Διότι ακούσατε με προσοχή αυτούς τους κανόνες (Δευτερονόμιο 7:12)

Σ’ αυτό το στίχο, οι σχολιαστές επέμειναν στην Εβραϊκή λέξη εϊκέβ – επειδή είναι ένα ασυνήθιστο συνώνυμο για το «διότι». Πολλοί βλέπουν μια σχέση με τη λέξη ακεϊβ (αναγραμματισμό της λέξης εϊκέβ) που σημαίνει «φτέρνα».

Ο Ρασσί το ερμηνεύει  ως υπαινιγμό για τις μιτσβότ που κάποιοι ποδοπατούν – η Τορά μας λέει να αντιμετωπίζουμε με τον ίδιο τρόπο όλες τις εντολές του Θ-ού, και όχι να παραμελούμε αυτές που φαίνονται λιγότερο σημαντικές στο περιορισμένο μυαλό μας.

Ο Ιμπν Έζρα και ο Ναχμανίδης την ερμηνεύουν με τη σημασία «στο τέλος» (με την έννοια ότι οι φτέρνες είναι τα άκρα του σώματος) – η αμοιβή είναι κάτι που έπεται της πράξης. Μια παρόμοια εξήγηση δίνεται από τον Ορ Αχαϊμ ο οποίος εξηγεί ότι η ικανοποίηση και η ολοκλήρωση έρχονται «στο τέλος» - με την εκπλήρωση όλων των μιτσβότ. Ο  Ραμπένου  Μπεχαγέι θεωρεί ότι υπονοεί πως η αμοιβή μας σε αυτόν τον κόσμο δεν είναι παρά μία ελάχιστη και περιορισμένη εκτίμηση («φτέρνα») της αληθινής αξίας των μιτσβότ.

 Αν  πείτε στην καρδιά σας: Αυτά τα έθνη είναι πιο πολυάριθμα από το δικό μας, πώς μπορούμε να τα κατακτήσουμε; Μην τα  φοβόσαστε (7:17 – 18)

Όταν καταλάβουμε ότι τα άλλα έθνη είναι πιο πολυάριθμα από το δικό μας και ότι η δική μας δύναμη δεν είναι αρκετή για να μας υπερασπίσει, αλλά εξαρτόμαστε αποκλειστικά από τη βοήθεια του Θ-ού, τότε δεν χρειάζεται να φοβόμαστε. Όταν όμως αρχίζουμε να πιστεύουμε πως μπορούμε να τα καταφέρουμε μόνοι μας, τότε υπάρχει σοβαρός λόγος να φοβόμαστε.

(Μαασέϊ Ασσέμ)

Όλη τη μιτσβά…θα τηρείτε (8:1)

Το νόημα της φράσης «όλη τη μιτσβά» αναφέρεται στο σύνολο των θεϊκών εντολών – όλες τις μιτσβότ. Η ερμηνεία του Μιντράσς λέει: πραγματοποιήστε όλη τη μιτσβά. Εάν ξεκινήσετε μια καλή πράξη, τελειώστε την, γιατί μια μιτσβά μας αναγνωρίζεται όταν την ολοκληρώνουμε. Αναφέρεται σχετικά: «Και τα οστά του Ιωσήφ που τα Τέκνα του Ισραήλ πήραν από την Αίγυπτο, θάφτηκαν στη Σσεχέμ». Ο ίδιος ο Μωϋσής όμως ήταν αυτός που πήρε τα οστά του Ιωσήφ από την Αϊγυπτο! (Έξοδος 13:19). Αφού ωστόσο, δεν τελείωσε το έργο του, αλλά το έκαναν τα Τέκνα του Ισραήλ, αναφέρονται αυτά αντί για τον Μωϋσή.

(Ρασσί)