Ο γάμος

Οι προσκλήσεις, η αίθουσα, η ορχήστρα, ο φωτογράφος, το φόρεμα, τα λουλούδια και η λίστα των καλεσμένων. Όλα είναι έτοιμα για το γάμο. Ο γαμπρός και η νύφη έχουν διαβάσει ακόμα και τα τελευταία μπεστ-σέλερ σχετικά με τις διαφορές ανδρών και γυναικών, τους μοναδικούς διαύλους επικοινωνίας τους, καθώς και τις «συνταγές επιτυχίας» σε μια εποχή διαζυγίων.

Ένα είναι αυτό που σίγουρα γνωρίζει το νέο ζευγάρι, χωρίς να το έχει διαβάσει ή να έχει πληροφορηθεί σχετικά: «Σε μια σχέση όπως ο γάμος, δεν υπάρχει η λέξη ‘το ελάχιστο’».

Όσον αφορά τις επαγγελματικές δραστηριότητες ή άλλου είδους συναιτερισμούς, μπορεί κανείς να συλλογιστεί: «Ποιο είναι το ελάχιστο που μπορώ να κάνω;». Στο γάμο δεν μπορεί ο τρόπος σκέψης να είναι ο ίδιος. Τα ερωτήματα «τι μπορώ να κάνω για να ανυψώσω αυτή τη σχέση, να την κάνω πιο δυνατή, να τη βοηθήσω να ευδοκιμήσει» θα πρέπει να είναι φροντίδες πρώτης προτεραιότητας, τόσο για τον άντρα όσο και γαι τη γυναίκα.

Η γιορτή του Σσαβουότ που πλησιάζει (από το βράδυ της Τρίτης 22 Μαϊου μέχρι τις 24 Μαϊου 2007) παρομοιάζεται με το γάμο του Θ-ού με τον Εβραϊκό λαό. Ο Εβραϊκός λαός, δηλαδή η νύφη, έλαβε την Τορά – την Κετουμπά μας (συμβόλαιο γάμου) – από το Θ-ό, την ημέρα αυτή. Το Όρος Σινά ήταν η Χουπά μας (γαμήλια σκέπη).

Η σχέση μας με το Θ-ό λοιπόν, είναι παρόμοια με αυτή των συζύγων.

Όπως ο συλλογισμός «ποιο είναι το ελάχιστο που μπορώ να κάνω για να παραμείνω σε μια υγιή σχέση με το έτερον ήμισυ» δεν θα μπορούσε να καλλιεργηθεί σε ένα γάμο μεταξύ ανθρώπων, δεν θα μπορούσε επίσης να αποτελεί συνειδητό ή ασυνείδητο στοχασμό για τη σχέση μας με το Θ-ό.

 «Τι μπορώ να κάνω για να ανυψώσω τη σχέση μου με το Θ-ό, να την κάνω πιο δυνατή, να τη βοηθήσω να ευδοκιμήσει;» είναι ερωτήματα που μπορούμε και οφείλουμε να θέτουμε στον εαυτό μας. Διότι ο Ιουδαϊσμός ενθαρρύνει την παράθεση ειλικρινών ερωτήσεων, προσπαθώντας στη συνέχεια να δώσει ειλικρινείς απαντήσεις.

Μία από τις απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα προκύπτει από τη συνειδητοποίηση ότι αν και «ο Θ-ός θέλει την καρδιά», επιθυμεί επίσης όλα τα μέρη του σώματός μας. Ο γάμος μας με το Θ-ό μεταμορφώνει τη σχέση μας μαζί Του, σε οτιδήποτε άλλο εκτός από πλατωνική. Προκειμένου να έχουμε μια υγιή σχέση με το Θ-ό, οφείλουμε να είμαστε φυσικοί.

Τα χέρια, τα πόδια, ο εγκέφαλος, τα στόματά μας πρέπει να συμμετέχουν φυσικά σε αυτή τη σχέση: τα χέρια μας να δίνουν ελεημοσύνη ή να ανάβουν τα κεριά του Σσαμπάτ, τα πόδια μας να μας πηγαίνουν μέχρι τη συναγωγή ή σε έναν φίλο που δεν είναι καλά, ο εγκέφαλός μας να μελετά την Τορά και να βρίσκει απαντήσεις στις ερωτήσεις μας, το στόμα μας να προσεύχεται και να μιλά καλά για τους άλλους.

Και καθώς αναπτύσσεται η σχέση μας με το Θ-ό, καθώς η αγάπη μας βαθαίνει και δυναμώνει, θα συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε πραγματικά ευτυχισμένοι που ο Θ-ός επέλεξε, 3308 χρόνια πριν, να ενωθεί με τον Εβραϊκό λαό, την αιώνια νύφη Του.

ΑΛήθεια, έχουν υπάρξει δύσκολες στιγμές σε αυτό το Θεϊκό γάμο, όπως και σε κάθε γάμο, άλλωστε. Αλλά η νύφη και ο Γαμπρός μαζί, περιμένουν με ανυπομονησία τη στιγμή που αυτή ή ένωση θα είναι πραγματικά τέλεια, στην Εποχή του Μεσσία.