Αυτό είναι το διάταγμα (χοκ) της Τορά .. (Αριθμοί 19:2)

Η φράση αυτή μπορεί να γίνει κατανοητή με δυο τρόπους. Σε πρώτο επίπεδο σημαίνει ότι αυτό – ο νόμος της Κόκκινης Δαμαλίδας – είναι το ύστατο «διάταγμα», ο  «πέρα από τη λογική» νόμος της Τορά. Ένα βαθύτερο νόημα είναι ότι όλη η Τορά είναι, στην ουσία, ένα θεϊκό διάταγμα. Με πολλές μιτσβότ όμως, το «πέρα από τη λογική» θεϊκό θέλημα, «ντύνεται» με το ένδυμα της λογικής.
(Ράμπι Σσνέορ Ζάλμαν του Λιαδί)

Κόκκινη Δαμαλίδα (19:2)

Κάποτε το παιδί μιας υπηρέτριας λέρωσε το βασιλικό ανάκτορο. Ο βασιλιάς τότε είπε: «Αφήστε τη μητέρα του να έρθει και να καθαρίσει τις ακαθαρσίες του παιδιού της». Με τον ίδιο τρόπο ο Θ-ός λέει: «Αφήστε τη Δαμαλίδα να εξιλεωθεί για την πράξη του (Χρυσού) Μοσχαριού».

(Μιντράσς Τανχουμά)


Και αυτοί δάκρυσαν για τον Ααρών …όλος ο οίκος του Ισραήλ (20:29)

Για τον Ααρών, «όλος ο οίκος του Ισραήλ» - άντρες και γυναίκες – δάκρυσαν. Σχετικά με τον Μωϋσή όμως, αναφέρεται ότι «οι γιοι του Ισραήλ» δάκρυσαν γι’ αυτόν (Δευτερονόμιο 34:8). Γιατί ο Μωϋσής τους επίπληττε με σκληρά λόγια. Ο Ααρών δεν είπε ποτέ σε κάποιον άντρα ή γυναίκα, «Αμάρτησες!». Αντιθέτως, όταν ο Ααρών συναντούσε κάποιον άδικο άνθρωπο τον χαιρετούσε, «Σσαλόμ!». Την επόμενη μέρα, όταν αυτός ο άνθρωπος επιθυμούσε να παραβιάσει το  νόμο, έλεγε στον εαυτό του: «Συμφορά μου! Πώς μετά από αυτό θα αντικρίσω τον Ααρών που με χαιρετά όποτε με συναντά;». Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ο άνθρωπος αυτός να μην διαπράξει τελικά την παράβαση.

Εάν πάλι δύο άνθρωποι τσακώνονταν μεταξύ τους, ο Ααρών πήγαινε και καθόταν με τον ένα από αυτόν και του έλεγε: «Γιε μου, βλέπεις τι κάνει ο φίλος σου; Χτυπά το στήθος του και σκίζει τα ρούχα του φωνάζοντας: ‘Συμφορά μου! Πώς μπορώ να κοιτάξω το φίλο μου; Ντρέπομαι να τον αντικρίσω γιατί τον προσέβαλα!». Και καθόταν με αυτόν μέχρι να διώξει τη ζήλια από την καρδιά του. Μετά ο Ααρών πήγαινε και κάθονταν με τον άλλο και του έλεγε: «Γιε μου, βλέπεις τι κάνει ο φίλος σου; Χτυπά το στήθος του και σκίζει τα ρούχα του φωνάζοντας: Συμφορά μου! Πώς μπορώ να κοιτάξω το φίλο μου; Ντρέπομαι να τον αντικρίσω γιατί τον προσέβαλα!». Και καθόταν με αυτόν μέχρι να διώξει τη ζήλια από την καρδιά του. Μετά από αυτό, όταν οι δύο άντρες συναντιόνταν, αγκαλιάζονταν και φιλιόντουσαν.

Υπήρχαν χιλιάδες στο Ισραήλ που πήραν το όνομα Ααρών, γιατί αν δεν ήταν αυτός δεν θα είχαν έρθει στον κόσμο. Γιατί χάρη στον Ααρών έσμιγε πάλι το αντρόγυνο που είχε τσακωθεί, δίνοντας το όνομά του στο παιδί τους.