Ένας ολοκαίνουργιος κόσμος
Η Παρασσά αυτής της εβδομάδας αναφέρεται στην αφήγηση της δημιουργίας: πως ο Θ-ός έπλασε τον κόσμο από το απόλυτο τίποτα. Αυτή δεν είναι μία απλή ιστορία του παρελθόντος. Πρώτα, σε μυστικιστικό επίπεδο, η δημιουργία είναι μια αέναη διαδικασία. Εφόσον ο κόσμος δημιουργήθηκε από το απόλυτο τίποτα, αυτό είναι η πραγματική του φύση. Το γεγονός ότι υπάρχει, είναι απλώς το αποτέλεσμα της καλοσύνης του Θ-ού. Αυτός φέρνει τον κόσμο στο φως την κάθε στιγμή και η κάθε στιγμή της ύπαρξης μας είναι μια επανάληψη της πρώτης στιγμής της δημιουργίας.
Πέρα όμως από τη θεωρία, η παραπάνω άποψη εμπεριέχει και ένα πρακτικό μάθημα στον προσωπικό κόσμο του κάθε ατόμου. Η Παρασσά Μπερεσσίτ είναι μια εμπειρία ανανέωσης. Κάθε άτομο έχει την ευκαιρία να ξαναδημιουργηθεί εκ νέου, να καθιερώσει ένα νέο τρόπο με τον οποίον προσεγγίζει την εμπειρία της ζωής. Σε αυτό το πνεύμα, οι Ραβίνοι λένε: «Η στάση που κρατά κάποιος το Σσαμπάτ Μπερεσσίτ καθορίζει τον τρόπο με τον οποίο αυτός θα λειτουργεί όλο τον υπόλοιπο χρόνο».
Οι Σοφοί μας διδάσκουν: «Ο Θ-ός κοίταξε στην Τορά και δημιούργησε τον κόσμο. Ο άνθρωπος κοιτά την Τορά και διατηρεί τον κόσμο». Η Τορά είναι το πρωτότυπο της δημιουργίας. Είναι το θησαυροφυλάκιο των αρχών και των προτύπων πάνω στα οποία βασίζεται η ύπαρξη. Με τον ίδιο τρόπο, σε προσωπικό επίπεδο, η Τορά μας παρέχει τις κατευθυντήριες γραμμές για την προσωπική μας διαδικασία ανανέωσης. Καθένας μας μπορεί να χρησιμοποιήσει την Τορά ως βοήθεια επανακαθορισμού της ύπαρξης και να αναπτύξει ένα νέο μέσον συσχετισμού με το περιβάλλον.
Όταν μελετάμε μία περικοπή από τη σοφία της Τορά, είτε αυτή είναι νόμος, είτε ιστορία, είτε φιλοσοφική ιδέα ή θεωρία περί ηθικής, δεν συλλέγουμε απλά πληροφορίες. Αντίθετα, ενώνουμε το μυαλό μας με τη σοφία του Θ-ού. Μέσα από αυτή τη μελέτη, ευθυγραμμίζουμε το νου μας – και μέσω αυτού ολόκληρη την προσωπικότητά μας – με τις επιθυμίες και τη διάνοια του Θ-ού.
Διότι τα αποτελέσματα της μάθησης και σε βαθύτερο επίπεδο, η ίδια η μάθηση είναι μια αλλαγή στη συμπεριφορά. Ακριβώς όπως η ομιλία δίνει στα παιδιά νέα εργαλεία για αυτό-έκφραση, η κατανόηση μιας τέτοιας σοφίας δίνει στο άτομο νέα εργαλεία για να εκτιμήσει τη φύση του κόσμου που ζει και να σχετιστεί με τους ανθρώπους και τις καταστάσεις που τον περιβάλλουν.
Με αυτόν τον τρόπο, η μελέτη της Τορά δίνει στον άνθρωπο τα μέσα να ξεπεράσει την υποκειμενικότητά του. Ενδιαφέρεται λιγότερο για αυτά που θέλει και αυτά που σκέφτεται και εστιάζει στην αλήθεια. Οι δικοί μας ορίζοντες ανάπτυξης είναι περιορισμένοι, γιατί από μόνο του το άτομο είναι ικανό να βλέπει μόνο μέχρι ένα σημείο. Η μελέτη της Τορά ανοίγει νέες προοπτικές πέρα από τη στενή αντίληψή μας και μας δίνει τη δυνατότητα να ενσωματώσουμε αυτά τα επίπεδα στην προσωπικότητά μας.