Ο άνθρωπος δεν ζει μόνο με ψωμί. Διάσημο ρητό, αλλά τι σημαίνει;
Η φράση προέρχεται από την περικοπή αυτής της εβδομάδας και αναφέρεται στο θαυματουργό μάννα που έπεφτε από τον ουρανό όσο ο Εβραϊκός λαός περιπλανιόταν στην έρημο. Ο στίχος τελειώνει με τη φράση «ο άνθρωπος ζει με το λόγο του Θ-ού». Αυτό μας θυμίζει την πραγματική πηγή της ανθρώπινης ουσίας.
Αντίθετα με την ανθρώπινη αντίληψη, δεν είναι ο γήινος μόχθος, ο ιδρώτας στο μέτωπό μας ούτε όλα αυτά τα συνέδρια, τα μήτιγκ ή τα σεμινάρια πωλήσεων που διασφαλίζουν την επιτυχία μας. Η πραγματικότητα είναι ότι ο Θ-ός μας τρέφει και μας φροντίζει με τον ίδιο τρόπο που οι οδοιπόροι προγονοί μας εξαρτώνταν αποκλειστικά από Αυτόν για το καθημερινό τους ψωμί στην έρημο. Η ευημερία είναι ένα Θεϊκό δώρο. Στο τέλος της ημέρας, δεν είναι μόνο η επιχειρηματική μας οξύνοια που μας δίνει το ψωμί, αλλά και οι ευλογίες από ψηλά που στέφουν τις προσπάθειές μας με επιτυχία.
Υπάρχει, ωστόσο, άλλο ένα μήνυμα σε αυτό το στίχο. Ο άνθρωπος δε ζει μόνο με ψωμί. Το ανθρώπινο πνεύμα είναι τέτοιο που λαχταρά και άλλα εκτός από ψωμί. Τα ανθρώπινα πλάσματα δεν ικανοποιούνται μόνο με υλικά αγαθά.
Τα λεφτά είναι απαραίτητα, αλλά δεν μπορούμε να ζήσουμε μόνο με αυτά. Και η ικανοποίηση από την εργασία μας; Γνωρίζω αρκετά άτομα που πρόθυμα εγκατέλειψαν επικερδείς θέσεις για άλλες με λιγότερα χρήματα, διότι έβρισκαν τη δουλειά τους βαρετή.
Άλλοι πάλι κολυμπούν στο χρήμα, αλλά είναι δυστυχισμένοι. Οι επιτυχίες μας δεν εγγυώνται την ευτυχία μας. Όταν αποκτήσουμε το σπίτι των ονείρων μας, το φανταχτερό σπορ αμάξι μας, το κινητό τελευταίας τεχνολογίας, το υπερσύγχρονο λάπτοπ και DVD, τότε τα βαριόμαστε όλα. Για να διαρκέσει το αίσθημα ικανοποίησης πρέπει να είναι κάτι περισσότερο από υλικό, πρέπει να είναι πνευματικό. Χρειαζόμαστε περισσότερα από ψωμί και χρήματα. Χρειαζόμαστε διέγερση και μια αίσθηση ουσιαστικών επιτευγμάτων. Χρειάζεται να ξέρουμε ότι έχουμε σκοπό και με κάποιο τρόπο, κάναμε τη διαφορά. Θέλουμε να είμαστε βέβαιοι ότι η δουλειά μας είναι παραγωγική και θα έχει διαχρονική αξία.
Όταν καταλάβουμε ότι η κάθε καλή πράξη προσαρτείται σε ένα πολύπλοκο πνευματικό σύνολο, ότι η κάθε μας ενέργεια πλέκεται με συστηματική δομή κοσμικής σημασίας, τότε οι ζωές μας προικίζονται με βαθύτερη αίσθηση νοήματος και σκοπού. Όταν μέσα από τη δουλειά μας βοηθάμε τους συνανθρώπους μας, όταν συνεισφέρουμε στην κοινωνία πέρα από τις ατομικές μας ανάγκες, τότε ζούμε πραγματικά. Τότε είμαστε ευτυχισμένοι.
Ο άνθρωπος δεν ζει μόνο με ψωμί. Γιατί απλά δεν μπορεί.