Και αυτοί έφυγαν. ... και αυτός έφτασε στη Χεβρόνα (13:22)
Δεν θα έπρεπε να διαβάζουμε «και αυτοί έφτασαν»; Μόνο ο Καλέβ όμως, πήγε στη Χεβρόνα για να προσευχηθεί στους τάφους των Πατριαρχών, για να μην παρασυρθεί και πάρει μέρος στην συνομωσία των κατασκόπων.
Για το λόγο αυτό, οι γραφές αναφέρουν (Δευτερονόμιο 1:36) : «Και σε αυτόν (Καλέβ) θα δώσω τη γη που πάνω της περπάτησε». Και αναφέρεται (Κριτές 1:20): «Και στον Καλέβ έδωσαν τη Χεβρόνα» (σαν το μερίδιό του στη γη του Ισραήλ).
(Ρασσί, Ταλμούδ, Σοτά 34β)
Και αυτοί μετέφεραν ένα κοντάρι, ανά δύο (13:23)
Οι κατάσκοποι τα κρέμασαν σε δύο κοντάρια και δύο άντρες τα κρατούσαν από κάθε άκρη τους. Χρειάστηκαν λοιπόν οχτώ άντρες για να μεταφέρουν το τσαμπί με τα σταφύλια. Ένας μετέφερε ένα σύκο και ένας ένα ρόδι. Ο Γεσσουά και ο Καλέβ δεν έφεραν κανένα καρπό μαζί τους γιατί ο σκοπός τους ήταν να δυσφημήσουν τη γη: όπως οι καρποί της ήταν περίεργοι, έτσι ήταν και οι κάτοικοι.: αφύσικα μεγαλόσωμοι και δυνατοί.
(Ρασσί)
΄Ηρθαμε στη γη όπου εσύ μας έστειλες και πράγματι, ρέει γάλα και μέλι... (13:26)
Αυτό τον τρόπο χρησιμοποιούν οι συκοφάντες: ξεκινούν λέγοντας κάτι καλό και τελειώνουν λέγοντας κάτι κακό.
Ο Ραβίνος Γιοχανάν είπε στο όνομα του Ραβίνου Μέιρ: «Κάθε συκοφαντία που δεν έχει κάτι αληθινό από την αρχή, δεν θα κρατήσει μέχρι το τέλος».
(Μιντράσς Ραμπά, Ταλμούδ)
Δεν μπορούμε να εναντιωθούμε στο λαό: αυτός είναι πιο δυνατός από εμάς (13:30)
Αυτό ειπώθηκε και αναφέρονταν ακόμα και στον ίδιο το Θ-ό (η εβραϊκή λέξη μιμένου, «από εμάς», σημαίνει επίσης «από αυτόν»): Ούτε Αυτός δεν μπορεί να τους μετακινήσει από εκεί.
(Ταλμούδ, Ρασσί)