Σσοφτίμ
Δευτερονόμιο 16:18-21:9
Ο Μωϋσής έδωσε οδηγίες στο λαό του Ισραήλ, να εκλέξει δικαστές και υπαλλήλους επιβολής των νόμων, σε κάθε πόλη. «Δικαιοσύνη, δικαιοσύνη να την επιδιώκετε», τους πρόσταξε, «και να την απονέμετε χωρίς διαφθορά ή μεροληψία». Τα εγκλήματα πρέπει να ερευνούνται προσεκτικά και τα στοιχεία να εξετάζονται με ακρίβεια – τουλάχιστον δύο αξιόπιστοι μάρτυρες για κήρυξη ενοχής και τιμωρία.
Σε κάθε γενιά, είπε ο Μωϋσής, θα υπάρχουν κάποιοι οι οποίοι θα είναι επιφορτισμένοι με το καθήκον της ερμηνείας και εφαρμογής των νόμων της Τορά. «Σύμφωνα με το νόμο που θα σας διδάξουν και τις αποφάσεις που θα σας αναγγείλουν, έτσι θα πρέπει να πράττετε. Δεν θα πρέπει να αποκλίνετε από αυτό που σας λένε, ούτε προς τα δεξιά ούτε προς τα αριστερά».
Στη Σσοφτίμ περιλαμβάνονται επίσης οι απαγορεύσεις σχετικά με την ειδωλολατρία και τη μαγεία, οι νόμοι που διέπουν τη λήψη αξιώματος και τη συμπεριφορά ενός βασιλιά και οδηγίες για τη δημιουργία «πόλεων καταφύγιων» για δολοφόνους εξ αμελείας (για προστασία από την εκδίκηση των συγγενών). Δηλώθηκαν επίσης πολλοί από τους νόμους που αφορούν τον πόλεμο. Εξαίρεση από τη μάχη έπαιρνε κάποιος που είχε μόλις παντρευτεί, είχε χτίσει σπίτι, είχε φυτέψει αμπέλι ή ήταν «φοβιτσιάρης και δειλός». Επίσης ο λαός έπρεπε να προτείνει συνθήκη ειρήνης πριν από την επίθεση σε μία πόλη. Απαγορευόταν η αναίτια καταστροφή αντικειμένων με αξία, όπως η κοπή ενός οπωροφόρου δέντρου σε κατάσταση πολιορκίας (στο σημείο αυτό της Τορά υπάρχει ο περίφημος στίχος, «Γιατί ο άνθρωπος είναι ένα δέντρο στον αγρό»).
Η Παρασσά τελειώνει με το νόμο του Εγκλά Χαρουφά – την ειδική διαδικασία που εφαρμόζεται όταν ένας άνθρωπος σκοτωθεί από έναν άγνωστο δολοφόνο και το σώμα του βρεθεί σε ένα χωράφι – η οποία τονίζει την ευθύνη της κοινότητας και των αρχηγών της, όχι μόνο για αυτά που κάνουν αλλά και για τα γεγονότα που θα μπορούσαν να αποτρέψουν.