Ταλμούδ, τι είναι; (συνέχεια)
του Ιακώβ Σιμπή
Η αρχική σημασία του όρου Τ′ είναι: ′εμβάθυνση στη μελέτη και τη σπουδή του εβραϊκού Νόμου′ και κυρίως του Προφορικού. Όπως μαρτυρεί το όνομά, στην ουσία είναι έργο διδακτικό, και ως τέτοιο εννοούνταν κατά τη μακρόχρονη πορεία του Ιουδαϊσμού και έπαιξε σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση του, καθώς και του Εβραίου, του χαρακτήρα του, των ιδεών του, των βάσεων της πίστης του και του τρόπου ζωής του –σε σχέση με τον Θεό, τον εαυτό του και τα άλλα έθνη –στη διασπορά μέχρι σήμερα σε όλους τους τομείς της γνώσης.
Οι Εβραίοι λόγιοι και ιεροδιδάσκαλοι, από πολύ παλιά ήδη, ασχολούνταν με τη Μισσνά* και το Τ′. Μετά τη συγκρότηση ενός ενιαίου τύπου Μισσνά*, άρχισε η διδασκαλία του Τ′ σ’ αυτές τις ακαδημίες, να ασχολείται κυρίως με τους λόγους της Μισσνά*, αν και πραγματευόταν και εξωμισσναΐτικα Ταναΐτικά* θέματα και άλλους τομείς, όπως έκαναν και οι προγενέστεροι Ταναΐμ*. Θεσμοθετούσαν κανονισμούς, καθόριζαν ήθη και εντολές σε όλους τους τομείς της ζωής, καθώς και ανεξάρτητες Αμοραΐτικες μελέτες. Με τη βοήθεια της Ταναΐτικης επιχειρηματολογίας και συλλογιστικής, διατύπωναν μεθοδολογικούς κανόνες και ετυμηγορίες, και όριζαν αφηρημένες έννοιες (απελπισία, επιλογή κτλ.). Το Τ′ επίσης περιέχει ζητήματα και ερωτήματα, πέραν από τη πραγματικότητα, που δεν είναι παρά θέματα ακαδημαϊκής-θεώρησης, τα οποία ανέκυπταν συμπτωματικά κατά τη διδασκαλία, με σκοπό να οξύνουν τη θεωρητική διορατικότητα και να βοηθήσουν στην αποκάλυψη της ριζών της Αλαχά.
-----------------------------------------------------------------
Μισσνά: Το αποθησαύρισμα των αλαχικών κανόνων της προφορικής διδασκαλίας. Την επιμελήθηκε στα τέλη του 2ου μ.Χ. αι. ο ραβίνος Γεουντά Ανασί, που συγκέντρωσε τους λόγους των Ταναΐμ της Παλαιστίνης του 1ου και του 2ου αι., και βελτιώθηκε από τους μαθητές του στις αρχές του 3ου αι. Προέρχεται από τη λέξη σσανά = έτος με την έννοια να μελετάς διαρκώς και να αποστηθίζεις και να απομνημονεύεις. Το γλωσσικό της ιδίωμα, που είναι γνωστό ως ′η γλώσσα των λογίων′, διαφέρει από αυτό της Πεντάτευχου. Είναι απλούστερο, σύντομο, ευκατανόητο και σαφές.
Ταναΐμ: Εβραίοι σοφοί που δημιούργησαν τη Μισσνά, τη Τοσέφτα, τη Μπαράιτα και τα Μιντράςς. Έζησαν και έδρασαν από τα τέλη του 3ου π.Χ. αι., μετά τους Σοφρίμ, και μέχρι το σφράγισμα της Μισσνά, τον 3ο μ.Χ. αι. Μετά τους Ταναΐμ εμφανίζονται οι Αμοραΐμ.