Click here to read it in English
Μια από τις πιο αγαπημένες μας δραστηριότητες ως οικογένεια είναι να φτιάχνουμε παζλ όλοι μαζί. Συνήθως διαλέγουμε των 500 ή 1000 κομματιών. Καθόμαστε όλοι στο πάτωμα και αρχίζουμε να ξεδιαλέγουμε χρώματα και σχέδια. Ο καθένας μας αναλαμβάνει ένα συγκεκριμένο μέρος της εικόνας… και συχνά ακούς να λέμε ο ένας στον άλλον: «Πάρε αυτό το κομμάτι. Νομίζω ότι ταιριάζει στο δικό σου μέρος».
Είναι μια ομαδική δουλειά. Ο ένας βοηθά τον άλλον για έναν κοινό σκοπό, να ολοκληρωθεί το παζλ. Και η επιτυχία να τελειώσει κάποιος την μεριά που έχει αναλάβει, είναι επιτυχία όλων μας.
Σκεπτόμουν την σχέση που έχουν τα παζλ με την χθεσινή χαρούμενη γιορτή του Λαγκ ΜπαΌμερ, την 33η μέρα του Μετρήματος του Όμερ. Η περίοδος ανάμεσα στο Πέσαχ και το Σσαβουότ, είναι μια λυπητερή περίοδος όπου μνημονεύουμε τους 24.000 μαθητές του Ραβίνου Ακίβα που πέθαναν από μια επιδημία. Όπως μας εξηγούν οι Σοφοί, αυτό συνέβη επειδή «δεν σεβόντουσαν ο ένας τον άλλον». Η επιδημία σταμάτησε το Λαγκ ΜπαΌμερ και έτσι το γιορτάζουμε ως μια χαρούμενη μέρα.
Το Λαγκ ΜπαΌμερ μας διδάσκει πως πρέπει να σεβόμαστε ο ένας τον άλλον, ακόμα και αν είμαστε διαφορετικοί ή αν διαφωνούμε. Δεν χρειάζεται να είμαστε ίδιοι για να είμαστε ενωμένοι. Όπως τα κομμάτια του παζλ που το καθένα έχει μοναδικό σχήμα και χρώμα αλλά όλα μαζί ενώνονται δημιουργώντας ένα υπέροχο αποτέλεσμα.
Όλοι μας έχουμε μια αποστολή και έναν μοναδικό τρόπο να την πραγματοποιήσουμε και καθένας από εμάς συμβάλει το δικό του μέρος στην ολοκλήρωση του συνολικού έργου. Μπορούμε να το πετύχουμε μόνο σεβόμενοι και βοηθώντας ο ένας τον άλλον.
Το Λαγκ ΜπαΌμερ μας διδάσκει ότι μπορεί να υπάρχει ενότητα χωρίς ομοιομορφία.
Σσαμπάτ Σσαλόμ
Ραβίνος Μέντελ και Νεχάμα Χέντελ