Δικαστές και επιστάτες θα τοποθετήσετε σε όλες τις εισόδους της πόλης … (Δευτερονόμιο 16:18)
Το ανθρώπινο σώμα είναι η πόλη με τις εφτά πύλες, - τις εφτά εξόδους στον έξω κόσμο: δύο μάτια, δύο αυτιά, δύο ρουθούνια και το στόμα. Μας επιβάλλεται, λοιπόν, να τοποθετήσουμε «εσωτερικούς» δικαστές που θα κρίνουν και θα κανονίζουν τι θα «μπει μέσα» και τι θα «μείνει έξω», καθώς και επιστάτες που θα εκτελούν τις αποφάσεις των δικαστών.
(Σιφτέι Κοέν)
Δικαστές και επιστάτες θα τοποθετήσετε σε όλες τις εισόδους της πόλης … (Δευτερονόμιο 16:18)
Μην κρίνετε μόνοι, γιατί κανείς δεν μπορεί να κρίνει μόνος παρά μόνο ο Ένας.
(Γνωμικά των Πατέρων 4:8)
Τα χρηματικά ζητήματα ήταν υπόθεση ενός τριμελούς δικαστηρίου. Τα οικονομικά εγκλήματα ήταν υπόθεση ενός δικαστηρίου με είκοσι τρία μέλη. Από πού απορρέει κάτι τέτοιο; Διότι αναφέρεται (Αριθμοί 35:25-25): «Και η κοινότητα θα κρίνει .. και η κοινότητα θα σώσει» - χρειαζόμαστε μια κοινότητα δικαστών με επιχειρήματα κατά του κατηγορούμενου και μια κοινότητα με επιχειρήματα υπέρ της αθωότητάς του. Για το λόγο αυτό έχουμε είκοσι μέλη (η «κοινότητα» αποτελείται τουλάχιστον από δέκα άτομα, όπως αναφέρεται στους Αριθμούς 14:27). Για την καταδίκη απαιτείται η πλειοψηφία των δύο (όπως αναφέρεται στην Έξοδο 23:2) και ένα δικαστήριο δεν μπορεί να έχει ζυγό αριθμό δικαστών. Έτσι χρειαζόμαστε 23 δικαστές (22 για να υπάρχει μια πλειοψηφία των δύο στα 10 μέλη της υπεράσπισης και άλλος ένας ώστε να μην είναι ζυγός αριθμός).
(Ταλμούδ, Σανχεντρίν 2 α-β)
Δεν θα δεχτείτε δωροδοκία, γιατί η δωροδοκία τυφλώνει τα μάτια των σοφών και διαστρεβλώνει τα λόγια των δικαίων (16:19)
Όταν ο δικαστής δεχτεί τη δωροδοκία από τον ένα διάδικο, τότε είναι αδύνατο γι’ αυτόν να μην τον ευνοήσει.
(Ρασσί)
Κάποτε ένας έφερε στο Ραβίνο Ισσμαέλ Μπεν Ελίσσα το «Πρωτότοκο προβάτου» (ένα από τα 24 δώρα που λαμβάνουν οι Κοανίμ). Και ο Ραβίνος Ισσμαέλ του είπε: «Από πού είσαι;» Και αυτός του είπε το μέρος. Και ο Ραβίνος Ισσμαέλ είπε: «Και από εκεί μέχρι εδώ δεν συνάντησες κανέναν Κοέν για να του το δώσεις;». Και είπε αυτός: «Έχω μια αντιδικία με κάποιον και είπα αφού έρχομαι εδώ να το δώσω σε σένα».
Ο ραβίνος Ισσμαέλ αρνήθηκε να το δεχτεί και του είπε: «Δεν είμαι ο κατάλληλος για να παραστώ στην υπόθεσή σου σαν δικαστής». Αντίθετα, διόρισε δύο μελετητές της Τορά να κρίνουν την υπόθεση. Καθώς πηγαινοερχόταν (ακούγοντας την δίκη), ο Ραβίνος Ισσμαέλ αναλογιζόταν: «Εάν ήθελε θα μπορούσε να πει αυτό κι αυτό για να παρουσιάσει καλύτερα την υπόθεσή του».
Τέλος είπε: «Κατάρα σε αυτούς που δωροδοκούνται! Δεν πήρα τίποτα από αυτόν. Κι αν είχα πάρει, θα ήταν κάτι που μου ανήκε δικαιωματικά (αφού είμαι Κοέν)! Παρόλο όμως που δεν δέχτηκα, έχω την τάση να τον ευνοήσω. Πόσο μάλλον αυτοί που δωροδοκούνται!
(Ταλμούδ, Κετουμπότ 105 β)