Individuality and the Collective

Ατομικότητα και Συλλογικότητα

του Γιόναταν Ούντρεν

 Κρυμμένα στις πιο συνηθισμένες λέξεις μέσα στην Τορά είναι τα μυστικά που δεν ασχολούνται μόνο με την κρυμμένη πνευματική αλήθεια, αλλά επίσης με την μεγάλη επίπτωση των πράξεων του καθενός στον φυσικό κόσμο.

Ο Ραμπί Γιακόβ Αμπουχατζέρα (1807-1880) ο πιο διάσημος από όλους τους Μαροκινούς Καββαλιστές διδάσκει ότι η λέξη «Γισραέλ» μπορεί να διαβαστεί σαν ακρώνυμο για το «Γιές Σσισσίμ Ριμπό Οτιότ ΛαΤορά», που σημαίνει «Υπάρχουν εξακόσιες χιλιάδες γράμματα στην Τορά». Επομένως ο λαός του Ισραήλ δεν έφυγε από την Αίγυπτο μέχρι που υπήρχαν εξακόσιες χιλιάδες γράμματα στην σειρά ώστε κάθε ψυχή να υποστηριχθεί από ένα γράμμα της Τορά».

Με άλλα λόγια, στις 600.000 ψυχές του Έθνους του Ισραήλ παρούσες στο δόσιμο της Τορά, αντιστοιχούσε ένα γράμμα από 600.000 γράμματα της Τορά.

Όπως θα δούμε αυτή η μοναδική έννοια οδηγεί σε μερικές άλλες θεμελιώδεις μυστικιστικές έννοιες που αφορούν στην κατανόηση της Τορά από το άτομο και από την ομάδα.

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να καταλάβουμε είναι ότι κάθε Εβραίος συνδέεται με μια από αυτές τις 600.000 ψυχές που πήραν την Τορά. Είναι σαν εμείς οι ίδιοι σταθήκαμε στο Όρος Σινά και γίναμε αυτόπτες μάρτυρες στον Θ-ό που μιλούσε με το Λαό του Ισραήλ.

Ο μεγάλος Ιταλός Καββαλιστής του 17ου αιώνα Ραβ Μοσσέ Χαίμ Λουτσάτο, γνωστός ως Ράμχαλ, εξηγεί ότι ο Αβραάμ είναι η ρίζα του Εβραικού λαού και ότι όλα τα 600.000 κλαδιά που συμβολίζουν τις ψυχές που ήταν παρούσες όταν δόθηκε η Τορά συνδέονται πίσω μ’ αυτόν. Πράγματι, κάθε Εβραίος εφόσον προέρχεται από αυτά τα κλαδιά συνδέεται με τις ψυχές που παρευρίσκονταν στο Σινά. (Ντέρεχ Ασσέμ 2:4:4). Εφόσον ο καθένας μας έχει έναν σύνδεσμο με μια ψυχή που βρισκόταν στο Σινά, τότε πρέπει επίσης να έχουμε έναν σύνδεσμο με ένα από τα γράμματα μέσα στην Τορά.

Αλλά τι σημαίνει να είμαστε συνδεδεμένοι με ένα γράμμα της Τορά; Η Τορά μπορεί να περιγραφεί με δυό τρόπους: είτε με την γενική της μορφή, σαν μια ενιαία ενότητα, είτε με την συγκεκριμένη της μορφή, σαν 600.000 ξεχωριστά κομμάτια. Ακριβώς όπως η Τορά έχει την γενική και την ειδική της μορφή, έτσι και το Ισραήλ επίσης, όπως διδάσκει ο Άρι, συγκρίνεται με ένα σώμα. Το σώμα έχει την συγκεντρωτική του μορφή η οποία είναι η οντότητα του, Έθνους σαν ολόκληρο, καθώς επίσης και τα συγκεκριμένα του κομμάτια τα οποία συνδέονται με τα άτομα μέσα στο Ισραήλ.

Για να είναι υγιές το συλλογικό όργανο, τα συγκεκριμένα κομμάτια πρέπει να δουλεύουν όλα με αρμονία, το καθένα συμπληρώνοντας το μοναδικό του καθήκον που ανταποκρίνεται στις ανάγκες του μεγαλύτερου καλού. Επομένως, όταν εμείς σαν άτομα πραγματοποιούμε το δυναμικό μας, κάθε άλλο άτομο ανυψώνεται επίσης όπως κι ολόκληρος ο Εβραικός λαός.

Αλλά η πραγματοποίηση των μοναδικών ατομικών μας ικανοτήτων μπορεί να έρθει μόνο μέσω της δουλειάς και της αρμονίας με το μεγαλύτερο σώμα του Ισραήλ. Αν όχι είμαστε σαν ένας μοναχικός αντίχειρας που δουλεύει χωρίς χέρι.

Λίγο πριν πάρει την Τορά στο Όρος Σινά, βλέπουμε μια ζωντανή περιγραφή του Ισραήλ σαν ένα υγιές σώμα με το σύνολο των τμημάτων του να δουλεύει σε πλήρη αρμονία. Η Τορά ορίζει: «Και ταξίδεψαν από το Ραφιδείμ και ήρθαν στην Έρημο του Σινά και κατασκήνωσαν στην έρημο κι εκεί ο Ισραήλ κατασκήνωσε εκεί, απέναντι από το βουνό» (Έξοδος 19:2).

Ίσως ο πιο διάσημος σχολιαστής της Τορά, ο Ραμπί Σσλόμο Γιτσχάκι, γνωστός σαν Ρασσί παρατηρεί ένα συμαντικο θέμα στην περικοπή. Στο πρώτο κομμάτι της περικοπής ο πληθυντικός «αυτοί» χρησιμοποιείται για να περιγράψει το λαό που έστηνε την κατασκήνωσή του. Αλλά στο δεύτερο τμήμα της περικοπής, όταν ο λαός του Ισραήλ κατασκηνώνει απέναντι από το βουνό χρησιμοποιείται ο ενικός «αυτό». Ο Ρασσί ασχολείται με αυτό το θέμα σχολιάζοντας ότι ο λαός του Ισραήλ σ’ αυτό το σημείο στο ταξίδι ήταν «σαν ένα ον με μια καρδιά». Με άλλα λόγια, σε αντίθεση με άλλα κομμάτια στο ταξίδι τους, εδώ ο καθένας ήταν σε πλήρη συμφωνία με τον άλλον, εξ ου και η χρήση του ενικού. Εδώ βλέπουμε τον λαό του Ισραήλ σαν μια μονάδα που χρησιμοποιεί τις ατομικές του δυνάμεις για το μεγαλύτερο συλλογικό καλό και στο πλαίσιο της διαδικασίας του φτιαξίματος ενός οχήματος μέσω του οποίου να δεχθούν το δώρο της Τορά.

Αν κοιτάξουμε προσεκτικά στις λέξεις του Ρασσί ο οποίος αναφέρει κατά λέξη το Μιντράσς Μεχιλιτά βλέπουμε μια βαθύτερη διορατικότητα. Η λέξη «όν» παραθέτει επίσης στο αυξημένο ανθρώπινο επίπεδο διάνοιας. Η καρδιά είναι αντιπροσωπευτική των συναισθημάτων μέσα σε ένα άτομο. Εφόσον βλέπουμε το «όν» καταγεγραμμένο πριν από την λέξη «καρδιά», το Μιντράσς μας διδάσκει ότι η διάνοια καθοδηγεί τα συναισθήματα. Μόνο όταν η διάνοια καθοδηγεί το συναίσθημα μπορεί ο λαός του Ισραήλ να δημιουργήσει ένα όχημα ικανό να δεχτεί το Θ-ίο δώρο της Τορά.

Η κατάσταση της αρμονίας που κατάφερε το σώμα του λαού του Ισραήλ στο Όρος Σινά μας έδωσε ενόραση στον τελικό σκοπό. Ο Μαχαράλ, ο Ραμπί Γιουντά Λόε από την Πράγα (1525-1609) εξηγεί ότι ο ξεχωριστός σκοπός του Εβραικού Λαού είναι να διδάξει τον κόσμο ότι ο Θ-ός είναι ένας. Το κάνουμε αυτό μέσω της ένωσης των μοναδικών πολλαπλών προσωπικοτήτων μας και των ταλέντων μας σαν μια δυναμική μονάδα δουλεύοντας όλοι προς το μεγαλύτερο συλλογικό καλό.

Το να είμαστε συνδεδεμένοι με ένα γράμμα της Τορά μας διδάσκει ότι κάθε άτομο είναι υποχρεωμένο να πραγματοποιήσει τα μοναδικά του ταλέντα και να τα χρησιμοποιήσει για το μεγαλύτερο καλό του Εβραικού Λαού. Ακριβώς όπως η Τορά πρέπει να γραφτεί με κάθε γράμμα στην κατάλληλη θέση του, έτσι επίσης, ο Εβραικός λαός μπορεί να αποκαλύψει μόνο το πλήρες δυναμικό του όταν τα άτομα δουλεύουν μαζί προς το μεγαλύτερο καλό.