Στις 18 Ελούλ, το έτος 5458 (1698) ο ιδρυτής του Χασσιδικού κινήματος, Ραββίνος Ισραέλ Μπαάλ Σσεμ Τοβ, γνωστός με τη συντομογραφία «ΜπεΣστ», γεννήθηκε στη μικρή πόλη Ακόπ, στα Καρπάθια `Ορη της Πολωνίας.
Η γέννησή του συνέβη πενήντα ακριβώς χρόνια μετά τα Χμιελνίκι πογκρόμς που αποδεκάτισαν τις Εβραϊκές κοινότητες της Ουκρανίας, της Ποδολίας, της Βολχηνίας και της Πολωνίας.
Τα διδάγματα στα οποία βασίστηκε ο Χασσιδισμός ήταν γνωστά μόνο σε πολύ λίγους, είχε έρθει όμως η ώρα να γίνουν γνωστά και στους Εβραίους σα σύνολο. Η αποστολή του Μπαάλ Σσεμ Τοβ ήταν να ιδρύσει τις ρίζες του Χασσιδισμού από τις οποίες θα τρέφονταν, θα μεγάλωνε και θα γίνονταν ένα ουσιαστικό κομμάτι στη ζωή των Εβραίων. Δε θεωρούνταν σαν μια επιπλέον πολυτέλεια, αλλά σα μια απαραίτητη υποστήριξη χωρίς την οποία το βασικό χαρακτηριστικό και η ουσία της ύπαρξης των Εβραίων δε θα μπορούσε να διατηρηθεί για πολύ ακόμα.
Στην ηλικία των πέντε, ο Μπαάλ Σσεμ Τοβ έμεινε ορφανός. Ο πατέρας του ένας ευσεβής και άγιος άνθρωπος,του άφησε αυτήν την κληρονομιά: «Γιε μου, να μην φοβάσαι κανέναν παρά μόνο το Θεό. Να αγαπάς όλους τους Εβραίους με όλη σου την ψυχή και όλη σου την καρδιά».
Η κοινότητα έγινε ο κηδεμόνας του μικρού ορφανού και του έδωσε την εβραϊκή εκπαίδευση για αγόρια, όπως συνηθίζονταν εκείνο τον καιρό. Απολάμβανε να περνά τον ελεύθερο χρόνο του στις φυσικές ομορφιές που περιέβαλλαν τη γενέτειρά του όπου η ευαίσθητη ψυχή του μπορούσε να εκτιμήσει το μεγαλείο της δημιουργίας.
Στην ηλικία των δεκατεσσάρων ο ΜπεΣσΤ μπήκε σε μια ομάδα μυστικών Ραββίνων ή νισταρίμ, τους οπαδούς του Ραββίνου Αδάμ Μπαάλ Σσεμ του Ροπσσίτς. Η αποστολή τους ήταν να περιπλανιώνται από πόλη σε πόλη, να μιλούν με τους Ραββίνους, τους μελετητές, τους φτωχούς εργάτες και τους πλούσιους επιχειρηματίες, για να τους ενθαρρύνουν και να τους δίνουν ελπίδα όταν το μόνο που κυριαρχούσε ήταν η απαισιοδοξία.
Τέσσερα χρόνια αργότερα, έπειτα από πρόταση του ΜπεΣσΤ, οι Νισταρίμ ανέλαβαν την ευθύνη της θρησκευτικής εκπαίδευσης των κοινοτήτων αυτών. Οργάνωσαν κατάλληλα σχολεία και παρείχαν θρησκευόμενους δασκάλους με τα ανάλογα προσόντα, δίνοντας ιδιαίτερη φροντίδα στις ανάγκες των φτωχών.
Μετά το θάνατο του Ραββίνου Αδάμ Μπαάλ Σσεμ, ο Μπαάλ Σσεμ Τοβ εκλέχτηκε ως αρχηγός των Νισταρίμ. Μετά την εκλογή του Ο ΜπεΣσΤ ηγήθηκε της ίδρυσης σχολείων για τα νεότερα αγόρια και γεσσιβότ για τα μεγαλύτερα, σε εκατοντάδες Εβραϊκές κοινότητες.
Με τις θρησκευτικές, εκπαιδευτικές σχολές που ίδρυε με σταθερά βήματα, ο δρόμος ήταν πια ανοιχτός για την υπηρεσία προς το Θεό και την εκπλήρωση της εντολής του Αχαβάτ Ισραέλ, η αγάπη προς τον πλησίον. Ο δεύτερος στόχος των Νισταρίμ ήταν να επικεντρώσουν την προσοχή τους στην ανύψωση των μαζών από το τέλμα της άγνοιας στα ανώτερα επίπεδα της Τορά.
`Ολη αυτή την περίοδο της ζωής του ο ΜπεΣσΤ έγινε ο κάτοχος ενός αριθμού χειρογράφων τα οποία ανήκαν στο Ραββίνο Αδάμ Μπαάλ Σσεμ. Σε αυτά τα χειρόγραφα αποκαλύπτονταν πολλά Καβαλιστικά μυστικά και οδηγίες τις οποίες μελετούσε αδιάκοπα.
Κάποια εποχή ο ΜπεΣσΤ έφτασε στο Μπρόντι όπου παντρεύτηκε την αδερφή ενός ξακουστού μελετητή, του Ραββίνου Αβραάμ Γκέρσσον Κιτοβέρ. Ο ΜπεΣσΤ και η σύζυγός του γέννησαν ένα γιο, το Ραββίνο Τσβι και μια κόρη, την Αντέλ.
Από το 5484 (1724) και για δέκα χρόνια ο ΜπεΣσΤ έζησε απομονωμένος, αφιερώνοντας τον εαυτό του στην εντατική μελέτη της Τορά . Λέγεται ότι τα χρόνια αυτά ο Μπαάλ Σσεμ Τοβ έλαβε εντολή από τον Αχιβά του Σσιλό, τον αρχαίο προφήτη την εποχή του Βασιλιά Δαυίδ, που εμφανίζονταν τακτικά στον ΜπεΣσΤ και του δίδασκε τα μυστικά της Τορά. Το 5494 (1734) στην ηλικία των 36, Ο ΜπεΣστ μετακόμισε στην πόλη της
Μετσιμπούσς όπου εγκαταστάθηκε και άρχισε να διδάσκει τα δόγματα του Χασσιδισμού, δημοσίως.
Πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι τον καιρό εκείνο, το μοναδικό μονοπάτι που οδηγούσε στον Ιουδαϊσμό ήταν η μελέτη της Τορά. Οι αγράμματοι και οι αμαθείς θεωρούνταν Εβραίοι «δεύτερης διαλογής». Ο Μπαάλ Σσεμ Τοβ δίδαξε ότι η Τορά ήταν περιουσία όλων των Εβραίων και ότι όλοι είναι εξίσου ικανοί να υπηρετήσουν το Θεό, ανεξάρτητα από την κοινωνική τους θέση, το επίπεδο μόρφωσης και τα κληρονομικά χαρίσματα, καθώς και ότι το Αχαβάτ Ισραέλ πρέπει να αγκαλιάσει όσους είναι πρόθυμοι να θυσιαστούν για το καλό των άλλων Εβραίων.
Υπενθύμισε ότι η λατρεία παίζει ζωτικό ρόλο στην ολοκληρωμένη ζωή του κάθε Εβραίου και ότι το θρησκευτικό δυναμικό της προσευχής είναι ανυπολόγιστο. Η προσευχή, ωστόσο, δεν είναι η απαίτηση από το Θεό να μας κάνει μία χάρη, αν και αυτός είναι ένας σκοπός για τον οποίον γίνεται, αλλά να ενισχύσει το συναίσθημα της ενότητας με το Θεό και να φτάσει την ψυχή στο επίπεδο όπου ο άνθρωπος παύει να αντιλαμβάνεται την ύπαρξή του ως ξεχωριστή και ενώνεται με το αιώνιο Ον, το Θεό. Μία τέτοια κατάσταση προκαλεί μια απερίγραπτη χαρά που αποτελεί το απαραίτητο συστατικό για την αληθινή λατρεία του Θεού. Χαρά, κατά την εκτέλεση μιας εντολής και θέρμη και στοργή στις σχέσεις με τους άλλους. Τα χαρακτηριστικά αυτά αποτελούν τη σφραγίδα του Χασσιδισμού.
Πολλοί άνθρωποι συνέρρευσαν στη Μετσιμπούσς και έγιναν θερμοί υποστηρικτές του ΜπεΣστ. Ανάμεσα στους χιλιάδες οπαδούς ήταν και μερικοί από τους πιο αξιόλογους και πολυμαθείς Ραββίνους και μελετητές του Ταλμούδ, της εποχής εκείνης. `Ενας από τους σημαντικότερους, ο Ραββίνος Ντόβμπερ του Μετσρίτς έγινε ο διάδοχος του ΜπεΣστ και ο δάσκαλος του φημισμένου Ραββίνου Σσνόιρ Τσάλμαν του Λιαδί.
Οι εξέχοντες αυτοί μελετητές και Ραββίνοι συνέβαλλαν στη διάδοση των κηρυγμάτων του ΜπεΣσΤ στις κοινότητές τους και μετά από λίγο, το νέο Χασσιδικό κίνημα εξαπλώθηκε σε ολόκληρη την Πολωνία και τις γειτονικές επαρχίες.
Κάποιοι Ραββίνοι που δεν είχαν εμπεριστατωμένη άποψη για όσα δίδασκε ο Μπαάλ Σσεμ Τοβ, άρχισαν να υποπτεύονται ότι επρόκειτο για άλλο ένα ψεύτικο «μεσσιανικό» κίνημα και άρχισαν να του εναντιώνονται. Οι υποψίες αυτές ήταν φυσικά αβάσιμες. Ο Μπαάλ Σσεμ Τοβ και οι οπαδοί του ανήκαν στους πιο θερμούς ανταγωνιστές τέτοιοιου είδους κινημάτων.
Η πρώτη ανοιχτή αντίθεση στον ΜπεΣσΤ και στο κίνημά του έγινε το έτος 5515 (1755) είκοσι χρόνια μετά την έναρξη του έργου του Μπαάλ Σσεμ Τοβ, δημοσίως. Η αντίθεση αυτή, όμως δεν μπορούσε να συγκρατήσει την παλίρροια του Χασσιδικού κινήματος που κέρδιζε όλο και περισσότερους υποστηρικτές τόσο από τον απλό λαό όσο και από τους μελετητές και τους Ραββίνους.
Ως εκ τούτου, τα τελευταία χρόνια της ζωής του ο Μπαάλ Σσεμ Τοβ έγινε μάρτυρας της απαρχής της διαμάχης η οποία μετά από καιρό και για κάποιο χρονικό διάστημα χώρισε τον Εβραϊκό λαό σε δύο στρατόπεδα, τους Χασσιδίμ και τους Μιτναγκντίμ.
Μπορούσε παρόλα αυτά να οραματιστεί την επερχόμενη επικράτηση των διδασκαλιών του και την τελική τους αποδοχή από τους απανταχού Εβραίους. Ο ΜπεΣσΤ δίδασκε ότι όταν αυτό συνέβαινε, το έδαφος θα ήταν εντελώς έτοιμο για τον ερχομό του Μεσσία.
Ο Ραββίνος Ισραέλ Μπαάλ Σσεμ Τοβ πέθανε την πρώτη μέρα του Σσαβουότ (6 Σιβάν) το έτος 5520 (1760) στην ηλικία των 62. Δεν άφησε κάποια γραπτά έργα, αλλά οι διδασκαλίες και τα διδάγματά του καταγράφηκαν από τους οπαδούς του και δημοσιεύτηκαν σε έργα τους και σε ειδικές συλλογές.
Ως σύστημα σκέψης και ως φιλοσοφία της Εβραϊκής ζωής, οι διδασκαλία του Μπαάλ Σσεμ Τοβ εμπεριέχεται στην εκτενή λογοτεχνία της Χαμπάντ, κυρίως στα γραπτά του Ραββίνου Σνόιρ Τσάλμαν, τον ιδρυτή του κινήματος της Χαμπάντ-Λουμπάβιτς.
Η επιρροή που ασκούσε η διδασκαλία του Μπαάλ Σσεμ Τοβ γινόταν όλο και μεγαλύτερη ακόμα και μετά το θάνατό του. Σύντομα η ρήξη που είχε επέλθει μεταξύ των Χασσιντίμ και των Μιτναγκντίμ άρχισε να εξαφανίζεται και οι πρώτοι δε θεωρούνταν πια ύποπτοι για αιρετικές ιδέες. Αντιθέτως, αναγνωρίστηκαν ως πιστοί εκπρόσωποι του παραδοσιακού Ιουδαϊσμου. Μέσα σε πενήντα χρόνια, ο μισός Εβραϊκός πληθυσμός της Ανατολικής Ευρώπης ανήκε στο Χασσιδικό κίνημα.
Σήμερα, 300 χρόνια μετά το θάνατο του Μπαάλ Σσεμ Τοβ, το Χασσιδικό κίνημα και τα παρακλάδια του αποτελούν μία από τις μεγαλύτερες, αν όχι τη μεγαλύτερη, ζωτικότερες και δημιουργικότερες δυνάμεις του Ορθόδοξου Εβραϊσμού.
Ο Μπαάλ Σσεμ Τοβ Ο Βασιλιάς Δαυίδ Η Ρουθ
O Pροφήτης Ιεζεκιήλ O Pροφήης Χαμπακούκ