Parshah in a Nutshell: HaazinuΤερουμά

Δευτερονόμιο 32:1-52

Το μεγαλύτερο μέρος της περικοπής Ααζινού («Ακούστε») αποτελείται από ένα «άσμα» 70 γραμμών το οποίο παραδόθηκε από το Μωϋσή στο λαό του Ισραήλ, την τελευταία μέρα της ζωής του πάνω στη γη.

Καλώντας τον ουρανό και τη γη ως μάρτυρες, ο Μωϋσής είπε στο λαό «Θυμηθείτε παλιές μέρες/Συλλογιστείτε τους χρόνους πολλών γενεών/Ρωτήστε τον πατέρα σας και αυτός θα σας δείξει/Τους πρεσβυτέρους σας και αυτοί θα σας πουν» πως ο Θ-ός «τους βρήκε στην έρημο», τους επέλεξε ως τον εκλεκτό Του λαό, και τους κληροδότησε μια πλούσια χώρα. Το Άσμα προειδοποιεί επίσης για τους κινδύνους του πλούτου: «Και σαν χόρτασε ο Γεσσουρούν και πάχυνε/Λησμόνησε τον Θ-ό που τον έπλασε/Και περιφρόνησε το Βράχο της σωτηρίας του» - και τα φοβερά δεινά που θα προκύψουν, ο Μωϋσής τα περιέγραψε σαν «ο Θ-ός έκρυψε το πρόσωπό του». Στο τέλος, υποσχέθηκε ότι ο Θ-ός θα εκδικηθεί το αίμα των δούλων Του και θα συμφιλιωθεί με το λαό και τη γη του.

Η Παρασσά τελειώνει με την εντολή του Θ-ού προς το Μωϋσή να ανέβει στην κορυφή του Όρους Ναβό, από το οποίο θα έβλεπε τη Γη της Επαγγελίας πριν πεθάνει στο βουνό. «Θα δεις τη γη απέναντί σου. Αλλά εσύ δεν θα πας εκεί, στη γη την οποία έδωσα στο λαό του Ισραήλ».