`Ενας άντρας που θα φέρει από εσάς μια προσφορά για το Θεό (1:2)
Ο στίχος δεν λέει «ένας άντρας από εσάς θα φέρει μια προσφορά» αλλά «ένας άντρας που θα φέρει από εσάς μια προσφορά» - η προσφορά πρέπει να προέρχεται μέσα από το άτομο. Η «ζωϊκή ψυχή» μέσα στον άνθρωπο είναι αυτή που πρέπει να «προσφερθεί» και να υψωθεί από τη θεϊκή φωτιά, πάνω στο Βωμό.
(Δάσκαλοι του Χασσιδισμού)
Καθόλου προζύμι … (θα είναι παρόν) σε οποιαδήποτε προσφορά για το Θεό (2:11)
Το προζύμι, το κομμάτι της ζύμης που έχει φουσκώσει, αντιπροσωπεύει την αυτοπροβολή και την αλαζονεία, τα δύο χαρακτηριστικά που προκαλούν την μεγαλύτερη αποστροφή του Θεού. `Οπως λέει το Ταλμούδ, «Ο Θεός λέει για τον αλαζόνα, ΄Εγώ και αυτός δεν μπορούμε να κατοικήσουμε μαζί στον κόσμο΄».
(Δάσκαλοι του Χασσιδισμού)
Ούτε προζύμι, ούτε μέλι στην προσφορά για το Θεό (2:11)
Το πολύ γλυκό μέλι και το πολύ ξινό προζύμι είναι άκρα αντίθετα. Και ο Θεός δεν θέλει τα άκρα.
(Ραβίνος του Κοτσκ)
Μην παραλείψεις το αλάτι της διαθήκης του Θεού σου ... να αλατίζεις όλες τις προσφορές σου(2:13)
Όταν ο Θεός χώρισε τα επάνω από τα κάτω ύδατα (Γένεση 1:6-8), έκανε συμφωνία με τα κάτω ύδατα, ότι το αλάτι τους θα προσφέρεται στο Βωμό.
(Ρασσί)
Ο κόσμος αποτελείται από ένα μέρος έρημο, ένα μέρος ξηρά και ένα μέρος θάλασσα. Είπε η θάλασσα στο Θεό: «`Αρχοντα του Σύμπαντος! Η Τορά θα δοθεί στην έρημο. Ο Ιερός Ναός θα χτιστεί στην ξηρά. Με μένα τι θα γίνει;». Και είπε ο Θεός: «Ο λαός του Ισραήλ θα προσφέρει το αλάτι σου στο Βωμό!».
(Γιαλκούτ Α Ρεουβενί)
Το κόρμπαν, το όχημα της ανύψωσης του κόσμου προς το Θεό, έπρεπε να περιλαμβάνει «αντιπροσώπους» από όλα τα τμήματα της δημιουργίας: τον άψυχο κόσμο, το φυτικό βασίλειο, το ζωικό βασίλειο και τον άνθρωπο. `Ετσι το κόρμπαν το προσέφερε ο άνθρωπος και αποτελούνταν από ένα ζώο, ένα δημητριακό και από αλάτι.
(Ράμπι Ισαάκ Λουριά)