Βαερά
Επτά από τις δέκα πληγές περιγράφονται στην περικοπή αυτής της εβδομάδας. Ο σκοπός αυτών των πληγών ήταν, σύμφωνα με τα λόγια του Θ-ού στο Μωϋσή: «Έτσι θα μπορείς να διηγηθείς στα παιδιά και στα εγγόνια σου τα πράγματα τα οποία έκαμα στην Αίγυπτο και τα θαυμαστά σημεία».
Ο Φαραώ χαρακτηρίζεται από τους επίμονους ισχυρισμούς του όπως, «Δεν γνωρίζω το Θ-ό» και «το ποτάμι είναι δικό μου, εγώ το έχω δημιουργήσει», απορρίπτοντας έτσι την επιρροή του Θ-ού στον κόσμο και αντικαθιστώντας την με την υπέρμετρη αυτοπεποίθηση και την πίστη μόνο στην ανθρώπινη δύναμη.
Ο κύριος σκοπός των πληγών ήταν να ανατρέψουν αυτή την προσέγγιση, να διακηρύξουν ανοιχτά την ύπαρξη του Θ-ού για να μπορέσουν όλοι να τη δουν και με αυτόν τον τρόπο να καταρριφθεί η υπεροψία του Φαραώ και του λαού του.
Ο Θ-ός επέμεινε σε αυτήν την προσπάθεια μέχρι που «η Αίγυπτος [κατάλαβε] ότι είμαι ο Θ-ός» και κάμφθηκε η έπαρση του Φαραώ. Πήγε στο Μωϋσή με τις πιτζάμες, εκλιπαρώντας για τον οίκτο του Θ-ού.
Τα αποδεικτικά στοιχεία δεν ήταν μόνο για το Φαραώ. Τα θαύματα της εξόδου μαρτυρούν τον έλεγχο που ασκεί ο Θ-ός στη φυσική τάξη και για τις μελλοντικές γενιές. Στην Αίγυπτο, ακόμα και ο Φαραώ δεν είχε άλλη επιλογή από το να αποδεχτεί το Θ-ό. Άλλες φορές, η επιρροή του Θ-ού ίσως να μην είναι τόσο προφανής, πάντα όμως είναι Αυτός που ρυθμίζει τον κόσμο και το πεπρωμένο μας.
Η ίδια η φύση δεν είναι παρά μια επαναλαμβανόμενη σειρά θαυμάτων. Διότι, για ποιο λόγο ανατέλλει ο ήλιος και μεγαλώνει το γρασίδι;
Πέρα από τη φυσική τάξη, ωστόσο, υπάρχει και το χέρι του Θ-ού που καθοδηγεί τη ζωή μας. Τίποτα δε συμβαίνει τυχαία. Αντίθετα, με τρόπο που είναι απόλυτα κατανοητός μόνο από την ατέλειωτη σοφία Του, ο Θ-ός κατευθύνει τη ζωή μας και πραγματοποιεί θαύματα για λογαριασμό μας.
Αυτό είναι το μήνυμα του θαύματος των πληγών: να ερευνήσουμε κάτω από την επιφάνεια και να αντιληφθούμε την εμπλοκή του Θ-ού στη ζωή μας. Η μόνη διαφορά ανάμεσα στις πληγές στην Αίγυπτο και στην τωρινή μας κατάσταση, είναι ο βαθμός στον οποίον το χέρι του Θ-ού εκδηλώνεται ανοιχτά. Παρόλα αυτά η παρουσία – και το έργο – αυτού του χεριού παραμένουν πάντοτε τα ίδια.