Λεχ-Λεχά
Γένεσις 12:1 – 17:27
Ο Θ-ός μίλησε στον Αβραάμ, προστάζοντάς τον: «Φύγε από τη γη σου, από το μέρος που γεννήθηκες και από το σπίτι του πατέρα σου και πήγαινε στη γη που θα σου δείξω εγώ». Εκεί, είπε ο Θ-ός, θα γίνει από αυτόν ένα μεγάλο έθνος. Έτσι ο Αβράμ και η γυναίκα του Σαραϊ, μαζί με τον ανηψιό του τον Λωτ, ταξίδεψαν στη Γη της Χαναάν όπου ο Αβράμ έχτισε ένα βωμό και συνέχισε να διαδίδει το μήνυμα του Ενός Θ-ού.
Ένας λιμός ανάγκασε τον πρώτο Εβραίο να φύγει για την Αίγυπτο. Εκεί οδήγησαν την όμορφη Σαραϊ στο παλάτι του Φαραώ ενώ ο Αβράμ γλύτωσε από το θάνατο γιατί παρουσιάστηκαν σαν αδέρφια. Μια ασθένεια εμπόδισε τον Αιγύπτιο βασιλιά να την αγγίξει και έτσι πείστηκε να την επιστρέψει στον Αβράμ και να αποζημιώσει τον «αδερφό» - που αποκάλυψε ότι ήταν σύζυγος της Σαραϊ- με χρυσό, ασήμι και βόδια.
Πίσω στη Γη της Χαναάν, ο Λωτ χωρίστηκε από τον Αβράμ και εγκαταστάθηκε στην πόλη του κακού, τα Σόδομα. Εκεί πιάστηκε αιχμάλωτος από τις ανίκητες στρατιές του Χεντορλαόμερ και των τριών συμμάχων του, όταν αυτές κατέκτησαν της πέντε πόλεις της Κοιλάδας των Σοδόμων. Ο Αβράμ έφτασε εκεί με μια μικρή ομάδα για να σώσει τον ανηψιό του, νίκησε τους τέσσερις βασιλιάδες και ευλογήθηκε από τον Μαλκί – Ζεντέκ, το βασιλιά της Σαλήμ (Ιερουσαλήμ).
Ο Θ-ός σφράγισε μαζί με τον Αβράμ τη «Συμφωνία Μεταξύ των Τμημάτων» στην οποία προλέγεται η εξορία και ο διωγμός (Γκαλούτ) του λαού του Ισραήλ, ενώ η Ιερή Γη τού κληροδοτήθηκε σαν αιώνια κληρονομιά.
Δέκα χρόνια μετά την άφιξή τους στην Ιερή Γη, και ακόμα χωρίς παιδιά,η Σαραϊ είπε στον Αβράμ να παντρευτεί την υπηρέτριά της Αγκάρ. Η Αγκάρ συνέλαβε, αλλά φερόταν αναιδώς στην κυρία της και έφυγε όταν η Σαραϊ άρχισε, με τη σειρά της, να της φέρεται με σκληρό τρόπο. ‘Ενας άγγελος την έπεισε να γυρίσει και της είπε ότι από το γιο της θα γεννηθεί ένα πολυπληθές έθνος. Ο Ισμαήλ γεννήθηκε όταν ο Αβράμ ήταν 86 ετών.
Δεκατρία χρόνια μετά, ο Θ-ός άλλαξε το όνομα του Αβράμ σε Αβραάμ («πατέρας των εθνών») και της Σαραϊ σε Σαρά («πριγκίπισσα») και τους υποσχέθηκε ότι θα γεννήσουν ένα γιο. Από το παιδί αυτό, το οποίο έπρεπε να ονομαστεί Ισαάκ («αυτός που θα γελά»), θα προερχόταν το μεγάλο έθνος με το οποίο ο Θ-ός θα ίδρυε τη διαθήκη του. Ο Αβραάμ προστάχθηκε να κάνει περιτομή στον εαυτό του και στους απογόνους του σαν «απόδειξη της συμφωνίας μεταξύ Εμένα και εσένα».