Ο Προφήτης Ιεζεκιήλ
Η Χαφταρά της πρώτης μέρας του Σσαβουότ είναι από το πρώτο κεφάλαιο του Ιεζεκιήλ. `Οπως συνηθίζεται στο Σσαμπάτ και στις γιορτές, όταν διαβάζεται μία Χαφταρά συνδυάζεται με την ανάγνωση της Τορά και την ανάγνωση των Προφητών.
Η ανάγνωση από την Τορά, την πρώτη μέρα του Σσαβουότ είναι για την Αποκάλυψη στο `Ορος Σινά και την Παράδοση της Τορά. Ο Θεός κατέβηκε στο βουνό με το Ουράνιο `Αρμα Του και τη συνοδεία του Ουράνιου Δικαστηρίου.`Ηταν μια στιγμή δέους όταν το Ισραήλ έλαβε την Τορά και καθιερώθηκε ως το «βασίλειο των ιερέων, ένα ιερό έθνος», ένας προφήτης ανάμεσα στα έθνη του κόσμου.
Στη Χαφταρά ο προφήτης Ιεζεκιήλ μας διηγείται πως επίσης ανακηρύχθηκε προφήτης. Σε ένα προφητικό όραμα είδε μια Θεϊκή αποκάλυψη.
«Τώρα συνέβη στο τριακοστό έτος, τον τέταρτο μήνα, την πέμπτη μέρα του μήνα, καθώς ήμουν μεταξύ των αιχμαλώτων στον ποταμό Χεμπάρ που άνοιξαν οι ουρανοί και είδα οράματα του Θεού» (Ιεζεκιήλ 1:1).
Ο Ιεζεκιήλ περιγράφει το Ουράνιο `Αρμα και τα οράματα που είδε όταν άνοιξαν οι ουρανοί στα μάτια του. Τότε ήταν που ο Θεός τον έκανε προφήτη και του ζήτησε να μεταφέρει το μήνυμα του Θεού στον άνθρωπο. Ακόμα και αν οι άνθρωποι τον άκουγαν ή όχι, ακόμα και αν του έθεταν εμπόδια, ο προφήτης έπρεπε να πραγματοποιεί την αποστολή του χωρίς φόβο.
`Οταν το πνεύμα της προφητείας ήρθε στον Ιεζεκιήλ, στεκόταν στον ποταμό Χεμπάρ, έναν παραπόταμο του Ευφράτη στη Βαβυλώνα. `Ηταν στο πέμπτο έτος της εξορίας στη Βαβυλώνα.
Ο Ιεζεκιήλ γεννήθηκε στην Ιερουσαλήμ από οικογένεια ιερέων. Το όνομα του πατέρα του ήταν Βουζί. `Οταν ο Ναβουχοδονόσωρ ο βασιλιάς της Βαβυλώνας μετέφερε το Βασιλιά Γεχογιακίμ στην εξορία στη Βαβυλώνα, ο Ιεζεκιήλ ήταν μεταξύ των αιχμαλώτων.
Στην Ιερουσαλήμ ο Ναβουχοδονόσωρ έβαλε στο θρόνο τον Τζεντέκ και τον έβαλε να ορκιστεί πίστη στη Βαβυλώνα.
Οι πρώτοι εξόριστοι στη Βαβυλώνα προσαρμόστηκαν σε μία νέα ζωή στην εξορία. Ο Ιεζεκιήλ κράτησε το πνεύμα του Ιουδαϊσμού, ζωντανό ανάμεσά τους. Οι πρακτικές της ειδολωλατρείας όμως που είχαν επιφέρει την καταστροφή της Ιουδαίας, είχαν ριζώσει βαθιά ανάμεσα στους εξόριστους. Η ειδολωλατρεία που ήταν ευρέως διαδεδομένη στους κατακτητές κόντευε να τους εξαφανίσει. Μερικοί από τους εξόριστους πίστευαν ότι ο Θεός τους είχε προδώσει στους Βαβυλώνιους και δεν υπήρχε πια λόγος να τηρούν την Τορά.
Ο Ιεζεκιήλ ανέλαβε το δύσκολο έργο να τους πείσει ότι η εξορία δεν ήταν παρά προσωρινή τιμωρία για την ανυπακοή τους στο Θεό. Τους προειδοποιούσε ότι εάν εγκατέλειπαν την πίστη τους θα διέπρατταν εθνική αυτοκτονία. Τους επέκρινε αυστηρά και τους υπενθύμιζε συνεχώς ότι οι Εβραίοι στην Ιουδαία θα μοιράζονταν την τύχη των εξόριστων για τον ίδιο λόγο που τους είχε οδηγήσει και αυτούς εκεί. Πολλοί τον περιγελούσαν.
Μια μέρα ο Ιεζεκιήλ έλαβε τη θλιβερή προφητεία που τον τρόμαξε. `Ηταν τη δέκατη μέρα του μήνα Τεβέτ, το ένατο έτος της Εξορίας στη Βαβυλώνα. Πολλά μίλια μακριά, στη γη της Ιουδαίας, ο Νεβουζαραντάν, στρατηγός του Βαβυλωνιακού στρατού, άρχισε την πολιορκία της Ιερής Πόλης. Τη στιγμή αυτή ο Ιεζεκιήλ πληροφορήθηκε τη συμφορά μέσα από προφητικό όραμα. Του δόθηκε εντολή να καταγράψει την ημερομηνία και το γεγονός και να πει τα θλιβερά νέα στους υπόλοιπους εξόριστους. Τα θλιβερά νέα επιβεβαιώθηκαν και οι Εβραίοι στη Βαβυλώνα συνειδητοποίησαν ότι ο Ιεζεκιήλ ο ιερέας ήταν ένας αληθινός προφήτης του Θεού.
Τα τραγικά νέα της καταστροφής της Ιερουσαλήμ και του Μπεθ Αμικντάσς έφτασαν στους εξόριστους της Βαβυλώνας. Πριν καιρό πολλές χιλιάδες Εβραίων συνάντησαν τους αδερφούς τους στην Εξορία της Βαβυλώνας.
`Οταν όλα έμοιαζαν να έχουν χαθεί, ο Ιεζεκιήλ έσωσε την κατάσταση. Δεν ήταν πια ο αυστηρός κήρυκας, αλλά ένας πατέρας που έδινε συμβουλές, γεμάτος κουράγιο και ελπίδα. `Εστρεψε τα σκληρά λόγια του κατά των βίαιων γειτόνων της Ιουδαίας, που χάρηκαν για την καταστροφή της. Αυτός προείπε την καταστροφή τους αλλά διαβεβαίωσε τους αδερφούς του ότι ο Εβραϊκός λαός θα επιζούσε όλων των εχθρών του.
Η πιο δυνατή προφητεία του Ιεζεκιήλ αυτή τη φορά, ήταν αναμφισβήτητα, η προφητεία του στην κοιλάδα των Ξερών Οστών. Ο προφήτης βρέθηκε σε μια κοιλάδα όπου ξερά κόκαλα ήταν σκορπισμένα ολόγυρα. Προφήτεψε ότι τα κόκκαλα αυτά θα σηκώνονταν. Σύντομα ένα εκπληκτικό θέαμα εκτυλίχθηκε μπροστά στα μάτια του. Ξέσπασε μια καταιγίδα που έκανε τα κόκκαλα να ενωθούν κομμάτι-κομμάτι μέχρι να γίνουν σκελετοί.
Σε λίγο οι σκελετοί ντύθηκαν με σάρκα και δέρμα. Τα νεκρά κορμιά ζωντάνεψαν από το πνεύμα του Θεού και μια δυνατή οστέινη σειρά στάθηκε στα πόδια της μπροστά στα μάτια του προφήτη.
Με αυτόν τον τρόπο ο προφήτης ήθελε να πει στους εξόριστους ότι ο Εβραϊκός λαός θα ξαναζούσε μια νέα ζωή γεμάτη δόξα.
Ο Ιεζεκιήλ προφήτεψε ότι η ρήξη μεταξύ του Βασιλείου της Ιουδαίας και του Βασιλείου του Εφραίμ (οι Δέκα Φυλές) θα εξαλείφονταν. Θα υπήρχε ένα έθνος ενωμένο που θα είχε επιστρέψει στον τόπο του. Το Ιερό Εζεκίελ, ο Ναός των ιερέων θα ξαναχτίζονταν και το Ισραήλ θα χαίρονταν την ένωσή του με το Θεό, όπως ποτέ πριν.
Ο προφήτης περιέγραψε με λεπτομέρειες τη νέα Ιερουσαλήμ, τον καινούργιο Ναό και το νέο ιερατείο το οποίο θα άκαμζε υπό τη βασιλεία του Οίκου του Δαυίδ.
Τι έκαναν εν τω μεταξύ οι Εβραίοι;
Ο Ιεζεκιήλ ήταν μεγάλος δάσκαλος. Δίδαξε ότι η αναβίωση ενός ολόκληρου έθνους θα μπορούσε να επιτευχθεί μόνο από την αναβίωση του καθενός ξεχωριστά. Ο κάθε Εβραίος, ατομικά, ήταν υπέυθυνος για τη ζωή του και για τη συμπεριφορά του ενώ ταυτόχρονα είχε ευθύνη και για όλο το έθνος. Το μυστικό της Λύτρωσης βρίσκεται στην απόλυτη πίστη για το Θεό και την Τορά του. Ο Θεός είναι πάντα έτοιμος να συγχωρήσει τον αμαρτωλό που επιστρέφει ειλικρινά μετανοημένος σε Αυτόν.
«Δεν χαίρομαι για το θάνατο των κακών, είπε ο Κύριος, αλλά για το ότι γυρίζουν από τον κακό δρόμο και ξαναζούν», δίδασκε ο Ιεζεκιήλ ξανά και ξανά.
Κάτω από την επιρροή του Ιεζεκιήλ, οι εξόριστοι έχτισαν συναγωγές και σπίτια της Τορά όπου μελετούσαν στη Βαβυλώνα και έτσι το πνεύμα του Ιουδαϊσμού διατηρήθηκε ζωντανό. `Οταν ο Ιεζεκιήλ πέθανε, όλοι οι Εβραίοι πένθησαν για το θάνατό του, αλλά οι προφητείες του έμειναν να τους εμπνέουν για πάντα.
Μετά το θάνατο του Ναβουχοδονόσωρ, ο γιος του Εβίλ Μεροντάχ ανέβηκε στο θρόνο της κραταιής Βαβυλωνιακής αυτοκρατορίας. Απελευθέρωσε το Βασιλιά Γεχογιακίν από τη φυλακή και του φέρθηκε πολύ ευγενικά.
Ο Γεχογιακίν θυμήθηκε τον προφήτη Ιεζεκιήλ που είχε θαφτεί στην περιοχή μεταξύ των ποταμών Χεβάρ και Ευφράτη. Συνοδευόμενος από πολλές χιλιάδες Εβραίους, ο Γεχογιακίν πήγε στον τάφο του. Εκεί έχτισε ένα τύμβο και λίγο πιο πέρα μια συναγωγή.
Από τότε οι Εβραίοι καθιέρωσαν ετήσιο προσκύνημα στον τύμβο του Ιεζεκιήλ και προσεύχονταν στον τάφο του. Η συναγωγή ήταν, συνήθως, γεμάτοι από λάτρεις και μαθητές της Τορά. Κάθε χρόνο, την ημέρα της Εξιλέωσης ένας ειδικός κύλινδρος της Τορά, γραμμένος από το ίδιο το χέρι του προφήτη, έβγαινε από την Κιβωτό και διαβάζονταν σε αυτή τη συναγωγή και ένα αέναο φως έκαιγε εκεί για πολλά, πολλά χρόνια.
O Mπαάλ Σσεμ Τοβ Ο Βασιλιάς Δαυίδ Η Ρουθ
O Pροφήτης Ιεζεκιήλ O Pροφήης Χαμπακούκ