Τσίβγια μπατ Σσάσσα Ραίζελ Γιοχέβεντ

To read it in English, click here

box-1514845_1920 crop.jpg 

Η δασκάλα ζήτησε από τα παιδιά να πουν κάτι που έμαθαν από τους γονείς τους. Ένα παιδί είπε πως ο μπαμπάς του πάντα τους λέει πως «Είναι καλύτερα να είμαστε από αυτούς που δίνουν και προσφέρουν παρά από αυτούς που δέχονται». Η δασκάλα συμφώνησε πως είναι πολύ σημαντικό και ρώτησε: «Τι εργασία κάνει ο μπαμπάς σου;» και το παιδί απάντησε: «Μποξέρ».

Στην περικοπή Σσεμότ αυτής της εβδομάδας, οι Εβραίοι είναι στην Αίγυπτο και δουλεύουν σκληρά. Ο Μωυσής, που μεγάλωσε στο σπίτι της κόρης του Φαραώ, ανακάλυψε πως είναι Εβραίος. Πηγαίνει να δει τι συμβαίνει με τα αδέρφια του, τους σκλάβους και βλέπει δυο Εβραίους να τσακώνονται. Ο ένας σηκώνει το χέρι του για να χτυπήσει τον άλλον αλλά ο Μωυσής τον σταματάει: «Ρασσά [κακέ], γιατί θα χτυπήσεις τον φίλο σου;»

Σημειώστε πως ο Εβραίος δεν είχε ακόμα χτυπήσει τον φίλο του. Μονάχα σήκωσε το χέρι του. Αλλά αυτό αρκούσε για να τον αποκαλέσει ο Μωυσής «Ρασσά». Γιατί;

Το κάθε όργανο του σώματός μας δημιουργήθηκε για κάποιον λόγο. Για να εκπληρώσει την θέληση του Θ-ού σε αυτόν τον κόσμο, μέσω της Τορά και των Μιτσβότ (Εντολών). Ο ιδιαίτερος ρόλος του χεριού είναι να δώσει, να βοηθήσει, να προσφέρει.

Όταν ο Εβραίος σήκωσε το χέρι του για να χτυπήσει τον φίλο του, παρόλο που δεν τον είχε χτυπήσει ακόμα, έκανε ήδη κάτι πολύ σοβαρό. Χρησιμοποίησε το χέρι του για αντίθετο σκοπό από αυτόν για τον οποίο ο Θ-ός το προόριζε. Ήδη μετρούσε ως Ρασσά.

Την προηγούμενη εβδομάδα ήμασταν με τη σχολή μου στη Χεβρώνα, όπου είναι θαμμένοι οι περισσότεροι από τους πατριάρχες  και τις μητριάρχισσες μας. Ήταν πάρα πολύ ωραία και προσευχήθηκα για όλη την κοινότητά μας.

Οι πατριάρχες και οι μητριάρχισσες μας, έκαναν τα πάντα σύμφωνα μόνο με τη Θ-ϊκή θέληση. Για εμάς, το να κάνουμε πάντα το σωστό είναι δύσκολο, αλλά μπορούμε να υιοθετήσουμε αυτήν την σκέψη και να αναλογιζόμαστε πριν πράξουμε: «Αυτή η πράξη ταιριάζει με τη θέληση του Θ-ού ή όχι; Είναι αυτός ο σκοπός για τον οποίο δημιουργήθηκε αυτό το μέλος του σώματός μου;»

Ας χρησιμοποιήσουμε όλα τα μέλη του σώματός μας μόνο για καλό σκοπό. Έτσι θα φέρουμε τον Μεσσία πολύ σύντομα!

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Η κρίσιμη πρώτη φορά - 10 Τεβέτ

To read it in English, click here

hand-162127_960_720 crop.jpg 

Πριν μερικές εβδομάδες ήρθε στην σχολή μας να μας μιλήσει ένας ραβίνος που κάνει επίβλεψη κασσέρ σε εργοστάσια και εστιατόρια. Μίλησε πολύ ωραία και μας διηγήθηκε μια ανατριχιαστική ιστορία:

Σε μια πόλη στην Αμερική όπου μένουν πολλοί θρήσκοι Εβραίοι, υπήρχε ένα κρεοπωλείο με θρήσκο ιδιοκτήτη. Φυσικά, εκτός από τον ιδιοκτήτη υπήρχε και ένας ραβίνος που επέβλεπε τα πάντα να είναι όντως κασσέρ. Το κασσέρ κρέας είναι πιο ακριβό, γι' αυτό χρειάζεται μεγάλη προσοχή στην εξαπάτηση. Ο πειρασμός είναι μεγάλος. Μια από τις υπευθυνότητες του επιβλέπων ήταν να ελέγχει τις παραγγελίες του μαγαζιού στους προμηθευτές για να δει πως αντιστοιχούν στο εμπόρευμα που φτάνει στο μαγαζί. Μια μέρα ο επιβλέπων παρατήρησε πως υπήρχε περισσότερο κρέας στο μαγαζί από ότι θυμόταν πως είχε παραγγελθεί... Με μια μικρή έρευνα που έκανε ανακάλυψε πως αργά το βράδυ ερχόταν ένας ακόμα προμηθευτής που έφερνε κρέας που δεν ήταν κασσέρ, το οποίο πουλιόταν ως κασσέρ. Το κρεοπωλείο έκλεισε, ο ιδιοκτήτης διέφυγε στο εξωτερικό και όλοι ήταν σοκαρισμένοι. Στο εξωτερικό, κάποιος αναγνώρισε τον πρώην ιδιοκτήτη του κρεοπωλείου και τον ρώτησε πώς ήταν δυνατόν να κάνει μια τέτοια πράξη; Αφού και ο ίδιος είναι θρήσκος και ξέρει πόσο σημαντικό είναι το κρέας κασσέρ. Ο ιδιοκτήτης του εξήγησε: «Την πρώτη φορά ήταν τρομακτικό.»

Η πρώτη φορά που κάνουμε κάτι είναι κρίσιμη.

Την Τρίτη που μας πέρασε νηστέψαμε για τη Νηστεία 10 Τεβέτ. Αυτή τη μέρα πριν 2444 χρόνια (το έτος 3336 από τη Δημιουργία, δηλαδή το 425 Π.Κ.Ε) οι Βαβυλώνιοι άρχισαν να πολιορκούν την Ιερουσαλήμ. Μετά από πολιορκία 2,5 ετών, κατάφεραν να μπουν στη πόλη, να κάψουν τον Ιερό Ναό, να σκοτώσουν πολλούς Εβραίους και να πάρουν τους υπόλοιπους ως αιχμάλωτους στη Βαβυλωνία.

Αλλά γιατί νηστεύουμε στις 10 Τεβέτ; Αφού κανένας δεν πέθανε αυτή τη μέρα;

Στις 10 Τεβέτ η πολιορκία ξεκίνησε και όπως αναφέραμε πριν, η αρχή είναι πολύ κρίσιμη. Είναι σαν όλη η συνέχεια να εξαρτάται ή να εμπεριέχεται στην πρώτη κρίσιμη φορά.

Το ίδιο ισχύει με τη καθημερινή μας ζωή.

Οι καπνιστές θα σας πουν πως τα πάντα ξεκίνησαν με το πρώτο τσιγάρο. Όσοι κάνουν δίαιτα και την σταματάνε, θα σας πουν πως φταίει εκείνο το πρώτο μπισκότο. Πόσες φορές ανοίξατε το τηλέφωνο σας για να δείτε κάτι πολύ σύντομα και ξαφνικά συνειδητοποιήσατε πως σερφάρετε μισή ώρα (ή και παραπάνω);

Πρέπει να προσέχουμε και να προφυλαγόμαστε από την πρώτη φορά που κάνουμε κάτι αρνητικό. Επειδή συνήθως ακολουθούν και οι επόμενες φορές.

Το ίδιο ισχύει και για το θετικό. Μην φοβάστε να κάνετε μια μικρή καλή πράξη. Μπορεί να φαίνεται μικρή, αλλά συνήθως  την ακολουθούν και άλλες.

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Πότε να είμαστε αλαζόνες - Βαγιγκάσς

To read it in English, click here

morning-2264051_960_720 crop.jpg 

Γεια σας από το Ισραήλ και πάλι :-) . Γύρισα από την Νέα Υόρκη, όπου έζησε ο Ρέμπε, Ραβίνος Μενάχεμ Μέντελ Σσνέερσον, με καινούρια ενέργεια να συνεχίσω τα μαθήματα, τις δραστηριότητες και τις διάφορες Μιτσβότ που κάνω για να έρθει επιτέλους ο Μεσσίας!

Συνεχίζοντας τις ιστορίες της Γένεσης, άκουσα κάτι πολύ ενδιαφέρον για την περικοπή Βαγιγκάσς αυτής της εβδομάδας.

Ο Ιωσήφ είναι πια ο αντιβασιλέας της Αιγύπτου. Λόγω της μεγάλης πείνας, όλος ο κόσμος έρχεται στην Αίγυπτο να αγοράσει φαγητό. Ο Ιωσήφ ερμηνεύοντας τα όνειρα του Φαραώ, προέβλεψε ότι θα έρθει μεγάλη πείνα. Έτσι, οι Αιγύπτιοι ήταν οι μόνοι που είχαν προετοιμαστεί όπως έπρεπε.

Ανάμεσα στους αγοραστές είναι και τα αδέρφια του Ιωσήφ. Αυτοί που τον είχαν πουλήσει ως σκλάβο χρόνια πριν... Ο Ιωσήφ τους αναγνωρίζει και τους κάνει ένα τεστ για να δει αν έχουν μετανιώσει, εάν έχουν αλλάξει συμπεριφορά. Κρύβει στο σάκο του μικρού του αδερφού Βενιαμίν το πολύτιμο ασημένιο κύπελλο του και έπειτα ανακοινώνει πως κλάπηκε και στέλνει να το ψάξουν. Το κύπελλο το βρίσκουν στο σάκο του Βενιαμίν, φυσικά, και ο Ιωσήφ ανακοινώνει πως θα τον πάρει ως σκλάβο. Θέλει να δει τι θα κάνουν τα αδέρφια, εάν θα νοιαστούν.

Ο Γιεουντά αντιστέκεται. Παρακαλεί τον Ιωσήφ να πάρει τον ίδιο ως σκλάβο αντί για τον Βενιαμίν και υποστηρίζει: «Στα πάντα είμαι καλύτερος από αυτόν. Πιο δυνατός, πιο έξυπνος, πιο έμπειρος. Πάρε εμένα αντί για αυτόν.»

Οι Σοφοί μας διηγούνται πως χάρη σε αυτή του την πράξη, που ταπεινώθηκε για τον αδερφό του, ο Γιεουντά ανταμείφτηκε με το ότι οι βασιλιάδες του Ισραήλ θα είναι από τη δική του φυλή.

Αλλά, πού ακριβώς είναι η ταπείνωση; Ο Γιεουντά εξήγησε γιατί αυτός ήταν καλύτερος και αξιότερος...

Η φύση του ανθρώπου είναι πως όταν θέλει να επιλεγεί για κάποια σημαντική θέση, θα εξηγήσει πολύ καλά γιατί ο ίδιος ταιριάζει περισσότερο από τους άλλους. Αλλά όταν πρόκειται για κάποιο θέμα όπου πρέπει κάποιος να πάρει ευθύνη, αλλά κανείς δεν θέλει να το κάνει, ξαφνικά θα γίνει ο ταπεινότερος άνθρωπος στον κόσμο. «Πραγματικά δεν είμαι αρκετά καλός, υπάρχουν άλλοι πιο ταλαντούχοι που ταιριάζουν καλύτερα.»

Ο Γιεουντά μας διδάσκει τι είναι αληθινή σεμνότητα. Πρέπει να πάρουμε ευθύνη. Ακόμα και αν αυτό απαιτεί λίγη αλαζονεία. Γιατί το επίκεντρο είναι ο στόχος, όχι το εγώ.

Ας το σκεφτούμε την επόμενη φορά που θα βρεθούμε σε μια κατάσταση που απαιτείται κάποιος να πάρει την ευθύνη. Ας μην κρυφτούμε πίσω από ψεύτικη σεμνότητα, λέγοντας πως οι υπόλοιποι μπορούν καλύτερα να σώσουν την κατάσταση. Ας χρησιμοποιήσουμε τις ικανότητες και τα ταλέντα μας για να κάνουμε το σωστό.

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Χανουκά στη Νέα Υόρκη

To read it in English, click here

candles-menorah-light-hanukkah crop.jpg 

Σας γράφω από τη Νέα Υόρκη, όπου βρίσκομαι για το Χανουκά. Το άναμμα της Χανουκιγιά στη συναγωγή του Ρέμπε, Ραβίνου Μενάχεμ Μέντελ Σσνέερσον, με εκατοντάδες ανθρώπους να τραγουδάνε μαζί τα τραγούδια του Χανουκά, είναι πολύ συγκινητικό... Χτες πήγα στο μέρος ταφής του και προσευχήθηκα για όλη την κοινότητά μας και ειδικά για αυτούς που μου έστειλαν τα ονόματα τους μαζί με το όνομα της μητέρας τους. Τη Δευτέρα θα ξαναπάω εκεί, άρα όποιος δεν μου έστειλε ακόμα μπορεί να στείλει τώρα :-). Αυτές τις μέρες μελετάω μαζί με τις φίλες μου διάφορα θέματα για το Χανουκά. Θα μοιραστώ μαζί σας 2 από τα ωραία για εμένα μηνύματα του Χανουκά:

Την Κυριακή ανάψαμε ένα κεράκι στη Χανουκιγιά (εκτός από το Σσαμάσς) και ήμασταν τέλειοι. Κάναμε ακριβώς αυτό που έπρεπε να κάνουμε. Αλλά αν τη Δευτέρα ανάβαμε πάλι μόνο ένα κεράκι, δεν θα ήταν αρκετό. Γιατί μεσολάβησε μια ολόκληρη ημέρα! Δεν μπορούμε να μείνουμε στο ίδιο. Πρέπει να αλλάξουμε. Να μεγαλώσουμε.

Τότε γιατί δεν ανάβουμε από την αρχή και τα 8 κεριά; Επειδή για να μεγαλώσουμε και να γίνουμε καλύτεροι δεν μπορούμε να το κάνουμε απότομα. Χρειάζεται να γίνει βήμα βήμα. Αλλιώς δεν θα διαρκέσει. Αλλά ούτε κάνει να σταθούμε στο ίδιο επίπεδο όλη την ώρα.

Άρα το πρώτο μήνυμα του Χανουκά είναι πάντα να προχωράμε και να εξελισσόμαστε.

Αλλά για να ανάψουμε τα κεριά του Χανουκά χρησιμοποιούμε το Σσαμάσς, ένα βοηθητικό κερί. Όταν τελειώνουμε το άναμμα όλων των κεριών το τοποθετούμε... πιο ψηλά από τα υπόλοιπα κεριά. Αυτό είναι το μυστικό του Σσαμάς και το δεύτερο μήνυμα του Χανουκά: Όταν κάποιος «ανάβει» το φώς κάποιου άλλου και τον βοηθάει, ο ίδιος γίνεται ψηλότερος και καλύτερος. Αξίζει :-).

Σσαμπάτ Σσαλόμ & Χαρούμενο Χανουκά!

Χάνα

ΑΥΤΗ ήταν η στροφή της ιστορίας - Βαγιεσσέβ

To read it in English, click here

book-4133883_1920 crop.jpg 

Ο Ιωσήφ (ο γιος του Ιακώβ) πέρασε δύσκολα χρόνια. Ως μικρό παιδί έχασε την μητέρα του. Στα 17 του, τα αδέρφια του τον πούλησαν ως σκλάβο σε ένα καραβάνι εμπόρων ώσπου τελικά αυτοί τον πούλησαν στην Αίγυπτο. Η γυναίκα του αιγύπτιου αφεντικού του, με δολοπλοκία τον έριξε στην φυλακή. Έμοιαζε σαν να μην γινόταν να φτάσει πιο χαμηλά... Τι θα μπορούσε να αλλάξει την κατάσταση του;

Η αλλαγή όμως της κατάστασης, η στροφή, δεν άργησε να φτάσει. Στο κελί που βρισκόταν  έβαλαν και δύο υπηρέτες του Φαραώ. Ένα βράδυ είδαν παράξενα όνειρα και ξύπνησαν πολύ προβληματισμένοι. Ο Ιωσήφ παρατήρησε πως η διάθεση τους ήταν κακή και τους ρώτησε τι έγινε. Όταν άκουσε τα όνειρα τους, τα ερμήνευσε, και η ερμηνεία του όντως πραγματοποιήθηκε. Δυο χρόνια αργότερα ο Φαραώ είδε επίσης δυο παράξενα όνειρα που κανένας δεν κατάφερε να του τα εξηγήσει. Ξαφνικά ο υπηρέτης; θυμήθηκε τον Ιωσήφ και τον συνέστησε ως ονειροκρίτη, με αποτέλεσμα ο Φαραώ να τον βγάλει από τη φυλακή και να τον κάνει αντιβασιλέα του.

Παρατηρήσατε πού ήταν η στροφή στην ιστορία του Ιωσήφ όπου άρχισαν τα καλά πράγματα στην ζωή του; Όταν παρόλα τα βάσανά του, ο Ιωσήφ δεν ξέχασε ότι βρισκόταν εκεί για κάποιον λόγο. Παρόλο που πέρναγε ο ίδιος δύσκολες μέρες, νοιάστηκε για τους άλλους φυλακισμένους που ήταν κατσουφιασμένοι. Εκείνη ήταν η στιγμή που άρχισε η λύτρωσή η του.

Αυτή η ιστορία μπορεί να μας διδάξει πολλά.

Πρώτον, πόσο σημαντικό είναι να νοιαζόμαστε ο ένας για τον άλλον. Μια απλή καλημέρα που δεν στοιχίζει τίποτα, μπορεί να είναι πολύ σημαντική για τον άλλο.

Δεύτερον, τι συμβαίνει σε εμάς όταν βοηθάμε κάποιον; Η δική μας ζωή αλλάζει και γίνεται γεμάτη νόημα. Αυτή είναι η αρχή της λύτρωση, της προσωπικής λύτρωσης του καθενός μας και της λύτρωσης ολόκληρου του εβραϊκού λαού, με τον ερχομό του Μεσσία πολύ σύντομα.

Τώρα που σας γράφω βρίσκομαι μαζί με μερικές φίλες μου, στο δρόμο για το αεροδρόμιο, για να πάω στη Νέα Υόρκη, στον Ρέμπε εκεί που έζησε ο Ρέμπε, Ραβίνος Μενάχεμ Μέντελ Σσνέερσον. Εκεί θα μελετήσουμε στη συναγωγή του Ρέμπε και θα προσευχηθούμε στο μέρος ταφής του. Ο Ρέμπε πάντα νοιαζόταν για τον καθένα, όσο για τα υλικά ζητήματα τόσο και για τα πνευματικά, και μας δίδαξε να νοιαζόμαστε και εμείς. Δεν ήταν ένας απλός ραβίνος, ήταν ηγέτης.

Θα χαρώ να προσευχηθώ για εσάς. Στείλτε μου το εβραϊκό σας όνομα και το εβραϊκό όνομα της μητέρας σας (π.χ. Χάνα μπατ Νεχάμα).

Σσαμπάτ Σσαλόμ και Χαρούμενο Χανουκά!

Χάνα

Γιατί το Μπαρ Μιτσβά γίνεται στα 13; - Βαγισσλάχ

To read it in English, click here

 Israel Jerusalem crop.jpg

Kyle Taylor from London, 84 Countries [Creative Commons BY 2.0] 

Πριν μερικά χρόνια υπήρξε μια ολόκληρη συζήτηση στο Ισραήλ για την μείωση της ηλικίας που μπορεί κανείς να αποκτήσει δίπλωμα οδήγησης, δηλαδή από τα 18, να κατέβει στα 16 και 9 μήνες. Μερικοί νόμιζαν πως πρόκειται για κάτι θετικό, ενώ άλλοι έλεγαν πως τα δεκαεξάχρονα παιδιά είναι ακόμα μικρά.

Εσείς τι νομίζετε; Από ποια ηλικία μπορεί κάποιος να θεωρείται ώριμος ενήλικας, δηλαδή κάποιος που να μπορούμε να εμπιστευτούμε τόσο τον ίδιο όσο και την κρίση του;

Στον Ιουδαϊσμό, η ενηλικίωση των αγοριών είναι στα 13 χρόνια – το Μπαρ Μιτσβά. (Τα κορίτσια ωριμάζουν νωρίτερα, γι' αυτό η ενηλικίωση τους – Μπατ Μιτσβά – είναι στα 12 χρόνια). Γιατί συγκεκριμένα σε αυτήν την ηλικία; Υπάρχουν δυο γνώμες:

Η πρώτη γνώμη, προέρχεται από την ιστορία του Σσιμόν και του Λεβή (2ος & ο 3ος γιος του Ιακώβ) από την περικοπή Βαγισσλάχ αυτής της εβδομάδας. Ο Σσχεμ, ο γιος του τοπικού ηγέτη, ερωτεύτηκε την αδερφή τους, την Ντίνα, και την πήρε ενάντια στην θέληση της. Όταν τα αδέλφια της, Σσιμόν και Λεβή το άκουσαν, πήραν τα όπλα τους και πήγαν και την έσωσαν. Καθώς η Τορά μας διηγείται αυτήν την ιστορία, αποκαλεί τον Σσιμόν και τον Λεβή άντρες, παρόλο που ο Λεβή ήταν τότε μόνο 13 χρονών. Από αυτό συμπεραίνουμε πως σύμφωνα με την ανθρώπινη φύση, σε αυτήν την ηλικία το παιδί ωριμάζει αρκετά ώστε να μπορέσει να καταλάβει μια κατάσταση και να πράξει ανάλογα.

Σύμφωνα με τη δεύτερη γνώμη, δεν υπάρχει λογική εξήγηση γιατί επιλέχτηκε η ηλικία 13 χρονών. Είναι ένας από τους νόμους που ο Θ-ός δίδαξε στον Μωυσή χωρίς να εξηγήσει το γιατί.

Το Μπαρ Μιτσβά είναι η μέρα που ο Εβραίος λαμβάνει την υποχρέωση να τηρήσει τις Θ-ΐκές εντολές (μέχρι τότε αποτελεί ευθύνη των γονιών). Το ερώτημα δεν είναι μόνο γιατί ορίστηκε η ηλικία των 13 ετών, αλλά ποιος είναι ο σωστός τρόπος να αρχίσει κανείς να τηρεί την Τορά και τις Μιτσβότ.

Σύμφωνα με την πρώτη γνώμη, αρχίζουμε με εντολές που μπορούμε να καταλάβουμε με το ανθρώπινο μυαλό μας. Μόνο αφού συνηθίσουμε αυτό, μπορούμε να προχωρήσουμε να τηρούμε και τις εντολές που δεν καταλαβαίνουμε.

Η δεύτερη γνώμη λέει ακριβώς το αντίθετο. Δηλαδή, ότι η τήρηση των Μιτσβότ βασίζεται στην υπακοή, που είναι ανώτερη από την ανθρώπινη λογική. Μπορούμε (και οφείλουμε) μετά να μελετήσουμε και να καταλάβουμε τις Μιτσβότ, αλλά η βάση της τήρησης τους δεν είναι η κατανόηση τους.

Όμως, και η πρώτη γνώμη συμφωνεί πως, η τήρηση των εντολών απαιτεί υπακοή, η οποία είναι ανώτερη από το μυαλό και την κατανόηση μας. Ο Σσιμόν κι ο Λεβή μπήκαν σε κίνδυνο για την αδερφή τους, μια πράξη αυτοθυσίας που δεν είναι κάτι πολύ λογικό...

Μόνο αν έχουμε την υπακοή, δηλαδήτην ανώτερη από το μυαλό αφοσίωση για τον Θ-ό, συνδυάζοντάς την με την κατανόηση, τότε μπορούμε να Τον υπηρετήσουμε σωστά.

Ας σκεφτούμε μια Μιτσβά που μας είναι δύσκολο να καταλάβουμε με την λογική μας και ας προσπαθήσουμε να την τηρήσουμε, τουλάχιστον μια φορά κατά τη διάρκεια αυτής της εβδομάδας. Να αποφύγουμε να αναμείξουμε κρέας και γαλακτοκομικά στην διατροφή μας θα μπορούσε να είναι μια καλή ιδέα. Έτσι σίγουρα θα φέρουμε τον Μεσσία τώρα!

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Η προσευχή, τι είναι; - Βαγιετσέ

To read it in English, click here

head-2748333_960_720 ladder crop.jpg

Κάποτε, ο πρωθυπουργός των ΗΠΑ πήγε να επισκεφτεί τον πρωθυπουργό του Ισραήλ. Όταν μπήκαν στο πρωθυπουργικό γραφείο, ο αμερικανός πρωθυπουργός παρατήρησε ένα ειδικό τηλέφωνο και ρώτησε τι είναι. Ο ισραηλινός εξήγησε πως πρόκειται για τηλέφωνο που μιλάει με τον Θ-ό. Ο αμερικανός είπε τότε πως κι αυτός έχει ένα τέτοιο τηλέφωνο στο γραφείο του, αλλά το χρησιμοποιεί σπάνια επειδή είναι ακριβό. Ο ισραηλινός χαμογέλασε: "Εγώ μιλάω όσο θέλω. Εδώ είναι τοπικό τηλεφώνημα".

Στην περικοπή Βαγιετσέ αυτής της εβδομάδας, Ο Ιακώβ, στον δρόμο του από το Ισραήλ για τη Χαράνα, ονειρεύεται κάτι ιδιαίτερο. Στο όνειρό του βλέπει μια γιγάντια σκάλα που στέκεται στο έδαφος, ενώ η κορυφή της φτάνει στον ουρανό. Σε αυτήν τη σκάλα ο Ιακώβ είδε να ανεβοκατεβαίνουν άγγελοι. Σύμφωνα με τους Σοφούς μας, πρόκειται για αλλαγή φρουρών. Οι άγγελοι που τον συνόδευαν στο Ισραήλ ξανανέβηκαν Ψηλά και αντί για αυτών ήρθαν καινούριοι άγγελοι που θα τον συνόδευαν στο εξωτερικό.

Δεν ξέρω εσείς τι ονειρεύεστε, αλλά η σκάλα που είδε ο Ιακώβ μας αφορά όλους. Κάθε μέρα έχουμε την ευκαιρία να σκαρφαλώσουμε σε αυτήν την πνευματική σκάλα μέσω της προσευχής. Η προσευχή είναι σαν σκάλα, σαν γέφυρα που ενώνει τον υλικό κόσμο με τον Θ-ό. Σκεφτείτε το λιγάκι. Εγώ και εσείς, απλοί θνητοί, μπορούμε να επικοινωνήσουμε και να μιλήσουμε με τον ίδιο τον Θ-ό! Τον Θ-ό που θέλει να μας ακούσει επειδή είμαστε τα παιδιά Του, ακόμα και αν δεν καταφέρνουμε πάντα να πράξουμε σωστά. Τον Θ-ό που μπορεί να κάνει τα πάντα και να μας δώσει ό,τι χρειαζόμαστε και επιθυμούμε. Τον Θ-ό που τα πάντα εξαρτώνται από Αυτόν.

Λένε πως ο γονιός πάντα θέλει να δώσει, αλλά δεν μπορεί πάντα. Ο βασιλιάς πάντα μπορεί να δώσει, αλλά δεν θέλει να το κάνει πάντοτε. Σε διάφορες προσευχές αποκαλούμε τον Θ-ό «Πατέρα και Βασιλιά μας» – δηλαδή Αυτός που πάντα θέλει να μας δώσει το καλύτερο και πάντα έχει την δυνατότητα να το κάνει. Απλά μερικές φορές ξέρει πως το καλύτερο για εμάς δεν είναι αυτό που ζητήσαμε... 

Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε πως ο Θ-ός δεν είναι ATM και η προσευχή δεν είναι μόνο μια λίστα ψώνια. Είναι η ευκαιρία μας να μιλήσουμε καθημερινά με τον Θ-ό. Φυσικά, όταν ένα παιδί μιλάει με τον μπαμπά, του ζητάει αυτά που του χρειάζονται. Αλλά δεν είναι το μόνο πράγμα για το οποίο μιλάνε.

Μπορούμε να συζητήσουμε ώρες για την ιδιαιτερότητα της προσευχής, αυτής της άμεσης επικοινωνίας με τον Θ-ό. Αλλά το σημαντικότερο είναι όντως να αξιοποιήσουμε αυτήν την δυνατότητα. Υπάρχουν οι γραπτές προσευχές, που μας βοηθούν να εκφραστούμε σωστά και να ακολουθήσουμε την κατάλληλη σειρά: ύμνοι, παρακάλια, ευχαριστίες. Αλλά υπάρχουν και οι αυθόρμητες προσευχές, που έρχονται κατευθείαν από την καρδιά. Ο Θ-ός αγαπά και τις δύο.

Ας αποφασίσουμε αυτήν την εβδομάδα να προσευχόμαστε κάθε μέρα. Μπορούμε να αρχίσουμε τη μέρα μας με το Μοντέ Ανί (δείτε παρακάτω), και επίσης να την αρχίσουμε η/και να την τελειώσουμε με το Σσεμά Ισραέλ, η/και να αφιερώσουμε μια συγκεκριμένη στιγμή της ημέρας για να μιλάμε με τον Θ-ο κατευθείαν από την καρδιά.

Μακάρι να πραγματοποιηθεί η μεγαλύτερή μας προσευχή - να έρθει ο Μεσσίας τώρα!


Μοντέ Ανί, Προσευχή την ώρα που ξυπνάμε

Μοντέ Ανί Λεφανέχα Μέλεχ Χάι Βε-καγιάμ Σσε-εχεζάρτα Μπι Νισσματί Μπε-χεμλά Ραμπά Εμουνατέχα

Δίνω ευχαριστίες προς Σένα, Ζωντανέ και Αιώνιε Βασιλιά, που επέστρεψες την ψυχή μέσα μου με ευσπλαχνία, η πίστη Σου είναι μεγάλη.

Το σπαθί και το βιβλίο - Τολνότ

To read it in English, click here

clone-4197229_960_720 crop.jpg 

Based on an article from Rabbi Goldman

Ποιοι είμαστε; Ποιοι ήμασταν; Ποιοι θα γίνουμε;

Ο λαός μας ονομάζεται και λαός του Ισραήλ, και αυτό προέρχεται από το δεύτερο όνομα του Πατέρα μας του Ιακώβ.

Στην περικοπή Τολντότ αυτής της εβδομάδας, διαβάζουμε για τις μεγάλες ευλογίες που ήθελε να δώσει ο Ισαάκ στους γιους του. Ο τυφλός Ισαάκ δεν ήξερε πως ο Ησαύ, ο μεγαλύτερος από τα δίδυμα παιδιά του, δεν είχε σωστή συμπεριφορά και γι΄ αυτό ήθελε να δώσει σε αυτόν τις ευλογίες.

Όμως η γυναίκα του Ισαάκ, η Ρεβέκκα, που έβλεπε και που ήξερε την αλήθεια, επενέβη. Έστειλε στον Ισαάκ για να ευλογήσει, τον καλό και δίκαιο Ιακώβ, μεταμφιεσμένο σαν Ησαύ. Έτσι, ο Ισαάκ αναφώνησε με απορία «Η φωνή είναι η φωνή του Ιακώβ, ενώ τα χέρια είναι χέρια του Ησαύ!»

Αυτή η φράση σχετίζεται με τα χαρακτηριστικά του λαού μας.

Η φωνή του Ιακώβ είναι η φωνή της μελέτης της Τορά, η φωνή της προσευχής και γενικά, συμβολίζει τον λαό της Βίβλου. Δηλαδή εμείς. Από την άλλη, τα χέρια του Ησαύ συμβολίζουν τη γροθιά, το χέρι με το σπαθί και γενικά την βία, τον πόλεμο και την σωματική δύναμη.

Το ερώτημα είναι που ανήκουμε και που θέλουμε να ανήκουμε. Σε ποιον κόσμο μεγαλώνουμε τα παιδιά μας; Μήπως έχουμε ξεχάσει ποιοι είμαστε και ποιος είναι αληθινά ο πολιτισμός του λαού μας;

Ο σύγχρονος κόσμος είναι ο κόσμος του Ησαύ. Στην τηλεόραση, στις ταινίες, στα διάφορα βιντεοπαιχνίδια υπάρχει ατέλειωτη βία. Πόσους εκατοντάδες φόνους θα έχει δει ένα μέσο παιδί πριν ακόμα κάνει Μπαρ Μίτσβα; Εφτάχρονα παιδιά σκοτώνουν ολόκληρους στρατούς μπροστά στην οθόνη τους.

Αλλά η βία δεν αφορά μόνο τα παιδιά. Τι λέτε για την πυγμαχία ή το μποξ; Όποιος βαράει τον άλλο παίρνει το μεγάλο βραβείο. Αλλά επίσης υπάρχει το παράδοξο. Αν κάποιος σου πιάσει την θέση στο πάρκινγκ και τον βαρέσεις, θα πας φυλακή. Αλλά αν τον βαρέσεις μπροστά σε 25.000 θεατές, θα γίνεις πλούσιος και διάσημος.

Φυσικά εξαιρούνται οι περιπτώσεις χρήσης της βίας ως άμυνα. Δηλαδή είτε προσωπικής αυτοάμυνας ή της στρατιωτικής υπεράσπισης του κράτους.

Αλλά το θέμα είναι, τι θαυμάζουμε; Ποιοι είναι οι ήρωες μας και τα ιδανικά μας;

Όλη αυτή η βία γύρω μας σκοτώνει την ευαισθησία μας και μας μεταμορφώνει σε γενιά του Ησαύ.

Το Ταλμούδ λέει πως όταν υπάρχει βιβλίο, δεν υπάρχει σπαθί και όταν υπάρχει σπαθί, δεν υπάρχει βιβλίο. Δεν μπορούμε ταυτόχρονα να είμαστε ο λαός της Βίβλου και να παίζουμε με τα σπαθιά... Ο Εβραίος πρέπει να θέλει τα παιδιά του να κρατάνε το βιβλίο και όχι το σπαθί.

Και το καλύτερο; Οι Σοφοί μας λένε πως όταν η φωνή μας είναι η φωνή του Ιακώβ, τότε κανένα χέρι του Ησαύ δεν μπορεί να μας πληγώσει.

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Ποιον να παντρευτώ; - Χαγέ Σαρά

To read it in English, click here

marry-me-1044416-crop.jpg 

Based on an article from Rabbi Tauber

Λένε πως η πιο δύσκολη ερώτηση είναι αυτή με την απλούστερη απάντηση. Γιατί μια απλή απάντηση μοιάζει σαν να πληγώνει την εξυπνάδα μας και είναι δύσκολο να γίνει αποδεχτή... Αλλά πολλές φορές η λύση για τα περίπλοκα προβλήματα είναι πολύ απλή.

Με ποιον να παντρευτούμε;

Τι έχει να μας πει η Τορά για αυτήν την κρίσιμη απόφαση μας;

Το πρώτο ζευγάρι στον κόσμο ήταν ο Αδάμ και η Εύα. Η νύφη ήταν επί παραγγελία. Ο Θ-ός έπλασε την νύφη και την έφερε στον γαμπρό. Όταν ο Αδάμ είπε στην Εύα πως για εκείνον είναι η μοναδική, το εννοούσε κυριολεκτικά. Μπορούμε από τον Αδάμ και την Εύα να μάθουμε πολλά για τη συζυγική ζωή, αλλά όχι για την επιλογή συζύγου.

Ο επόμενος γάμος που μας περιγράφει η Τορά είναι του Ισαάκ με την Ρεβέκκα. Ο κόσμος είχε πια εξελιχτεί και ο Αβραάμ είχε πολλές επιλογές για τον γιο του. Πώς διάλεξε;

Έστειλε τον δούλο του τον Ελιέζερ στη Χαράν με δέκα καμήλες φορτωμένες δώρα. Εκεί, όπου ζούσε η πατρική οικογένεια του Αβραάμ, ήλπισε να βρει μια καλή νύφη.

Ο Ελιέζερ έφτασε στο πηγάδι της Χαράν, προσευχήθηκε και σκάρωσε ένα σχέδιο. Να ζητήσει από τις κοπέλες να του δώσουν λίγο νερό. Αν η κοπέλα του πει να αντλήσει μόνος του, δεν ταιριάζει. Αν του προσφέρει νερό, είναι καλό αλλά όχι αρκετό. Η κοπέλα που εκτός από να του δώσει νερό θα προσφέρει νερό και στις καμήλες – αυτή ταιριάζει για νύφη του Ισαάκ.

Από όλη αυτή την ιστορία μπορούμε να μάθουμε πολλά. Αλλά το πιο βασικό είναι πως δεν αρκεί ο/η σύζυγος να είναι όμορφος/η και πλούσιος/α, να αγαπάμε την ίδια μουσική και να μας κάνει να γελάμε. Το σημαντικότερο είναι να παντρευτούμε κάποιον με καλή καρδιά.

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα 

Μια ασυνήθιστη συζήτηση για τον Αβραάμ - Βαγιερά

To read it in English, click here

3746422_Copy_of_laOtude_92_X_65.jpg
L'étude Painting by Serge KRIEF 

Τρείς μαθητές του μεγάλου Ραβίνου Ντοβ Μπερ γνωστού ως Μαγκίντ του Μέζεριτς, συζητούσαν αργά τη νύχτα.

«Τι ήταν το τόσο ιδιαίτερο στο Ακεντάτ Γιτσχάκ [Δέσιμο (Θυσία) του Ισαάκ]; Αν ο Θ-ός μου ζητούσε προσωπικά να θυσιάσω τον μοναχογιό μου, φυσικά και θα το έκανα!» είπε ο πρώτος, και συνέχισε: «Αλλά εγώ θα περίμενα μερικές μέρες πριν εκτελέσω την εντολή, να τον χαρώ λιγάκι. Ο Αβραάμ όμως, έφυγε να το πράξει νωρίς το επόμενο πρωί, με προθυμία. Αυτό ήταν το ιδιαίτερο με τον Αβραάμ.»

Είπε ο δεύτερος: «Εγώ επίσης θα πήγαινα νωρίς το πρωί, χωρίς να χασομερήσω, για να κάνω αυτό που μου είπε ο Θ-ός. Αλλά εγώ θα το έκανα με βαριά καρδιά, ενώ ο Αβραάμ πήγε όλη τη διαδρομή χαρούμενος που μπορούσε να εκπληρώσει την εντολή του Θ-ού. Αυτό ήταν το ιδιαίτερο με τον Αβραάμ».

Ο τρίτος είπε πως αν ο Θ-ός του το ζητούσε, τότε θα το έκανε  επίσης χωρίς καθυστέρηση και με χαρά. Αλλά το ιδιαίτερο με τον Αβραάμ ήταν η αντίδρασή του, όταν ο Θ-ός του είπε πως πρόκειται μόνο για μια δοκιμασία της πίστης του. Η μεγαλύτερη χαρά του δεν ήταν επειδή είχε γλιτώσει ο γιος του αλλά επειδή είχε τώρα μια ακόμα ευκαιρία να εκπληρώσει μια εντολή του Θ-ού, δηλαδή να προσφέρει το ζώο [αντί του Ισαάκ].

Όλη αυτή την ιστορία μας την διηγήθηκε ο πρώτος ραβίνος της Χαμπάντ,  ο Ραβίνος Σσνέορ Ζάλμαν του Λιάντι, που ήταν επίσης μαθητής του Μαγκίντ του Μέζεριτς. Και πρόσθεσε: «Όλη αυτή η συζήτηση δεν ήταν απλά θεωρητική για αυτούς. Ο καθένας από τους τρεις μαθητές αναφέρθηκε στο επίπεδο θυσίας που θα είχε ο ίδιος για τον Θ-ό.

Ας το συλλογιστούμε λίγο. Το Ακεντάτ Γιτσχάκ είναι ένα πολύ κεντρικό θέμα στον Ιουδαϊσμό. Πολλές φορές το αναφέρουμε στην προσευχή και ζητάμε ο Θ-ός να μας βοηθήσει χάρη σε αυτό. Χάρη σε τι όμως; Χάρη στην χαρά! Περισσότερο από την σημασία της ίδιας της πράξης, είναι ο τρόπος που ο Αβραάμ την έκανε. Με προθυμία και με χαρά.

Δεν αρκεί απλά να κάνουμε καλές πράξεις. Πρέπει να τις κάνουμε και με ωραίο τρόπο. Ας μιμηθούμε τον Αβραάμ και χάρη στις καλές μας πράξεις, που θα κάνουμε άμεσα και με αληθινή χαρά, θα φέρουμε τον Μεσσία τώρα!

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

 

Ραβίνος Ντοβ Μπερ του Μέζεριτς / Μαγκίντ (π. 1772). Ήταν μαθητής και μετέπειτα διάδοχος του Μπαάλ Σσεμ Τοβ. Ανάμεσα στους μαθητές του ήταν οι ιδρυτές των διαφόρων χασσιδικών δυναστειών συμπεριλαμβανομένου του Ραβίνου Νάχουμ του Τσέρνομπιλ, του Ραβίνου Λεβή Γιτσχάκ του Μπερντίτσεβ και του Ραβίνου Σσνέορ Ζάλμαν του Λιάντι. Οι διδασκαλίες του, καταγραμμένες από τους μαθητές του, εμφανίζονται σε διάφορους τόμους που περιλαμβάνουν το Μαγκίντ Ντβαράβ ΛεΓιακόβ.

Ραβίνος Σσνέορ Ζάλμαν του Λιάντι / Άλτερ Ρέμπε / Ραβ (1745-1812). Χασιδιστής ραβίνος, αλαχική αρχή, και ιδρυτής του κινήματος Χαμπάντ. Γεννήθηκε στην Λιόζνα της Λευκορωσίας. Ήταν από τους βασικούς μαθητές του Μαγκίντ του Μέζεριτς. Ανάμεσα στα αναρίθμητα έργα του συμπεριλαμβάνονται η Τάνυα, ένα από τα πρώτα έργα που περιλαμβάνουν τις βασικές αρχές του Χαμπάντ Χασιδισμού και το Σσουλχάν Αρούχ α Ράβ, μια εκτεταμένη κωδικοποίηση του εβραϊκού νόμου. Είναι θαμμένος στο Χάντιατς, στην Ουκρανία και τον διαδέχθηκε ο γιός του, Ραβίνος Ντοβ Μπερ του Λουμπάβιτς.

Τι έμαθα διδάσκοντας - Λεχ Λεχά

To read it in English, click here

steps-1081909_960_720 crop.jpg 

Σήμερα δίδαξα ένα μάθημα στη δευτέρα δημοτικού. Η δασκάλα μου και οι φίλες μου συμμετείχαν ως παρατηρητές. Επειδή την Τρίτη 7 Χεσσβάν, στο Ισραήλ αρχίσαμε να προσευχόμαστε για βροχή, επέλεξα αυτό να είναι το θέμα του μαθήματος. Κατά τη διάρκεια του μαθήματος φτιάξαμε μαζί με τις μαθήτριες μια «ορχήστρα» βροχής. Δηλαδή, κρατώντας ένα χαρτί με το ένα χέρι και χτυπώντας το με το άλλο χέρι,  πρώτα με ένα δάχτυλο, μετά με δυο δάχτυλα κτλ αναπαράγαμε τον ήχο της βροχής. Δοκιμάστε το στο σπίτι! Όντως ακούγεται σαν βροχή :-). Τα κορίτσια πέρασαν καλά, δόξα το Θ-ό. Νομίζω πως κατάλαβαν όσα τους δίδαξα και οι κριτικές από τη δασκάλα και τις συμμαθήτριές μου ήταν καλές.

Όπως είναι λογικό αλλά και φυσικό, η δασκάλα είχε και κάποιες παρατηρήσεις να μου κάνει. Υπάρχουν πράγματα που μπορεί κανείς να μάθει μόνο από την εμπειρία. Μερικά σημεία που ήθελαν βελτίωση τα είχα ήδη παρατηρήσει και εγώ, κατά τη διάρκεια του μαθήματος και δεν μου άρεσαν καθόλου. Εμένα μου αρέσει να κάνω τα πράγματα τέλεια από την αρχή. Γιατί να πρέπει να περάσω όλη τη διαδικασία της εμπειρίας; Αλλά από την άλλη, φυσικά και ξέρω πως έτσι είναι στη ζωή. Ο δρόμος από το μυαλό [κατανόηση] ως τη καρδιά [αποδοχή] είναι μακρύς... Όμως ένα από τα σημαντικότερα πράγματα στη ζωή είναι να κάνουμε αυτήν την διαδρομή.

Το όνομα της Περικοπής αυτής της εβδομάδας, Λεχ Λεχά, σημαίνει  «προχώρησε». Τα θέματα που μια περικοπή διηγείται, συνήθως ταιριάζουν με το όνομά της. Όμως η περικοπή Λεχ Λεχά διηγείται διάφορα πράγματα που δεν ήταν και τόσο θετικά για τον Αβράμ, τον πρωταγωνιστή αυτής της παρασσά. Υπήρχε πείνα στο Ισραήλ που τον ανάγκασε να πάει στην Αίγυπτο. Στην Αίγυπτο είδαν την όμορφη Σαράι και την πήραν για γυναίκα του Φαραώ. Πώς αυτές οι δυο ιστορίες ταιριάζουν στον τίτλο αυτής της περικοπής;

Η κάθε κατάβαση (ירידה) είναι μέρος (עליה) της ανάβασης. Χάρη στην κατάβαση μπορούμε να φτάσουμε σε ένα ανώτερο επίπεδο από αυτό που ήμασταν πριν. Είναι σαν τα βήματα που κάποιος κάνει προς τα πίσω, για να πάρει φόρα (πχ στον στίβο). Δεν πρέπει να λυπόμαστε όταν μας συμβαίνει κάτι τέτοιο. Αντιθέτως, πρέπει να το χρησιμοποιήσουμε σαν ώθηση για να γίνουμε καλύτεροι. Στην πραγματικότητα, η κατάβαση είναι μέρος της ίδιας της ανάβασης.

Εγώ θα προσπαθήσω να θυμάμαι πως, το να μην διδάσκω τα μαθήματα τέλεια (ακόμα! 😉 ), είναι μέρος της διαδικασίας για να γίνω μια καλή δασκάλα. Αναλογιστείτε και εσείς τα δικά σας παραδείγματα που δεν είστε τέλειοι και σκεφτείτε τα ως μέρος της προσωπικής σας ανάβασης. Έτσι θα είμαστε χαρούμενοι όχι μόνο στις αναβάσεις αλλά και στις καταβάσεις. Θα συνεχίσουμε πάντα να προχωράμε και θα φέρουμε τον Μεσσία τώρα!

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Looking for older posts? See the sidebar for the Archive.