"Ο Θ-ός βοηθά όσους βοηθούν τον εαυτό τους"
Μήπως αυτή η δήλωση είναι αιρετική; Μήπως αρνείται το χέρι του Θ-ού στην επιτυχία μας; Φυσικά όχι. Στην πραγματικότητα, ο Θ-ός μας βοηθά να εκτελέσουμε πράγματα, αλλά απαιτεί από εμάς να βοηθήσουμε πρώτα τον εαυτό μας. Εάν απλά καθόμαστε παθητικά και περιμένουμε να συμβούν διάφορα, είναι πολύ πιθανόν να απογοητευτούμε.
Ο στίχος «Ο Θ-ός να σας ευλογεί σε ό,τι κάνετε», (Δευτερονόμιο 15:18) το κάνει σαφές. Οι ευλογίες μας προέρχονται από το Θ-ό, αλλά εμείς πρέπει να πράξουμε. Φυσικά, πιστεύουμε στα θαύματα – αλλά δεν πρέπει να βασιζόμαστε σε αυτά. Ο συνδυασμός της προσωπικής μας εργασίας με την ευλογία του Θ-ού είναι ο ιδανικός δρόμος προς την επιτυχία.
Το κλασικό παράδειγμα είναι ο αγρότης. Μπορεί να οργώσει και να φυτέψει, να σπείρει και να ιδρώνει όλη μέρα, αλλά αν δεν έρθει η βροχή τίποτα δε μεγαλώνει. Αντιστρόφως, όλη η βροχή στον κόσμο δεν έχει κανένα αποτέλεσμα αν ο αγρότης δεν έχει σπείρει. Και αυτό ισχύει είτε είμαστε αγρότες, είτε επιχειρηματίες, επαγγελματίες ή ερασιτέχνες, εργοδότες ή εργαζόμενοι.
Η Παρασσά αυτής της εβδομάδας μας λέει για τον Ισαάκ που παντρεύτηκε τη Ρεβέκκα. «Και ο Ισαάκ την πήγε στη σκηνή της Σάρας, της μητέρας του. Ο Ρασσί, αναφέροντας το Μιντράσς, εξηγεί ότι όταν η Ρεβέκκα μπήκε στη σκηνή, ήταν σαν τη Σάρα, τη μητέρα του Ισαάκ. Επείδή η Σάρα είχε άγιο χαρακτήρα, της χαρίστηκαν τρία ειδικά θαύματα: Τα κεριά της του Σσαμπάτ έκαιγαν όλη την εβδομάδα, η ζύμη της ήταν ευλογημένη και ένα ουράνιο σύννεφο κάθισε πάνω στη σκηνή της. Όταν η Σάρα πέθανε, αυτές οι ευλογίες εξαφανίστηκαν. Όταν όμως η Ρεβέκκα έφτασε στη σκηνή, επανήλθαν αμέσως. Αυτό ήταν ένα πραγματικό σημάδι προς τον Ισαάκ, ότι η Ρεβέκκα ήταν η αδερφή ψυχή.
Καθένα από αυτά τα τρία θαύματα, ωστόσο, απαιτεί κάποιο είδος ανθρώπινης προετοιμασίας. Έπρεπε να βρεθούν ένα κερί και μια φωτιά, η ζύμη να φτιαχτεί και μια σκηνή έπρεπε να στηθεί προτού παρέμβει ο Θ-ός με τα παραπάνω θαύματα. Με άλλα λόγια, Αυτός μας βοηθά αλλά πρέπει πρώτα εμείς να βοηθήσουμε τον εαυτό μας.
Μοιάζει λίγο με αυτόν που κάθε εβδομάδα κάνει μια θερμή προσευχή στο Θ-ό για να κερδίσει το λότο. Μετά από πολλούς μήνες αποτυχιών, χάνει την πίστη και την υπομονή του. Με μεγάλη απογοήτευση φωνάζει: «Ω Θεέ! Προσεύχομαι σε Σένα για μήνες. Γιατί δε με βοήθησες όλο αυτόν το καιρό;». Τότε ακούστηκε μια ουράνια φωνή που έλεγε: «Αφού δεν έχεις παίξει ποτέ, ανόητε!».
Πράγματι, ο Θ-ός βοηθά αυτούς που βοηθούν τον εαυτό τους. Ας προσφέρουμε εμείς το μερίδιό μας και μετά ας παρακαλέσουμε το Θεό να κάνει το δικό Του.