To read it in English, click here
Έχετε συναντήσει ανθρώπους που θεωρούν τους εαυτούς τους τόσο σημαντικούς που δεν θα κάνουν την οποιαδήποτε δουλεία; Έχετε προσέξει πως υπάρχουν άνθρωποι που θεωρούν ότι αυτά που έχουν να κάνουν είναι τόσο πιο σημαντικά που αν κάποιος τους ζητήσει κάτι απλοϊκό, όπως οδηγίες για το πως να πάει κάπου, δεν θα ασχοληθούν;
Στον Ιερό Ναό τα πράγματα συνέβαιναν αλλιώς.
Οι κοανίμ - οι ιερείς - είχαν πολλές εργασίες να κάνουν στο Ναό. Να ευλογήσουν το λαό, να διδάξουν στον κόσμο την Τορά, να κάνουν τις θυσίες κτλ. Αλλά είχαν και να καθαρίσουν το Ναό και να πετάξουν τα σκουπίδια εκτός της πόλης.
Θα νομίζαμε πως οι ιερείς οι οποίοι ασχολούνταν να βγάζουν τα σκουπίδια εκτός της πόλης δεν ήταν οι ίδιοι με αυτούς που έκαναν τις θυσίες ή που ευλογούσαν το λαό. Φανταζόμαστε ότι υπήρχε διαφορά θέσεων και ιεραρχίας. Δηλαδή ότι οι σημαντικοί ιερείς ασχολιόντουσαν με τις διδασκαλίες και τις ευλογίες και οι υπόλοιποι ιερείς με τις καθαριότητες.
Η αλήθεια είναι όμως πως ήταν ακριβώς οι ίδιοι ιερείς που έκαναν όλες τις δουλειές. Άλλαζαν τα ρούχα τους και πήγαιναν να κάνουν όλες τις εργασίες, από το να ευλογήσουν τον λαό έως του να πετάξουν τα σκουπίδια. Έκαναν όλα όσα ήταν απαραίτητο στον Ναό, ακόμα και τις δραστηριότητες που συνήθως δεν ανεβάζουμε στο Facebook και στα socialmedia.
Όλες αυτές οι εργασίες είναι τα στάδια της υπηρεσίας προς τον Θ-ό. Συμπεριλαμβάνουν τις προετοιμασίες πριν, το καθάρισμα μετά και όλες τις άλλες ενδιάμεσες εργασίες. Δεν υπάρχουν λιγότερο ή περισσότερο σημαντικές εργασίες.
Έτσι έκανε και ο Ραβίνος Χιγιά, την εποχή του Ταλμούδ. Είδε πως υπήρχαν πολλά χωριά που δεν είχαν δάσκαλο και ραβίνο. Οι κάτοικοι δεν ήξεραν την Τορά και υπήρχε κίνδυνος να ξεχάσουν τον εβραϊσμό τους. Πήρε λοιπόν την κατάσταση στα χέρια του. Φύτεψε λινάρι και όταν μεγάλωσε έφτιαξε από αυτό σχοινιά. Με αυτά έφτιαξε δίχτυα, με τα οποία έπιασε ελάφια. Έσφαξε τα ελάφια, έδωσε το κρέας σε φτωχούς και αφού επεξεργάστηκε το δέρμα τους, έγραψε βιβλία, την Τορά και την Μισσνά. Με αυτά τα βιβλία που έφτιαξε πήγαινε σε κάθε χωριό, μάζευε τα παιδιά και δίδασκε στο καθένα, από ένα τεύχος της Τορά. Έπειτα τους έλεγε να διδάξουν ο ένας τον άλλον αυτά που είχαν μάθει ενώ εκείνος συνέχιζε για το επόμενο χωριό.
Ο Ραβίνος Χιγιά, παρόλο που ήταν πολύ σπουδαίος και σημαντικός ραβίνος, δεν δίσταξε να κάνει μια σειρά από “απλά” πράγματα για να βοηθήσει την κατάσταση και για να υπηρετήσει τον Θ-ό.
Ας προσπαθήσουμε να συμπεριφερόμαστε και εμείς με αυτόν τον τρόπο. Να μην σκεφτόμαστε πως τα διάφορα απλά πράγματα δεν ταιριάζουν να τα κάνουμε εμείς αλλά να πραγματοποιούμε το θέλημα του Θ-ού σε κάθε περίσταση.
Σσαμπάτ Σσαλόμ!
Χάνα