Ταζριά

Η περικοπή αυτής της εβδομάδας, Ταζρία, ασχολείται με τους νόμους που αφορούν τον άνθρωπο – ζητήματα τελετουργικού εξαγνισμού και τον τρόπο με τον οποίο κάποιος μπορεί να εξαγνιστεί εάν έχει καταστεί ακάθαρτος. Μια συζήτηση πάνω σε αυτούς τους νόμους ακολουθεί τη συζήτηση προηγούμενων κεφαλαίων που αφορούσαν τα ζώα – ποια είναι καθαρά και ποια ακάθαρτα καθώς και τις θυσίες ζώων.

«Όπως ο άνθρωπος δημιουργήθηκε μετά από όλα τα άλλα ζώα και πουλιά, έτσι και οι νόμοι που τον αφορούν βρίσκονται στην Τορά μετά από τους νόμους για τα ζώα» διδάσκουν οι Σοφοί μας.

 

Το Ταλμούδ και το Μιντράσς πορσφέρουν διάφορες εξηγήσεις στο ερώτημα, γιατί ο άνθρωπος δημιουργήθηκε μόνο μετά την ολοκλήρωση του υπόλοιπου δημιουργήματος. Μία από αυτές είναι ότι θα ερχόταν σε έναν κόσμο τέλειο και ολοκληρωμένο για να είναι έτοιμος να εκπληρώσει τις μιτσβότ (εντολές). Μια δεύτερη εξήγηση είναι ότι εάν η συμπεριφορά του ανθρώπου δεν είναι σωστή και αξιοπρεπής, κάποιος μπορεί να του πει, «ακόμα και το κουνούπι δημιουργήθηκε πριν από σένα, ακόμα και το σκουλήκι προηγήθηκε». 

 

Οι δύο αυτές εξηγήσεις εκφράζοτν τη διττή φύση της ουσίας του ανθρώπου. Η πρώτη τον παρουσιάζει στο ρόλο του στέμματος της Δημιουργίας, για τον οποίο ο Θ-ός προετοίμασε τα πάντα.. Η δεύτερη εξήγηση τονίζει τη σχετική ασημαντότητα του ανθρώπου συγκριτικά με όλα τα άλλα πλάσματα, στο σημείο που ακόμα και ένα κουνούπι, έρχεται πρώτο.

 

Η πρώτη αιτία δίνει έμφαση στην αξία του ανθρώπου και έχει σχέση με την ψυχή του. Η δεύτερη εξήγηση που τονίζει την ασημαντότητα του, σχετίζεται με το φυσικό σώμα.

 

Με την αρετή της Θεϊκής ψυχής, ο άνθρωπος στέκεται ένα επίπεδο ψηλότερα από όλα τα άλλα πλάσματα. Η πλευρά του αυτή δεν μπορεί να αλλάξει, ακόμη και αν αυτός αμαρτήσει, Θ-ός φυλάξει. Εντούτοις, λόγω του φυσικού του σώματος, ο άνθρωπος είναι ταυτόχρονα μικρότερος, ακόμα κι από ένα κουνούπι. Ένα ζώο δεν έχει ελευθερία επιλογής και μπορεί να φέρει εις πέρας μόνο το λειτούργημα για το οποίο δημιουργήθηκε. Ο άνθρωπος είναι το μοναδικό πλάσμα που μπορεί να επιλέξει να μην πραγματοποιήσει το θέλημα του Θ-ού.

 

Επειδή ο άνθρωπος έχει την ικανότητα να πέσει κάτω από όλα τα άλλα πλάσματα, οι νόμοι που τον αφορούν είναι γραμμένοι στην Τορά, μετά από τους νόμους που αφορούν τα ζώα.

 

Η αντίφαση αυτή στη φύση του ανθρώπου εγείρει το ερώτημα: «Πώς γίνεται την ίδια στιγμή να ανήκει τόσο σε ανώτερο όσο και σε επίπεδο κατώτερο από όλα τα άλλα πλάσματα»;

 

Μέσα στην κατωτερότητα των ανθρώπινων πλασμάτων είναι κρυμμένη μια σπουδαία αρετή. Ακριβώς λόγω της σωματικής τους υπόστασης, είναι ικανά να εκπληρώσουν το στόχο της Δημιουργίας. Το θέλημα του Θ-ού είναι η ανώτερη ψυχή να κατέβει και να «ντυθεί» με το φυσικό σώμα, ανυψώνοντας και εξαγνίζοντάς το. Ο σκοπός της δημιουργίας είναι ότι ο άνθρωπος («αδάμ») που δημιουργήθηκε από τη γη («αδαμά»), πρέπει να ανακαλύψει και να εκμεταλλευτεί τη δύναμη της ψυχής του, ανυψώνοντας το σώμα του.