Θα πρέπει να κόψετε τον πρώτο από όλους τους καρπούς της χώρας …(Δευτερονόμιο 26:2)

Οτιδήποτε προορίζεται για το Θ-ό θα πρέπει να είναι το καλύτερο και το ωραιότερο. Όταν κάποιος χτίζει έναν οίκο προσευχής, θα πρέπει να είναι ωραιότερος από το σπίτι του. Όταν κάποιος ταΐζει  έναν πεινασμένο, θα πρέπει να του δίνει το πιο νόστιμο και πιο γλυκό έδεσμα του τραπεζιού. Όταν κάποιος ντύνει έναν γυμνό, θα πρέπει να του δίνει τα καλύτερά του ρούχα. Οποτεδήποτε κάποιος σχεδιάζει κάτι για ιερό σκοπό, θα πρέπει να καθαγιάζει το τελειότερο απόκτημά του. Όπως έχει γραφτεί (Λευιτικό 3:16), «Το πιο επιλεγμένο, στο Θ-ό».
(Μαϊμονίδης)

Εσείς και οι Λευίτες και οι ξένοι (26:11)

Όταν κάποιος τρώει και πίνει (κατά τη διάρκεια των γιορτών) πρέπει επίσης να ταΐσει   και έναν ξένο, ένα ορφανό, μια χήρα ή άλλους δυστυχισμένους άπορους. Κάποιος που κλειδώνει τις πόρτες της αυλής του και τρωγοπίνει με τη γυναίκα του και τα παιδιά του χωρίς να δίνει στους φτωχούς και τους πικραμένους, τότε δεν το κάνει για τη χαρά της μιτσβά, αλλά για τη χαρά του στομάχου του…
(Μισνέ Τορά, Νόμοι των Γιορτών 6:18)


Να είσαι ευλογημένος στην πόλη, και να είσαι ευλογημένος στον αγρό… (28:3)

Με άλλα λόγια, μην είσαι «τζαντίκ (δίκαιος) με γούνινο παλτό», αλλά η καλοσύνη σου να επηρεάζει τους γύρω σου, τόσο στην «πόλη» όσο και στον «αγρό».

(Υπάρχουν δύο τρόποι για να ζεσταθεί κανείς μια κρύα μέρα του χειμώνα – να ανάψει μια φωτιά που θα ζεστάνει και τους άλλους στο δωμάτιο, ή να ντυθεί με γούνες οι οποίες ναι μεν θα ζεστάνουν τον ίδιο, αλλά δεν θα δημιουργήσουν ζεστασιά μέσα στο χώρο ή και σε κάποιον άλλο. Έτσι ο Χασσιδισμός αναφέρεται εδώ σε ένα δίκαιο άνθρωπο που η μόνη του φροντίδα είναι η προσωπική του δικαιοσύνη, σαν «τζαντίκ με γούνινο παλτό»).

(Ραβίνος Μπουνίμ του Πεσσισσά)

Να είστε ευλογημένοι όταν μπαίνετε και να είστε ευλογημένοι όταν βγαίνετε (28:6)

Μακάρι η αναχώρησή μας από τον κόσμο αυτό να είναι χωρίς αμαρτίες, όπως και η άφιξή μας. 

(Ταλμούδ: Ρασσί)