Έκεβ
Δευτερονόμιο 7:12 – 11:25
Στην Παρασσά του Εκέβ («Διότι»), ο Μωϋσής συνέχισε την αυστηρή ομιλία του στα Τέκνα του Ισραήλ, και τους υποσχέθηκε ότι αν τηρούσαν τις εντολές (Μιτσβότ) της Τορά θα ευημερούσαν στη Γη που επρόκειτο να κατακτήσουν σύμφωνα με την υπόσχεση του Θ-ού στους προγόνους τους.
Ο Μωϋσής τους επέπληξε για τις αδυναμίες που είχε δείξει η πρώτη γενιά του λαού, ανακαλώντας στη μνήμη του τη λατρεία του Χρυσού Μοσχαριού, την εξέγερση του Κόραχ, την αμαρτία των Κατασκόπων, την οργή τους για το Θ-ό στο Ταβ’ερά, Μασά και Κιβρότ Ατααβά (Τάφοι της Απληστίας). «Επαναστατείτε κατά του Θ-ού» τους είπε «από την ημέρα που σας γνώρισα». Μίλησε, όμως ταυτόχρονα και για τη συγχώρεση των αμαρτιών τους από το Θ-ό καθώς επίσης και για τις Δεύτερες Πλάκες τις οποίες χάραξε ο Θ-ός και τους τις παρέδωσε μετά τη μεταμέλειά τους.
Τα σαράντα χρόνια στην έρημο, είπε ο Μωϋσής στο λαό, όπου ο Θ-ός τους έτρεφε καθημερινά με το μάννα, ήταν για να τους διδάξει «ότι ο άνθρωπος δεν ζει μόνο με ψωμί, αλλά ζει και με το λόγο από το στόμα του Θ-ού».
Ο Μωϋσής περιέγραψε τη γη στην οποία θα έμπαιναν σαν «αυτήν που πάνω της ρέει γάλα και μέλι» ευλογημένη με τα «Εφτά Είδη» (στάρι και κριθάρι, αμπέλια, σύκα, ρόδια, ελαιόλαδο και χουρμάδες) και σαν τον τόπο που είναι η εστία της Θείας Πρόνοιας στον κόσμο Του. Τους πρόσταξε να καταστρέψουν τα είδωλα των προηγούμενων κατοίκων της γης αυτής, και να προσέχουν μην τυχόν γίνουν υπερόπτες και αρχίσουν να πιστεύουν ότι «η εξουσία και η δύναμη των χεριών μας έφεραν αυτήν την ευημερία».
Ένα επεξηγηματικό απόσπασμα της Παρασσά είναι το δεύτερο κεφάλαιο του Σσεμά στο οποίο επαναλαμβάνονται οι βασικές μιτσβότ που απαριθμούνται μία μία, στο πρώτο κεφάλαιο της Σσεμά ενώ περιγράφεται η ανταμοιβή της εκτέλεσης των εντολών του Θ-ού και οι δυσμενείς συνέπειες από την παράλειψή της (πείνα και εξορία). Είναι επίσης η πηγή της εντολής για την προσευχή και περιλαμβάνει μία αναφορά στην ανάσταση των νεκρών στην Εποχή του Μεσσία.