Δύο πρότυπα πνευματικότητας
Τι εικόνα έχουμε για τον πνευματικό άνθρωπο, έναν άντρα ή μια γυναίκα του Θ-ού; Τα διδάγματα της Τορά μας παρουσιάζουν ένα πλήθος διαφορετικών εκδοχών. Στην Παρασσά μας μαθαίνουμε για μια πολύ ενδιαφέρουσα μορφή: τον Ιωσήφ.
Ο Ιωσήφ και όλα του τα αδέρφια αναφέρονται από τους Σοφούς ως υψηλά πνευματικοί άνθρωποι. Η Τορά καταγράφει ορισμένες από τις διαμάχες και τα παράδοξα της ζωής τους. Παρόλα αυτά, ο κάθε ένας από αυτούς διέθετε αρκετή πνευματική δύναμη να ιδρύσει μια ολόκληρη φυλή, ένα ολόκληρο τμήμα του Εβραϊκού λαού. Στην πραγματικότητα, ο Ιωσήφ ίδρυσε δύο φυλές: τις Εφραίμ και Μενασσέ.
Οι Σοφοί επισημαίνουν μια ενδιαφέρουσα διάκριση ανάμεσα στον Ιωσήφ και τα αδέρφια του. Ο Ιωσήφ ήταν ο εμπνευστής και διοικητής ενός τεράστιου συστήματος το οποίο συγκέντρωνε την παραγωγή τροφίμων στην Αίγυπτο. Αντιθέτως, τα αδέρφια του ήταν βοσκοί και ζούσαν μοναχικές ζωές, βόσκοντας τα πρόβατά τους στις κακοτοπιές της υπαίθρου της Χαναάν.
Οι Σοφοί μας λένε πως αυτή η αντίθεση δείχνει μια διαφορά στο πνευματικό επίπεδο. Μερικοί άνθρωποι μπορούν να διατηρήσουν στενή σχέση με το Θ-ό μόνο σε ήσυχη ατμόσφαιρα, μακριά από τη βαβούρα της καθημερινής ζωής. Τα αδέρφια, σκεπτόμενοι μυστικιστές, ανήκουν σε αυτήν την κατηγορία. Αλλά ο Ιωσήφ βρισκόταν σε ανώτερο επίπεδο. Μπορούσε να διατηρήσει το δεσμό του με το Θεϊκό, παίζοντας παράλληλα, εξαιρετικά ενεργό ρόλο σε έναν περίπλοκο πολιτισμό.
Στον 21ο αιώνα που ζούμε και τα δύο παραδείγματα είναι σχετικά. Το σκεπτικιστικό ύφος των αδερφών σχετίζεται με συγκεκριμένες ώρες της ημέρας, όπως και με το Σσαμπάτ. Το δυναμικά ενεργό ύφος του Ιωσήφ μας δείχνει πώς να είμαστε όλη την εβδομάδα, με κάθε στιγμή γεμάτη, σημαντική και αποτελεσματική – ενώ ταυτόχρονα διατηρούμε συνεχώς το σεβασμό προς και το δεσμό μας με το Θ-ό.