Καλή λύπη

Δεν υπάρχει τίποτα πιο ολοκληρωμένο από μια ραγισμένη καρδιά.
Χασσιδικό ρητό

Η κατάθλιψη δεν είναι αμαρτία. Αυτά όμως που προκαλεί η κατάθλιψη, καμμιά αμαρτία δεν μπορεί να τα προκαλέσει.
Χασσιδικό ρητό

Η θλίψη είναι κακό; Τα Χασσιδικά διδάγματα διαφοροποιούνται μεταξύ δύο ειδών θλίψης: μεριρούτ, εποικοδομητική θλίψη, και ατσβούτ, καταστρεπτική θλίψη. Μεριρούτ είναι η λύπη κάποιου που όχι μόνο αναγνωρίζει τα σφάλματά του, αλλά ενδιαφέρεται γι’αυτά. Κάποιου που υποφέρει για τα λάθη που έχει διαπράξει, για τις χαμένες ευκαιρίες, για τη δύναμή του που δεν έχει συνειδητοποιήσει. Κάποιου που αρνείται να αδιαφορήσει για τις ατέλειες, τόσο του ίδιου όσο και του κόσμου. Το ατσβούτ είναι η λύπη κάποιου που έχει απελπιστεί από τον εαυτό του και από τους συνανθρώπους του, η μελαγχολία του οποίου τον έχει στεγνώσει από ελπίδα και πρωτοβουλία. Το Μεριρούτ είναι η αφετηρία της αυτοεξέλιξης. Το ατσβούτ είναι ένας απύθμενος λάκκος.

Πώς ξεχωρίζουμε τους δύο τύπους; Ο ένας είναι ενεργητικός, ο δεύτερος παθητικός. Ο ένας δακρύζει ενώ τα μάτια του άλλου είναι στεγνά και άδεια. Το μυαλό και η καρδιά του ενός βρίσκονται σε αναταραχή, ενώ του άλλου είναι απαθή και βαριά σαν μολύβι. Και τι συμβαίνει όταν περάσει, όταν ο καθένας βγει από το δικό του ξέσπασμα της λύπης; Ο ένας δραστηριοποιείται, παίρνοντας αποφάσεις, σχεδιάζοντας, και κάνοντας τα πρώτα του δειλά βήματα για να εξουδετερώσει τις αιτίες της θλίψης. Ο δεύτερος πηγαίνει για ύπνο.

Η αιχμή