Και θα βγάλει τα ενδύματά του, και θα φορέσει άλλα ενδύματα (Λεβιτικό 6:6)
Ο Ρασσί σχολιάζει: «`Ένα άτομο δεν θα πρέπει να φορά τα ίδια ρούχα όταν μαγειρεύει για τον αφέντη του και όταν του σερβίρει το κρασί του». Ο Αρχιερέας ήταν υποχρεωμένος να αλλάξει ρούχα προτού εκτελέσει τις υπηρεσίες του στον Ιερό Ναό. Τα ρούχα που φορούσε ενώ καθάριζε το βωμό, δεν είναι τα κατάλληλα για την ανώτερη εργασία. Ομοίως, υπάρχει η μιτσβά σύμφωνα με την οποία πρέπει κάποιος να αλλάζει ρούχα προς τιμή του Σσαμπάτ.
(Μαάρσσα, Ενότητα «Σσαμπάτ» του Ταλμούδ ).
«Και η φωτιά στο Βωμό πρέπει να καίει …και ο ιερέας να ρίχνει ξύλα σε αυτήν, κάθε πρωί» (6:5)
Αν και η φωτιά κατεβαίνει από τον ουρανό πάνω στο Βωμό, μια από τις μιτσβότ είναι να προσθέτει φλόγες το ανθρώπινο χέρι.
(Ταλμούδ, Ερουβίν 63 α)
Αν και είναι κανόνας που εφαρμόζεται σε όλους του τομείς της ζωής, ότι δηλαδή, τα δώρα της ζωής στέλνονται σε εμάς από Ψηλά, ο Θεός επιθυμεί να προσθέτουμε σε αυτά, τα προϊόντα της δικής μας πρωτοβουλίας.
(Οι δάσκαλοι του Χασσιδισμού)
«Και η φωτιά στο Βωμό πρέπει να καίει …και ο ιερέας να ρίχνει ξύλα σε αυτήν, κάθε πρωί» (6:5)
Μέσα σε κάθε ψυχή υπάρχει η φλόγα της αγάπης για το Θεό. Είναι καθήκον των «Κοέν» - των πνευματικών ηγετών της γενιάς – να τροφοδοτούν και να συντηρούν τη φωτιά.
(Αλσσίχ)
«Μια παντοτινή φωτιά να καίει στο Βωμό και να μην σβήσει ποτέ» (6:6)
«Δεν θα σβήσει ποτέ – ούτε κατά τη διάρκεια των περιπλανήσεων». Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να υπάρχει στις «περιπλανήσεις» της ζωής – τις φορές δηλαδή που το άτομο ριψοκινδυνεύει μακριά από το οικογενειακό περιβάλλον που καλλιεργεί τον χαρακτήρα και την ακεραιότητά του - έτσι ώστε η φωτιά μέσα στην ψυχή του να μην υποκύπτει στις ξένες επιρροές.
(Μααγιανάχ Σσελ Τορά)