Και ο Ιακώβ ήταν πολύ φοβισμένος, και ήταν θλιμμένος (32:8)
Φοβόταν ότι ίσως σκοτωνόταν και λυπόταν γιατί ίσως σκότωνε αυτός.
(Μιντράσς Ραμπά)
Εάν ο Ησαύ έρθει στο ένα τάγμα, και το χτυπήσει, τότε αυτό που θα απομείνει θα διαφύγει (32:9)
Ο Ιακώβ προετοιμάστηκε με τρεις διαφορετικούς τρόπους: έστειλε ένα δώρο, προσευχήθηκε και ετοιμάστηκε για πόλεμο.
(Ρασσί)
Έχτισε μια κατοικία γι΄ αυτόν και έφτιαξε καλύβες για τα κοπάδια του (33:17)
Γι’ «αυτόν» - για τον εαυτό του και τις βασικές προτεραιότητές του – ο Ιακώβ έχτισε μια «κατοικία». Για τα «κοπάδια του» - τα υλικά αγαθά και τα άλλα δευτερεύοντα στοιχεία της ζωής του – μια «καλύβα» ήταν αρκετή.
Ένας χασσιδιστής του Ραβίνου Σσαλόμ ΝτοβΜπερ του Λούμπαβιτς (1860-1920) άνοιξε ένα εργοστάσιο που κατασκεύαζε γαλότσες. Σύντομα, κάθε ώρα και στιγμή της ημέρας ήταν απορροφημένος στη σκέψη της καινούργιας και κερδοφόρας επιχείρησής του.
Του είπε λοιπόν ο Ραβίνος: «Έχω δει ανθρώπους να βάζουν τα πόδια τους μέσα σε γαλότσες, αλλά το κεφάλι τους…;».
Και η Ραχήλ πέθανε, και θάφτηκε στο δρόμο για την Εφραθά, που είναι η Βηθλεέμ (35:19)
Για ποιο λόγο έθαψε ο Ιακώβ τη Ραχήλ στην πλευρά του δρόμου; Ο Ιακώβ προέβλεψε ότι οι εξόριστοι από την Ιερουσαλήμ θα περνούσαν από το δρόμο αυτό και η Ραχήλ από τον τάφο της θα μπορούσε να προσεύχεται για έλεος. Έτσι είναι γραμμένο (Ιερεμίας 31:15): «Μια φωνή ακούγεται στη Ραμά … η Ραχήλ κλαίει για τα παιδιά της…».
(Μιντράσς Ραμπά)