«Ο Ιωσήφ, ο γιος μου, ζει ακόμα».
Η Παρασσά της εβδομάδας αναφέρει πως ο Ιωσήφ αποκάλυψε την ταυτότητά του στα αδέρφια του και ενώθηκε πάλι μαζί τους.
Στην περικοπή της εβδομάδας αναφέρεται πως όταν τα αδέρφια του πρωτοπήγαν στην Αίγυπτο και συνάντησαν τον Ιωσήφ, «ο Ιωσήφ αναγνώρισε τα αδέρφια του αλλά εκείνα δεν τον αναγνώρισαν». Γιατί τα αδέρφια δεν γνώρισαν τον Ιωσήφ; Η απλή εξήγηση είναι πως είχαν περάσει πολλά χρόνια από τότε που τον είχαν δει για τελευταία φορά. Τον είχαν αφήσει αμούστακο αγόρι και τώρα ήταν ενήλικος.
Οι Χασσιδιστές μας δίνουν μια διαφορετική ερμηνεία. Οι γιοι του Ιακώβ είχαν επιλεχθεί όλοι να είναι βοσκοί – μια ήσυχη και ειρηνική απασχόληση. Στα χωράφια όπου έβοσκαν τα κοπάδια τους είχαν μικρή επαφή με την κοινωνική ζωή της χώρας και υπηρετούσαν ανενόχλητοι το Θ-ό στη λατρεία και στη μελέτη. Τα αδέρφια του Ιωσήφ θεωρούσαν απαραίτητο να επιλέξουν ένα επάγγελμα που θα τους διευκόλυνε να ζουν μια θεοσεβούμενη ζωή. Δεν ήθελαν να ζουν σε ένα περιβάλλον όπου πειρασμοί μπορούσαν να παρουσιαστούν στο δρόμο τους.
Ο Ιωσήφ, εντούτοις, ήταν από αυτή την άποψη, ανώτερος από εκείνους. Μπορούσε να ασκεί το ανώτερο κυβερνητικό αξίωμα στο πιο ισχυρό κράτος της εποχής, παραμένοντας δίκαιος.
Τα αδέρφια δεν τον αναγνώρισαν και δεν μπορούσαν να καταλάβουν πως ο αντιβασιλέας της Αιγύπτου παρέμενε ο θεοσεβούμενος Ιωσήφ που ήξεραν, γιατί μια τέτοια ζωή ήταν πάνω από το δικό τους επίπεδο. Στην πραγματικότητα, όχι μόνο τα αδέρφια, αλλά ακόμα και ο Ιακώβ, ο ίδιος ο πατέρας του Ιωσήφ, όταν έμαθε πως «ο Ιωσήφ ζει ακόμα και διοικεί όλη τη γη της Αιγύπτου» ανησύχησε μήπως ο γιος του ο οποίος είχε γίνει ο απόλυτος άρχοντας του ισχυρού Αιγυπτιακού βασιλείου, είχε αφομοιωθεί από τον πολιτισμό του. Ήταν μια ανακούφιση για τον Ιακώβ το γεγονός πως ο από καιρό χαμένος γιος του ήταν ακόμα ζωντανός, αλλά και μια αγωνία για τον αν είχε, Θ-ός φυλάξει, ασπαστεί τον Αιγυπτιακό τρόπο ζωής. Όταν οι γιοι του, του εξήγησαν πως ο Ιωσήφ είχε φτάσει σε ένα καινούργιο και ανώτερο επίπεδο δικαιοσύνης και δύναμης του χαρακτήρα, ο Ιακώβ χάρηκε αληθινά.
Μόνο τότε ικανοποιήθηκε πραγματικά που «ο Ιωσήφ ο γιος μου (ακολουθώντας τον τρόπο ζωής μου) ζει ακόμα» - διότι ακόμα και αν ο Ιωσήφ ήταν αντιβασιλέας της Αιγύπτου, θεωρούσε τον εαυτό του ως τον αγαπημένο γιο του Ιακώβ.