To read it in English, click here
Το να θυμόμαστε το Ολοκαύτωμα είναι πολύ σημαντικό, όχι μόνο αυτήν την εβδομάδα αλλά συνεχώς. Να θυμόμαστε τους αγαπημένους μας που χάθηκαν στο Ολοκαύτωμα με τον πιο θηριώδη τρόπο, να θυμόμαστε την βαρβαρότητα και την σκληρότητα των ναζί και να λέμε «Ποτέ Ξανά». Επίσης να θυμόμαστε τις ηρωικές πράξεις κάποιων πολύ ιδιαίτερων ανθρώπων, Εβραίων και μη, που διακινδύνεψαν την ζωή τους για να βοηθήσουν και να σώσουν συνανθρώπους τους.
Ο Βίκτορ Φρανκλ ήταν ένας αυστριακός νευρολόγος και ψυχίατρος που εκτοπίστηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Τερέζιενσταντ. Εκεί, παρατήρησε πως κάποιες φορές δυνατοί και υγιείς άνθρωποι δεν κατάφερναν να συνεχίσουν, ενώ άλλοι πιο αδύναμοι κατάφερναν να αντέξουν και να επιζήσουν. Προσπάθησε να καταλάβει τι ήταν αυτό που τους έδινε αυτήν την δύναμη.
Ανακάλυψε πως όσοι είχαν κάποιο λόγο για να ζήσουν, κάτι που ήθελαν να κάνουν, κάποιον να φροντίσουν, είχαν μεγαλύτερες πιθανότητες επιβίωσης. Συμπέρανε λοιπόν πως όταν κάποιος έχει ένα «Γιατί», τότε θα βρει και το «Πώς». Εάν κάποιος έχει λόγο για να ζήσει, θα βρει τον τρόπο να το κάνει.
Ας το κρατήσουμε αυτό και ας το θυμόμαστε, κάνοντας το μέρος της ζωής μας. Ας βρούμε το νόημα της ζωής μας, το «Γιατί» της ύπαρξης μας και το «Πώς» θα ακολουθήσει.
Ας είναι η ζωή μας και η θετική μας επιρροή στον κόσμο γύρω μας ένας φόρος τιμής σε αυτούς που χάθηκαν.
Ραβίνος Μέντελ και Νεχάμα Χέντελ