Ταλμούδ, τι είναι; (συνέχεια)
του Ιακώβ Σιμπή
Ο ιουδαιο-χριστιανικός διάλογος συνδεόταν κατ’ αρχή με τις Γραφές και όχι με το Τ′. Μέχρι τον 13ο αιώνα οι γνώσεις των Χριστιανών σχετικά με το Τ′ απέρρεαν από παραδόσεις που είχαν διαρρεύσει στους πατέρες της εκκλησίας. Αόριστες αναφορές βρίσκουμε ήδη από τον 9ο αιώνα. Τον 11ο αιώνα ο Πέτρος Αλφονσί εισάγει αποσπάσματα, παρμένα, κατά τα φαινόμενα, από το Τ′, όχι όμως από το αυθεντικό κείμενο. Ακόμα και μετά που ο Πέτρος Βενεράμπιλις (τον 12ο αιώνα) ανακάλυψε το όνομα του Τ′ –για το οποίο μιλάει σαν να επρόκειτο για απόρρητο μυστικό– το Τ′ παραμένει μυστήριο για τον χριστιανικό κόσμο, μέχρι τις αρχές του 13ου αιώνα. Τότε άρχισε να τους αποκαλύπτεται, κυρίως μέσω προσήλυτων Εβραίων, πράγμα που εκμεταλλεύτηκαν για τις επιθέσεις τους εναντίον του Ιουδαϊσμού. Οι Χριστιανοί διατύπωσαν τους εξής ισχυρισμούς: το Τ′ –σύμφωνα με την ιουδαϊκή αντίληψη– είναι θεϊκός Νόμος. Οι σοφοί του Τ′ προτιμώνται από τους προφήτες. Το Τ′ είναι αντιχριστιανικό βιβλίο, και περιέχει ύβρεις και βλασφημίες εναντίον του Θεού γενικά και εναντίον του Ιησού ειδικά. Στο Τ′ περιέχονται λόγοι αντίθετοι με τη λογική, την εμπειρία και την ηθική και εκτός απ’ αυτά είναι γεμάτο λάθη και προκαταλήψεις. Ερμήνευσαν όρους και προτάσεις ως να κατευθύνονται εναντίον των Χριστιανών, τη στιγμή που οι πληροφορίες για τον Ιησού είναι ελάχιστες και αμφίβολο αν αναφέρονται σ’ αυτόν. Να τονίσουμε ότι το Τ′ δεν ασχολείται καθόλου με τον Χριστιανισμό και οι ελάχιστες αναφορές είναι ιστορικές και όχι πολεμικές. Παρ’ όλ’ αυτά στο Τ′ υπάρχουν οδηγίες για ″ξένες λατρείες″, πουθενά όμως δεν αναφέρεται ειδικά στον Χριστιανισμό (στην παρθενογέννηση, ή στην ανάσταση εκ νεκρών κτλ.). Παρ’ όλα αυτά οι κατασχέσεις βιβλίων, το κάψιμο τους, οι εξαναγκασμοί των Εβραίων να αλλαξοπιστήσουν ήταν στην ημερήσια διάταξη στη δυτική Ευρώπη.
Ο κυριότερος ισχυρισμός των Εβραίων για την υπεράσπιση του Τ′ ήταν, ότι η ελευθερία της οποίας χαίρουν να διατηρούν τη πίστη τους, πρέπει να ισχύσει και για τα βιβλία της θρησκείας τους. Έτσι, συχνά, η τιμωρία του καψίματος αντικαθίστατο με τη διαγραφή των ″απρεπών″ αποσπασμάτων από τη λογοκρισία. Και πολλές φορές για να προλάβουν οι Εβραίοι τη λογοκρισία, υποβάλλονταν σε δική τους λογοκρισία.
Το Ισλάμ και το Βυζάντιο δεν ασχολήθηκαν με το Τ′ και υπάρχουν αμφιβολίες αν το γνώριζαν.
