«Τα λεφτά σου ή τη ζωή σου». 

Η πιο γνωστή προσευχή του Ιουδαϊσμού προέρχεται από την περικοπή αυτής της εβδομάδας. Σσμα Γισραέλ Αντο-νάι Ελο-εϊνού Αντο-νάι Εχάντ. «Άκου Ω Ισραήλ, ο Θ-ός είναι ο Θ-ός μας, ο Θ-ός είναι Ένας» (Δευτερονόμιο 4:6). «Και θα αγαπάς τον Κύριο το Θ-ό σου», συνεχίζει ο στίχος, «με όλη σου την καρδιά, την ψυχή και το ‘μεόντ’ σου». 

Ο Ρασσί, ο μεγάλος σχολιαστής της Βίβλου, εξηγεί αυτή την τελευταία φράση - "με όλο το ‘μεόντ’ σου" – ως «με τα υπάρχοντά σου», δηλαδή τα λεφτά σου. Εδώ, φυσικά, εγείρεται το ερώτημα: εάν έχουμε ήδη λάβει την εντολή να αγαπούμε το Θ-ό «με όλη μας την ψυχή» - την οποία οι σχολιαστές εκλαμβάνουν ως την υποχρέωση να είμαστε προετοιμασμένοι να δώσουμε ακόμα και τη ζωή μας για το Θ-ό – τότε γιατί χρειάζεται η μάλλον εγκόσμια εντολή, σχετική με χρήματα; Ασφαλώς, εάν είμαστε προετοιμασμένοι να δώσουμε και τη ζωή μας γι’ Αυτόν, τότε να δώσουμε τα λεφτά μας δεν είναι ασήμαντο ζήτημα;

Ο Ρασσί εξηγεί πως στην πραγματικότητα υπάρχουν άτομα που εκτιμούν τα χρήματά τους περισσότερο από τη ζωή τους. Σε τέτοιους ανθρώπους είναι απαραίτητο να ειπωθεί να αγαπούν το Θ-ό, με όλα τα λεφτά τους.  

Ο Τζακ Μπένι, ο διάσημος Αμερικανός κωμικός, συνήθιζε να σαρκάζει το σφιχτοχέρη εαυτό του. Κάποτε, έλεγε, που περπατούσε σε ένα δρόμο της Νέας Υόρκης αργά τη νύχτα, ένιωσε ξαφνικά ένα κρύο, σκληρό μέταλλο να σημαδεύει την πλάτη του και μια τραχιά φωνή να του λέει απότομα: «Τα λεφτά σου ή τη ζωή σου!». Όταν δεν έδωσε απάντηση, το όπλο στην πλάτη του χώθηκε βαθύτερα στη σάρκα του και η φωνή έγινε πιο απειλητική: «Τα λεφτά σου ή τη ζωή σου!!!». Τότε ο Μπένι απάντησε: «Σκέφτομαι, σκέφτομαι».

Έτσι η Τορά επιμένει πως πρέπει να αγαπάμε το Θ-ό με όλη μας την καρδιά, την ψυχή και τα υπάρχοντά μας, δηλαδή οτιδήποτε εμείς εκτιμούμε και λατρεύουμε περισσότερο, οφείλουμε να είμαστε προετοιμασμένοι να το αφιερώσουμε στο Θ-ό.

Ακόμη και για όσους δεν είναι υπερβολικά οικονόμοι, τα λεφτά είναι ένα ζήτημα. Στην πραγματικότητα, δεν κοστίζει φτηνά να είναι κανείς Εβραίος και κυρίως να «ζει Εβραϊκά». Είτε πρόκειται για τις ακριβότερες τιμές του φαγητού κασσέρ και της Εβραϊκής εκπαίδευσης, είτε για τις επιπρόσθετες δαπάνες της προετοιμασίας για το Πέσαχ, την κατασκευή της Σουκά ή την αγορά τεφιλίν και μεζουζότ, όλα αυτά απαιτούν από εμάς το χρηματικό μας οβολό. Όταν δείχνουμε την αφοσίωσή μας με αγάπη χωρίς να παραπονιόμαστε (πολύ!) για το υψηλό κόστος, τότε αγαπούμε το Θ-ό με όλη μας το «μεόντ» - τα χρήματα και τα υπάρχοντά μας.

Μην ανησυχείτε όμως. Ο Θ-ός μας αγαπά κι Αυτός.