Ο δρόμος προς τη μετάνοια
Τα αδέρφια έριξαν της ευθύνες της πώλησης του Ιωσήφ στον Ιούδα αφού τελικά, αυτός είχε προτείνει να δοθεί ο Ιωσήφ ως σκλάβος. Χάνοντας τη θέση του αρχηγού, ο Ιούδας άφησε το σπίτι του και αυτοεξορίστηκε. Επέστρεψε χρόνια αργότερα, συντετριμμένος και αποφασισμένος να επανορθώσει τις αμαρτίες του παρελθόντος.
Χρόνια μετά, όταν ταξίδεψαν στην Αίγυπτο για να βρουν τρόφιμα κατά τη διάρκεια ενός λιμού, οι αδερφοί εμφανίστηκαν μπροστά σε έναν Αιγύπτιο πρίγκηπα ο οποίος τους ζήτησε να φέρουν το Βενιαμίν, το μικρότερο αδερφό τους στην Αίγυπτο. Ο Ιακώβ, φοβούμενος ότι ο Βενιαμίν θα εξαφανιζόταν σαν το μεγαλύτερο αδερφό του, τον Ιωσήφ, αρνήθηκε να τον αφήσει να πάει, αλλά ο Ιούδας ανέλαβε τότε την ευθύνη να φέρει πάλι στο σπίτι, σώο τον μικρό αδερφό.
Ο Ιούδας τώρα διαβεβαίωνε την ασφαλή επιστροφή του Βενιαμίν, σε αντίθεση με την προηγούμενη φορά που διαβεβαίωνε την εξαφάνιση του Ιωσήφ, αναλαμβάνοντας έτσι την ευθύνη να διορθώσει ένα αμάρτημα για το οποίο είχε θεωρηθεί υπεύθυνος.
Όταν τα προσεκτικά κατεστρωμένα σχέδια χάλασαν, ο Ιούδας ανέλαβε να μιλήσει εκ μέρους των αδερφών του και δήλωσε πως αυτός ήταν ο μόνος υπέθυνος για την ασφαλή επιστροφή του Βενιαμίν. Διακήρυξε με τόλμη ότι δεν θα στεκόταν απαθής να βλέπει τη συντριβή του πατέρα του.
Οι σοφοί μας λένε ότι όταν ο Ιούδας παρουσιάστηκε ενώπιον του Ιωσήφ ήταν προετοιμασμένος, όχι μόνο να διαπραγματευτεί αλλά ακόμα και να πολεμήσει. Οι σοφοί μας, μάς πληροφορούν επιπλέον ότι ο Ιούδας και τα αδέρφια του δεν θα μπορούσαν να αντισταθούν στον Αιγυπτιακό στρατό. Παρόλα αυτά, ήταν προετοιμασμένοι να διακινδυνεύσουν την ίδια τους τη ζωή σε μια γενναία προσπάθεια να σώσουν το Βενιαμίν.
Εκτός των άλλων, αυτή ήταν η τελευταία δοκιμασία στην οποία τους υπέβαλλε ο Ιωσήφ προκειμένου να μετρήσει τη μετάνοιά τους. Στο παρελθόν πούλησαν τον αδερφό τους ως σκλάβο και προκάλεσαν στον πατέρα τους φοβερή αγωνία. Τώρα ήταν έτοιμοι να προτάξουν τη ζωή τους για να υπερασπιστούν τον αδερφό τους και να σώσουν τον πατέρα τους από το ψυχοφθόρο συναίσθημα. Αυτό ακριβώς έψαχνε ο Ιωσήφ. Ήθελε να ξέρει αν τα αδέρφια του είχαν μετανιώσει.
Ο Μαϊμονίδης μας διδάσκει πως το ύστατο σημάδι μετανοίας είναι να μπει κανείς στον ίδιο πειρασμό, υπό τις ίδιες συνθήκες και παρόλα αυτά να αντισταθεί. Πράγματι, η ευκαιρία να εγκαταλείψουν το Βενιαμίν δόθηκε στα αδέρφια τα οποία όμως είχαν καταλάβει το λάθος τους και τώρα θυσιάστηκαν για χάρη του αδερφού τους. Όταν το είδε αυτό ο Ιωσήφ, τους συγχώρεσε και τους αποκάλυψε ποιος ήταν.
Η Παρασσά μας διδάσκει ότι δεν αρκούν οι προφορικές απολογίες και οι δημόσιες κρίσης συντριβής. Στην Τεσσουβά (μετάνοια) πρέπει να διορθώνουμε με πράξεις την καταστροφή που προκάλεσαν περασμένες αμαρτίες μας και να κάνουμε εποικοδομητικά βήματα για να προσαρμόσουμε τη συμπεριφορά μας στο μέλλον.