Κι Τισά
Την εβδομάδα αυτή, στην περικοπή Κι Τισά, μαθαίνουμε για την αμαρτία του Χρυσού Μοσχαριού η οποία συνέβη μετά την Παράδοση της Τορά στο Όρος Σινά. Η Τορά αναφέρει ποια ήταν η εξιλέωση και πως διορθώθηκε το αμάρτημα: δίνοντας «μισό σσέκελ».
Τα Τέκνα του Ισραήλ έφτασαν σε υψηλό πνευματικό επίπεδο, τόσο κατά την προετοιμασία όσο και μετά την παραλαβή της Τορά. Ο κόσμος πλημμύρισε με φως, αγνότητα και αγιοσύνη που παρόμοια δεν είχε δει από τότε που ο Αδάμ και η Εύα δοκίμασαν τον Καρπό της Γνώσης. Και στη συνέχεια, με μια ατυχή πράξη – την αμαρτία του Χρυσού Μοσχαριού και την επακόλουθη λατρεία των ειδώλων – ο κόσμος βυθίστηκε σε πνευματική ακαθαρσία και σκοτάδι. Η τροπή αυτή δεν επηρέασε μόνο τους Εβραίους, αλλά ολόκληρο τον κόσμο. Ακόμα και σήμερα, μετά από τρεις χιλιετίες, τα σημάδια αυτής της αμαρτίας παραμένουν και θα σβηστούν μόνο με τον ερχομό του Μεσσία.
Παρόλα αυτά, ο Θ-ός έδωσε στους Εβραίους το μέσο της εξιλέωσής τους από τη μεγάλη τους αμαρτία και αυτό ήταν η προσφορά του «μισού σσέκελ» για την κατασκευή του Σκηνώματος. Το Μιντράσς αναφέρει ότι όταν ο Μωϋσής άκουσε αυτήν την εντολή έμεινε έκπληκτος. Πώς είναι δυνατόν να εξιλεωθεί ο λαός, δίνοντας ένα τόσο μικρό ποσό; Το Μιντράσς συνεχίζει εξηγώντας ότι ο Θ-ός πήρε ένα πύρινο νόμισμα κάτω από το θρόνο Του και είπε: «Θα δώσουν ένα σαν αυτό».
Τι είδους απάντηση ήταν αυτή στο σάστισμα του Μωϋσή και τι σημαίνει το «πύρινο νόμισμα»; Γιατί πήραν την εντολή να δίνουν μόνο μισό σσέκελ; Δεν βρίσκουμε παντού και πάντα στην Τορά την προώθηση της ενότητας και του συνόλου;
Η απάντηση βρίσκεται στο νόημα της εντολής του «μισού σσέκελ». Το άλλο μισό είναι ο Θ-ός που συμπληρώνει την ύπαρξη του κάθε Εβραίου και τον καθιστά ολοκληρωμένο πλάσμα. Χωρίς τη σύνδεση με το Θ-ό, ο Εβραίος είναι ο μισός του εαυτός.
Και όχι μόνο πρέπει να αναζητά το άλλο του μισό, αλλά το ίδιο το «νόμισμα» πρέπει να είναι καμωμένο από φωτιά. Κάθε Εβραίος έχει μέσα του μια φλόγα αγάπης για το Θ-ό η οποία δεν μπορεί ποτέ να σβήσει. Ο πυρήνας αυτός είναι η Εβραϊκή ψυχή και το μόνο που χρειάζεται είναι να αποκαλυφθεί η αγάπη της προς το Θ-ό. Όταν σκεφτόμαστε το γεγονός ότι είμαστε ημιτελείς χωρίς το Δημιουργό μας, εξιλεωνόμαστε για την αμαρτία του Χρυσού Μοσχαριού. Η αμαρτία της ειδωλολατρίας χώρισε τον Εβραϊκό λαό από την Πηγή του: η εντολή του «μισού σσέκελ» τον ενώνει ξανά με το Δημιουργό του.