Μπαμιντμπάρ
Κάποτε υπήρχε μια μικρή πόλη όπου κατοικούσαν μόνο λίγες Εβραϊκές οικογένειες. Μεταξύ των κατοίκων υπήρχαν ακριβώς δέκα άντρες πάνω από την ηλικία του μπαρ μιτσβά. Ήταν όλοι θεοσεβούμενοι άνθρωποι και ποτέ δεν έχαναν το μινγιάν. Μια μέρα, μία ακόμα εβραϊκή οικογένεια μετακόμισε στην πόλη. Η χαρά και ο ενθουσιασμός επικρατούσε παντού. Τώρα οι άντρες θα ήταν έντεκα. Συνέβη όμως κάτι περίεργο. Από τότε που έγιναν έντεκα, δεν μπόρεσαν να ξαναφτιάξουν μινγιάν!
Όταν ξέρουμε ότι είμαστε απαραίτητοι, προσπαθούμε πάντα να είμαστε παρόντες. Αλλιώς, «μην υπολογίζετε σε μένα».
Στη περικοπή της Τορά Μπαμιντμπάρ, διαβάζουμε για την απογραφή του Εβραϊκού λαού. «Πάρτε το κεφάλαιο όλης της σύναξης των Τέκνων του Ισραήλ... απαριθμώντας κατ’ όνομα..» (Αριθμοί 1:2). Μια απογραφή εκφράζει ένα παράδοξο. Από τη μία, υπονοεί ότι το κάθε άτομο είναι εξίσου σημαντικό. Από την άλλη, η μέτρηση των μελών είναι πραγματικά ισότιμη: κάθε μέλος τη κοινότητας, από το ανώτερο έως το κατώτερο, δεν μετρά περισσότερο από «ένα». Ο Θ-ός μας προστάζει συνεχώς να μετράμε τον Εβραϊκό λαό, για να δίνουμε έμφαση τόσο στην ατομική αξία – το γεγονός ότι κανενός ανθρώπου η συνεισφορά δεν είναι ευκαταφρόνητη – όσο και στην ενυπάρχουσα ισότητα.
Η περικοπή αυτή διαβάζεται πάντα το Σσαμπάτ πριν το Σσαβουότ, την «Εποχή της Παράδοσης της Τορά». Μια πολύ σημαντική και προφανής σύνδεση είναι ότι στην Τορά, επίσης, κάθε γράμμα μετράει. Η παράλειψη ακόμα και ενός, ακυρώνει όλο τον κύλινδρο. Με τον ίδιο τρόπο, η απουσία ακόμα και ενός Εβραίου αφήνει όλο το λαό ελλιπή, ατελή.
Εννιά από τους αγιότερους ραβίνους δεν μπορούν να σχηματίσουν μινγιάν. Αν προσθέσουμε ένα μικρό αγόρι μπαρ-μιτσβά, το μινγιάν συμπληρώνεται. Όταν μετράμε το λαό, δεν υπάρχουν διακρίσεις. Δεν κοιτάμε το μέγεθος της ευσέβειας, ούτε τα ακαδημαϊκά επιτεύγματα. Ο ραβίνος και ο ρέμπελος, ο φιλάνθρωπος και ο άπορος – όλοι μετράνε για έναν, ούτε περισσότερο, ούτε λιγότερο.
Το γεγονός ότι η απογραφή γίνεται επειδή όλοι μετράνε, υποδηλώνει την ευθύνη της ηγεσίας της κοινότητας, όσον αφορά τη διασφάλιση της απαρτίας στην «κεϊλά» (την ευρύτερη κοινότητα). Υπονοεί την ευθύνη της να συγκρατεί όσους βρίσκονται στην περιφέρεια της Εβραϊκής ζωής και να τους κάνει να νιώθουν ότι ανήκουν στην «κεϊλά» και είναι ευπρόσδεκτοι. Η απογραφή σημαίνει επίσης ότι ο κάθε εβραίος ατομικά, έχει υποχρεώσεις και καθήκοντα. Καθένας μας είναι το ίδιο σημαντικός. Να μη χαθούμε, γιατί είμαστε όλοι απαραίτητοι.