Printed from Chabad.gr

Τορά για Τώρα!

Το παιδί που μας ανησυχεί - Πέσαχ

To read it in English, click here

seder 535px.jpg 

Πέσαχ! Όλη η οικογένεια κάθεται γύρω από το τραπέζι του Σέντερ, αφηγείται την ιστορία της Εξόδου τρώγοντας τη Ματσά, το Μαρόρ και το γιορτινό γεύμα. Στο επίκεντρο είναι τα παιδιά, αφού όλος ο σκοπός αυτής της βραδιάς είναι να μεταφέρουμε την παράδοση στην επόμενη γενιά. Σύμφωνα με την αγκαντά, μιλάμε για τα τεσσέρα είδη παιδιών: το σοφό, το κακό, το αγαθό και εκείνο που δεν ξέρει να ρωτά. Τα θέλουμε όλα μαζί μας στο τραπέζι του Σέντερ. Θα διδάξουμε το καθένα με τον τρόπο που ταιριάζει σ’ αυτό.

Ποιο από τα παιδιά μας δημιουργεί την περισσότερη ανησυχία;

Ο Ρέμπε, Ραβίνος Μενάχεμ Μέντελ Σσνέερσον, εξηγεί πως το παιδί που δεν ξέρει να ρωτά είναι αυτό που μας έχει ανάγκη περισσότερο από όλα. Το κακό μπορεί να λογομαχεί και να αμφισβητεί, αλλά νοιάζεται. Κανείς δεν πολεμάει κάτι, το οποίο δεν τον αφορά… Αφού έχουμε μπει σε διάλογο μαζί του, υπάρχει περίπτωση να καταφέρουμε να τον πείσουμε να γυρίσει.

Αντίθετα, το παιδί που δεν ρωτά βρίσκεται τόσο μακριά μας ψυχολογικά, που δεν αξίζουμε καν την προσοχή του. Δεν ρωτάει, γιατί δεν ενδιαφέρεται. Εδώ θα πρέπει να προσπαθήσουμε πολύ πιο σκληρά, ώστε να "σπάσουμε" την αδιαφορία του και να το διδάξουμε αυτά που θέλουμε.

Μια φίλη μου παραπονέθηκε πως είναι σχεδόν η μόνη που κάνει ερωτήσεις στη τάξη της. Νιώθει λίγο χαζή που "μόνο αυτή" δεν καταλαβαίνει τη δασκάλα και λίγο εκνευριστική που όλη την ώρα την "ενοχλεί" με ερωτήσεις. Η αλήθεια, όμως, είναι πως είναι η μόνη, που παρακολουθεί προσεκτικά το συγκεκριμένο μάθημα, ενώ οι υπόλοιποι δεν ενδιαφέρονται αρκετά ώστε να τους δημιουργηθούν απορίες…

Είναι πολύ σημαντικό να σκεφτόμαστε και να ρωτάμε. Να έχουμε ενεργή συμμετοχή στο Σέντερ και γενικά στη ζωή μας και στον Εβραϊσμό μας.

Αν δεν ρωτήσουμε, πώς θα μάθουμε;

Σσαμπάτ Σσαλόμ & Χαρούμενο και Κασσέρ Πέσαχ!

Χάνα

Τι κρύβουν οι τοίχοι; - Μετσορά

To read it in English, click here

treasure-3176785 small.jpg 

Κάποτε, ο Ραβίνος Γκαμλιέλ έστειλε τον υπηρέτη του να του αγοράσει το καλύτερο κρέας που υπήρχε στην αγορά. Ο υπηρέτης επέστρεψε με μια γλώσσα αγελάδας. Τον ξαναέστειλε για να φέρει τούτη τη φορά, το χειρότερο κρέας που υπήρχε. Ο υπηρέτης αγόρασε και πάλι μια γλώσσα αγελάδας. Αναρωτήθηκε τότε ο Ραβίνος Γκαμλιέλ, πώς γίνεται η γλώσσα να είναι και το καλύτερο αλλά και το χειρότερο κρέας ταυτόχρονα; Ο υπηρέτης του εξήγησε πως η γλώσσα μπορεί να είναι το καλύτερο ή το χειρότερο πράγμα, ανάλογα με το πώς την χρησιμοποιούμε.

Στην περικοπή Μετσορά αυτής της εβδομάδος, μαθαίνουμε για την Τσαραάτ (συχνά μεταφρασμένη λανθασμένα ως λέπρα). Η Τσαραάτ ήταν κάποιο είδος πάθησης που υπήρχε την εποχή του Ναού. Μπορούσε να εμφανιστεί είτε στους τοίχους του σπιτιού, είτε στα ρούχα ή στο δέρμα του ανθρώπου. Σύμφωνα με τον ιουδαϊσμό εμφανιζόταν ως τιμωρία για το κουτσομπολιό. Ένα σπίτι ή ρούχο που η Τσαράατ δεν έφευγε με κανένα τρόπο, έπρεπε να καταστραφεί. Ένας άνθρωπος με Τσαράατ, έπρεπε να μείνει σε απομόνωση, εκτός της πόλης μέχρι να εξαφανιστεί από το δέρμα του, αφού ο Θ-ός θα τον είχε συγχωρέσει. Ήταν μία όχι και τόσο ευχάριστη διαδικασία…

Όταν οι Εβραίοι ήταν στην έρημο, ο Θ-ός ανακοίνωσε στον Μωυσή, , πως όταν θα έμπαιναν στη Γη της Επαγγελίας τα σπίτια που θα έβρισκαν θα είχαν Τσαράατ. Γιατί όμως να τους πει τέτοιες κακιές ειδήσεις; Οι Σοφοί μας εξηγούν πως, στην πραγματικότητα αυτό ήταν μια καλή είδηση.

 Οι Εμορίτες, που έμεναν στο Ισραήλ πριν πάει εκεί ο εβραϊκός λαός, είχαν κρύψει μέσα στους τοίχους των σπιτιών, τα χρυσαφικά τους για να μην τα βρουν οι Εβραίοι. Οι Εβραίοι δεν θα τα έβρισκαν ποτέ. Ο Θ-ός, όμως, έστειλε Τσαράατ στα σπίτια των Εμορίτων, με αποτέλεσμα να πρέπει να τα γκρεμίσουν και έτσι να βρουν τους θησαυρούς.

Η κάθε Μιτσβά, εκτός από οδηγίες του τι πρέπει να κάνουμε, μας δίνει και ένα μήνυμα για τη καθημερινή μας ζωή. Τι μπορεί να μας διδάξει η Τσαράατ;

Οι άνθρωποι έχουμε  ένα πολύ ισχυρό όπλο: – το στόμα μας. Μπορούμε με αυτό να κάνουμε τα χειρότερα,  να σπείρουμε διχόνοια, να καταστρέψουμε την αυτοπεποίθηση των γύρω μας, να χάσουμε το χρόνο μας με μπλα μπλα κτλ. κτλ. Δεν θα ήταν καλύτερα να κλείναμε το στόμα μας για πάντα και να περνάγαμε τις μέρες μας στην σιωπή;

Το όνομα του λαού των Εμορίτων, που έμενε στο Ισραήλ, προέρχεται από την ρίζα της λέξης αμάρ, που σημαίνει μιλάω στα εβραϊκά. Ενώ οι Εμορίτες συμβολίζουν όλα τα κακά πράγματα που μπορούμε να κάνουμε μιλώντας, στα σπίτια τους είχαν κρυμμένους θησαυρούς. Αυτό μας διδάσκει πως δεν αρκεί μόνο να μη χρησιμοποιούμε λάθος το στόμα μας. Πρέπει επίσης να ανακαλύψουμε τους θησαυρούς που υπάρχουν μέσα του, αν το αξιοποιούμε σωστά.

Έχουμε ένα πολύ ισχυρό εργαλείο, το στόμα μας. Μπορούμε με αυτό να κάνουμε τα καλύτερα, δηλαδή να κάνουμε ειρήνη, να χτίσουμε την αυτοπεποίθηση των γύρω μας, να φτιάξουμε τη μέρα κάποιου με μια καλή κουβέντα, με λίγη προσοχή. Μπορούμε επίσης να μοιραστούμε τις γνώσεις μας με τους άλλους, όπως το να διηγηθούμε την ιστορία του Πέσαχ στο Σέντερ κτλ. Κτλ.

Ας βάλουμε όλοι τα δυνατά μας για να ανακαλύψουμε τους θησαυρούς που έχουμε στο στόμα μας.

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Ποιος ήρθε τελευταίος; - Ταζριά

To read it in English, click here

tiger-2979932 small.jpg 

Η χελώνα, αφού γεννήσει τα αυγά της, τα παρατάει μόνα τους. Είναι κακιά μητέρα;

Η τίγρης, που κυνηγά και τρώει άλλα ζώα, είναι βίαια;

Στην Δημιουργία του κόσμου, τα ζώα πλάστηκαν πριν από τον άνθρωπο (τα ζώα δημιουργήθηκαν Πέμπτη και Παρασκευή πρωί, ο άνθρωπος δημιουργήθηκε την Παρασκευή μεσημέρι). Επίσης, η περικοπή Ταζρία αυτής της εβδομάδας, όπου μαθαίνουμε τους νόμους της αγνότητας του ανθρώπου, έρχεται σαν συνέχεια των προηγούμενων περικοπών, όπου διαβάσαμε τους νόμους της αγνότητας των ζώων (κασσέρ). Γιατί οι άνθρωποι έρχονται τελευταίοι; Είναι λιγότερο σημαντικοί;

Τα ζώα, όπως οι άνθρωποι, τρώνε, πίνουν, κοιμούνται, επικοινωνούν μεταξύ τους και γεννούν. Οι ερευνητές λένε πως πολλά είδη ζώων έχουν μνήμη και μυαλό και μπορούν να σκέπτονται. Ποια είναι λοιπόν η διαφορά τους με τους ανθρώπους;

Τα ζώα δεν μπορούν να επιλέξουν τι θα κάνουν. Ό,τι κάνουν, είναι βασισμένο στα ένστικτά τους. Γι' αυτό ποτέ δεν υπάρχουν κακά ζώα, ακόμα όταν κάνουν πράξεις που μας φαίνονται σκληρές και κακιές. Δεν το διαλέγουν αυτά. αλλά γίνονται ενστικτωδώς.

Αντίθετα, ο άνθρωπος, έκτος από μυαλό, έχει και την ελευθερία της επιλογής. Από τη μία είναι τα ένστικτά του, που τον κάνουν να σκέπτεται μόνο τον εαυτό του και τα βραχυπρόθεσμα οφέλη του. Από την άλλη, έχει τη Θ-ϊκή ψυχή του, που τον θέλει να πράττει το σωστό, σκεπτόμενος τους γύρω του και τα μακροπρόθεσμα οφέλη. Ο άνθρωπος μπορεί να επιλέξει και αυτή είναι η μεγάλη του διαφορά από τα ζώα.

Είναι καλή αυτή η διαφορά ή όχι; Από εμάς εξαρτάται. Αν επιλέξουμε σωστά, μπορούμε να πετύχουμε πολλά [τόσο για εμάς όσο και για τους συνανθρώπους μας]. Αντίθετα, τα ζώα κάνουν κάτι καλό  ενστικτωδώς  προκειμένου να έχουν προσωπικό κέρδος. Αν όμως υποκύψουμε στις κακίες μας τάσεις, μπορούμε να κάνουμε χειρότερα πράγματα από τα ζώα.

Με άλλα λόγια, μπορούμε να είμαστε ή οι καλύτεροι από όλους, ή οι χειρότεροι από όλους.

Αυτός είναι και ο λόγος που δημιουργηθήκαμε τελευταίοι. Αν αξιοποιήσουμε σωστά τις δυνάμεις μας, είμαστε σαν τον σημαντικό καλεσμένο που προσέρχεται σε μια εκδήλωση τελευταίος, όταν όλα είναι έτοιμα και οι υπόλοιποι προσκεκλημένοι έχουν πάρει τις θέσεις τους. Γι’ αυτό φτιάχτηκε ο άνθρωπος τελευταίος στην Δημιουργία του κόσμου. Οι Σοφοί μας εξηγούν πως ο Θ-ός ήθελε να μας φέρει σε έναν ολοκληρωμένο κόσμο, σαν τον σημαντικός επισκέπτη που φτάνει τελευταίος.

Αλλά, αν  αξιοποιήσουμε τις δυνάμεις μας λάθος, αυτό το γεγονός ερμηνεύεται διαφορετικά. Οι Σοφοί μας λένε πως ακόμα και το κουνούπι που δημιουργήθηκε πριν από εμάς είναι καλύτερο από εμάς.

Ας αποφασίσουμε όλοι μας, για μια καλή πράξη που μπορούμε να κάνουμε, ώστε να είμαστε τα σημαντικότερα πλάσματα του κόσμου και όχι τα χειρότερα.

Χάνα

Γιατί δίσταζε ο Ααρών; Σσμινί

To read it in English, click here 

possible-4058672 crop.jpg

Πως καλλιεργούμε την αυτοπεποίθηση μας; Πως ξεπερνάμε τον φόβο μας να προσπαθήσουμε για κάτι καινούριο;

Ο Μωυσής έχει ένα ιδιαίτερο τρόπο να μας διδάξει τον τρόπο.

Στην περικοπή Σσμινί αυτής της εβδομάδας, έπειτα από επτά ήμερες δοκίμων, ξεκινάει η λειτουργία του Μισσκάν (Σκηνή του Μαρτυρίου / Σκήνωμα). Ο Ααρών, ο αρχιερέας πρέπει να ξεκινήσει το τελετουργικό, αλλά ντρέπεται και φοβάται. Αναρωτιέται μήπωςεπειδή είχε βοηθήσει έμμεσα να γίνει η αμαρτία με το Χρυσό Μοσχάρι, δεν του ταιριάζει να υπηρετήσει τον Θ-ό σε αυτήν τη σημαντική θέση.

Ο Μωυσής τον κάλεσε και του είπε να προχωρήσει και να κάνει το καθήκον του. Ο Ααρών τον υπάκουσε και έκανε ο,τι έπρεπε. Τι είπε ο Μωυσής στον Ααρών για να ηρεμήσει τον φόβο του; Τίποτα. Το μόνο που του είπε είναι η φράση «Κάνε το καθήκον σου». Με άλλα λόγια, ο Μωυσής προέτρεψε τον Ααρών να ξεκινήσει, να κάνει το πρώτο βήμα. Έτσι ο Ααρών θα ανακάλυπτε πως τζάμπα ανησυχούσε. Μόνο ξεκινώντας θα ξεπερνούσε τους ενδοιασμούς του και θα ανακαλύπτετε ότι ρόλος για τον οποίο επιλέχτηκε του ταίριαζε γάντι.

Μερικές φόρες η λύση για το φόβο μας είναι απλά να κάνουμε αυτό το οποίο φοβόμαστε. Πολλοί καλοί ομιλητές, για παράδειγμα, φοβόντουσαν να μιλήσουν δημόσια μέχρι που δοκίμασαν να πάρουν το μικρόφωνο στα χέρια τους. Όταν δούμε πως το μπορούμε και το καταφέρουμε, πως δεν είναι τόσο δύσκολο όπως νομίζαμε, η αυτοπεποίθηση μας μεγαλώνει και την επομένη φορά θα νιώσουμε πολύ πιο σίγουροι να το κάνουμε.

Θυμάμαι πριν μερικά χρόνια, όταν πέθανε ο μπαμπάς μιας συμμαθήτριας μου, ήταν η πρώτη φορά που πήγα για παρηγοριά στους πενθούντες, η μιτσβά της Νιχούμ Αβελίμ στα εβραϊκά. Φοβόμουν τόσο πολύ, δεν ήξερα τι θα έπρεπε να πω. Δεν ήθελα να πάω αλλά έπρεπε… Τελικά πήγα και ανακάλυψα πως οι πενθούντες δεν χρειάζονται τα λόγια μου. Αρκεί που πηγαίνω να τους συμπαρασταθώ και να είμαι κοντά τους. Έπρεπε να δοκιμάσω να το κάνω για να μου φύγει ο φόβος...

Πολλοί φοβούνται να δοκιμάσουν να πάρουν ενεργό μέρος στον εβραϊσμό τους. Για παράδειγμα, δεν ξέρουν πώς να κάνουν Κιντούσς και να καθοδηγήσουν το τελετουργικό για το δείπνο του Σσαμπάτ. Δεν γνωρίζουν όλες τις προσευχές και πότε λέμε την καθεμιά. Πώς λοιπόν να γιορτάσουν το Σσαμπάτ; Το καλύτερο είναι απλά να προσπαθήσουν να το κάνουν. Να  βουτήξουν στα βαθιά νερά.

Προσπαθήστε λοιπόν να τηρήσετε το Σσαμπάτ, έστω και μερικές από τις Μιτσβότ του. Αρχίστε από κάπου και θα δείτε πως μπορείτε να τα καταφέρετε. Θα ανακαλύψετε πως ούτε περίπλοκο είναι αλλά και πόση χαρά φέρνει σε όποιον το τηρεί.

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Ποιος θα πετάξει τα σκουπίδια; - Τσαβ

To read it in English, click here

flower-2344725 crop.jpg 

Έχετε συναντήσει ανθρώπους που θεωρούν τους εαυτούς τους τόσο σημαντικούς που δεν θα κάνουν την οποιαδήποτε δουλεία; Έχετε προσέξει πως υπάρχουν άνθρωποι που θεωρούν ότι αυτά που έχουν να κάνουν είναι τόσο πιο σημαντικά που αν κάποιος τους ζητήσει κάτι απλοϊκό, όπως οδηγίες για το πως να πάει κάπου, δεν θα ασχοληθούν;

Στον Ιερό Ναό τα πράγματα συνέβαιναν αλλιώς.

Οι κοανίμ - οι ιερείς - είχαν πολλές εργασίες να κάνουν στο Ναό. Να ευλογήσουν το λαό, να διδάξουν στον κόσμο την Τορά, να κάνουν τις θυσίες κτλ. Αλλά είχαν και να καθαρίσουν το Ναό και να πετάξουν τα σκουπίδια εκτός της πόλης.

Θα νομίζαμε πως οι ιερείς οι οποίοι ασχολούνταν να βγάζουν τα σκουπίδια εκτός της πόλης δεν ήταν οι ίδιοι με αυτούς που έκαναν τις θυσίες ή που ευλογούσαν το λαό. Φανταζόμαστε ότι υπήρχε διαφορά θέσεων και ιεραρχίας. Δηλαδή ότι οι σημαντικοί ιερείς ασχολιόντουσαν με τις διδασκαλίες και τις ευλογίες και οι υπόλοιποι ιερείς με τις καθαριότητες.

Η αλήθεια είναι όμως πως ήταν ακριβώς οι ίδιοι ιερείς που έκαναν όλες τις δουλειές. Άλλαζαν τα ρούχα τους και πήγαιναν να κάνουν όλες τις εργασίες, από το να ευλογήσουν τον λαό έως του να πετάξουν τα σκουπίδια. Έκαναν όλα όσα ήταν απαραίτητο στον Ναό, ακόμα και τις δραστηριότητες που συνήθως δεν ανεβάζουμε στο Facebook και στα socialmedia.

Όλες αυτές οι εργασίες είναι τα στάδια της υπηρεσίας προς τον Θ-ό. Συμπεριλαμβάνουν τις προετοιμασίες πριν, το καθάρισμα μετά και όλες τις άλλες ενδιάμεσες εργασίες. Δεν υπάρχουν λιγότερο ή περισσότερο σημαντικές εργασίες.

Έτσι έκανε και ο Ραβίνος Χιγιά, την εποχή του Ταλμούδ. Είδε πως υπήρχαν πολλά χωριά που δεν είχαν δάσκαλο και ραβίνο. Οι κάτοικοι δεν ήξεραν την Τορά και υπήρχε κίνδυνος να ξεχάσουν τον εβραϊσμό τους. Πήρε λοιπόν την κατάσταση στα χέρια του. Φύτεψε λινάρι και όταν μεγάλωσε έφτιαξε από αυτό σχοινιά. Με αυτά έφτιαξε δίχτυα, με τα οποία έπιασε ελάφια. Έσφαξε τα ελάφια, έδωσε το κρέας σε φτωχούς και αφού επεξεργάστηκε το δέρμα τους, έγραψε βιβλία, την Τορά και την Μισσνά. Με αυτά τα βιβλία που έφτιαξε πήγαινε σε κάθε χωριό, μάζευε τα παιδιά και δίδασκε στο καθένα, από ένα τεύχος της Τορά. Έπειτα τους έλεγε να διδάξουν ο ένας τον άλλον αυτά που είχαν μάθει ενώ εκείνος συνέχιζε για το επόμενο χωριό.

Ο Ραβίνος Χιγιά, παρόλο που ήταν πολύ σπουδαίος και σημαντικός ραβίνος, δεν δίσταξε να κάνει μια σειρά από “απλά” πράγματα για να βοηθήσει την κατάσταση και για να υπηρετήσει τον Θ-ό.

Ας προσπαθήσουμε να συμπεριφερόμαστε και εμείς με αυτόν τον τρόπο. Να μην σκεφτόμαστε πως τα διάφορα απλά πράγματα δεν ταιριάζουν να τα κάνουμε εμείς αλλά να πραγματοποιούμε το θέλημα του Θ-ού σε κάθε περίσταση.

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Σώσε την κατάσταση! - Πουρίμ

To read it in English, click here

Persia 5 sceptre crop.jpg 

Πουρίμ! Η πιο χαρούμενη γιορτή του χρόνου πλησιάζει. Τι συνέβη ακριβώς; Τι γιορτάζουμε;

Ο Αχασσβερόσς, ο μεγάλος βασιλιάς 127 χωρών (σχεδόν όλου του τότε κόσμου) ψάχνει μια καινούρια βασίλισσα, αφού σκότωσε την πρώτη του γυναίκα. Μετά από τέσσερα χρόνια ψαξίματος διαλέγει από όλες τις γυναίκες την Εσθήρ. Ήταν μια εβραία γυναίκα, που δεν ήθελε με τίποτα να παντρευτεί τον αλλόθρησκο βασιλιά, αλλά ήταν υποχρεωμένη να το κάνει.

Ο μεγάλος υπουργός, ο Αμάν, βγάζει μια νέα σκληρή διαταγή: Να σκοτώσουν σε όλο το βασίλειο, όλους τους Εβραίους, μεγάλους και μικρούς, σε μια συγκεκριμένη μέρα. Ήταν μια πολύ δύσκολη διαταγή. Όλοι οι Εβραίοι εκείνα τα χρόνια, ζούσαν στο βασίλειο του Αχασσβερόσς. Δεν είχαν που να κρυφτούν ή να ξεφύγουν. Αυτή η διαταγή σήμαινε ολοκληρωτικό αφανισμό του εβραϊκού λαού.

Ο Μορδεχάι, που ήταν ξάδερφος της Εσθήρ, αποφάσισε να επέμβει υπέρ του εβραϊκού λαού. Έστειλε μήνυμα στην Εσθήρ, ότι έπρεπε να πάει εκτάκτως στον βασιλιά και να του ζητήσει να ακυρώσει αυτή τη διαταγή. Η Εσθήρ φοβόταν γιατί σύμφωνα με τον νόμο, δεν μπορούσε να μιλήσει στον βασιλιά παρά μόνο όταν αυτός την καλούσε. Ο Αχασσβερόσς δεν την είχε καλέσει παραπάνω από 30 μέρες… Εάν πήγαινε να του μιλήσει μπορεί να την σκότωνε!

Ο Μορδεχάι της εξήγησε πως δεν μπορούσε να κάτσει αδιάφορη και να μην κάνει τίποτα. Ίσως ο Θ-ός την είχε φέρει σε αυτήν τη θέση, για αυτήν ακριβώς την στιγμή. Έπρεπε να χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα που είχε προκειμένου να σώσει το λαό της. Για αυτό ο Θ-ός την έκανε βασίλισσα και αυτός ήταν και ο λόγος όλης της ιστορίας της! Η Εσθήρ όντως το κάνει και μιλάει με τον Αχασσβερόσς και σαν θαύμα ο βασιλιάς πείθεται και ο εβραϊκός λαός μας σώζεται. Γι’ αυτό γιορτάζουμε μέχρι και σήμερα την γιορτή του Πουρίμ.

Στη ζωή μας και εμείς βρίσκουμε τον εαυτό μας σε παρόμοια θέση με αυτήν που βρέθηκε η Εσθήρ. Κάποιος που χρειάζεται βοήθεια, κάποιο πρόβλημα που χρειάζεται λύση και ίσως εμείς είμαστε εκείνοι που έχουμε το κλειδί της σωτηρίας. Αλλά ίσως και να φοβόμαστε ότι δεν μπορούμε πραγματικά να βοηθήσουμε. Η ιστορία του Πουρίμ όμως μας παροτρύνει να πράξουμε. Να μην δειλιάσουμε. Γιατί υπάρχει λόγος που ο Θ-ός μας έφερε σε αυτήν την θέση. Ίσως ήταν ακριβώς για να είμαστε ο σωστός άνθρωπος στο σωστό μέρος, την σωστή στιγμή προκειμένου να βοηθήσουμε την συγκεκριμένη κατάσταση…

Ας εκμεταλλευτούμε όλες τις ευκαιρίες που έχουμε, με όλες τις δυνάμεις που μας δόθηκαν, στην συγκεκριμένη θέση που μας έβαλε ο Θ-ός ώστε να σώσουμε την κατάσταση.

Μακάρι να περάσουμε από την μεγάλη χαρά του Πουρίμ στην ακόμα μεγαλύτερη χαρά του ερχομού του Μεσσία!!!

Πουρίμ Σαμέαχ και Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Ατιμία, Διαφθορά, Απάτη - Πεκουντέ

To read it in English click here

ethics-2110621 crop.jpg

Από τις πιο συνηθισμένες και εκνευριστικές ειδήσεις, που ακούμε δυστυχώς αρκετά συχνά, είναι πως «ο πολιτικός τάδε έκλεψε», «ο διευθυντής της τάδε οργάνωσης εξαπάτησε το κοινό» κτλ. Παντού στον κόσμο γίνονται προσπάθειες για να σταματήσουν αυτές οι απατές. Αλλά εμείς, ο σύγχρονος πολιτισμός, δεν είμαστε οι πρώτοι που απασχολούμαστε με αυτό το θέμα.

Στην περικοπή Πεκουντέ, αυτής της εβδομάδας, ο Μωυσής κάνει το ίδιο. Όλοι οι υπολογισμοί των δωρεών που έφεραν οι Εβραίοι για το Ναό, είναι τακτοποιημένοι και καταγεγραμμένοι με διαφάνεια. Όλο το χρυσό, το ασημί, οι πολύτιμες πέτρες κτλ. ζυγίστηκε και υπολογίστηκε επακριβώς, ώστε κανείς να μην υποπτευτεί τον Μωυσή και τους βοηθούς του, μήπως πήραν μερίδιο για τους εαυτούς τους.

Οι Σοφοί, σύμφωνα με αυτήν την ιστορία μας διδάσκουν ότι αυτοί που μαζεύουν δωρεές για οργανώσεις κτλ. θα πρέπει να είναι «καθαροί» και απέναντι στον Θ-ό αλλά και απέναντι στην κοινότητα. Δεν αρκεί κάποιος να είναι τίμιος αλλά πρέπει και να φαίνετα. Δηλαδη, πρέπει πάντα να είμαστε προετοιμασμένοι να δώσουμε αναφορά. 

Μετά τα 120, όταν φτάνουμε Επάνω, θα πρέπει και εκεί Ψηλά να δώσουμε αναφορά. Θα ρωτηθούμε και θα κριθούμε για τις πράξεις μας όταν ήμασταν στην ζωή εδώ κάτω στην γη.

Σύμφωνα με το Ταλμούδ, η πρώτη ερώτηση δεν θα είναι «πίστεψες στον Θ-ό;» ή «νήστεψες το Κιπούρ;» αλλά «εργάστηκες τίμια;». Δηλαδή δεν θα ρωτηθούμε πόσο θρήσκοι ήμασταν αλλά πως διευθύναμε το μαγαζί μας.

Η δεύτερη ερώτηση θα είναι «μελέτησες την Τορά;». Φαίνεται πως η μελέτη είναι ένα από τα πιο βασικά θέματα στον Ιουδαϊσμό. Το κλειδί που οδηγεί σε όλα τα υπόλοιπα. Υπάρχει λόγος που ο εβραϊκός λαός ονομάζεται Λαός της Βίβλου… Ίσως είναι παράξενο που αρκετοί έξυπνοι και μορφωμένοι Εβραίοι και ακαδημαϊκοί, έχουν σπουδάσει σχεδόν όλες τις σοφίες του κόσμου, εκτός από την δική τους, την απέραντη σοφία της Τορά και του Ταλμούδ…

Όταν οδηγούμε σε μία άλλη χώρα, το να μη γνωρίζουμε τον τοπικό κώδικα οδικής κυκλοφορίας, δεν θα μας απαλλάξει από το πρόστιμο, αν κάνουμε  κάποιαπαράβαση. «Δεν ήξερα» δεν είναι μια καλή δικαιολογία.

Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με την μελέτη της Τορά. Είναι τόσο προσβάσιμη που δεν μπορούμε να δικαιολογηθούμε πως δεν ξέραμε και δεν είχαμε  τον τρόπο να μελετήσουμε. Υπάρχουν πολύ ενδιαφέροντα μαθήματα για την Τορά στη Χαμπάντ Ελλάδος, υπάρχουν οι ραβίνοι μας που θα χαρούν να μελετήσουν μαζί μας και φυσικά υπάρχει άφθονο υλικό στο διαδίκτυο αλλά και πληθώρα βιβλίων. Αν θελήσουμε ειλικρινά να μελετήσουμε, θα καταφέρουμε να βρούμε τον τρόπο.

Ας βάλουμε τα δυνατά μας ώστε όταν έρθει η ώρα να ρωτηθούμε εκεί Ψηλά, εάν εργαστήκαμε τίμια και αν μελετήσαμε την Τορά, θα μπορέσουμε να απαντήσουμε θετικά και στις δυο ερωτήσεις.

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Η ερώτηση που θα “νικήσει” τον Θ-ό - Βαγιακέλ

To read it in English, click here

clouds-1702272-small.jpg 

Μερικοί είναι βέβαιοι πως γνωρίζουν εκείνη την ερώτηση, για την οποία ο ραβίνος δεν θα ξέρει τι να απαντήσει. Η ερώτηση που θα “νικήσει” τον Θ-ό και μετά την οποία, δεν θα οφείλουν να τηρούν τις εντολές Του.

Υπάρχουν όμως τέτοιες ερωτήσεις;

Ένας άνθρωπος ρώτησε τον Ρέμπε, Ραβίνο Μενάχεμ Μέντελ Σσνέερσον σε σχέση τα Τεφιλίν, τα οποία είναι φτιαγμένα από δέρμα. Του λέει: “Δεν μπορώ να τα φορέσω, επειδή είμαι χορτοφάγοςκαι δεν φοράω πράγματα φτιαγμένα από δέρμα ζώου. Δεν μπορώ να βάλω πάνω μου κάτι που το ζώο έπρεπε να υποφέρει για να φτιαχτεί…». Ο Ρέμπε του εξήγησε πως τα Τεφιλίν δεν πρέπει αναγκαστικά να είναι φτιαγμένα από δέρμα σφαγμένου ζώου αλλά μπορούν να φτιαχτούν και από δέρμα ζώου που πέθανε με φυσικό θάνατο. Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα τα Τεφιλίν του να είναι φτιαγμένα χωρίς να έχει υποφέρει κανένα ζώο, οπότε μπορεί να τα φορέσει ήρεμος και να τηρήσει την εντολή του Θ-ού.

Κάθε Παρασκευή πηγαίνουμε με τη θεία μου στο εμπορικό κέντρο και διανέμουμε στις γυναίκες κεράκια για να τα ανάψουν το Σσαμπάτ. Μια φορά, κάποια γυναίκα με ρώτησε τι αξία έχει το άναμμα των κεριών, αν μετά από αυτό δεν τηρεί όλους τους υπόλοιπους νόμους του Σσαμπάτ; Της εξήγησα πως με κάθε Μιτσβά ενωνόμαστε με τον Θ-ό. Η Μιτσβά είναι αιώνια, πάνω από το χρόνο. Η σχέση που δημιούργησε η Μιτσβά μας με τον Θ-ό, έχει ανεκτίμητη αξία. Δεν κάνει διαφορά τι έκανε ο άνθρωπος ένα λεπτό πριν ή δυο λεπτά μετά.

Κάποιος ρώτησε τον δάσκαλο στην σχολή μας γιατί πρέπει να τηρεί τις εντολές με υλικές πράξεις. Η σχέση με τον Θ-ό δεν θα έπρεπε να είναι μόνο πνευματική, με συναίσθημα; Ο δάσκαλος, μας εξήγησε πως αν ο Θ-ός ήθελε να Τον υπηρετούμε πνευματικά, δεν θα μας έστελνε σε αυτόν τον υλικό κόσμο. Θα μέναμε ως ψυχές δίχως σώμα. Σταλθήκαμε στον υλικό κόσμο για να κάνουμε υλικές πράξεις. Αυτό θέλει ο Θ-ός από εμάς.

Όλες οι ερωτήσεις έχουν απάντηση. Απλά πρέπει να ρωτήσουμε τον σωστό άνθρωπο για να τις λάβουμε.

Εσείς έχετε ερωτήσεις; Επισκεφτείτε την "σελίδα ερωτήσεων” στο site μας για να δείτε αν η ερώτηση σας έχει ήδη απαντηθεί ή ρωτήστε κατευθείαν τον ραβίνο.

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Κρίμα το ποτήρι... - Κι Τισά

To read it in English, click here

breaking glass crop low res.jpg 

Στον εβραϊκό γάμο, στο τέλος της τελετής της χουπά, ο γαμπρός σπάει ένα ποτήρι, όλοι φωνάζουν “μαζάλ τοβ” και ξεκινά το γλέντι. Τηρούμε αυτό το έθιμο για να μας υπενθυμίζει την καταστροφή του Ναού ακόμα και σε αυτήν τη χαρούμενη στιγμή της ζωής μας.

Γιατί όμως με αυτόν τον τρόπο; Κρίμα είναι και το ποτήρι…

Στην περικοπή Κι Τισά αυτής της εβδομάδας, ο Μωυσής γυρνά από το Όρος Σινά με τις φτιαγμένες από τον Θ-ό πλάκες των Δέκα Εντολών. Κατεβαίνοντας βλέπει τον λαό του Ισραήλ να λατρεύει το Χρυσό Μόσχάρι. Παίρνει τις Πλάκες, τις ρίχνει στο έδαφος και σπάνε. Ένας λαός που αμαρτάνει με αυτόν τον τρόπο, μόλις 40 μέρες αφού είδε τον Θ-ό με τα μάτια του στο Όρος Σινά, δεν του αξίζει να παραλάβει τη σοφία του Θ-ού. Αλλά γιατί έπρεπε να τις σπάσει; Οι πλάκες αυτές ήταν έργο του Θ-ού και είχαν ανεκτίμητη αξία. Δεν μπορούσε να τις κρατήσει στην άκρη, μέχρι να μετανοήσει ο λαός; Οι Πλάκες που έσπασαν δεν ξαναγύριζαν ποτέ.

Μετά που ο Θ-ός συγχώρεσε τον λαό Του, τότε διέταξε τον Μωυσή να φτιάξει καινούριες πλάκες. Πρέπει να υπήρχε μια πολύ καλή αιτία για αυτό...

Συνήθως άνθρωποι προτιμούν να μιλάνε για τις επιτυχίες τους και να ξεχνούν τις αποτυχίες τους. Νομίζουν πως η αποτυχία και η επιτυχία είναι δυο αντίθετα. Η αλήθεια όμως είναι πως η αποτυχία παράγει την επιτυχία. Τα λάθη μας, γεννάνε μέσα μας, μια μεγάλη ανάγκη για αλήθεια. Προσπαθούμε να τα διορθώσουμε, με περισσότερη επιθυμία και θετική ενέργεια. Με άλλα λόγια: η αποτυχία μπορεί να μας οδηγήσει σε μια επιτυχία, περισσότερο από όσο μια επιτυχία μπορεί να μας οδηγήσει σε μια ακόμη επιτυχία.

Αυτός είναι και ο λόγος που ο Μωυσής έσπασε τις πλάκες. Όταν είδε να λατρεύουν τον Χρυσό Μόσχάρι κατάλαβε πως, οι Εβραίοι χρειάζονταν μια πιο βαθιά σχέση με τον Θ-ό. Όχι μια αυτόματη σχέση, όπου ο Θ-ός κάνει τα πάντα και ο λαός πρέπει μονάχα να υπακούσει. Αντίθετα, χρειάζονταν μια σχέση που θα προέκυπτε μέσα από επιλογή. Μια σχέση που θα εμπλέκονταν οι ίδιοι, που θα συμμετείχαν. Μια σχέση που θα διαπερνούσε όλη τους την προσωπικότητα.

Ο Μωυσής έσπασε προκειμένου να χτισθεί κάτι καινούριο. Στην καινούρια σχέση, οι Εβραίοι έπρεπε να καταβάλουν ιδιαίτερη προσπάθεια. Αλλά και ο Θ-ός την δεύτερη φορά έκανε επίσης παραπάνω. Ενώ οι πρώτες Πλάκες περιείχαν μόνο τη Βίβλο, οι καινούριες εμπεριείχαν επιπλέον σοφία, τις βάσεις για το Ταλμούδ και το Μιντράσς.

Για αυτό η Τορά λέει πως ο Μωυσής έσπασε τις Πλάκες μπροστά στα μάτια των Εβραίων. Ήταν για να τους σοκάρει, για να τους ταρακουνήσει και να τους οδηγήσει στην αυτό-βελτίωση τους πέρα από το λάθος τους.

Το ίδιο ισχύει στον εβραϊκό γάμο. Προς το τέλος της χουπά, ο γαμπρός σπάει ένα ποτήρι και όλοι φωνάζουν “μαζάλ τοβ!”. Έτσι υπενθυμίζουμε στους νεόνυμφους πως ακόμα και αν κάτι σπάσει ανάμεσα τους κατά την διάρκεια του έγγαμου βίου τους, κάτι το οποίο σίγουρα θα συμβεί, δεν σημαίνει ότι όλα τελείωσαν. Μετά το σπάσιμο μπορούν να χτίσουν κάτι καινούριο στην σχέση τους, καλύτερο από αυτό που έσπασε.

Μακάρι πάντα να ωριμάζουμε μέσα από τα λάθη μας και να έρθει σύντομα ο Μεσσίας, στον καιρό του οποίου δεν θα κάνουμε πια κανένα λάθος.

Τι έμαθα από το ελαιόλαδο - Τετσαβέ

To read it in English, click here

olive-oil-1596639-crop.jpg 

Ένα από τα μεγαλύτερα διλλήματα μας, έχει να κάνει με την εβραϊκή μας ταυτότητα. Από τη μια θέλουμε να είμαστε μέρος του μεγάλου μοντέρνου κόσμου. Από την άλλη θέλουμε να κρατήσουμε την ιδιαίτερη εβραϊκή μας ταυτότητα. Πως μπορεί κάποιος να περπατήσει πάνω σε αυτό το λεπτό σχοινί; Η απάντηση βρίσκεται στη περικοπή Τετσαβέ αυτής εβδομάδας.

Η περικοπή αρχίζει μιλώντας για το αγνό ελαιόλαδο με το οποίο άναβαν την ιερή Μενορά στον Ναό. Το ελαιόλαδο έχει δυο ιδιαίτερες ιδιότητες. Από την μια, διαπερνά όλα υλικά. Είδατε ποτέ τι συμβαίνει όταν πέφτει μια σταγόνα ελαιόλαδο σε μεγάλη στοίβα χαρτιά; Φτάνει πολύ βαθιά. Από την άλλη, πάντα επιπλέει πάνω από τα υπόλοιπα υγρά και ποτέ δεν αναμιγνύεται μαζί τους, όσο και να προσπαθήσουμε να τα ανακατέψουμε. Δοκιμάστε το αυτό το πείραμα στο σπίτι :-).

Έτσι θα πρέπει να συμπεριφερόμαστε κι εμείς στην καθημερινή μας ζωή. Να μπορούμε να έρθουμε σε επαφή με τον υπόλοιπο κόσμο και να τον επηρεάσουμε, αλλά χωρίς αυτό να μας αλλάξει.

Πολλές φόρες σκεπτόμαστε πως για να μας αποδεχτούν και να μας εκτιμήσουν οι άλλοι θα πρέπει να συμπεριφερθούμε το ίδιο με εκείνους, χάνοντας την ταυτότητα μας. Όμως ο κόσμος εκτιμά αυτούς που έχουν το δικό τους χαρακτήρα, αυτούς που διατηρούν τις αξίες τους ακόμη και όταν όλοι γύρω τους τα κάνουν διαφορετικά.

Ας συνδεθούμε λοιπόν, αυτή την εβδομάδα με την εβραϊκή μας ταυτότητα, χωρίς να νοιαζόμαστε τι σκέπτονται οι φίλοι μας από τη σχολή ή την δουλεία μας. Με κεριά του Σσαμπάτ (κορίτσια & γυναίκες), τα Τεφιλίν (αγόρια & άνδρες), με την μελέτη της Τορά και όλες τις άλλες μιτσβότ.

Εάν συμπεριφερόμαστε όπως το ελαιόλαδο, σίγουρα ο Θ-ός θα μας φέρει πια τον Μεσσία!

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Ποιος πρέπει να κάνει το πρώτο βήμα; - Τρουμά

To read it in English, click here

sunset-2247297.jpg 

«Στην αρχή ο Θ-ός ήταν άστεγος, γι΄ αυτό ζήτησε από τον λαό Του να του χτίσει ένα σπίτι».

Πού είναι γραμμένο αυτό;

Δεν είναι γραμμένο πουθενά. Αλλά είναι γραμμένο πως ο Θ-ός μας έδωσε εντολή να Του φτιάξουμε τον Ναό «Να Μου φτιάξουν ένα Σκήνωμα και Εγώ θα κατοικήσω ανάμεσά τους» (Έξοδος 25:8), στην Παρασσά της εβδομάδας Τρουμά.

Γιατί όμως μας ζητά κάτι τέτοιο; Δεν είχε σπίτι; Μέχρι να χτιστεί το ιερό, δεν θα ήταν εδώ κάτω, μαζί μας;

Αφού κατέβηκε πριν λίγο καιρό ο Θ-ός στο Όρος Σινά και μας μίλησε. Γιατί ξαφνικά χρειάζεται τον Ναό για να το κάνει; Ποια είναι η διαφορά;

Υπάρχει μια μεγάλη και βασική διαφορά ανάμεσα στην επικοινωνία που έγινε στο Όρος Σινά και στην επικοινωνία στον Ναό. Στο όρος Σινά, ήταν ο Θ-ός Αυτός που την ξεκίνησε. Αυτός ήρθε, Αυτός μίλησε, Αυτός έφερε τις βροντές και τους κεραυνούς. Οι Εβραίοι απλά το δέχτηκαν, χωρίς να κάνουν οι ίδιοι κάτι το ιδιαίτερο.

Αντίθετα, η κατασκευή του Ναού ήταν το δικό μας έργο. Έπρεπε εμείς να δώσουμε τις δωρεές για την κατασκευή του και έπρεπε εμείς να τον χτίσουμε. Εμείς φέραμε τον Θ-ό εδώ.

Πρέπει πάντοτε να θυμόμαστε αυτό το μήνυμα. Δηλαδή, το ποιος πρέπει να κάνει το πρώτο βήμα στη σχέση μας με τον Θ-ό. Δεν πρέπει να καθόμαστε και να περιμένουμε να έρθει ουρανοκατέβατη η έμπνευση για να νιώσουμε συνδεδεμένοι μαζί Του. Ο Θ-ός μερικές φορές μας δίνει ως δώρο αυτές τις ουρανοκατέβατες εμπνεύσεις. Αλλά για τον υπόλοιπο χρόνο αυτό δεν αρκεί. Πρέπει να σκεφτούμε, να μελετήσουμε και να πράξουμε από μόνοι μας, να έχουμε την πρωτοβουλία της επικοινωνίας εμείς. Και τότε ο Θ-ός μας απαντάει και επίσης μας βοηθάει.

Κάποτε ρώτησαν τον Ραβίνο του Κοτσκ  «Πού βρίσκεται ο Θ-ός;» και εκείνος απάντησε:  «ο Θ-ός βρίσκεται όπου εμείς Τον αφήσουμε να μπει».

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Based on Rabbi Goldman's weekly sermonette  

Ποιος φυλάει; - Μισσπατίμ

To read in English, please click here

police-869216-crop.jpg 

Πρόκειται για μια αληθινή ιστορία: Μια φορά κλάπηκε κάτι ακριβό, από ένα αυτοκίνητο που είχε σταθμεύσει στην αυλή μιας ρώσικης συναγωγής. Όταν ανέκριναν τον φύλακα της συναγωγής, απάντησε πως: η δουλειά μου είναι να βλέπω πως όλα πάνε καλά. Όταν κάτι δεν πάει καλά, δεν με αφορά!”

Η περικοπή Μισσπατίμ, είναι γεμάτη με νόμους που έχουν να κάνουν με την καθημερινή μας ζωή και τις ανθρώπινες σχέσεις. Μεταξύ άλλων, αναλύει τέσσερεις κατηγορίες ανθρώπων που φυλάνε την περιουσία άλλων: α) ο φύλακας που δεν πληρώνεται και απλά θέλει να βοηθήσει, β) ο φύλακας που πληρώνεται, γ) ο δανειστής που χρησιμοποιεί την περιουσία του άλλου χωρίς πληρωμή και δ) ο ενοικιαστής που πληρώνει για να την χρησιμοποιήσει.

Η διαφορά ανάμεσα στους  φύλακες δεν έχει να κάνει μόνο με την αμοιβή που παίρνουν αλλά και με την ευθύνη που έχουν για το αντικείμενο που προσέχουν, σε περίπτωση που κλαπεί, χαθεί ή  καταστραφεί κτλ. Ο φύλακας που δεν πληρώνεται, σχεδόν σε κάθε περίπτωση δεν θα πρέπει να πληρώσει αποζημίωση, εκτός αν πρόκειται για πραγματική αμέλεια. Ο φύλακας που πληρώνεται και ο ενοικιαστής θα πρέπει να πληρώσουν αποζημίωση σχεδόν σε κάθε περίπτωση, εκτός αν δεν θα μπορούσαν με τίποτα να το σταματήσουν, για παράδειγμα μια ένοπλη ληστεία. Ο δανειστής όμως πάντα θα φέρει ευθύνη, σε όλες τις περιπτώσεις.

Πώς αφορούν όλα αυτά την καθημερινή μας ζωή;

Οι Σοφοί μας εξηγούν πως ο καθένας μας είναι φύλακας στον κόσμο του Θ-ού. Ο Θ-ός μας έδωσε έναν όμορφο κόσμο, μια πολύτιμη ψυχή και πολλές δυνάμεις, ταλέντα, ενέργεια και ζωή. Επίσης μας έδωσε και 613 Εντολές να τηρήσουμε και να «φυλάμε».

Αν κάνουμε λάθος και δεν τις τηρούμε-φυλάμε σωστά, πόσο θα πρέπει να πληρώσουμε; Πόση ευθύνη έχουμε;

Υπάρχει ο φύλακας που δεν πληρώνεται, αυτός που τηρεί τις εντολές απλά επειδή ο Θ-ός το ζήτησε και επειδή Τον αγαπάει. Δεν σκέφτεται την ανταμοιβή που του αξίζει. Και άμα κατά λάθος, κάνει κάποια αμαρτία, ο Θ-ός θα τον συγχωρέσει, εκτός αν πρόκειται για πραγματική αμέλεια.

Από την άλλη υπάρχει ο φύλακας που πληρώνεται, δηλαδή αυτός που τηρεί τις εντολές για να λάβει ανταμοιβή. Τρίτον, είναι ο ενοικιαστής-φύλακας που θέλει να χαρεί αυτόν τον κόσμο, αλλά νιώθει όμως και την υποχρέωση να “πληρώσει” τον Θ-ό για την χρήση του κόσμου Του, τηρώντας τις εντολές Του. Αυτοί οι δυο φέρουν ευθύνη για τα λάθη τους, εκτός αν δεν θα μπορούσαν με τίποτα να το σταματήσουν.

Ο χειρότερος φύλακας είναι ο δανειστής, αυτός που θέλει να χαρεί τον κόσμο του Θ-ού χωρίς καμία δέσμευση ή υπακοή  σε Εκείνον. Ο δανειστής θα πρέπει πάντα να φέρει την ευθύνη, σε κάθε περίπτωση ή περίσταση.

Εσείς, τι είδους φύλακας είστε;

Σσαμπάτ Σσαλόμ

Χάνα

"Μπαλαγκάν" στα Ουράνια - Γιτρό

To read it in English, click hereShavuot (650x245) 

Αυτή την εβδομάδα διαβάζουμε για την Παράδοση της Τορά (Ματάν Τορά). Με θαύματα, αστραπές και μπουμπουνητά ο Θ-ός αποκαλύπτεται στο Όρος Σινά και παραδίδει την Τορά στο λαό του Ισραήλ.

Όπως ξέρουμε από τα λόγια των Σοφών μας, η Τορά και οι Μιτσβότ υπήρχαν στον κόσμο πολύ νωρίτερα. Ο Αβραάμ τηρούσε την Τορά, το ίδιο ο Ισαάκ κι ο Ιακώβ. Ακόμη και στην Αίγυπτο μελετούσαν την Τορά. Άρα, αναρωτιόμαστε, τι ήταν το ιδιαίτερο στο Ματάν Τορά; Τι το καινούριο μας πρόσφερε που δεν υπήρχε πριν;

Πριν το Ματάν Τορά ο ουρανός κι η γη ήταν τελείως απομονωμένα το ένα από το άλλο. Ο,τι ήταν πνευματικό παρέμενε αποκλειστικά πνευματικό και ο,τι ήταν υλικό παρέμεινε μόνο ως τέτοιο. Ήρθε το Ματάν Τορά και από τότε γίνεται να κάνουμε «μπαλαγκάν!», να τα ανακατέψουμε. Από εκείνη την στιγμή και στο εξής μπορούμε να ενώσουμε τη θρησκεία με τη ζωή. Η ιερότητα μπορεί να μπει σε κάθε υλικό (επιτρεπόμενο) θέμα και ακόμη και υλικά αντικείμενα μπορούν να γίνουν ιερά. Πάρτε για παράδειγμα τα Τεφιλίν. Παλιά ήταν ένα απλό κομμάτι από δέρμα ζώου και τώρα είναι ιερό. Ή, άλλο παράδειγμα, ένα τυχερό καρβέλι ψωμί. Παλιά ήταν απλό σιτάρι, και τώρα, αφού κάποιος το έφαγε λέγοντας προηγουμένως την ευλογία για το ψωμί, χρησιμοποίησε την ενέργειά του για καλό σκοπό και το μεταμόρφωσε σε κάτι το ιερό. Η κάποιος που είναι
σωστός στην δουλειά του και θυμάται να συμπεριφέρεται όπως πρέπει στους συναδέλφους του. Όταν το κάνει κάποιος σωστά τότε η ίδια η δουλεία γίνεται ιερή.

Βρείτε μου κι εσείς κι αλλά παραδείγματα ;-). Από το Ματάν Τορά και μετά, αυτός είναι ο ρόλος μας στον κόσμο, να φέρουμε τον Θ-ό και όλα τα ωραία πράγματα που μαθαίνουμε στη θεωρία και να τα κατεβάσουμε στον κόσμο μας, στη ζωή μας. Να μεταμορφώσουμε τον ίδιο το κόσμο μας σε ιερό.

Καλή επιτυχία σε όλους μας! Ο καθένας που
φέρνει ακόμα και λιγάκι τον Θ-ό στη καθημερινή ζωή του, φέρνει πιο κοντά μας τον Μεσσία, αμέσως τώρα!

Οι Χαλότ διηγούνται - Μπεσσαλάχ

 To read it in English, click here

challah-1235620-crop.jpg 

Σήμερα, όπως κάθε εβδομάδα, θα στρώσουμε το τραπέζι του Σσαμπάτ και θα τοποθετήσουμε πάνω του δυο ολόφρεσκες και νοστιμότατες χαλότ, όμορφα σκεπασμένες. Αυτήν την εβδομάδα θα έχουν μια ιδιαίτερη γεύση, αφού έρχονται κατευθείαν από την περικοπή Μπεσσαλάχ αυτής της εβδομάδας.

Στην παρασσά της προηγούμενης εβδομάδας, οι Εβραίοι βγήκαν από την Αίγυπτοτα και τώρα βρίσκονται στην έρημο. Οι ματσότ που είχαν ετοιμάσει για τον δρόμο τελείωσαν. Τι θα φάνε τώρα; Από αυτή την χρονική στιγμή αρχίζει ένα από τα μεγαλύτερα θαύματα, που θα διαρκέσει 40 χρόνια, δηλαδή μέχρι να μπουν οι Εβραίοι στη γη του Ισραήλ. Αυτό ήταν το μάννα, το ψωμί από τον ουρανό. Κάθε πρωί το μάννα έπεφτε από τον ουρανό σκεπασμένο με δρόσο. Κάθε Παρασκευή έπεφτε διπλή μερίδα, για να μην πρέπει το Σσαμπάτ να κάνουν οι Εβραίοι τον κόπο να το μαζέψουν.

Για αυτόν τον λόγο, σε κάθε γεύμα του Σσαμπάτ τοποθετούμε στο τραπέζι 2 χαλότ, σαν την διπλή μερίδα μάννα και τις σκεπάζουμε, όπως το μάννα ήταν όμορφα σκεπασμένο και προστατευμένο.

Έως και σήμερα, το μάννα συνεχίζει να μας διδάσκει την εμπιστοσύνη προς στον Θ-ό. Κάθε μέρα επιτρεπόταν να μαζέψουν μόνο μια μερίδα μάννα για τον κάθε έναν άνθρωπο. Δεν γινόταν να αποθηκεύσουν από την μια ημέρα για την άλλη. Έπρεπε να είναι γεμάτοι εμπιστοσύνη, πως το σημερινό θαύμα θα επαναληφθεί και την επόμενη μέρα.

Εσείς θα μπορούσατε να πηγαίνετε για ύπνο κάθε μέρα με άδειο ψυγείο και να είστε σίγουροι πως ο Θ-ός θα σας δώσει αύριο φαγητό;

Ας στρώσουμε σήμερα όλοι μας το τραπέζι του Σσαμπάτ. Οι γυναίκες και τα κορίτσια θα ανάψουν τα κεριά του Σσαμπάτ (ώρα ανάμματος κεριών στην Αθήνα 17:14), οι άντρες και τα αγόρια θα κάνουν Κιντούσς και όταν γευτούμε τις νόστιμες χαλότ θα θυμηθούμε την απέραντη εμπιστοσύνη που είχαν οι πρόγονοι μας στον Θ-ό και θα προσπαθήσουμε να τους μιμηθούμε.

Ας δυναμώσουμε την εμπιστοσύνη μας στον Θ-ό, ότι θα μας δώσει ό,τι χρειαζόμαστε και ας είμαστε ήρεμοι.

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Πότε να μιλήσουμε στα παιδιά για το Θ-ό - Μπο

To read in English, click here

mother-1039765-crop1.jpg

Υπάρχουν διάφορα μεγάλα και αιώνια ερωτήματα. Τι είναι καλύτερο, το κινητό iOS ή android, η Coca-Cola ή η Pepsi; Το αρχαιότερο ερώτημα ξεκίνησε πριν πολλά χρόνια, στην περικοπή Μπο αυτής της εβδομάδας και συνεχίζει να εξελίσσεται μέχρι και σήμερα.

Αρχικά, ο Μωυσής δεν είχε ζητήσει από τον Φαραώ να ελευθερώσει τους εβραίους για πάντα. Ζήτησε μόνο μια τριήμερη άδεια για να βγει ο λαός στην έρημο να προσκυνήσει τον Θ-ό και να κάνουν θυσίες. Στην ίδια την Αίγυπτο ήταν επικίνδυνο να κάνουν θυσίες επειδή τα πρόβατα ήταν οι θεοί των Αιγύπτιων.

Μετά που είχε υποφέρει μερικές από τις Δέκα Πληγές, ο Φαραώ πρότεινε στον Μωυσή να δώσει αυτή τη τριήμερη άδεια, αλλά μόνο στους άντρες. Οι γυναίκες και τα παιδιά θα έμεναν στην Αίγυπτο. Ο Μωυσής καθόλου δεν συμφώνησε και τόνισε πως έπρεπε να πηγαίνουνόλοι: μικροί και μεγάλοι, με τους γιους τους και τις κόρες τους.

Αυτή η διαφωνία δεν ήταν τόσο απλή. Από τη μία είναι ο Φαραώ που νομίζει πως δεν είναι ανάγκη τα παιδιά να ανακατεύονται με πνευματικά και Θ-ϊκά θέματα. "Άστε τα να παίξουν και όταν μεγαλώσουν, τότε θα τους μιλήσουμε για πνευματικά θέματα σαν τον Θ-ο".

Από την άλλη είναι ο Μωυσής, που μας εξηγεί πως η εκπαίδευση πρέπει να αρχίσει από μικρή ηλικία. Όσο πιο νωρίς μπορούμε, πρέπει να διδάξουμε στα παιδιά για τον Θ-ό και να συνηθίσουν από νωρίς να συμπεριφέρονται σωστά.

Εγώ διαλέγω να είμαι σαν τον Μωυσή. Εσείς;

Σσαμπάτ Σσαλόμ!

Χάνα

Looking for older posts? See the sidebar for the Archive.