Μπο

Στην περικοπή αυτής της εβδομάδας, οι Ισραηλίτες λαμβάνουν την πρώτη εντολή: «Αυτός ο μήνας θα είναι για εσάς ο επικεφαλής όλων». Αυτή είναι η εντολή καθαγιασμού του καινούργιου μήνα που ξεκινά με την εμφάνιση της νέας ημισέληνου. Αναμφισβήτητα, το γεγονός ότι ο Θ-ός επέλεξε αυτή την εντολή ως πρώτη μιτσβά, έχει ιδιαίτερη σημασία. Πράγματι, οι σοφοί μας λένε ότι «(ο Λαός του) Ισραήλ παρομοιάζεται με το φεγγάρι και (κατά συνέπεια) μετρά (τους ημερολογιακούς μήνες) σύμφωνα με αυτό». Βασικά, αυτό σημαίνει ότι ακριβώς όπως το φεγγάρι γεμίζει και χάνεται, έτσι και η κατάσταση των Ισραηλιτών είναι διαρκώς ρευστή – κατά καιρούς είμαστε μικροί και καταπιεσμένοι και τελικά θα λάμψουμε με όλη μας τη δόξα κατά την εποχή του Μεσσία.

Σε βαθύτερο επίπεδο, συγκρινόμαστε με το φεγγάρι επειδή αυτό δεν είναι αυτόφωτο ουράνιο σώμα, αλλά αντανακλά το ηλιακό φως. Ο ήλιος είναι κάτι ανάλογο με το Θ-ό, η πηγή όλης της ενέργειας και της ζωής κι εμείς οφείλουμε να αντανακλούμε την αλήθεια της ακτινοβολίας του Θ-ού, σε έναν σκοτεινό κόσμο.

Τόσο ο ήλιος όσο και η σελήνη εκπέμπουν φως, υπάρχει ωστόσο μια ειδοποιός διαφορά ανάμεσά τους: ο ήλιος αποτελείται από υδρογόνο, ένα αέριο που από τη φύση του εκπέμπει φως και ενέργεια. Η σελήνη, από την άλλη, δεν είναι αέρια μάζα, αλλά στερεή. Το γεγονός λοιπόν ότι το φεγγάρι – στερεό σώμα – εκπέμπει φως είναι πολύ πιο αξιοσημείωτο από το γεγονός ότι ο ήλιος – αέριο καύσιμο – εκπέμπει φως. 

Με την πρώτη μιτσβά, ο Θ-ός μεταφέρει τον πυρήνα της αποστολής μας η οποία ολοκληρώνεται μέσα από την τήρηση των μιτσβότ. Ναι, κατοικούμε σε έναν κόσμο που αποτελείται από φυσικά υλικά, έναν κόσμο που επιφανειακά  δεν μοιάζει με «καύσιμη ύλη» για την αγιότητα της Τορά. Και η ψυχή ντύνεται με το φυσικό σώμα το οποίο έχει εγκόσμιες αντιλήψεις, επιθυμίες και πειρασμούς. Φαινομενικά, είναι ένα σώμα που δεν μπορεί ποτέ να ακτινοβολήσει τη Θεϊκή αλήθεια. Παρόλα αυτά, έχουμε την υποχρέωση και παρεμπιπτόντως την Θεόσταλτη, εξαιρετική ικανότητα να προκαλέσουμε τον εαυτό μας αλλά και τον κόσμο γύρω μας, να εκπέμπει πνευματικά.

Ίσως μας πτοεί το βάρος της ευθύνης. Οι περισσότεροι από εμάς βρίσκονται πολύ μακριά από το να είναι ανθρώπινα κάτοπτρα της Τορά και των Μιτσβότ. Δεν πρέπει να ξεχνάμε όμως, ότι λάβαμε την εντολή να καθαγιάζουμε την ημισέληνο. Αρκεί να κάνουμε το πρώτο βήμα του πνευματικού μας ταξιδιού. Ακόμα και αν καταφέρουμε να καθαγιάσουμε μόνο ένα μικρό μέρος της ημέρας ή του χαρακτήρα μας – είμαστε ήδη καθαγιασμένοι. Και τελικά, μέσα από πολύ προσπάθεια και προσωπική βελτίωση, θα φτάσουμε επίσης στην «πανσέληνό» μας όπου όλο μας το είναι αντανακλά την αγιότητα του Θ-ού.