To read it in English, click here
Παρόλο που "Δεν κάνει κρύο στην Ελλάδα, κρύο δεν έκανε πότε…" όπως λέει και το τραγούδι, μπήκαμε για τα καλά στον χειμώνα και κάνει πολύ κρύο αυτές τις μέρες.
Αυτό μου θύμισε την ιστορία του Τσαντίκ με το γούνινο παλτό (τσαντίκ είναι ο δίκαιος άνθρωπος). Όταν κάνει πολύ κρύο υπάρχουν δυο λύσεις. Η μια είναι κάποιος να ανάψει φωτιά, η δεύτερη να τυλιχτεί με ένα παλτό. Και στις δυο περιπτώσεις ο άνθρωπος θα ζεσταθεί. Αλλά όταν κάποιος ανάβει φωτιά, όλοι όσοι θα κάτσουν τριγύρω θα ζεσταθούν. Με το παλτό, ο μόνος που ζεσταίνεται είναι αυτός που το φοράει.
Αυτό συμβαίνει και με τα πνευματικά θέματα. Κάποιος μπορεί να είναι ο Τσαντίκ με το γούνινο παλτό, δηλαδή να είναι ικανοποιημένος που είναι καλός άνθρωπος αλλά να μην νοιάζεται στο να έχει θετική επίδραση και στο περιβάλλον του.
Ο Ιουδαϊσμός μας διδάσκει να μην ζεσταινόμαστε μονάχα εμείς, αλλά να εμπνέουμε και άλλους. Θα πρέπει να είμαστε πρωτοστάτες και να μοιραζόμαστε την ζεστασιά της Τορά και των Μιτσβότ με όσους βρίσκονται γύρω μας. Δεν αρκεί να είμαστε Τσαντίκ, δίκαιοι άνθρωποι. Πρέπει να ανάψουμε τη φωτιά με ενθουσιασμό, θετική ενεργεία και εμπνευσμένα διδάγματα για να ζεστάνουμε τους γύρω μας.
Εάν κάθε ένας από εμάς ανάβει μια φλόγα και ζεσταίνει τον δικό του χώρο στην γη, το σκοτάδι και το κρύο θα υποχωρήσουν και θα έρθει η εποχή της ειρήνης και του φωτός με την έλευση του Μεσσία.
Σσαμπάτ Σσαλόμ,
Ραβίνος Μέντελ & Νεχάμα Χέντελ